Кіріспе

1972 жылы Уолтер Беркерттің кітабы Homo Necans: The Anthropology of Ancient Greek Sacrificial Ritual and Myth (Homo Necans: Interpretationen Altgriechischer Opferriten und Mythen) - классик Уолтер Беркерттің 1972 жылы жазылған көне грек діні мен мифологиясы туралы кітабы. Ол 1992 жылы Ингерсолл қоры берген ғылыми әдебиеттер үшін Уивер сыйлығын жеңіп алды.

Қорытынды

Беркерттің негізгі тезисі - палеолиттегі адам аңшы болған кезде, үлкен маймылдардың жалпы алғанда, барлық нәрсені жейтін бағытына қарамастан, жыртқыш инстинктінің жоқтығы олжаға қарсы түрлер арасындағы агрессия үлгілерін бұрауымен өтелді: Homo necans "адам өлтіруші" дегенді білдіреді. Осылайша, ежелгі адам аң аулаған жануарлар бір-біріне тең болып, бір-біріне жақын туыс болғандай болды. Этологияны діни тарихқа қолданудың алғашқы әрекеті ретінде Буркерт ежелгі аңшылық рәсімдердің іздерін ашудағы дәстүрдің күші мен әсерін қарастырады. Буркерт бұл диссертация үшін шешуші импульс Конрад Лоренцтің "Агрессия туралы" (1963) еңбегінен алынғандығын мойындайды. Бұл диссертация аңшылық гипотезасының кеңейтілуі болып табылады, онда аулау тамақ алу құралы ретінде адам эволюциясы мен мәдени дамуына басым әсер еткенін айтады (өсімдіктерді жинау немесе қоқыс жинаудан басқа). Аң аулаудың зорлық-зомбылығынан туындаған кінә қасиетті қылмыстарда көрініс тапты, олар тазару мен күнәнің құнын өтеу рәсімдері арқылы қауымдарды біріктіруге қызмет етті. Буркерт өзінің тезисін грек мифологиясында көрініс тапқан алғашқы рәсімді өрнектейтін көптеген мысалдарды біріктіру арқылы қолдайды. Ол әртүрлі құлшылық кешендерін егжей-тегжейлі қарастырады, "құрбандық рәсімін өліммен кездесу мен өмірді растау арасындағы шиеленісімен, оның дайындықтан тұратын сыртқы түрін, қорқынышты орталық сәтін және қалпына келтіруді" қарастырады және бастапқы гипотезаны егжей-тегжейлі растайды.

Қабылдау

Homo Necans 1960-шы жылдары ойлап табылған; ол Джейн Эллен Харрисонның Темисі сияқты функционализмді неміс аудиториясына таныстырды және ритуал мен фестиваль кешендерін түсіндіруде структурализмнің бір түрін пайдаланып, этологияның кейбір нәтижелерін мифологияға алғаш рет қолданды. Рене Жирардтың "Зорлық және қасиеттілік" атты кітабы сол жылы жарық көрді. Алғашқы кезде дау тудырған кітап ақырында ағылшын тілінде жарық көрген кезде бұдан да революциялық емес еді, - деп атап өтті Бёркерт ағылшын тіліндегі аударманың кіріспесінде (1983). Тарихшы Питер Гей Homo Necans-ты өш алу импульсі туралы айтулы талқылау ретінде мақтады. Роберт Паркер "Таймс" әдеби қосымшасына Homo Necans-ты қарастырып, Буркерт туралы "теорияның батыллығы мен толық білімінің басқаларға қарағанда оған қосылғанын" байқады. М. Л. Вест "Гельнялық зерттеулер журналында" бұл кітапты "әдемі ақыл-ой тәжірибесі" деп атап өтті.