Кіріспе

Жапондық режиссер, жазушы және ақын (туған 1961) Сион Соно (園 子温) - жапондық режиссер, жазушы және ақын. "Love Exposure" (2008) фильмімен фестивальдарда танымал болған ол "жапон киносында жұмыс істейтін ең бүлдіршін режиссер", "стахановшы режиссер" және "идиосинкратикалық" мансабы бар.

Ерте өмір

Сион Соно 1961 жылы Айчи префектурасында дүниеге келген. Ол көптеген сұхбаттауда айтып өткендей, 17 жасында ол үйден қашып кетіп, аштықпен өмір сүрудің алдында көшелерде жүрді. Токиодағы алғашқы түні ол Сононы қонақ үйдің бөлмесіне шақырған әйелмен кездеседі. Соно оның күйеуі болып жүріп, ата-анасымен танысуға көмектеспесе, өзін-өзі өлтіремін деп қорқытады. Соно келісіп қана қоймай, бірнеше апта бойы отбасымен бірге ауылда болды, бірақ ақырында әйел оны жіберіп, аздап ақша берді. Көп ұзамай ол қайтадан аш бола бастады. Кейін ол Сононың бірігу шіркеуінің діни қызметкерімен кездесіп, оның табынуына қосылуға келіседі, өйткені діни қызметкер Соноға тамақ пен баспана беретінін уәде етеді. Соно бұл сектада біраз уақыт болды, бірақ басты діни қызметкердің өзін Құдаймын деп жариялауы өте күлкілі болды. Көп ұзамай Соно қашып кетеді. Бұл секта әлі күнге дейін қазіргідей күшті және қуатты болмаса да, оның мүшелеріне қалыпты өмірге оралуға қатаң тыйым салынған және олардан құтылу оңай болған жоқ. Секта мүшелері қашып кеткен адамды іздеп, артынан ерді. Соно үйіне келгенде, үстел үстінде сектадан келген хатты табады. Соно өзін сектадан құтқару үшін Нарита халықаралық әуежайының кеңейтілуіне қарсы наразылық білдірген террористік топқа қосылуға шешім қабылдады. Олардың наразылықтары қаз-қалпында күнделікті тәртіпсіздікке қарсы полициямен ұрысқа айналды, сондықтан олар тағы бір жас және күшті сарбазды қабылдауға қуанышты болды. Ақырында, Соно террорлық топтан кетуге үлгерді, ал секта мүшелері қайтадан пайда болмады. Үйіне оралған соң, Соно Хосей университетіне оқуға түседі. Студент кезінде ол өзін ақын ретінде сынап көрді, тіпті "Еврика" және "Современная поэма" журналдарында жарияланды. Содан кейін ол кинорежиссерлік салаға алғашқы қадамдарын жасай бастады, Super 8 телеарнасында қысқаметражды фильмдер сериясын түсірді. Екі жылдан кейін, 1987 жылы Соно өзінің Otoko no Hanamichi (Адамның гүл жолы) фильмімен PFF Гран-присін жеңіп алды. PFF стипендиясын ол келесі фильмді, өзінің алғашқы 16 мм-лік ұзақтықтағы фильмін жасау үшін жұмсады Велосипедті ыңқылдар (Житенша Тоики), кемелсіз Жапониядағы екі кемтар туралы жасқа жету туралы әңгіме. Соно фильмнің сценарийін жазды, режиссерлік және актерлік рөлді атқарды. 1990 жылы Соно Сан-Францискоға көшіп барып, Берклидегі Калифорния университетіне қабылданды. Алайда ол ешқашан сабаққа қатыспады немесе ағылшын тілін үйренген жоқ, оның орнына уақытын В санатындағы фильмдер мен порнофильмдерді көруге жұмсады. The Room сонымен қатар әлемнің 49 фестиваліне, соның ішінде Берлин кинофестивалі мен Роттердам кинофестиваліне қатысты. 1993-1995 жылдары Сононың негізгі жобасы "Токио GAGAGA" атты өнер тобы болды. Тек шығармашылық идеялары мен өнерлерімен қаруланған топ мүшелері "күнделікті өмірдегі жалғыздық пен жалғыздықты қалыпқа келтіруге қарсы партизан соғысын жүргізді". Олар Токионың ең көп жүретін көшелерін басып алып, оларды орнатулар мен баннерлермен толтырды. "Утсушими" (2000) және "Сексуалды ойын мұғалімдері: әйел денесімен ыдыстарды модельдеу" (2000) фильмдері. Сондай-ақ 2000 жылы Соно түстерге көз жеткізу және эпистемология туралы ой жүгіртуге арналған эксперименталды қысқаметражды 0cm4 фильмін шығарды. 2001 жылы Соно "Өзін-өзі өлтіру клубы" атты қорқынышты фильмнің сценарийін жазып, режиссерлік еткен. Фильм өте табысты болды, кинофестивальдарда айтарлықтай танымал болды (соның ішінде 2003 жылғы Фантазия кинофестивалендә "Ең жаңа фильм" сыйлығын жеңіп алды) және жылдар бойы елеулі табынушылықты дамытты, тіпті манга адаптациясын, сондай-ақ Сононың өзі жазған романы. 2005 жылы Соно "Suicide Club" фильмінің преквелін шығарды, ол да танымал болды. Фильм 40-шы Карловы Вары халықаралық кинофестивалінде ерекше атауға ие болды. 2005 жылы Соно тағы үш фильм шығарды: "Айманға" (Юме но Накаэ), театр тобының мүшесінің өмірі туралы жасқа жету туралы әңгіме, "Хазард" (Нью-Йорк қаласында түсірілген қылмыс фильмі, 2006 жылы кеңінен жарық көрді) және "Страндж Цирк", Соно тек режиссер және жазушы ретінде ғана емес, сонымен қатар композитор және оператор ретінде де жұмыс істеді. 2006 жылы "Баллон клубы, кейін" драмалық фильмінің сценарийін жазып, режиссерлік еткен. 2007 жылы ол "Exte: Hair Extensions" атты қорқынышты фильмнің сценарийін жазып, режиссерлік еткен. 2008 жылы Соно 237 минутқа созылған Love Exposure эпосын жазып, режиссерлік етті, ол оның бүгінгі күнге дейін ең танымал және танымал туындысы болып саналады. Фильм Берлин халықаралық кинофестивалінде "Ка...

2010 жылдар және одан әрі

Love Exposure фильмінің екінші және үшінші бөлімдері, 2010 жылы шыққан Cold Fish және 2011 жылы шыққан Guilty of Romance фильмдері көпшілік мақтауына ие болды. 2011 жылы Сононың жұмысы АҚШ-та танылды. Оның жұмысы Нью-Йорк қаласындағы Өнер және дизайн мұражайында ұсынылған Сион Соно: Жаңа ақын кино сериясында ерекшеленді. 2011 және 2012 жылдары Соно 2011 жылғы Фукусима ядролық апаты мен Тохоку жер сілкінісі әсерінен екі драма фильм шығарды: Химидзу және Үміт елі. Фильмдер Сононың басқа туындыларымен салыстырғанда қарапайымдығы мен салмақтылығы үшін мақталды, ал Химидзу 68-ші Венеция халықаралық кинофестивалінде Марчелло Мастроянни сыйлығын жеңіп алды. 2012 жылы Соно 1995 жылы Токиодағы GAGAGA спектакльдер тобының қатысуымен түсірген, әлі жарық көрмеген андеграунд фильмінің түсіріліміндегі кадрларды пайдаланып, "BAD FILM" фильмін монтаждады және шығарды. 2013 жылы ол "Why Don't You Play in Hell?" атты экшн-драма режиссері болды, ол халықаралық жетістікке қол жеткізді, 2013 жылғы Торонто халықаралық кинофестивалінде "Халық таңдауы" сыйлығын Midnight Madness бөлімінде жеңіп алды және американдық Drafthouse Films компаниясы таратты. 2014 жылы ол Токио тайпасын, сол есімді манганың хип-хоп музыкалық бейімделуін басқарды. 2015 жылы Сононың режиссерлігімен бес фильм жарық көрді: "Шиндзюку Сван", "Якуза" экшн фильмі, "Love & Peace", "Токусацу" фантастикалық драма, "Тэг", "Фантазия" кинофестивалінде жылдың үздік фильмі атанған экшн-оррор фильмі және "Фансин Малага", "Диагностика", "All Esper Dayo!" ғылыми-фантастикалық комедиялық манга сериясының адаптациясы. Киминори Вакасугидің "Жұлдызды үндеу" атты ғылыми-фантастикалық фильмі 2015 жылғы Торонто халықаралық кинофестивалінде NETPAC сыйлығын жеңіп алды. 2016 жылы Соно Никкацудың "Roman Porno Reboot" жобасы үшін таңдалған режиссерлердің бірі болды. Бұл жобада бес жапондық режиссерден студияның 1970-ші жылдары жарық көрген танымал жұмсақ порнографиялық фильмдері сияқты ережелерді сақтаған фильм түсіруді сұрады. Сононың сюрреалистік "Антипорно" фильмі әйелдердің жыныстық қатынасы мен бостандық пен тәуелділік, патриархат, жыныстық объективізациялау сияқты тақырыптар туралы ойлануы үшін мақталды. 2017 жылы Соно "Шиндзюку Лебедь" фильмінің жалғасын "Шиндзюку Лебедь II" фильмін түсірді. Сол жылы ол Токио вампир қонақ үйі атты 9 бөлімді қорқынышты мини-сериалды жазып, режиссерлік етті, оны Amazon шығарды және ағынды желіге шығарды. 2 сағат 22 минуттық шоудың арнайы ұзақтығы әртүрлі фестивальдарда көрсетілді. Сондай-ақ ол Мейсекиму Геншидің "Ами" атты қысқаметражды фильмінде камео-бейне түсірді. exe. 2018 жылы Соно өзінің алғашқы шетелдегі өндірісі мен ағылшын тіліндегі дебюті, Николас Кейдждің "Мен түсірген ең жалған фильм" деп атаған "Қаршыластар" атты фильмінде жұмыс істеп жатқаны хабарланды. 2019 жылы Соно ауруханаға түсіп, жүрек соғысынан кейін шұғыл операциядан өтті, бұл фильмнің алдын ала өндірісін уақытша тоқтатты. 2019 жылы Netflix Жапондық сериялық өлтіруші Футоси Мацунаганың өлтіруінен шабыт алған Сононың жазуы, режиссерлігі және редакторы болып табылатын қылмыс фильмі "Сүйіспеншілік орманы" атты фильмді шығарды. Фильмнің "The Forest of Love: Deep Cut" атты кеңейтілген, шағын сериялы нұсқасы да жарық көрді. 2020 жылы Соно "Эшер көшесіндегі қызыл пошта" фильмін жазды, режиссерлік және монтаждау жұмыстарын жүргізді. Соно 2022 жылы "Мошикашите, Хюхю" фильмін "Такайки Ямамото" псевдонимімен жазды.

Теледидар

Соно екі эпизодтың режиссері және жазушысы болды және 2006 жылғы комедиялық теледидар мини-сериалының бір эпизодында ойнады Jikō Keisatsu (Рецепті полиция) және 2007 жылғы серияның бір эпизодын жазды Kaette Kita Jikō keisatsu (Рецепті полиция алдында). Ол 2013 жылы "Мина!" сериясының эпизодында режиссерлік, сценарийлік және актерлік қызмет атқарды. Еспер Дайо! 2015 жылы All Esper Dayo! телеспецсерватының жалғасын түсірді. С.С. Соно 2017 жылы Amazon-тың Tokyo Vampire Hotel атты шағын сериясын жазды және режиссерлік етті.

Қабылдау

The Hollywood Reporter журналында Кларенс Цуи Сононың "өз ұрпағының ең ерекше суретшілерінің бірі ретінде өзін танытқандығын" жазды. Соно автор деп саналады, оның стиліне гротесктік зорлық-зомбылық, экстремалды эротизм, философиялық сілтемелер, сюрреалистік бейнелер және күрделі әңгімелер тән. Сононың әйелдерді суреттеуі талқылануға жатады, кейбіреулер оның шығармаларын әйелдерді жек көретін, ал басқалары оларды феминист деп санайды. Оның шығармаларында жиі кездесетін тақырыптар жыныстық қатынас, кино, цинизм және қазіргі жапон қоғамы. Сононың шығармашылығы көбінесе эро гуро наансенсу жанрына жататын немесе одан шабыт алған деп сипатталады.

Жыныстық қатынаста қылмыс жасады деген айыптар

2022 жылдың 4 сәуірінде әйелдер журналы Shūkan Josei екі актрисаның жапондық кино индустриясындағы Sono жыныстық қатынасқа түскенін және жылдар бойы актрисаларға жақындағанын хабарлаған. Соно өзінің веб-сайтында өзінен ренжіткен барлық адамдардан кешірім сұрап, "басқаларға деген құрмет пен көңіл-күйінің жоқтығын" мойындады, бірақ көптеген айыптауларды жоққа шығарып, өзін сот алдында қорғайтынын айтты. 2022 жылдың 18 мамырында Соно "Шукан Хосей" баспасын зиянды өтеу үшін сотқа берді. Соно Сион мен Шукан Жосей 2024 жылдың 1 ақпанында келісімге келді, онда Шукан Жосей 2022 жылдың сәуірінен бастап екі мақаланы жоюға келісті.

Қысқа метражды фильмдер

Жыл Атауы Режиссер Сценарист Актер 1984 Махаббат әндері 1985 Мен Сион Сономын!! 1986 Love 1995 Vagina and Virgin 1998 Kaze (Wind) 2001 0cm4 2001 Әкелер күні 2010 Karma 2013 Venice 70: Future Reloaded 2016 Madly 2017 Ami. 2018 жылғы "Ами" exe 2018 "Басқалар мен әдемі әлем" 2020 "Жалғыздар" 19:00