Кіріспе

Қара Ормандағы Киелі Георгий аббатшылығы (Kloster Sankt Georgen im Schwarzwald) - Германияның Баден-Вюртемберг қаласында орналасқан Оңтүстік Қара Ормандағы Киелі Георгий монастырында орналасқан бенедиктиндік монастырь.

Реформация басталғанға дейінгі кезең

Монастырь 1084-85 жылы Қара Орманның Бригах бұлағында, Инвеституралық даудың аясында, Швабия аристократиясы мен шіркеу реформасы партиясының мүдделерінің ортақ нәтижесінде құрылды. Оның негізін қалаушылар Рейхнаудың Вёгте отбасынан шыққан Хезело мен Хессо және саяси ықпалды абат Вильгельм Хирзау болды. Бастапқыда бұл жер Жоғарғы Швабиядағы Кенигзегвальд қаласында болуы тиіс еді, бірақ Вильгельмнің өтініші бойынша оның орнына Сент-Джорген таңдалды. Хирзау абатшылығының монахтары 1084 жылдың көктемі мен жайында қоныстанған; шіркеу 1085 жылдың 24 маусымында бағышталған. Бастапқыда Хирзау монастырі, жаңа негіз 1086 жылы тәуелсіз аббатшылық деп жарияланды, ал абат Теогер (1088 - 1119) кезінде оны оңтүстік-батыс Германияның ең үлкен діни үйлерінің біріне айналдырған кең егістіктер, иеліктер және заңды құқықтар жинақтала бастады. Бірінші Vögte ("егеттердің қорғаушысы") негізін қалаушы Хезело (1088 ж. қайтыс болды) және оның ұлы Герман (1094 ж. қайтыс болды). Содан кейін аббатхана келесі Вогт, Хиррлингеннің Ульрихымен қақтығысқа түсті және король Генрих V-ге жүгінуге мәжбүр болды. 1114 жылдан бастап Вогте Зерринген герцогтары болды; 1218 жылы олардың жойылуынан кейін кеңсе Хогенштауфен императоры Фредерик II (1212/1215 c) қолға алды. 1250). Абатханаға қатысты Vögte-дің шамадан тыс бақылауын шектеуге тырысу үшін, аббаттар пападан имтиёздарды (1095 жылдың 8 наурызы мен 1105 жылдың 2 қарашасы) алды, оларға libertas Romana ("Римдік бостандық") кепілдіктерін берді, оған аббатханаға папаның қорғанысы және өз аббаттарын еркін сайлау құқығы кірді. Орта ғасырдың соңына таман бірінен соң бірі өткен абаттардың бұл маңызды құқықтары бірнеше рет расталды. Әсіресе маңызды папалық артықшылық - Папа Александр III, 1179 жылғы 26 наурыз, бұл Санкт-Джордждың 12-ші ғасырда Альзас, Лотаренгия, Швабия және Бавариядағы бенедиктин реформасының орталығы ретінде маңыздылығын анықтайды. Бұл жерде көптеген діни қауымдар аталады. Амтенхаузендегі (1102) және Фриденвайлердегі (1123) монастырлар Санкт-Джордждан құрылған және оның монастырлары болды, сондай-ақ Эльзастағы Ликсхаймдегі монастырь (1107), Урспрингтегі монастырь (1127) және Риппольдзоудағы "Сан Николайдың жасушасы" (1179 жылға дейін). Георгий монастырының монахтары Крауфталь (1124/30) және Варжевиль (1126 жылы) монастырының рухани жетекшілері болды, ал Оттобюрен аббатшылығы (1102), Адмонт аббатшылығы (1115), Аугсбургтегі Сент-Ульрих және Афра аббатшылығы (1120 жылға дейін) және Пруфенинг аббатшылығы (1121) - Георгий монастырының абаттары немесе басқа да реформалаушылық ықпалдар болды. Георгий шіркеуінің өзі, әрине, Хирзаудың негізі ретінде Хирзау реформасының бір бөлігі болды, өз кезегінде Клюниан реформасына параллель және оның әсерінен. 12 ғасырдың бірінші үштен бір бөлігінде, абат Теогер мен Вернер I (1134 ж. қайтыс болған) тұсында болған бұл күшті реформалау импульсі, алайда, ғасырдың соңында тоқыраған сияқты. Содан кейін аббатхананың құлдырауы баяу, бірақ айқын болды, оны 1244 жылы болған апатты өрт баса көрсетті. Сол кезеңдегі көптеген басқа діни үйлер сияқты, ол рухани құлшыныс пен тәртіптің жоғалуын, сондай-ақ қаржылық шығындарды, кірістің төмендеуін және дұрыс басқаруды бастан кешірді. Ең төменгі нүктесі, ықтимал, абат Генрих III (13351347) оның мұрагері, абат Ульрих II (1347, 1359 және 13641368) өлтіргені. Кейбір жақсартулар 14 және 15 ғасырлар аралығында реформатор абат Иоганн III Керннің (13921427) тағайындалуымен болды. 1250 және 15 ғасырдың басында Фалькенштейн графтары, содан кейін Вюртемберг герцогтары болған "Вогте" дегендердің үдемелі түрде агрессивті талаптары, "рейхсунмилтербар" мәртебесінің жоқтығына байланысты, аббаттарға қарсы тұру қиын болды. Абатхананың ауыр жеңіп алған папалық артықшылықтарына қарамастан, 1536 жылы Вюртемберг герцогтары реформация аясында аббатхананы таратып, монахтарды қуып жібергенге дейін ықпалы үнемі азайып жатты.

Реформациядан кейінгі кезең

Монахтар 1566 жылы протестанттық діни қауым құрылған Санкт-Джордж монастырының жойылғанына байланысты таратылмады, бірақ жақын маңдағы Австриядағы Габсбургтер аумағы Виллингендегі бос монастырға көшті. Отыз жылдық соғыс кезінде 1629 және 1632 жылдар аралығында Сент-Джорджді қайта қоныстандыруға тырысты, бірақ бұл ештеңе болмады, ал үй-жай мен шіркеу 1633 жылы 13 қазанда өртеніп кетті. Ол қайта салынбаған. Георген им Шварцвальд қаласы 1865 жылы қатты өртенді, ал аббатхананың қираған жерлері оның қайта құрылысы үшін карьер ретінде пайдаланылды.