Кіріспе
1980 жылы түсірілген Франсуа Труфоның "Соңғы метро" - Франсуа Труфоның сценариі мен режиссері, Кэтрин Денев пен Жерар Депардье басты рөлді ойнаған 1980 жылғы тарихи драмалық фильм. 1942 жылы Францияда нацистік әскери әкімшілік кезінде ашылған фильм Париждің Монмартр ауданындағы шағын театрдың тағдырын көрсетеді. Ол цензураға, антисемитизмге және материалдық жетіспеушіліктерге қарамастан, мәдени тұтастығын сақтап, соғыстың соңында жеңіске жету үшін пассивті қарсылық көрсетеді. Атауы немістердің қала өміріндегі екі маңызды фактісін еске салады: отын тапшылығы адамдар кешкісін театрларда және басқа да ойын-сауық орындарында өткізетін болды, бірақ коменданттық сағат олардың соңғы Метро пойызына үйлеріне жетуі керек дегенді білдірді. 1981 жылы фильм 10 Сезарды жеңіп алды: үздік фильм, үздік актер (Депардье), үздік актриса (Денев), үздік кинематография, үздік режиссер (Труффо), үздік монтаждау, үздік музыка, үздік өндіріс дизайны, үздік дыбыс және үздік сценарий. Ол "Оскар" және "Алтын глобус" сыйлықтарына үздік шетелдік фильм номинациясын алды. "Соңғы метро" - Труфоның ең табысты фильмдерінің бірі, ол АҚШ-та $ 3,007,436 жинады; бұл Франция үшін де солай болды, онда ол 3,384,045 қабылдау болды, бұл оның туған еліндегі ең табысты фильмдерінің бірі болды.
the earlier film
The Last Metro is a 1980 historical drama film, written and directed by François Truffaut, that stars Catherine Deneuve and Gérard Depardieu. Opening in 1942, during the Nazi Military Administration in France, the film follows the fortunes of a small theatre in the Montmartre quarter of Paris which keeps up passive resistance by maintaining its cultural integrity, despite censorship, antisemitism and material shortages, to emerge triumphant at the war's end. The title evokes two salient facts of city life under the Germans: fuel shortages led people to spend their evenings in theatres and other places of entertainment, but the curfew meant they had to catch the last Métro train home. In 1981, the film won 10 Césars for: best film, best actor (Depardieu), best actress (Deneuve), best cinematography, best director (Truffaut), best editing, best music, best production design, best sound and best writing. It received Best Foreign Film nominations in the Academy Awards and Golden Globe Awards. The Last Metro was one of Truffaut's more successful productions, grossing $3,007,436 in the United States; this was also true in France, where it had 3,384,045 admissions, making it one of his more successful films in his native country.
Сюжет
Монмартр театрында репетиция бастау үшін жолға шыққанда, ол болашақ қойылымның еркек басты рөлін ойнайды, жас Бернард Гренджер өзін көшеде флиртке тырысатын әйелден қайта-қайта бас тартқандығын көреді. Театрға келгенде, ол әйелдің шын мәнінде лесбиянка болған Арлетт деген продюсер екенін біледі. Бернард театрға ие болған және оның әйелі болған Марионмен танысады. Марионның еврей күйеуі Лукас театрдың директоры болып қызмет етеді, ол Парижден қашып кетті деп есептеледі; алайда, ол театрдың жертөлесінде жасырынып жүр. Марион оны әр кешке жасырын босатып, тамақ пен болашақ өндіріс үшін материалдарды қамтамасыз етеді. Олар кешке бос театрда өткізеді, онда олар қазіргі өндіріс туралы қызу талқылауларға қатысады және Лукастың елден қашуын жоспарлайды. Алайда, Марион көп ұзамай ұмытшақ Бернардқа ғашық болады, оны Лукас тек бас суреті мен жылыту вентиляциясы арқылы естілген әңгімелердің үзінділері арқылы біледі. Театрда ешкімге мәлім болмай, Бернард - неміс адмиралын өлтірген бомбаны жеткізуге жауапты қарсылық тобының мүшесі. Алғашқы кешке театрдың қонақтары толы болды, бірақ келесі күні таңертеңгі газетте бұл шоу "еврейлік" деп айыпталды. Бұл сынның артында тұрған антисемит жазушы Марионды құлатып, оның театрын басқаруды мақсат етеді. Кейіпкерлер мен актерлік ұжым бір түнгі клубта алғашқы табыстарын тойлап жатқанда, сол жазушы басқа жиналыста Бернардты Марионды қорлаған деп жалған айыптайды, бұл көшеде физикалық қақтығысқа әкеледі. Басқа бір кезде, әуе шабуылынан қорғаушылар болып маскаланған екі гестапо агенті театрды іздестіреді, бұл Марионды Лукасты және оның заттарын жасыруға көмектесу үшін Бернардқа жүгінуге итермелейді. Бернардтың қарсыластық байланысы гестапо рейды кезінде тұтқындалғаннан кейін, Бернард өмірін қарсыластық ісіне арнап, актерлік өнерден бас тартуға шешім қабылдайды. Ол киім кию бөлмесінен соңғы рет шығуға дайындалғанда, Марион оған қоштасу үшін кіреді, екеуі еденде қызу кездесуге түседі. Соғыс аяқталғаннан кейін Бернард театрға оралып, Лукастың жасырынған кезінде жазған жаңа пьесасында ойнайды. Ашылу кешінде басты әйел рөлін ойнаған Марион өзінің өмірін Бернардпен бөлісуге деген ықыласын білдіреді, бірақ ол оны ешқашан шын сүймегенін мойындайды. Алғашқы сахналық бағдарлама басталғанда, Бернард, Марион және Лукас қол ұстасып, көрермендердің қошеметін көреді.
Өндіріс
Трюфо ұзақ уақыт бойы француздық оккупация кезеңінде түсірілетін фильмді жасағысы келді, өйткені оның ағасы мен ата-бабасы француз қарсылық күштерінің құрамында болды және бірде хабарларды өткізген кезде ұсталды. Бұл оқиға ақырында "Соңғы метро" фильмінде қайтадан жасалды. Трюфо актер Жан Марестің өмірбаянына сүйене отырып, фильмді осы және басқа да құжаттарға негіздеді. Бұл фильм Труфо ойлаған ойын-сауық әлеміндегі трилогияның театрымен айналысатын бір бөлім болды. Кино әлемімен айналысатын бөлім 1973 жылғы La Nuit américaine (Day for Night) болды, Джерард Депардье бастапқыда фильмге қатысы болғысы келмеді, өйткені оған Труффоның режиссерлік стилі ұнамады, бірақ кейіннен ол қатысуға тиіс екеніне сенді. Фильмнің көп бөлігі Клишидегі Рю-дю-Лэндидегі тасталған шоколад фабрикасында түсірілді, ол студияға айналдырылды. Суретке түсіру кезінде Денев құлап, аяқ-қолдарын қиып алған, нәтижесінде қысқа мерзімде сахналарды түсіруге тура келді. Сценарий авторы Сюзан Шиффман да ішек-қарынның ауыр ауруымен ауруханаға жатқызылды. Фильмнің түсірілімі 59 күнге созылды және 1980 жылы 21 сәуірде аяқталды.
Gérard Depardieu initially did not want to be involved in the film, as he did not like Truffaut’s directing style, but he was subsequently convinced that he should take part. Most of the filming took place in an abandoned chocolate factory on Rue du Landy in Clichy, which was converted into a studio. During shooting Deneuve suffered an ankle sprain from a fall, resulting in having to shoot scenes at short notice. Scriptwriter Suzanne Schiffman was also hospitalised with a serious intestinal obstruction. The film shoot lasted fifty nine days and ended on 21 April 1980.
Тақырыптар
Трюфо фильмдерінде қайталанатын тақырып кино түсіру мен кино көруді байланыстырады. "Соңғы метро" осы жағынан өзін-өзі біледі. Фильмнің алғашқы бөлігіне деректі фильмдер мен заманауи фильмдердің плакаттары қосылған. Трюфо: "Бұл фильм тек антисемитизмге ғана емес, жалпы төзімсіздікке қатысты" деп түсіндірді және Жан Пуаре гомосексуалды режиссерді, ал Андреа Ферреол лесбиян дизайнерді ойнайтын кейіпкерлер арқылы төзімділік көрсетілді. Трюфоның бұрынғы фильмдеріндей Жюль мен Джим және Екі ағылшын қыздары, үш басты кейіпкердің арасындағы махаббат үшбұрышы бар: Марион Штайнер (Денев), оның күйеуі Лукас (Гайнц Беннент) және Бернард Гранжер (Депардье), театрдың соңғы қойылымында актер.
Сыни жауап
The Last Metro 24 пікірге негізделген Rotten Tomatoes веб-сайтында 88% мақұлдау рейтингіге ие болды және орташа бағасы 7.4/10.