Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Кез келген талапқа шешім табу процесі, белгілі бір жағдайға қарай жасалатын әдіс.
Process of devising a solution to a requirement in an ad hoc fashion
Импровизация, көбінесе импровизация деп қысқартылады, бұл алдын ала жоспарланбаған нәрсені, қолда бар нәрсені пайдаланып жасау немесе орындау ісі. Сөздің өзі латын тіліндегі "improvisus" сөзінен шыққан, ол сөзбе-сөз "көзделмеген" дегенді білдіреді, бірақ ол ескі француз тіліндегі "emprouer" және ағылшын тіліндегі "improve" – жақсарту сөздерімен де байланысты. Импровизация – өте спонтанды, нақты немесе сценарий бойынша дайындалмаған өнер орындалысы. Импровизация дағдыларын барлық көркемдік, ғылыми, физикалық, танымдық, академиялық және академиялық емес салалардағы әртүрлі қабілеттерге қолдануға болады; қолданбалы импровизацияға қараңыз.
Improvisation, often shortened to improv, is the activity of making or doing something not planned beforehand, using whatever can be found. The origin of the word itself is in the Latin "improvisus", which literally means un foreseen – but it is also related to both the old French word "emprouer" and the English "improve", to improve. Improvisation in the performing arts is a very spontaneous performance without specific or scripted preparation. The skills of improvisation can apply to many different faculties across all artistic, scientific, physical, cognitive, academic, and non academic disciplines; see Applied improvisation.
Біліктілік пен техника
Импровизация дағдылары әртүрлі қабілеттерге немесе коммуникация мен өрнек берудің түрлеріне барлық көркемдік, ғылыми, физикалық, когнитивтік, академиялық және академиялық емес салаларда қолданылуы мүмкін. Мысалы, импровизация музыка, би, тамақ дайындау, сөз сөйлеу, сату, жеке немесе романтикалық қарым-қатынастар, спорт, гүлдерді безендіру, жекпе-жек өнері, психотерапия және тағы да көптеген салаларда маңызды үлес қоса алады. Импровизация техникалары сахналық өнер немесе ойын-сауық саласында кеңінен қолданылады, мысалы, музыка, театр және би. "Экстэмпоризация" немесе "ad lib" импровизациялаумен шамалас ұғым. Импровизацияны сипаттау үшін "құлақпен ойнау", "келгенін қабылдау", және "жол жүріп ойлап табу" сияқты әдеттегі тілде қолданылатын сөздер бар. Жабырқаудың өзі де көп импровизацияны қажет етеді, себебі сана өз ойын жеткізеді және сөздер, дыбыстар мен қимылдар арқылы дайындықсыз айтылатын сөздерді құрайды, бұл ойлау процесін одан әрі дамытады (орындаушы тыңдаушы ретінде), белгілі бір элементтер жиынтығы немесе репертуары бар бірден туындаған шығармаға ұқсас толыққанды процесс құрайды. Егер импровизация уақытша мәселені шешу үшін жасалса, ал "дұрыс" шешім сол кезде қол жетімді болмаса, оны "уақытша шешім" деп атауға болады. Бұл инженерлік салаға да қатысты. Кез келген ұйымда қолданылатын тағы бір импровизациялық, топтық мәселелерді шешу әдісі – бұл идеялардың шабуылы, онда топ мүшесінің кез келген идеясын, оның іс жүзіндегі пайдалылығына қарамастан, айтуға рұқсат етіледі және ынталандырылады. Барлық импровизация сияқты, идеялардың шабуылы процесі қатысушылардың санасын жаңа, күтпеген және мүмкін пайдалы идеяларға ашады. Бұл туралы жиі қолданылатын термин – "қалыптан тыс ойлау".
The skills of improvisation can apply to many different abilities or forms of communication and expression across all artistic, scientific, physical, cognitive, academic, and non academic disciplines. For example, improvisation can make a significant contribution in music, dance, cooking, presenting a speech, sales, personal or romantic relationships, sports, flower arranging, martial arts, psychotherapy, and much more. Techniques of improvisation are widely used in training for performing arts or entertainment; for example, music, theatre and dance. To "extemporize" or "ad lib" is basically the same as improvising. Colloquial terms such as "playing by ear", "take it as it comes", and "making it up as [one] goes along" are all used to describe improvisation. The simple act of speaking requires a good deal of improvisation because the mind is addressing its own thought and creating its unrehearsed delivery in words, sounds and gestures, forming unpredictable statements that further feed the thought process (the performer as the listener), creating an enriched process that is not unlike instantaneous composition with a given set or repertoire of elements. Where the improvisation is intended to solve a problem on a temporary basis, the "proper" solution being unavailable at the time, it may be known as a "stop gap". This applies to the field of engineering. Another improvisational, group problem solving technique being used in organizations of all kinds is brainstorming, in which any and all ideas that a group member may have are permitted and encouraged to be expressed, regardless of actual practicality. As in all improvisation, the process of brainstorming opens up the minds of the people involved to new, unexpected and possibly useful ideas. The colloquial term for this is "thinking outside the box."
Сахналық өнер
Импровизацияны "дағдысыз" немесе "ойдан туған" кенеттен ойлап табудың, шабыт ретінде ойға, денеге және рухқа келетін спонтандық сәттері деп қарастыруға болады. Виола Сполин импровизациялық актерлік шеберлікті оқыту әдісі ретінде театрлық ойындарды жасады. Оның ұлы Пол Силлз Сполиннің әдістерін қолданып, Чикагодағы "Екінші қала" театрын – АҚШ-тағы алғашқы толығымен импровизациялық театр компаниясын оқытып, импровизациялық театрды немесе IMPROV-ты танымал етті. Дегенмен, кез келген өмір немесе өнер саласында импровизация, егер ол шығармашылықты ынталандыру тәсілі ретінде қолданылса, жиірек кездеседі. Бұл тәжірибеге интуицияны пайдалануды үйрену, сондай-ақ импровизация жасайтын саланың қажетті дағдыларын және ескеретін мәселелерін техникалық тұрғыдан түсіну кіреді. Бұл жеке адам немесе топ әрекет еткенде, билегенде, ән айтқанда, музыкалық аспаптарда ойнағанда, сөйлескенде, көркем туынды жасағанда, мәселелерді шешкенде немесе бірден және қоршаған орта мен ішкі сезімдердің ықпалына жауап ретінде әрекет еткенде болуы мүмкін. Мұның нәтижесінде жаңа ойлау үлгілері, жаңа тәжірибелер, жаңа құрылымдар немесе символдар және/немесе әрекет етудің жаңа тәсілдері тууы мүмкін. Импровизация бастапқыда теледидардағы драмалық бағдарламаларда сирек қолданылған. Бірақ, "Морк пен Минди" комедиясы – оның ерекше мысалы, онда Робин Уильямсқа әрбір эпизодта еркін өнер көрсетуге мүмкіндік берілген белгілі бір бөлімдер бөлінді.
Improvisation can be thought of as an "on the spot" or "off the cuff" spontaneous moment of sudden inventiveness that can just come to mind, body and spirit as an inspiration. Viola Spolin created theater games as a method of training improvisational acting. Her son, Paul Sills popularized improvisational theater, or IMPROV, by using Spolin's techniques to train The Second City in Chicago, the first totally improvisational theater company in the US. However, Improvisation in any life or art form can occur more often if it is practiced as a way of encouraging creative behavior. That practice includes learning to use one's intuition, as well as learning a technical understanding of the necessary skills and concerns within the domain in which one is improvising. This can be when an individual or group is acting, dancing, singing, playing musical instruments, talking, creating artworks, problem solving, or reacting in the moment and in response to the stimulus of one's immediate environment and inner feelings. This can result in the invention of new thought patterns, new practices, new structures or symbols, and/or new ways to act. Improvisation was originally rarely used on dramatic television. A major exception was the situation comedy Mork & Mindy where star Robin Williams was allotted specific sections in each episode where he was allowed to perform freely.
Музыка
Музыкалық импровизация әдетте алдын ала дайындықсыз немесе нота жазылмай, музыканы спонтанды түрде орындау деп анықталады. Басқаша айтқанда, импровизация өнері – музыканы "қалпынан" шығару болып түсіндіріледі. Чарльз Лимб функционалдық магниттік-резонанстық бейнелеуді қолданып, эксперименттер жүргізді, олар музыкалық импровизация кезінде мидың қызметін көрсетті. Лимб медиалды префронталды қабықшадағы белсенділіктің жоғарылағанын анықтады, бұл өзіндік өркендеумен байланысты аймақ. Сонымен қатар, өзін-өзі бақылаумен байланысты аймақ болып табылатын латеральды префронталды қабықшаның белсенділігі төмендеді. Осы белсенділіктегі өзгеріс, адамдардың тәуекелге баруы мен импровизациялауына кедеріс келтіретін тежелімдерді азайтады деп саналады. Импровизация жеке орындау түрінде немесе басқа музыканттармен өзара байланыста, ансамбльде орындалуы мүмкін. Жақсы орындалғанда, ол көбінесе көрермендерден қуанышқа толы эмоционалдық жауаптар тудырады. Белгілі импровизациялық пианисттердің бірі – Франц Лист. Листтің импровизациясының бастауы, бір тақырыпқа вариациялар ойнаудың ертерек дәстүрінде жатыр, оны Иоганн Себастьян Бах, Вольфганг Амадей Моцарт және Людвиг ван Бетховен жетілдіріп, көркемдік деңгейге көтерді. Қазіргі заманғы көрнекті импровизациялық музыканттардың қатарында – әлемдік аренада көптеген импровизациялық концерттер берген джаз пианисті және көп құралды орындаушы Кит Джаррет; Чикагодағы «Екінші қала» театрының музыкалық директоры, АҚШ-тағы тұрақты импровизациялық театр труппасы, сондай-ақ Сан-Францискодағы «Комитет» театрының музыкалық директоры болған Уильям Аллаудин Матье; импровизациялық гитарист және «Импровизация: Оның табиғаты мен практикасы» кітабының авторы Дерек Бейли; британдық саксофоншы Эван Паркер; әйгілі пианиношылар Фред ван Хоув (Бельгия) және Миша Менгельберг (Нидерланды), сондай-ақ жақында төртінші тонмен бөлінген екі пианомен импровизациялайтын бельгиялық Сеппе Габриелер бар. Импровизациялық фристайл рэп рэперлердің шығармашылық процесінің маңызды бөлігі болып табылады, одан әрі жазбаларға шығаруға лайықты «дайын өнім» ретінде, рухани оқиға ретінде, батл-рэптегі сөздік айқас құралы ретінде немесе жай ғана көңіл көтеру үшін қолданылады. Бұрын айтқанымыздай, зерттеулер импровизация музыкантқа осы орындау кезінде санасындағы бақылау сүзгілерін босатуға мүмкіндік береді деп жорамалдайды. Ол көбінесе афроамерикандық «The Dozens» ойынындағыдай, қорлауларды және джаз импровизациясында естілетін күрделі ырғақты және кейде мелодиялық формаларды қамтиды. Немые фильмдер музыкасы саласында сыншылар, ғалымдар және көрермендер ерекше деп мойындаған музыканттардың саны аз, олардың қатарында Нил Брэнд, Джон Суини және Италиядағы Порденоне немді фильмдер фестивалінде өнер көрсететін басқа да музыканттар бар. Олардың орындауы сүйемелдейтін фильмдердің стилі мен қарқынына сәйкес келуі керек, сонымен қатар музыкалық стильдердің кең спектрін білу және кейде үш сағаттан астам уақытқа созылатын фильмдерге үзіліссіз ойнауға төзімділік қажет.
Musical improvisation is usually defined as the spontaneous performance of music without previous preparation or any written notes. In other words, the art of improvisation can be understood as composing music "on the fly". There have been experiments by Charles Limb, using functional magnetic resonance imaging, that show the brain activity during musical improvisation. Limb showed increased activity in the medial prefrontal cortex, which is an area associated with an increase in self expression. Further, there was decreased activity in the lateral prefrontal cortex, which is an area associated with self monitoring. This change in activity is thought to reduce the inhibitions that normally prevent individuals from taking risks and improvising. Improvisation can take place as a solo performance, or interdependently in an ensemble with other players. When done well, it often elicits gratifying emotional responses from the audience. One notable improvisational pianist is Franz Liszt. The origins of Liszt's improvisation in an earlier tradition of playing variations on a theme were mastered and epitomized by Johann Sebastian Bach, Wolfgang Amadeus Mozart, and Ludwig van Beethoven. Notable improvisational musicians from the modern era include Keith Jarrett, an improvisational jazz pianist and multi instrumentalist who has performed many improvised concerts all over the world; W. A. Mathieu a. k. a. William Allaudin Mathieu, the musical director for The Second City in Chicago, the first ongoing improvisational theatre troupe in the United States, and later musical director for another improv theatre, The Committee, an offshoot of The Second City in San Francisco; Derek Bailey, an improvisational guitarist and writer of Improvisation: Its Nature and Practice; Evan Parker; British saxophone player, the iconnical pianists Fred van Hove (Be) and Misha Mengelberg (NL) and more recently the Belgian Seppe Gebruers who improvise with two pianos tuned a quartertone apart. Improvised freestyle rap is commonly practiced as a part of rappers' creative processes, as a "finished product" for release on recordings (when the improvisation is judged good enough), as a spiritual event, as a means of verbal combat in battle rap, and, simply, for fun. As mentioned above, studies have suggested that improvisation allows a musician to relax the control filters in their mind during this exercise. It often incorporates insults similar to those in the African American game The Dozens, and complex rhythmic and sometimes melodic forms comparable to those heard in jazz improvisation. In the realm of silent film music, there are a small number of musicians whose work has been recognized as exceptional by critics, scholars and audiences alike; these include Neil Brand and John Sweeney, among others who are all performers at the Pordenone Silent Film Festival in Italy. Their performances must match the style and pacing of those films which they accompany and the knowledge of a wide range of musical styles is required, as well as the stamina to play for films which occasionally run more than three hours, without a pause.
Театр
Импровизация – театрда сценарий дайындықсыз, жазбаша диалогсыз және көбінесе алдын ала жоспарланбаған актерлік ойын. Бұл әдіс театр тарихында түрлі мақсаттар үшін қолданылып келген.
Improvisation, in theatre, is the playing of dramatic scenes without written dialogue and with minimal or no predetermined dramatic activity. The method has been used for different purposes in theatrical history.
Комедиялық
Импровизациялық комедия – бүкіл әлемде орындалатын театр өнері және тарихы бойында дамып, тоқталып отыратын мәртебеге ие. Әлемдегі ең танымал импровизация театрлары мен оқу орталықтарына мыналар жатады: Чикаго мен Лос-Анджелестегі i.O. (бұрынғы ImprovOlympic), Чикаго мен Торонтодағы «Екінші қала», Чикагодағы «Ойыншылар шеберханасы», Сан-Диегодағы Ұлттық комедия театры, Нью-Йорк пен Феникстегі Upright Citizens Brigade, «Халықтың импровизациялық театры», Нью-Йорктегі «Магнит театры», Лос-Анджелестегі «The Groundlings», Сан-Францискодағы BATS Improv (Bay Area Theatre Sports), Сиэтлдегі «Wing It Productions», Филадельфиядағы «Philly Improv Theater», Миннеаполистегі «Brave New Workshop», Милуокидегі «ComedySportz», Калгаридегі «Theatresports» және Копенгагендегі «Improv Comedy Copenhagen». Сонымен қатар, көптеген танымал университет импровизациялық командалары бар, олардың ішінде Флорида университетінің «Theatre Strike Force», Остиндегі Техас университетінің «Gigglepants» және Мэриленд университетінің «Erasable Inc.» командалары бар. Импровизация университеттерде өз үйін тапты. «Екінші қаланың» бастауы 1950 жылдары Чикаго университетінің театр бағдарламаларының бір бөлімі болған «Compass Players» тобынан өркендеді. Кейіннен, импровизация өнер түрі ретінде қалыптасқаннан кейін, 1980 жылдары колледж кампустарында импровизациялық топтар пайда бола бастады, онда көрермендерді табу оңай болды және командалар жиі өнер көрсете алды. Қазір импровизациялық топ – колледждің сабақтан тыс шараларының маңызды бөлігі болып табылады. Импровизация саласындағы көрнекті пионерлер, комедиялық немесе басқа да салалардағы, Майк Майерс, Нил Мулларки, Пол Мертон, Стивен Фрай, Джон Сешнс, Джози Лоуренс, Виола Сполин, Пол Силс, Дэвид Шепард, Дель Клоуз, Жозефина Форсберг, Гэри Остин, Мартин де Маат және Кит Джонстон есімдерін атауға болады. Белгілі орындаушылар: Пол Мертон, Стивен Колберт, Стив Карелл, Билл Мюррей, Гарольд Рамис, Роберт Таунсенд, Колин Мокри, Райан Стайлз, Росс Нобл, Эдди Иззард, Тони Слаттери, Майк МакШейн, Санди Токсвиг, Уэйн Брейди, Джонатан Винтерс, Т. Дж. Джагодовски, Робин Уильямс, Конан О'Брайен және Дэвид Паскези.
Improvisational comedy is a theatre art performed throughout the world and has had an on again, off again status throughout history. Some of the more famous improv theatres and training centers in the world include: i. O. (formerly ImprovOlympic) in Chicago and Los Angeles, The Second City in Chicago and Toronto, The Players Workshop in Chicago, National Comedy Theatre in San Diego, New York and Phoenix, Upright Citizens Brigade, the Peoples Improv Theater, the Magnet Theater in New York, The Groundlings in Los Angeles, BATS Improv (Bay Area Theatre Sports) in San Francisco, Wing It Productions in Seattle, Philly Improv Theater in Philadelphia, Brave New Workshop in Minneapolis, ComedySportz in Milwaukee, Theatresports in Calgary and Improv Comedy Copenhagen. There are also many well known university improv teams, including Theatre Strike Force at the University of Florida, Gigglepants at the University of Texas at Austin, and Erasable Inc. at the University of Maryland. Improvisation found a home at universities. The origins of the Second City was the Compass Players, an offshoot of theatre programs at the University of Chicago in the 1950s. Later, once improv had been established as an art form, improv groups sprung up on college campuses, starting in the 1980s where crowds were easy to find and teams could perform frequently. Now an improv group is a common staple of college extra curricular activities. Notable pioneers in the field of improvisation, comedic or otherwise, include Mike Myers, Neil Mullarkey, Paul Merton, Stephen Fry, John Sessions, Josie Lawrence, Viola Spolin, Paul Sills, David Shepherd, Del Close, Josephine Forsberg, Gary Austin, Martin de Maat, and Keith Johnstone. Notable performers include: Paul Merton, Stephen Colbert, Steve Carell, Bill Murray, Harold Ramis, Robert Townsend, Colin Mochrie, Ryan Stiles, Ross Noble, Eddie Izzard, Tony Slattery, Mike McShane, Sandi Toksvig, Wayne Brady, Jonathan Winters, T. J. Jagodowski, Robin Williams, Conan O'Brien and David Pasquesi.
Билеу
Би импровизациясы хореографиялық құрал ретінде: Импровизация би композициясында хореографиялық құрал ретінде пайдаланылады. Қозғалыс кезінде форма, кеңістік, уақыт және энергия тұжырымдарын шектеусіз немесе саналық ойлаусыз зерттеу арқылы ерекше және жаңашыл қозғалыс дизайнын, кеңістіктік құрылымды, динамиканы және күтпеген ырғақтарды жасауға болады. Шектеусіз импровизация хореографқа өзінің ең терең шығармашылық әлеуетімен байланысуға мүмкіндік береді, бұл өз кезегінде жаңа өнертабысқа жол ашады. Бұл саналық шектеу музыкалық импровизациядағы Лимб сипаттаған шектеуге ұқсас, оны жоғарыдағы музыка бөлімінен табуға болады. Контактілік импровизация: 1973 жылы пайда болған және бүкіл әлемде қолданылатын форма. Контактілік импровизация 1970 жылдары Стив Пакстонның қозғалыс зерттеулерінен туындады және Джадсон би театрының үздіксіз ізденісі арқылы дамыды. Бұл би түрі салмақты бөлісуге, серіктестікке, салмақпен ойнауға, бос кеңістікті зерттеуге және күтпеген нәтижелерге негізделген.
Dance improvisation as a choreographic tool: Improvisation is used as a choreographic tool in dance composition. Experimenting with the concepts of shape, space, time, and energy while moving without inhibition or cognitive thinking can create unique and innovative movement designs, spatial configuration, dynamics, and unpredictable rhythms. Improvisation without inhibition allows the choreographer to connect to their deepest creative self, which in turn clears the way for pure invention. This cognitive inhibition is similar to the inhibition described by Limb for musical improvisation, which can be found in the music section above. Contact improvisation: a form developed in 1973, that is now practiced around the world. Contact improvisation originated from the movement studies of Steve Paxton in the 1970s and developed through the continued exploration of the Judson Dance Theater. It is a dance form based on weight sharing, partnering, playing with weight, exploring negative space and unpredictable outcomes.
Мүсіндік
Мүсіндік көбінесе таңдалған материалдан соңғы жұмысты жасау үшін кішкентай модельді немесе макетті үлкейтуге сүйенеді. Егер материал балшық сияқты пластикалық болса, алдын ала белгіленген жобаны іске асыру үшін жұмыс құрылымы немесе арматура жасалуы жиі қажет болады. Алан Торнхиллдің балшықпен жұмыс істеу әдісі макеттен бас тартады, оны шығармашылықты басаңдатады деп санайды. Арматураның шектеулері болмағанда, элементтердің балшық матрицасы танылатын формалар пайда бола бастағанда, жұмысты бұру арқылы оларды толығымен елеуге мүмкіндік береді, бұл шексіз мүмкіндіктер мен күтпеген нәрсенің кейінірек күштірек пайда болуына жағдай жасайды. Қосу және алып тастаудан таза азайтуға көшу, жұмысты бұрудың архитектуралық аспектілері жеңілдесе де, тым анық деп есептелген формаларды қабылдамау арқылы материалды одан әрі алып тастау ештеңеге соқтыруы мүмкін. Бұрынғы оқушысы Джон Эдгар Торнхиллдің әдісін тас пен ағашқа тікелей қашаудың шығармашылық кеңейтімі ретінде пайдаланады.
Sculpture often relies on the enlargement of a small model or maquette to create the final work in a chosen material. Where the material is plastic such as clay, a working structure or armature often needs to be built to allow the pre determined design to be realized. Alan Thornhill's method for working with clay abandons the maquette, seeing it as ultimately deadening to creativity. Without the restrictions of the armature, a clay matrix of elements allows that when recognizable forms start to emerge, they can be essentially disregarded by turning the work, allowing for infinite possibility and the chance for the unforeseen to emerge more powerfully at a later stage. Moving from adding and taking away to purely reductive working, the architectural considerations of turning the work are eased considerably but continued removal of material through the rejection of forms deemed too obvious can mean one ends up with nothing. Former pupil Jon Edgar uses Thornhill's method as a creative extension to direct carving in stone and wood.
Фильм
Режиссер Майк Ли өзінің фильмдері үшін кейіпкерлер мен сюжеттік желілерді құру мақсатында бірнеше апта бойы дамытылатын ұзақ импровизацияны пайдаланады. Ол нәрселер қалай дамитынын болжайтын эскиздік идеялармен бастайды, бірақ актерлерге олардың тағдырын толыққанды ашпайды. Актерлер олардың тағдыры біртіндеп ашыла келе, оған реакция жасайды, соның ішінде кейін экранда көрсетілмейтін өмірлерінің маңызды жақтарын да ойнайды. Фильмнің түсірілімі импровизация кезеңінде жазылған диалогтар мен іс-әрекеттерге сүйенеді.
The director Mike Leigh uses lengthy improvisations developed over a period of weeks to build characters and story lines for his films. He starts with some sketch ideas of how he thinks things might develop but does not reveal all his intentions with the cast who discover their fate and act out their responses as their destinies are gradually revealed, including significant aspects of their lives which will not subsequently be shown onscreen. The final filming draws on dialogue and actions that have been recorded during the improvisation period.
Жазу
Импровизациялық жазу – жазушыға белгілі бір уақыт лимиті, сөз лимиті, нақты тақырып немесе не жазуға болатынына қатысты ережелер сияқты шектеулер қоятын жаттығу. Бұл жазушыны ой ағынымен жұмыс істеуге және өзінің жазған туындысын бағалаусыз жазуға итермелейді. Бұл техника әртүрлі себептермен қолданылады, мысалы, жазушылық дағдарыстың алдын алу, шығармашылықты арттыру, жазу сезімін күшейту және жазудағы икемділікті жоғарылату. Кейбір импровизациялық жазулар бірлескен жұмыс түрінде болып, дадаизмге ұқсас бірлескен көркем шығармаға бағытталған. Бұл түрлі формада кездеседі, мысалы, жазушылар тобына бір дәптерді айналып беру, әрқайсысы бір-бір сөйлем жазудан бастап, OtherSpace сияқты бірлесіп роман жазуға арналған бағдарламалық ортаға дейін.
Improvisational writing is an exercise that imposes limitations on a writer such as a time limit, word limit, a specific topic, or rules on what can be written. This forces the writer to work within stream of consciousness and write without judgment of the work they produce. This technique is used for a variety of reasons, such as to bypass writer's block, improve creativity, strengthen one's writing instinct and enhance one's flexibility in writing. Some improvisational writing is collaborative, focusing on an almost dadaist form of collaborative fiction. This can take a variety of forms, from as basic as passing a notebook around a circle of writers with each writing a sentence, to coded environments that focus on collaborative novel writing, like OtherSpace.
Инженерлік
Инженерлік импровизация – қолдағы құралдар мен материалдарды пайдаланып мәселені шешу. Мұндай импровизацияның мысалы ретінде «Аполлон-13» ғарыш сапары кезінде қолда бар материалдармен көмірқышқыл газын тазартатын құрылғыларды қайта жасау, немесе бұранданы бұру үшін бұрандалайтын аспаптың орнына пышақты қолдану жатады. Инженерлік импровизация төтенше жағдайлар, эмбарго, өнімнің ескіруі, өндірушінің қолдауын жоғалту, немесе жақсырақ шешімге жеткілікті қаржының болмауы сияқты себептермен қажет болуы мүмкін. Африканың кейбір аймандарының автокөлік жүргізушілері өндіруші бекіткен қосалқы бөлшектерді алу мүмкін болмаған жағдайларда, өздеріне қажетті шешімдерді табады. «МакГайвер» атты танымал телебағдарламадағы кейіпкер күнделікті қолданыстағы заттардан, швейцариялық армия пышағы мен таспадан жасалған құрылғылардың көмегімен кез келген мәселені шеше білетін еді.
Improvisation in engineering is to solve a problem with the tools and materials immediately at hand. Examples of such improvisation was the re engineering of carbon dioxide scrubbers with the materials on hand during the Apollo 13 space mission, or the use of a knife in place of a screwdriver to turn a screw. Engineering improvisations may be needed because of emergencies, embargo, obsolescence of a product and the loss of manufacturer support, or just a lack of funding appropriate for a better solution. Users of motor vehicles in parts of Africa develop improvised solutions where it is not feasible to obtain manufacturer approved spare parts. The popular television program MacGyver used as its gimmick a hero who could solve almost any problem with jury rigged devices from everyday materials, a Swiss Army knife and some duct tape.