Кіріспе

Бір адам көрермендерді көңілді ету үшін әңгіме айтып береді. Бір адамдық шоу, бір әйелдік шоу немесе бір адамдық шоу деп аталатын жеке қойылым, әдетте көрермендер үшін әңгіме айтып беретін жалғыз адам. Бұл спектакльдің түрлері көптеген, соның ішінде автобиографиялық шығармалар, комедиялық актілер, романның бейімделуі, водевиль, поэзия, музыка және би. 1996 жылы Роб Беккердің "Мұңғысты қорғау" спектаклі Бродвей театрының тарихында ең ұзақ уақыт бойы бір адамнан тұратын қойылым болды.

Жеке орындаудың ерекшеліктері

Сололық орындау - аудитория алдында өнер көрсететін жалғыз адамның кең мағынасын білдіреді. Сололық орындаудың кейбір негізгі белгілері төртінші қабырғаның болмауы және аудиторияның қатысуы немесе қатысуы болуы мүмкін. Жеке орындауды бір адам жазуы, орындауы және шығаруы қажет емес. Жеке орындау өндірісінде шығарманы сахнада жандандыру үшін режиссерлер, сценаристер, дизайнерлер мен композиторлар қолданылуы мүмкін. Бұл ынтымақтастықтың мысалы - Нью-Йорк қаласындағы Театр коммуникациялар тобының Wake Up And Smell the Coffee шоуының жарияланған нұсқасында Эрик Боджин.

Тарих

Адамдар өз тайпасының немесе қоғамның басқа мүшелерінің алдында мыңдаған жылдар бойы әңгіме айтып келді деп есептеледі. Олар қазіргі мифтер мен аңыздарды ауызша жеткізген болар. Сололық орындау XIX ғасырдың екінші жартысында АҚШ-та бұрын-соңды болмаған көркемдік және коммерциялық модаға ие болды (Джон С. Джентиль оны сахналық орындаудың алтын дәуірі деп атайды). Әдебиет тарихшылары Виктория дәуірін драмалық монологтың поэзиялық форма ретінде ең жоғары дамуымен байланыстырады. Он тоғызыншы ғасырда әдеби монолог пен спектакль монологының маңыздылығы мен айырмашылығы туралы бірнеше пікірталас болды, алайда бұл пікірталас әдебиет пен спектакль арасындағы үздіксіз алмасуды растайды, ол кейде бәсекелестікке ұшырауы мүмкін, бірақ көбінесе өнімді. Америка Құрама Штаттары 20-ғасырға кірген кезде, бүкіл елде ұсынылған кәсіби жеке орындаушылардың саны мен әртүрлілігі өсті. Бұл жеке орындаудың қайта өркендеуі американдық театрдың кең мағынасында да толқындар тудырды; бір адам шоуының "бумы" өткеннен кейін, презентациялық стиль танымал театр қойылымдарына сіңіп кетті. 1960 жылдары перформанс өнері термині танымал болды және белгілі болғандай, кез келген сандағы спектакль актілерін немесе оқиғаларды қамтыды. Лори Андерсон сияқты көптеген орындаушылар осы оқиғалар арқылы дамыды және әлі күнге дейін өнер көрсетеді.

Жеке орындау түрлері мен мысалдары

Онжылдықтар бойы жеке орындаушылардың фоны водевиль, комедия, поэзия, музыка, бейнелеу өнері, сиқыршылық, кабаре, театр және биден тұрады. Руперт Холмс; Эд Метцгер өзінің жеке шоуында, 1978 жылдан бері өнер көрсетіп келеді, Альберт Эйнштейн: Практикалық богемиялық; Метцгер тағы бір жеке қойылымда, Хемингуэй: Шеті; Генри Фонда Дарроудағы Кларенс Дарроу, Рональд Рэнд - Харольд Кларман ретінде Let It Be Art! 2001 жылдан бастап 25 елде, Том Дуган "Визенталь" фильмінде Саймон Визенталь рөлін ойнады. Бірнеше актер бүкіл романдарды сахнаға бейімдеді, соның ішінде Патрик Стюарт өзінің "Рождестволық күй" нұсқасында барлық 43 рөлді ойнады, ол Бродвейде және Лондондағы "Олд Вик" театрында үш рет ойнатылды; актер Джеральд Чарльз Диккенс сол туындыдағы өзінің қойылымдарында 26 кейіпкерді ойнады; және Джек Арансон Моби Диктің 13 кейіпкерді жеке қойылымында ойнады. Жеке орындаушылық жеке, автобиографиялық шығармашылық болуы мүмкін. Бұл Шпелдинг Грейдің өте мойындау, бірақ комедиялық шығармаларынан, Чаз Палминтеридің жартылай автобиографиялық Бронк әңгімесінен немесе Холли Хьюздің "Бүкіл әлем" жеке шығармасынан басталады, онда ол қайтыс болған анасымен қарым-қатынасын түсінуге тырысады. Бұған тағы бір мысал - 2018 жылы Ев Энслер жазған және орындаған In The Body of the World . Басқа шоулар орталық тақырыпқа, мысалы, Пат Хейзелдің "The Wonderbread Years" романындағы поп-мәдениет, Роберт Дюбактің "The Male Intellect" романындағы қарым-қатынастар, Майк Дейзидің "Invincible Summer" романындағы Нью-Йорк қаласының транзиттік жүйесінің тарихы немесе Патрик Комбстың "Man 1, Bank 0" романындағы жүйемен күресу сияқты орталық тақырыпқа жиналуы мүмкін. Бұл тақырыптар саяси немесе әлеуметтік мәселе сияқты белгілі бір тақырыпқа бағытталған болуы мүмкін. Карен Финли әйелдерге қатысты стандарттар мен оларды қоршап тұрған зорлау мен аборт сияқты мәселелерге деген ренжігенін "Біз құрбандарымызды дайын ұстаймыз" атты жеке шығармасында білдірді. Кейде жеке қойылымдар драматургтер бір актерлік құрамға жазған дәстүрлі пьесалар болып табылады. Мысалдар: Уилли Расселдің Ширли Валентайн, Дуг Райттың "Мен өз әйеліммін", Роберт Хьюеттің "Блондинка, қоңыр қыз және кекшіл қызылша" және Майлз Трединниктің "Топлес". Бұл түрдегі шоулардың орындаушысы Крис Харрис, оның жанрдағы қойылымдарына Кемптің Джигі, That's The Way To Do It! , Элли Слопердің Half Holiday, Beemaster, 'Arris Music 'All және Pantomime түні кіреді. Сондай-ақ, соңғы жылдары таза стенд-ап комедиядан аулақ болған көптеген британдық комедианттар болды. Эдинбург фестивалі Фринджінде жыл сайын пайда болатын шоулар пафос туралы әңгімелерді және проекторлар сияқты технологиялық жабдықтарды пайдалануды қамтиды. Мысалы, компьютердің көмегімен жобаланған Little Howard анимациялық кейіпкерімен және "құжаттық комедия" деп сипатталған бірнеше шоумен өнер көрсеткен Дейв Горманмен бірге өнер көрсеткен Говард Рид.

Фильмдегі жеке орындау

Тек бір кейіпкерді көрсеткен алғашқы толық метражды сөйлеу фильмі - Том Труптың қатысуымен түсірілген 1968 жылғы "Софи". Фильм Гогольдің "Айбанаттың күнделігі" атты шығармасына негізделген. 1964 жылы шыққан "Яадин" киносында да Суньил Датт ғана көрінеді, бірақ Наргис Датт бірнеше рет фигура ретінде көрінеді. Алайда, ол Гиннестің рекордтар кітабына "арнаулы фильмдегі ең аз актер" ретінде кірді. "Сері құрмет" - Ричард Никсон туралы 1984 жылғы фильм, Филип Бейкер Холл өзінің өткенін ойлап жүрген ұятқа қалған президент рөлін ойнады. XXI ғасырда "сололық орындау" Локк, Барлығы жоғалып кетті және көмілді сияқты фильмдермен қайта жаңғыру кезеңін бастан кешірді. Бұл фильмдердің ерекшелігі - олардың түсірілген орны мен стиліне байланысты. Софи мен Give 'em Hell, Harry! сияқты шығармалар әлі студияда түсірілген театрлық шығармалар еді. ХХІ ғасырдағы фильмдер көбінесе жергілікті жерде түсірілді және олардың кинематографиялық көрінісі мен камераны пайдалануы әлдеқайда стильді болды. Соңғы уақытта Маркус Теллдің фильмдері бір кейіпкердің фильмдерінің тұрақты сипаттамаларын көрсетті. Р. Партибан 2019 жылы "Отта Серупу" фильмінің сценарийін жазды, түсірді, режиссерлік және жалғыз актер болды.