Кіріспе
Жылқының арматурасын орнату үшін мыс плакаты Жылқының арматурасы - жылқының арматурасын, әсіресе, коньки мен парадтық жылқыларды безендіру үшін қолданылатын мыс плакаты. Олар әсіресе XIX ғасырдың ортасынан бастап Англияда танымал болды, бірақ олардың жалпы құлдырауымен бірге ат тартуды қолданады. Фалера - ежелгі Римді қоса алғанда, темір дәуіріндегі Еуропада кең тараған эквивалентті дискілер үшін археологиялық термин.
A horse brass is a brass plaque used for the decoration of horse harness gear, especially for shire and parade horses. They became especially popular in England from the mid 19th century until their general decline alongside the use of the draft horse, and remain collectors items today. Phalera is the archaeological term for equivalent disks, which were popular in Iron Age Europe, including Ancient Rome.
Тарих
Ежелгі Римде атпен бірге жүретін жүгірушілерді кейде атпен бірге жүгірушілерді жүгіруші деп аталатын атпен бірге жүгірушілерді әдетте қоладан жасалған, шебер, диск немесе жарты ай пішінде кескен немесе құйған, көбінесе жүгірушіге жұппен қолданылады. Ортағасырлық Англияда сәндік ат қолалары 12 ғасырдан бұрын қолданылған, олар талисман және мәртебе белгілері ретінде қызмет еткен, бірақ Ұлттық Ат қола қоғамының мүшелерінің ауқымды, түпнұсқалық зерттеулері бұл қола амулеттер мен 19 ғасырдың ортасында қолданылған жұмысшы класының арматуралық безендірулері арасында ешқандай байланыс жоқ екенін көрсетті. Бұл әшекейлерді "жаман көзді" аулақ ұстауға арналған амулет ретінде пайдалану сияқты көптеген аңыздар бар. Ең танымал өлшем - 3 × 3 1/2 дюймдік жалпақ мыс, мысты ат арматурасының белбеуіне, яғни Мартингейлге байлайтын ілгекпен. Англияда мұндай арматуралардың көбі ауыр жылқылар дәуірі құлдыраған кезде елдегі қонақ үйлерге жол тапты және олар әлі күнге дейін пабтың сәндік элементі ретінде байланысты. XIX ғасырдың аяғында ауыр атқа әр түрлі және үлкен-кішілі қола бұйымдар тағылды. Бұл дәуірде жұмыс ат парадтары бүкіл Британ аралдарында танымал болды және сыйлық немесе марапаттар берілді, кейбіреулерін Жануарларға қатыгездіктің алдын алу жөніндегі корольдік қоғам (RSPCA) берді. Аттың қоласын көбінесе "арбашылар" жоғары бағалаған, олар онымен аттарын әшекейлеген. Жылқының басқа да мысы жарнама, патшалық мерейтойы, ал кейінірек жерлерде және оқиғаларда естелік мысы болып табылады, олардың көбі әлі күнге дейін жасалып, қолданылуда.
Жинақ
Жылқының мысықтарын арқанның сәндік бөлшектері ретінде емес, өздері үшін жинау 1880 жылы басталған сияқты, ол кезде әйелдер жаңадан шығарылған, тесілген дизайнды сатып алған, шыналы жаздықтар үшін қолданылатын мысықтарды өлтірген. Кейінірек, олар есіктерде саусақ тақталары ретінде жиі пайдаланылды, бұл Сассекстегі ардагер ат құмырашы Уильям Альбери немесе Хоршемнің сауда журналында жазылған есептермен расталуы мүмкін. 1890 жылдан бастап мыс бұйымдарының әртүрлі түрлерін, мысалы, бет бөлшектерін, свингерлерді және хаме тақталарын жинау жоғары және орта таптар арасында өте танымал ойын-сауық болды. Шынында да, осы қарапайым мыс жинақтау, әсіресе, академиктер арасында танымал болды, көптеген танымал, ерте жинақтар мемлекеттік мектеп мұғалімдері мен басқа да көрнекті мамандар, мысалы, А. Х. Тод, Чартерхаус мектебінің мұғалімі және доктор Кирк Пикеринг Йоркшир, оның жинағы әлі күнге дейін Йорк қаласындағы Йорк замогы музейінде орналасқан. Мұндай заттар туралы жазу да 1890 жылдары басталды және бұл әшекейлердің болжамды, эзотерикалық шығу тегі мен ежелгі, үзілмеген ұрпағы туралы көптеген Викториандық романтизм үстем болды. Мұндай аңыздар олардың шығу тегін, крест жорықтарынан оралған үйге оралған рыцарьлар немесе кейінгі жылдары көшіп келген романдар Англияға әкелген талисмандық символдар ретінде қамтиды, бірақ тағы да бұл теорияларды қолдауға ешқандай дәлел ұсынылмаған.
Құйма мыс
Атты жинақтаушылардың пікірлері қандай болмасын, атпен жұмыс істеу үшін аттарды қашан және қай жерде орнату басталды, көпшілігі мыс құюдың алғаш рет пайда болғанына келіседі. Бұл қалай пайда болды деген пікір әлі де екіге бөлінеді, бірақ қазіргі уақытта көптеген коллекционерлер ең алғашқы безендірулер қарапайым, түрлі пішін мен өлшемдегі құйма шұңқырлар болғандығы туралы келіседі. Алғашқы үлгілер, мүмкін, жергілікті жерде қолөнершілер немесе басқа да шебер қолөнершілер жасаған, бірақ XIX ғасырдың екінші жартысында мұндай бұйымдар жергілікті, сәндік табынушылықтан ұлттық сәнге айналды, олардың өндірісінің басым бөлігі Батыс Мидлендс пен оның айналасында орналасқан.
Бөренеленген мыс
Ауыр ат арматураларындағы таңбаланған мыс 1880 жылы пайда болды, аздаған саны он жыл бұрын пайда болған болуы мүмкін, және бұл процесс көлік арматуралары мен әскери белгілерді өндіруде бұрыннан қалыптасқаннан дамыған болуы мүмкін. Алайда, олардың өндірісі Бірінші дүниежүзілік соғыстан аз уақыт бұрын шыңына жеткен көрінеді, ал 1920 жылдан бастап бірнеше түрі өндірілді, бірақ олардың сапасы нашар, олар жұқа балқыма табақтан жасалған. Жұмыс атпен жүретін құйма арматуралардың салмағы туралы (бірінші рет 19 ғасырдың аяғында жануарларды қорғау қозғалысы көтерілген) маңызды ойларға байланысты, алғашқы мөрленген мыс жеңіл (және арзан) ретінде жасалды деп ойланады. кейіннен бүкіл Британ империясына экспортталған құйма мысқа балама. Олардың құйма туыстарынан айырмашылығы, таңбаланған мыс қалыптарда жасалмайды, бірақ қалыңдығы шамамен 1/16-ға тең, бірақ бұрынғы үлгілерге қарағанда басқа қалыңдығы бар. Олардың өндірісінің оңайлығынан, көптеген мыңдаған осы таңбаланған типтер шығарылды, бірақ өте сирек кездесетіндері бар. Британдық жұмыс атының жойылуынан кейін құйылған және таңбаланған мыс өндірісі жалғасты, бірақ олардың өндірісі негізінен сувенир саудасына және ауыр ат әлемін қамтамасыз ететін басқа да мамандандырылған өндірушілерге бағытталған, олар әртүрлі тұқымдарды өсіріп, көрсетеді. Англияның Ұлттық жылқы мысы қоғамының бүкіл әлемде мүшелері бар және мүшелер үшін басылымдар мен алмасу кездесулері ұйымдастырады.