Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
14 ғасырдағы ағылшын ханшайымы және дворян әйел Элеонора Вудстокская (1318 жылы 18 маусым - 1355 жылы 22 сәуір) - ағылшын ханшайымы және Гелдерс герцогинясы. Ол 1343 жылдан 1344 жылға дейін олардың кәмелетке толмаған ұлы Реджинальд III-нің қамқоршысы ретінде регент болды. Ол Англияның Эдуард III-нің кіші әпкесі болды.
14th century English princess and noblewoman
Eleanor of Woodstock (18 June 1318 – 22 April 1355) was an English princess and the duchess of Guelders by marriage to Reginald II of Guelders. She was regent as the guardian of their minor son Reginald III from 1343 until 1344. She was a younger sister of Edward III of England.
Ерте өмір
Элеонора 1318 жылы 18 маусымда Оксфордширдегі Вудсток сарайында Англия королі Эдуард II мен Франция королі Изабелланың отбасында дүниеге келді. Элеонораның есімі әжесінің атымен Элеонора Кастильская. Оның әкесі оған шіркеу үшін 333 фунт стерлинг берді. 1324 жылы оны өзінің туған апасы Элеонора де Клэр қамқорлыққа алды, содан кейін оны Ралф де Монтермер мен Изабелла Гастингс пен оның кіші қарындасы Джоанна Тауэрдің Плешидегі қамқорлығына жіберді. 1325 жылы Англия мен Кастилия арасында Элеонораны Кастилияның Альфонсо XI-ге айттыру туралы келіссөздер болды, бірақ бұл жалдамалы сый-сияпатқа байланысты жүзеге аспады. 1328 жылдың басында Элеонораның жаңа қайын қарындасы, Эдуард III-нің әйелі Филиппа Геннаут Элеонораның қамқоршысы болды. 1329 жылы азшылық үкімет кезінде Элеонора мен болашақ Франция королі Иоанн II арасындағы кездесу үшін келіссөздер жүргізілді; келесі жылы болашақ күйеу жігіт Пётр, Арагонның Альфонсо IV ұлы болды, бірақ бұл келіссөздер де сәтсіз аяқталды.
Eleanor was born on 18 June 1318, at Woodstock Palace in Oxfordshire to King Edward II of England and Isabella of France. Eleanor was named after her paternal grandmother, Eleanor of Castile. £333 was given for her churching by her father. In 1324 she was taken into care by her cousin Eleanor de Clare then sent to the care of Ralph de Monthermer and Isabella Hastings with her younger sister Joan of the Tower at Pleshey. In 1325, there were negotiations between England and Castile for Eleanor to be betrothed to Alphonso XI of Castile, but this fell through due to the dowry. In early 1328 Eleanor's new sister in law, Philippa of Hainaut, wife of Edward III, became Eleanor's guardian. In 1329, during the minority government, negotiations were underway for a match between Eleanor and the future John II of France; the following year the prospective bridegroom was Peter, son of Alfonso IV of Aragon, but these negotiations fell through also.
Гелдер герцогы
1332 жылдың мамыр айында Элеонора Васенберг әулетіне жататын Гелдерс графы Рейнуд II "қараға" (ағылшынша: Reginald) (1287 жылы туған) үйленді. Бұл неке оның ағасы Эдуард III мен анасының туысы Валуалық Жаннамен ұйымдастырылған. Күйеу жігіт түстес, хроникалар бойынша, мінез-құлқы да жақсы, жесір, төрт қызы бар еді. Ол әкесін алты жылдан астам уақыт бойы түрмеде ұстағанымен танымал болды. Элеонора Сандвичтен кетіп бара жатқанда, оның үйлену тойына испан матасынан жасалған көйлек, шапқыштар, қолғаптар, аяқ киім, төсек, сирек кездесетін дәмдеуіштер мен қант ұнжыры кірді. Гелдерсте оны жақсы қабылдады. Аңыз бойынша, ол 1338 жылы алапеспен ауырады деген сылтаумен сарайдан шығарылған. Оның күйеуі, оның айдалуы мен оның масқара болғаны туралы жалған жалғандықпен белсенді болған діни қызметкер Ян Молиарттың ықпалымен болған. Ол тұтқындыққа кеткен кезінде Девентерде қалды деп айтылады; ол францискан монахтарының қорғаушысы және олардың жаңа шіркеуінің қаржыгері ретінде белсенді болған көрінеді. Тағы да аңыз бойынша, күйеуі некелерін бұзуға тырысты. Бұл оқиғаны растайтын нақты дәлел болмаса да, көптеген басқа патша әйелдерін қоршап тұрған аңыздарда параллельдер бар, Элеонора Ниймегендегі сотқа барып, ақауды даулап, киімін шешіп, алапес емес екенін дәлелдеді, осылайша күйеуін оны қайта қабылдауға мәжбүр етті. 1343 жылы 12 қазанда атынан құлап қайтыс болды.
In May 1332 Eleanor married the count of Guelders, Reinoud II "the black" (English: Reginald), of the House of Wassenberg (born c. 1287), a marriage arranged by her brother, Edward III, and her mother's cousin Joan of Valois. The groom, quite dark of colour and according to chronicles, also of character, was a widower with four daughters. He was known for, among other things, having imprisoned his father for over six years. As Eleanor sailed from Sandwich, her wedding trousseau included a wedding gown of Spanish cloth, caps, gloves, shoes, a bed, rare spices and loaves of sugar. She was well received in Guelders. According to legend, she was sent from court in 1338 under the pretext that she had leprosy. Her husband was reportedly under the influence of the priest Jan Moliart, who had been active in her exile and the false pretense of her alleged leprosy. During her supposed exile, she is said to have stayed in Deventer; she does appear to have been active as the protector of the Franciscan Friars, and a financier of their new church. Again according to legend, her husband tried to annul the marriage. Although there is no firm evidence to support this story, which finds parallels in the legends surrounding numerous other royal women, Eleanor turned up in Court in Nijmegen to contest the annulment, and proceeded to strip down, proving she was no leper, and thus forcing her husband to take her back. He died from a fall from his horse on 12 October 1343.
Регенттік
Күйеуінің өлімінен кейін Элеонора өзінің тоғыз жасар ұлы Реджинальд үшін Гелдерстің регенті болды. Билікті қолға алған соң, ол өзінің ескі жауы Ян Мольяртты тұтқындатып, түрмеге қамауға алды. Оның регенттік өкіметі ресми түрде танылды, бірақ ол марқұм күйеуінің туысы Ян ван Валькенбургпен бетпе-бет келуге мәжбүр болды, ол регенттік өкіметін онымен бөлісу құқығын талап етті. Жағдай өте қиын болды, кейбір деректер бойынша, ол регенттік қызметінен кетуге мәжбүр болды, ал оның ұлы ресми түрде кәмелетке толған деп жарияланды, сондықтан 1344 жылы он бір жасында регенттікке мұқтаж емес. Қызметінен кеткеннен кейін ол ресми түрде Велвуэ ханым (оның қалыңдықтың аты бойынша) деген атақпен зейнеткерлікке шықты және уақытының көп бөлігін монастырлардың игілігі үшін, әсіресе Сент-Клэр ордені сияқты қайыршы монастырлардың игілігі үшін өткізді. 1350 жылдары ол Реджинальдпен оның інісі Эдуардпен татуласу үшін қақтығысқа түсті, ал ол оның жерлерін тәркіледі.
Following her husband's death, Eleanor became the regent of Guelders for her nine year old son Reginald. Having assumed power, she had her old enemy Jan Moliart arrested and imprisoned. Her regency was formally recognised, but she was forced to confront a relative of her late husband, Jan van Valkenburg, who demanded his right to share the regency with her. The situation was soon so difficult that, according to some accounts, she was forced to resign her post of regency, and her son was formally declared of legal majority and therefore of no need of a regency at the age of eleven in 1344. After her resignation she formally retired under the title Lady of Veluwe (after the name of her dowry), and spent much of her time acting as a benefactor of convents, particular the beggar convents such as the Order of Saint Clare. During the 1350s, she and Reginald came in conflict over making peace with his younger brother Edward, and he confiscated her lands.
Өлім және жерлеу
1355 жылы 22 сәуірде, жесір қалғаннан кейін он екі жыл өткен соң, Элеонора 36 жасында қайтыс болды. Аңыз бойынша, ол ағасы Эдуард III-ден көмек сұрауға тым мақтаныш болған және Девентердегі францискан шіркеуінде жерленген. Оның қабір тасында ELEANOR деген қарапайым жазу бар еді; алайда, Англияда Вестминстер абатханасындағы Хеноның Филиппа қабірінің оңтүстік жағында оның және күйеуінің бейнесі бар.
On 22 April 1355, twelve years after she became a widow, Eleanor died at age 36. According to legend, she had been too proud to ask her brother Edward III for help and was buried in the Franciscan church in Deventer. Her tombstone had the simple inscription ELEANOR on it; however, in England, on the south side of Philippa of Hainault's tomb in Westminster Abbey there is an image of her and her husband.