Кіріспе
1850 жылдардағы конгрессмен және аболиционист американдық заңгер Оуэн Лавджой (6 қаңтар 1811 - 25 наурыз 1864) - американдық заңгер, қауымдық министр, аболиционист және Иллинойстан шыққан республикалық конгрессмен. Ол сондай-ақ "Жер асты теміржолында" "кондуктор" болды. 1837 жылы қарашада құлдықты қолдаған күштер оның ағасы Элиджа Лавджойды өлтіргеннен кейін, Авраам Линкольннің досы Оуэн Иллинойста құлдықты жоюшылардың көшбасшысы болды, құлдықты айыптап, құлдарға азаттыққа қашуға көмектесті.
the American lawyer
Owen Lovejoy (January 6, 1811 – March 25, 1864) was an American lawyer, Congregational minister, abolitionist, and Republican congressman from Illinois. He was also a "conductor" on the Underground Railroad. After his brother Elijah Lovejoy was murdered in November 1837 by pro slavery forces, Owen, a friend of Abraham Lincoln, became a leader of abolitionists in Illinois, condemning slavery and assisting runaway slaves in escaping to freedom.
Ерте өмір және білім
1811 жылы Мейн штатының Альбион қаласында туған Лавджой Елизавета (Пати) мен Дэниел Лавджойдан туған бес ағайынның бірі болды. Ол 18 жасқа дейін отбасымен бірге фермада жұмыс істеді, ал ата-анасы оны білім алуға талпындырды. Оның әкесі конгрегациялық дін қызметкері, ал анасы дінге өте құлшынысты адам еді. Лавджой 1830-1833 жылдары Боудин колледжінде оқыған. Ол заңгер мамандығын оқыған, бірақ оны ешқашан қолданған емес.
Мансап
Лавджой Иллинойс штатының Алтон қаласына көшіп барды, онда оның аға ағасы Элиджа Париш Лавджой 1836 жылы Сент-Луистен көшіп келді, өйткені оның құлдыққа қарсы іс-әрекетіне қарсылық білдірді. Ол кезде үлкен Лавджой құлдыққа қарсы пресвитериандық дін қызметкері, құлдықты жоюшы "Алтон Обсервер" газетінің редакторы болған. Кіші інісі сонда теологияны оқыды. Оуэн мен оның ағасы Джозеф К. Лавджой "Элиджа П. Лавджойдың естеліктері" (1838) атты еңбегін жазды, оны Америка құлдыққа қарсы қоғамы кеңінен таратты, ол Ілиястың өлімінен кейін атағын арттырып, құлдықты жою ісіне септігін тигізді. Лавджой 1838 жылдан 1856 жылға дейін Иллинойс штатының Принстон қаласындағы Конгрегациялық шіркеудің пасторы болды. Осы жылдары ол 1846 жылы құрылған Америка Миссионерлік қауымы бастаған Иллинойстағы құлдыққа қарсы 115 қауымдық шіркеудің бірқатарын ұйымдастырды. Лавджой Стивен А. Дугласпен болған әйгілі пікірталастарда Абрахам Линкольнді қолдап, платформада сөйлеген. Конгрессте ол "Америкалық құлдыққа қарсы қоғамның ұзақ уақыттан бері көздеп келе жатқан" Колумбия округінде құлдықты жою туралы соңғы заң жобасын ұсынды. Ол сондай-ақ территорияларда құлдықты тыйым салатын заңның қабылдануына көмектесті. Ол АҚШ-тағы Азамат соғысы кезінде Линкольнді қолдаған бірнеше Конгрессмендердің бірі болды. Линкольн: "Өлген күніне дейін ол менің ең жомарт досым болды" деп айту қателік болмас еді. Лавджой құлдықты айыптайтын баяндамасын айтқан кезде, аудиториядағы бірнеше демократтар, мысалы Роджер Аткинсон Прайор ашуланып, ашуланды. Лавджойдың құлдыққа қарсы пікірлеріне қарсылық білдірген демократтар тапанша мен таяқпен оны физикалық зақыммен қорқытты, оған қатысқан республикашылар демократиялықтар оған шабуыл жасауға тырысса, Лавджойды қорғауға уәде берді. Демократтардың қатерлеріне жауап ретінде Лавджой "Мен қалаған жерімде тұрамын" және "Мені ешкім қорқыта алмайды" деп жауап берді. Сөйлеуден кейінгі күні оны бүкіл елдегі 55 газет жариялады. Бұл оқиғаға қатысты Лавджой әйелі Юниске жазған хатында: "Мен от пен күкірт жаңбырларын мүмкіндігінше ыстық етіп төктім, және сіз оның не екенін білетін шығарсыз. Мен ешқашан мен ауызша немесе тұтқырлықта бір нәрсеге Savage деді деп сенемін. "
Кейінгі өмір және өлім
Лавджой 1864 жылы Нью-Йорк штатының Бруклин қаласында қайтыс болды. Оның денесі Иллинойсқа қайтарылып, Принстон қаласындағы Оукленд зиратына жерленді. Линкольн қайтыс болғанда: "Мен [Президенттік палатада] болған ең жақсы досымнан айырылдым" деген еді
Жеке өмір
Лавджой Мэн штатының сенаторы Натан А. Фарвеллдің туысы болды.
Мұра
Принстон қаласы оның үйін, Оуэн Лавджой үйін үй мұражайы ретінде сақтайды. 1997 жылы Ұлттық парк қызметімен жер асты теміржолының бөлігі ретінде Ұлттық тарихи ескерткіш ретінде тағайындалған үйде құлдарды жасыратын құпия бөлім бар. Оны көруге барлық адам қатыса алады. Ол қайтыс болғаннан кейін Принстон қаласында оның құрметіне обелиск орнатылды, ал АҚШ президенті Линкольннің хатында былай делінген: "Оның мармар ескерткіші барлық бостандықты өзімшілдіксіз және барлық адамдар үшін жақсы көретіндердің жүрегінде жақсы және тұрақты ескерткішпен бірге болсын".