Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Э. Пендлтон Херринг (1903 жылы 27 қазан - 2004 жылы 17 тамыз) - американдық саясаттанушы. APSA-ның 48-ші президенті болып жұмыс істегеннен басқа, Пендлтон Херринг Гарвардта мемлекеттік басқару бойынша жоғары оқу орнының хатшысы қызметін атқарды. Пендлтонның ғылыми еңбектері американдық саяси ғылымға үлкен әсер етті және сонымен қатар 1947 жылғы Ұлттық қауіпсіздік туралы заңның бас интеллектуалдық сәулетшісі ретінде әрекет ететін американдық үкіметке әсер етті, бұл федералды үкіметтің әскери және барлау салаларын қайта ұйымдастырумен аяқталды. Қорғаныс департаменті және Орталық барлау агенттігі. Герринг өзінің ұрпағының ең маңызды саясаттанушыларының бірі болып саналады және оның ықпалы саясаттануды мінез-құлық ғылымы ретінде қалыптастыруға көмектесті.
E. Pendleton Herring (October 27, 1903 – August 17, 2004) was an American political scientist who worked to advance the field of political science with his work as president of the American Political Science Association (APSA). In addition to working as the 48th president of the APSA Pendleton Herring also served as secretary of Graduate education for Public Administration at Harvard. Pendleton's scholarly works had a large impact on American political science and also influenced the American government acting as chief intellectual architect of the National Security Act of 1947, which culminated in the reorganization of the military and intelligence branches of the federal government including the creation of the Department of Defense and the Central Intelligence Agency. Herring is considered one of the most important political scientist of his generation and his influence has helped shaped political science as behavioral science.
Өмірі және білімі
1903 жылы 27 қазанда Мэриленд штатының Балтимор қаласында туған Эдвард Пендлтон Херинг алты баланың бірі. Эдвард Пендлтон Херринг кейіннен өзінің бірінші атын тастап, өзінің орта есімі деп аталуды жөн көрді. 1913 жылы Пендлтон Херринг Вудро Вильсонның инаугурациясына қатысты, бұл Херрингке саяси ғылымдағы мансабына жетелейтін тұрақты әсер қалдырды. Пендлтон Херинг Мэриленд штатының Балтимор қаласындағы Джонс Хопкинс университетінде оқып, 1925 жылы ағылшын тілінен бакалавр дәрежесін алды. Кейін Пендлтон аспирантурада Ph. D саясаттану мамандығы бойынша, оны 1928 жылы алды. Аспирантурада оқыған кезінде Пендлтонға конституциялық құқық туралы Франк Дж. Гудноу оқытты. Аспирантурада оқыған кезінде Херринг Конгресс алдындағы топтық өкілдік деген тақырыпта диссертация жазды, онда үкіметтегі қысым топтарының әсері зерттелді. Пендлтонның еңбегі 1929 жылы жарық көрді және қысым топтары мен саяси мінез-құлық туралы негізгі зерттеулердің бірі болды. 1933 жылы Пендлтон Херинг Кэтрин Ченнингке үйленді. Пендлтон мен оның әйелі екі балаға ие болды, Х. Джеймс Херринг және Томас С. Херринг. 1969 жылы Пендлтонның әйелі Кэтрин қайтыс болды, ал Херринг 1971 жылы Вирджиния Стаман Вудқа қайта тұрмысқа шықты. 2004 жылы 17 тамызда 100 жасында Нью-Джерси штатының Принстон қаласындағы үйінде өпкө ауруынан қайтыс болды.
Born in Baltimore, Maryland on October 27, 1903, to parents Dr. Arthur Pendleton Herring and Agnes Kinney Herring, Edward Pendleton Herring was one of six children. Edward Pendleton Herring later dropped his first name preferring to be called his middle name. In 1913 Pendleton Herring attended Woodrow Wilson's inauguration which created a lasting impression for Herring leading him into a career in political science. Pendleton Herring attended Johns Hopkins University in Baltimore, Maryland and received his bachelor's degree in English in 1925. Pendleton then attended graduate school to receive his Ph. D in Political Science which he received in 1928. During his time in graduate school Pendleton was taught constitutional law by Frank J. Goodnow, During his graduate studies Herring wrote a dissertation titled Group Representation Before Congress, which studied the effects of pressure groups in government. Pendleton's work was published in 1929 and became one of the primary studies regarding pressure groups and political behavior. In 1933 Pendleton Herring married Katherine Channing. Pendleton and his wife had two children, H. James Herring and Thomas S. Herring. In 1969 Pendleton's wife Katherine died and Herring remarried in 1971 to Virgina Staman Wood. E. Pendleton Herring died at the age of 100 from pneumonia on August 17, 2004, at his home in Princeton, New Jersey.
Гарвард
Пендлтон Херринг 1928 жылдың күзінде Гарвард университетінде жұмыс істей бастады, онда ол Үкімет департаментінде жұмыс істеді. Екеуі үкіметтің әскери салаларын бір әкімшілік ұйымға біріктіру жолында ынтымақтасты және екеуі Ұлттық қауіпсіздік туралы 1947 жылғы заңның зияткерлік сәулетшілері болып саналды, ол Ұлттық қауіпсіздік кеңесін, Қорғаныс министрлігі мен Орталық барлау агенттігін құрды. 1945 жылы соғыстан кейін Пенделтон Гарвардтағы лауазымынан кетіп, Карнеги корпорациясында жұмыс істеу ұсынысын қабылдады.
Pendleton Herring started working at Harvard University in the fall of 1928, where he worked in the Government Department. The two collaborated on a way to combine the military branches of the government under one administrative organization and the two were considered the intellectual architects of National Security Act of 1947 which created The National Security Council the Department of Defense and the Central Intelligence Agency. In 1945 after the war Pendleton resigned from his position at Harvard and accepted an offer to work for the Carnegie Corporation.
Әлеуметтік ғылымдар ғылыми кеңесінің
1948 жылы Пендлтон Херринг Әлеуметтік ғылымдар ғылыми кеңесінің президенті болды. Оның жиырма жылдық президенттік кезінде КСРО әлеуметтік ғылымдарды дамытудағы жетекші ұйымдардың біріне айналды. Геррингтің мақсаты - жақсы ақпарат алып, оны қатаң әдістермен талдау арқылы зерттеу сапасын арттыру еді. Пендлтон сондай-ақ, шешім қабылдауға көмектесу үшін ақпаратты саясаткерлерге қолжетімді етуге тырысты. Пендлтонның 20 жылдық президенттік кезінде КСРО бюджеті жылына 500 000 доллардан 2 000 000 долларға дейін төрт есеге көбейтілді. Пендлтон Херрингтің төрағалығы көптеген жетекші ғалымдарды SSRC-ге кеңестер мен комитеттерде қызмет етуге тартты. 1962 жылы оның президентлігі кезінде Пендлтон Херринг Вудро Вильсон қорының президенті болды, ал 1968 жылы Херринг SSRC-ден зейнеткерлікке шықты.
In 1948 Pendleton Herring became president of the Social Science Research Council. During his twenty year presidency the SSRC became one of the leading organizations in the advancement of social science. Herring's goals were to increase the quality of research by taking better information and analyzing it with stricter methods. Pendleton also strived to make the information available to policy makers to aid in decision making. During Pendleton’s twenty year presidency the SSRC budget was quadrupled from less than $500,000 to $2,000,000 annually. Pendleton Herring’s presidency drew many leading scholars to the SSRC to serve on boards and committees. In 1962 during his presidency Pendleton Herring also became the president of the Woodrow Wilson Foundation and in 1968 Herring retired from the SSRC.
Вудро Вильсонның қоры
1968 жылы Э. Пендлтон Херринг Вудро Вильсон қорының президенті болды. Вудро Вильсон қорының президенті ретінде Пендлтон Джонсон әкімшілігін және Конгрессті Вудро Вильсонның Вашингтон қаласында салынған Халықаралық ғалымдар орталығын құруға көндіруде белсенді болды. Ол Удроу Уилсон қорының президенті болып отыз жылға жуық қызмет етті.
In 1968 E. Pendleton Herring became the president of the Woodrow Wilson Foundation. As president of the Woodrow Wilson Foundation Pendleton was active in persuading the Johnson administration and the Congress to create the Woodrow Wilson International Center for Scholars which was built in Washington, D. C Herring also help with the project of publishing The Papers of Woodrow Wilson. Herring served as president of the Woodrow Wilson Foundation for nearly thirty years.
Марапаттар
Пендлтон Херинг саяси ғалым ретінде өзінің мансабында көптеген марапаттар алды. 1946 жылы Пендлтон Фердинанд Эберштадтпен бірге күш салған және әскери салаларды біріктіру жөніндегі зерттеуі үшін 1946 жылы Әскери-теңіз флотының атағы мен ерекше азаматтық қызмет сыйлығын алды. Пендлтон сонымен қатар 1979 жылы мемлекеттік қызметтегі еңбегі үшін Чарльз Э. Мерриам сыйлығын және 1987 жылы Джеймс Мэдисон сыйлығын алды.
Pendleton Herring received many awards for his work across his career as a political scientist. In 1946 Pendleton received the Navy Citation and Distinguished Civilian Service Award in 1946 for his efforts with Ferdinand Eberstadt and his study on combining the military branches. Pendleton also received the Charles E. Merriam award in 1979 for his work in public service and the James Madison Award in 1987 in for his scholarship.