Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық суретші, өнер сатушы және коллекционер Бетти Парсонс (туған Бетти Биерн Пирсон, 31 қаңтар 1900 жылы 23 шілде 1982 жылы) - американдық суретші, өнер сатушы және коллекционер, абстрактіл экспрессионизмді ертерек танытуымен танымал. Ол американдық авангардтың ең ықпалды және динамикалық тұлғаларының бірі болып саналады.
American artist, art dealer, and collector
Betty Parsons (born Betty Bierne Pierson, January 31, 1900 – July 23, 1982) was an American artist, art dealer, and collector known for her early promotion of Abstract Expressionism. She is regarded as one of the most influential and dynamic figures of the American avant garde.
Ерте өмір және білім
Бетти Биерн Пирсон 1900 жылы 31 қаңтарда дүниеге келді. Ата-анасы мақұлдамаса да, ол көп ұзамай Гутзон Борглумның студиясында өнерді зерттей бастады, оны ол нашар мұғалім деп сипаттады. 1919 жылы Парсонс өзінен он жас үлкен Нью-Йорк қаласының қоғамнан шыққан бай әйелге - Скайлер Ливингстон Парсонсқа тұрмысқа шықты. Отбасы Парсонстың кәдімгі өмір салтына кіріп кетеді деп үміттенген, бірақ жұп үйлеспеушілік негізінде үш жылдан кейін Парижде ажырасып, нәтижесінде оның отбасы Парсонсты мұрадан айырып, Парижде қалдырды және Академия де ла Гранде Шомиерге оқуға түсті. Жазда ол Артур Линдсеймен Бреттан жағалауында сурет салуды үйренді. Ол Монпарнас қаласында шағын үй сатып алып, онда британдық өнер студенті Адж Бейкермен бірге тұрды. Ол келесі жиырма жылда Мидтаунда тоғыз әйелдің көрмесіне қатысады.
Betty Bierne Pierson was born on January 31, 1900, the second of three daughters. Although her parents disapproved, she soon began studying art in the studio of Gutzon Borglum, whom she described as a poor teacher. In 1919, Parsons married Schuyler Livingston Parsons, an affluent, New York City socialite ten years her senior. Her family hoped that Parsons would settle down into a conventional lifestyle, but the couple divorced in Paris, only three years later on the grounds of incompatibility, and as a result, her family disinherited Parsons remained in Paris and enrolled in the Académie de la Grande Chaumière, where she studied under the sculptors Émile Antoine Bourdelle (formerly an assistant to Auguste Rodin) and Ossip Zadkine. In the summers, she studied painting with Arthur Lindsey on the coast of Brittany. She bought a small house in Montparnasse where she lived with a British art student, Adge Baker, She would have nine more one woman shows at Midtown over the next twenty years.
Галерея қызметкері
Midtown Galleries-те бір әйелдің көрмесінен кейін иесі Алан Брускин Парсонсқа алғашқы галерея жұмысын ұсынды: комиссия бойынша өнер сату. 1940 жылы Парсонс Салливанның галереясын тастап, 64 East 55th Street-тегі Уэйкфилд кітап дүкенінде заманауи галереяны басқару лауазымына орналасты. Бұл оның галереяны жеке басқарудағы алғашқы жұмысы болды; ол суретшілер мен көрмелерге қатысты толық кураторлық бақылауға ие болды. Көп ұзамай ол көптеген заманауи суретшілерді, соның ішінде Саул Штайнберг, Адольф Готлиб, Альфонсо Оссорио, Хеда Стерн, Теодорос Стамос және Джозеф Корнеллді білдірді.
Following her one woman show at the Midtown Galleries, owner Alan Bruskin offered Parsons her first gallery job: selling art on commission. In 1940, Parsons left Sullivan's gallery and took a position managing a contemporary gallery in the Wakefield Bookshop at 64 East 55th Street. This was her first job managing a gallery on her own; she had full curatorial control regarding artists and exhibitions. She was soon representing many contemporary artists, including Saul Steinberg, Adolph Gottlieb, Alfonso Ossorio, Hedda Sterne, Theodoros Stamos, and Joseph Cornell.
Галереяшы
Бетти Парсонс галереясы 1946 жылы Манхэттендегі 15 East 57th Street-те ашылды. Галереяда қыркүйек айынан мамыр айына дейін маусым сайын он екі көрме өткізіліп, әр көрме екі-үш аптаға созылады. Авангардтық американдық өнер нарығы өте аз болған кезде, Парсонс 1947 жылы Пегги Гуггенхайм өзінің "Бұл ғасырдың өнері" галереясын жауып, Еуропаға оралғаннан кейін Джексон Поллок сияқты суретшілерді көрсетуге дайын жалғыз дилер болды. Парсонс Уильям Конгдон, Клайффорд Стилл, Теодорос Стамос, Эллсворт Келли, Марк Ротко, Хедда Стерн, Форрест Бесс, Майкл Лоу, Лайман Кипп, Джудит Годвин және басқалардың жұмыстарын көрсетті. 1950 жылы ол 1943 жылы кездескен Барнетт Ньюманға өзінің алғашқы жеке көрмесін көрсетті; Ротко мен Тони Смит инсталляцияға көмектесті. 1951 жылы Клиффорд Стиллдің ұсынысы бойынша ол Роберт Раушенбергке өзінің алғашқы жеке көрмесін берді. Бірде-бір жұмысты сатпағанымен, Раушенбергтің оның галереясына келген Джон Кейджге олардың біреуін сыйға тартқаны қазіргі заманғы өнер сахнасына олардың көптеген маңызды ықпалына әкелді. Кейін 1950 жылдары Смит пен Ньюман Парсонс галереясын қайта құруға көмектесті, бұл олардың тапсырылған жұмыстарына сәйкес келетін ақ қабырғалармен және бетон еденмен қоршалған, текше пішінді негізгі кеңістікті құрады. 1950 жылы Парсонспен танысқан суретші Хелен Франкенталер: "Бетти мен оның галереясы өнер әлемінің орталығын құруға көмектесті. Ол өз тұқымының соңғыларының бірі болды". Ол бастаған көптеген абстрактты экспрессионист суретшілер оның галереясын Сам Кутц және Сидни Дженнис сияқты коммерциялық галереяларға тастады. Көркемсурет сыншысы Б. Х. Фридман: "Ол ренішпен қарады. Ол оларды орнату үшін ұзақ уақыт күресті, ал басқа дилерлер оның күш-жігерінен пайдаланды ". Кейіннен ол американдық суретшілердің жас ұрпағына көшті, оның ішінде Мино Арженто, Хосе Берналь, Иб Бенох, Джаспер Джонс, Агнес Мартин, Ричард Пузетт Дарт, Жанна Рейнал, Уолтер Тэнди Мурч, Леон Полк Смит, Ричард Таттл, Роберт Ясуда, Джек Янгерман және Оливер Штайндекер (Марк Ротконың соңғы көмекшісі болған) және басқалар. Ол 1982 жылы қайтыс болғанға дейін галереяны басқарды, содан кейін оны өзінің бұрынғы галерея көмекшісі Джек Тилтон (19512017) өз мекемесіне айналдырды.
The Betty Parsons Gallery opened in 1946 at 15 East 57th Street in Manhattan. The gallery regularly exhibited twelve shows a season, from September to May, with each show lasting only two to three weeks. At a time when the market for avant garde American art was minuscule, Parsons was the only dealer willing to represent artists like Jackson Pollock after Peggy Guggenheim closed her Art of This Century gallery and returned to Europe in 1947. Parsons showed work by William Congdon, Clyfford Still, Theodoros Stamos, Ellsworth Kelly, Mark Rothko, Hedda Sterne, Forrest Bess, Michael Loew, Lyman Kipp, Judith Godwin among others. In 1950, she gave Barnett Newman, whom she had met in 1943, his first solo show; Rothko and Tony Smith assisted with the installation. In 1951, on Clifford Still's recommendation, she boldly gave Robert Rauschenberg his first solo show, and although failing to sell a single work, it was Rauschenberg's gift of one of them to John Cage who had visited her gallery, that lead to many of their major collaborative impacts on the contemporary arts scene. Later in the 1950s, Smith and Newman helped to remodel Parsons’ gallery, creating an almost cube shaped main space framed by white walls with subtly curved corners and a concrete floor whose proportions fitted their ordered works. Helen Frankenthaler, the painter, who met Parsons in 1950, said, "Betty and her gallery helped construct the center of the art world. She was one of the last of her breed." Many of the Abstract Expressionist artists she had launched left her gallery for more commercial galleries, such as Sam Kootz and Sidney Janis. Art critic B. H. Friedman noted, "She was resentful. She had struggled so long to get them established, and other dealers capitalized on her efforts." She later moved on to a younger generation of American artists, including Mino Argento, José Bernal, Ib Benoh, Jasper Johns, Agnes Martin, Richard Pousette Dart, Jeanne Reynal, Walter Tandy Murch, Leon Polk Smith, Richard Tuttle, Robert Yasuda, Jack Youngerman, and Oliver Steindecker (who was Mark Rothko's last assistant) among others. She ran the gallery until her death in 1982, after which it was taken over by her former gallery assistant Jack Tilton (1951–2017) who then transformed it into his own establishment.
Суретшілер: қызметкер-клиенттер
Парсонс өнерпаздарды көтермелеуде кеңпейіл болды. Ол суретшілерді сурет жұмыстарымен бірге жүруден ешқашан бас тартқан емес. Ол әрқашан жігерлендіріп, қамқорлық көрсетті, жиі бірден сын айтты. Парсонс оған көмектескен суретшілерді тәрбиеледі және оларды өзінің галереясында көрсетуге шақырды. Ричард Таттл өзінің алғашқы шоусын Бетти Парсонсқа көмекші болып жұмыс істегеннен кейін бір жыл өткен соң өткізді. Томас Нозковский Купер Юнионда оқып бітіргеннен кейін ол үшін жұмыс істеді. Парсонс өзінің мүсіндерін көрсетті. 1980 жылы Иб Бенох Бетти Парсонспен оның көмекшісі ретінде жұмыс істей бастады және сол жылы ол оны топтық көрмеге енгізді, Бенохты галерея суретшілерінің тізіміне қосты. көбінесе оның құрылыстары оның Солтүстік Форк үйінің айналасындағы аумақты көрсетеді, бірақ кейде бұйымдар Кариб теңізі мен шетелге саяхаттарын көрсетеді.
Parsons was generous in promoting artists. She never refused walk in artists with their artwork. Always encouraging and caring, she often gave critiques on the spot. Parsons nurtured the artists who assisted her and they were encouraged to show at her gallery. Richard Tuttle had his first show a year after he began assisting Betty Parsons. Thomas Nozkowski worked for her after graduating from Cooper Union. Parsons showed his sculptures. In 1980, Ib Benoh began working for Betty Parsons as her assistant and that same year she included him in a group show, adding Benoh to her list of gallery artists. most often her constructions reflected the area around her North Fork home, but sometimes the pieces reflected her travels to the Caribbean and abroad.
Мұра
Парсонстың жұмыстары Уитни американдық өнер мұражайының Нью-Йорктегі жинақтарында сақталған; Смитсоновтың американдық өнер мұражайы, Вашингтон, округ; және Нью-Йорктегі заманауи өнер мұражайы; Оның жеке қағаздары мен Бетти Парсонс галереясының құжаттары Америка өнерінің мұрағатында сақталған. Оның суреті 1972 жылы Мэри Бет Эдельсонның "Американың кейбір тірі суретші әйелдері" плакатына енгізілген. 2016 жылы оның өмірбаяны Денвер өнер мұражайы ұйымдастырған "Абстрактіл экспрессионизм әйелдері" көрме каталогына енгізілді. 2023 жылы оның жұмыстары Action, Gesture, Paint: Women Artists and Global Abstraction 1940 1970 көрмесінде Лондонның Уайтчепель галереясында болды.
Parsons' work is held in the collections of the Whitney Museum of American Art, New York; Smithsonian American Art Museum, Washington, DC; and the Museum of Modern Art, New York; Her personal papers and those from the Betty Parsons Gallery are held at the Archives of American Art. Her image is included in the iconic 1972 poster Some Living American Women Artists by Mary Beth Edelson. In 2016 her biography was included in the exhibition catalogue Women of Abstract Expressionism organized by the Denver Art Museum. In 2023 her work was included in the exhibition Action, Gesture, Paint: Women Artists and Global Abstraction 1940 1970 at the Whitechapel Gallery in London.