Элейн де Кунинг: Американдық экспрессионист суретшінің өмірі мен шығармашылығы
Elaine de Kooning
Элейн де Кунинг (1918-1988) – американдық экспрессионист суретші, өмірі мен шығармашылығы. Нью-Йоркте туған, отбасы және ерте балалық шағы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық экспрессионист суретші (1918–1988)
American expressionist painter (1918–1988)
Ерте өмір және білім
Элейн де Кунинг 1918 жылы Нью-Йорк штатының Флатбуш қаласында Элейн Мари Кэтрин Фрид болып дүниеге келді. Оның әкесі Чарльз Бонд Брейд компаниясының зауытының менеджері болды. Элейн төрт баланың ең үлкені еді; Марджори (Люикс), Конрад және Питер – оның бауырлары. Оның анасы, Элейннің кіші әпкесі кейбір ата-аналарға қарағанда оны аз сүйіспеншілікпен және зейінсіз еске алғанымен, үлкен қызының өнерге деген құштарлығын қолдады. Элейннің анасы оны бес жасынан бастап музейлерге алып бара бастады және көргенін суретке салуға үйретті. Элейннің балалар бөлмесі суреттердің көшірмелерімен безендірілген. Ол тіпті оның көптеген суреттерін жойды, бірақ бұл "Элейнді жұмысында дәлдік пен әсемдікке ұмтылуға жетеледі". 1954 жылдың сәуірінде Элейн Стабл галереясында өзінің тұңғыш жеке көрмесін ұсынды (кейбіреулер оны 1952 жылы өткен деп айтады, бірақ галерея 1953 жылы құрылды). Сондықтан ол суреттерін толық атымен емес, әріптерімен қол қоюды жөн көрді, өйткені оның картиналарына әйел суретшінің туындысы деген белгі бергісі келмеді, бұл дәстүрлі түрде ерлерге тән бағыт еді, сондай-ақ күйеуі Виллем де Кунингпен шатастырылмас үшін. Элейн мен Виллем Нью-Йорк мектебінің өкілдері болды, оның ішінде Джексон Поллок та бар еді. Элейн де Кунинг – маңызды жазушы және өнер мұғалімі. 1948 жылы ARTnews журналында жұмыс істей бастады және өнер әлемінің көрнекті тұлғалары туралы мақалалар жазды. Ол Art News журналы үшін жүзге жуық мақала жазды. Элейн де Кунинг 1950-ші жылдары суретшілердің сыншысы рөлін алғаш рет атқарған американдық суретші болды. Ол Джорджия университетінде және Париждегі Нью-Йорк студиялық мектебінде сабақ берді. Бұл көрменің мақсаты – әйел суретшілердің ерекше дағдыларын және көзқарастарын көрсету болды, олар, бұрын айтқандай, көбінесе ерлерге қарағанда назарсыздау қалдырылып, көлеңкеде қалатын. Кейін көрме Монета музейіне және Палм-Спрингс өнер мұражайына көшірілді. "Элейн үшін барлығы әрдайым жаңа, ешқашан толыққанды болмайтын, үнемі құрылып, бұзылатын, бұрын ешқашан жасалмағандай болатын. Ол тәжірибе жинақтап, не күтуге болатынын білмейтін. Өмір – үнемі болатын жаңалық болды."
Elaine de Kooning was born Elaine Marie Catherine Fried in 1918 in Flatbush, New York. Her father Charles was a plant manager for the Bond Bread Company. Elaine was the eldest of four children; Marjorie (Luyckx), Conrad, and Peter were her siblings. Her mother, despite being recalled as less loving and attentive than some parents by Elaine's younger sister, supported her eldest's artistic endeavors. Elaine's mother started taking Elaine to museums at the age of five and taught her to draw what she saw. Elaine's childhood room was decorated with painting reproductions. He even destroyed many of her drawings, but this "impelled Elaine to strive for both precision and grace in her work". In April 1954 Elaine presented her first Solo exhibition at the Stable Gallery (she sometimes declared it was in 1952 but the gallery was founded in 1953) For that reason, she chose to sign her artworks with her initials rather than her full name, to avoid her paintings' being labeled as feminine in a traditionally masculine movement, and to not be confused with her husband Willem de Kooning. Elaine and Willem were also part of the New York School scene, which included Jackson Pollock. Elaine de Kooning was an important writer and teacher of art. She began working at the magazine ARTnews in 1948, and wrote articles about major figures in the art world. She wrote about one hundred articles for Art News magazine. Elaine de Kooning was the first American artist in the 1950s to take on the role of artists' critic. the University of Georgia and the New York Studio School in Paris. The purpose of this show was to highlight the unique talents and perspectives of female artists who, as was previously noted, were often dismissed or overshadowed by their male counterparts. The show later traveled to the Mint Museum and the Palm Springs Art Museum. "For Elaine, everything was always new, never resolved, always being unmade and made, as if it had never been made before. She did not accumulate experience and learn what to expect Life was a constant surprise."
Алғашқы еңбектері
1948 жылдың жазында Элейн мен Виллем де Кунинг Солтүстік Каролина штатының Ашвилл қаласының жанындағы Блэк Маунтин колледжінде жазды өткізді. Элейн Йозеф Альберс, Р. Бакминстер Фуллер және Мерс Каннингемтен сабақ алды. Театрлық қойылымдарға тұрақты қатысушы болған Элейн колледждің әлеуметтік өміріне белсенді қатысты.
In the summer of 1948, Elaine and Willem de Kooning spent a summer at Black Mountain College near Asheville, North Carolina. Elaine studied under Josef Albers, R. Buckminster Fuller and Merce Cunningham. A regular participant in theatrical performances, Elaine was very involved in the college's social life.
Портреттер
Элейн де Кунингтің еңбектерінің көп бөлігі портреттерді салуға арналған. Өмірі бойы көптеген автопортреттер салғанмен қатар, оның модельдері көбінесе суретшілер, әдетте еркектер болды – ақындар Франк О’Хара, Джон Эшбери және Аллен Гинзберг; жазушы Дональд Бартхельме; өнер сыншысы Харольд Розенберг; Artnews журналының бас редакторы Томас Б. Хесс; хореограф Мерс Каннингэм; көрнекті өнер сатушы Лео Кастелли; жаңашыл джаз музыканты Орнет Коулман; әйгілі бразилиялық футболшы Пеле; және суретшілер Жооп Сандерс, Фэрфилд Портер, Алекс Кац және оның күйеуі Виллем де Кунинг. Ол жестік абстрактілі экспрессионизм стилінде жұмыс істегенімен, бейнеленген адамның есімдігін сақтап, фигурамен жұмыс істеуден ешқашан жаңылған жоқ. 1944 жылы Элейн Вергиль Томсоннің концертінде 22 жасар голланд суретшісі Жооп Сандерске кездесті. Олар бір-бірінің портретын салуға келісіп, осылайша ондаған портреттен тұратын, жылдарға созылған ынтымақтастық басталады. Элейн бұл туындыларын «Жооп суреттері» деп атады. Сандерстің суретін бір күн бойы салғаннан кейін, ол бір апта бойы суреттерді картинаға айналдырды. Осы процесте Элейн портрет салуға «ұшырағанын» айтты, оның арқылы ол өзінің тақырыбындағы ең қызықты деп тапқан ерекшеліктерін өзінің элементтерімен үйлестірді, Мэри Габриэльдің «Тоғызыншы көшедегі әйелдер» (138-бет) кітабында айтылғандай.
A large portion of Elaine de Kooning's work was in portraiture. In addition to painting many self portraits throughout the course of her life, her subjects were often fellow artists—usually men—including poets Frank O'Hara, John Ashbery, and Allen Ginsberg; writer Donald Barthelme; art critic Harold Rosenberg; Thomas B. Hess, managing editor of Artnews; choreographer Merce Cunningham; legendary art dealer Leo Castelli; innovative jazz musician Ornette Coleman; the famous Brazilian soccer star Pele; and painters Joop Sanders, Fairfield Porter, Alex Katz and her husband, Willem de Kooning. Although she worked in a gestural Abstract Expressionist mode, she never abandoned working with the figure ensuring the person's likeness. In 1944, Elaine met 22 year old Dutch artist Joop Sanders at a Virgil Thomson concert. They agreed to pose for each other and that began a years long collaboration that produced dozens of portraits. Elaine called hers the "Joop Paintings". After spending a day drawing Sanders, she would work for a week turning the drawings into a painting. In the process, Elaine said she became "hooked" on portraits, through which she melded those aspects she found most intriguing in her subject with elements of herself, according to Mary Gabriel's "Ninth Street Women" (page 138)
«Ол ерекше бет пішіндерін анықтап, әр модельдің бейнесін өткір, тік сызықтармен бояу арқылы жеткізеді. 1951 жылғы [інісі] Конрадтың суреті қара фонда [оның] басы мен иығын бейнелейді, мұқият сызықтар мен қара бояудың үйлесімімен ойлы тұлғаны өте нәзікпен көрсетеді».
'She achieves a sense of distinguishing facial features and captures each subject's presence with sharp, jagged strokes of paint A drawing of [her brother] Conrad from 1951 presents [his] head and shoulders against a dark background, with a combination of careful lines and darker strokes defining a contemplative figure with great subtlety.”
Элейн де Кунинг өзінің портреттері туралы былай деп жазды: «Мен отырған еркектерді суреттегенде, оларды гироскоптардай көретінмін. Портрет салу мені әрқашан қызықтырды, себебі мен нақты бір көріністің немесе позының ерекшелігін жақсы көремін. Фигурамен жұмыс істегенде, бояу сезімдердей ағып өтуін қаладым». Ол әр адамды «оларды ерекшелейтін ерекше поздарды табу үшін» зерттеді. Бұған президент Джон Кеннедидің зерттеулері мен аяқталған портреттерінің сериясы мысал бола алады, бұл оның мансабындағы ең маңызды тапсырма болды. Де Кунинг Джон Ф. Кеннеди қайтыс болғаннан кейін бір жыл өткен соң сурет салуды қайта бастағаннан кейін балалары бар ерлердің және әйелдердің сериясын жасады.
In regard to her portraiture, Elaine de Kooning wrote, "when I painted my seated men, I saw them as gyroscopes. Portraiture always fascinated me because I love the particular gesture of a particular expression or stance Working on the figure, I wanted paint to sweep through as feelings sweep through " She studied each person "to find the characteristic pose that would define them." A great example of this is the series of studies and finished portraits of President John F. Kennedy, which was the most important commission in her career. De Kooning also did a series of men with children, and a series of women after she resumed painting a year after John F. Kennedy's death.
Жаңа Мексика
1958 жылдың күзінен 1959 жылдың көктеміне дейін Элейн Нью-Мексико университетінде қонақ профессор ретінде жұмысқа тағайындалды. Бұл оған Оңтүстік-Батыс аймағының ерекше түстеріне және кеңістігіне толыққанды енуге мүмкіндік берді. Ол Мексиканың Хуарес қаласына сапар шегіп, көптеген бұқа күрестерін тамашалады. Ол осы тақырыпқа арналған, батыл және жарқын түстермен боялған суреттер сериясын жасады. Ол "пахта және қайын ағаштарының керемет алтын түске енгенін" және "Жаңа Англия таулары тым жақсы орналасқан, ал Нью-Мексико таулары сізге қарай жылжитын сияқты" деп жазды.
In the fall of 1958, until late spring of 1959 Elaine got a teaching appointment as visiting professor at the University of New Mexico. This gave her the opportunity to immerse herself in the characteristic color and space of the Southwestern landscape. She visited Juarez, Mexico where she attended many bullfights. She created a series of painting inspired by the theme with bold and bright colors. She wrote that "the cottonwood trees and aspens had turned an overwhelming gold" and that "New England mountains are so well planted, but the New Mexico mountains seems to move toward you".
Кейінгі еңбектері
1983 жылы Элейн Франциядағы Ласко және Испаниядағы Алтамирадағы палеолиттік үңгір суреттерін көрді және "Үңгір қабырғалары" атты суреттер сериясын жасады. Палеолиттік өнерде ол Абстрактты экспрессионизмнің бастауларын тапты, себебі олардың импровизациялық процестері мен спонтанды техникасы ұқсас. Басқаша айтқанда, "ол палеолиттік өнерді 20 ғасыр өнеріне жақын деп тапты". Де Кунингтің туындылары көптеген жеке көрмелерде, сондай-ақ коммерциялық галереяларда, ірі өнер мұражайлары мен мекемелерде өткен көптеген топтық көрмелерде көрсетілді. Суретшінің жұмысы қаза болғаннан кейін сыншылар тарапынан үлкен құрметке ие болды, нәтижесінде 2015 жылы Вашингтондағы Ұлттық портрет галереясында "Элейн Де Кунинг: Портреттер" атты маңызды музейлік көрме ұйымдастырылды.
In 1983 Elaine visited the paleolithic cave paintings of Lascaux in France and Altamira in Spain and produced a series of paintings titled Cave Walls. In Paleolithic art she found the roots of Abstract Expressionism, since they have the same improvisational processes and spontaneous technique. In other words, "she found Paleolithic art close in spirit to twentieth century art." De Kooning's work has been featured in numerous solo exhibitions as well as in a multitude of group shows in commercial art galleries as well as in major art museums and institutions. The artist's work has received increasing critical acclaim posthumously, resulting in exhibitions such as the major museum show "Elaine De Kooning: Portraits" hosted by the National Portrait Gallery in 2015 in Washington, DC.