Кіріспе

Хосе Томас де Соуза Мартинс (1843 жылы 7 наурыз - 1897 жылы 18 тамыз) - Португалияның Лиссабон қаласында кедейлер үшін жасаған еңбегімен танымал дәрігер. Оның өлімінен кейін оның тұлғасына айналған дүниежүзілік табынушылық пайда болды, онда ол "моғжизалық" емделу үшін алғыс айтады.

Ерте өмір

Соуза Мартинс 1843 жылы 7 наурызда Альхандрада (Вила Франка де Шира маңы) ағаш ұстасы Каэтано Мартинс пен Мария дас Дорес де Соуза Мартинстің ұлы болып дүниеге келді. Үй шаруашылығы кедей болды, ал 1851 жылы Каэтано қайтыс болғаннан кейін, Хосе жеті жаста болғанда, одан да кедей болды. Балалық шағын, бастауыш білімін Альхандра қаласында өткізді. 12 жасында анасы оған Лиссабонға кетуді кеңес берді, онда оның анасының ағасы Лазаро Хоаким де Соуза Перейра фармацевт ретінде өзін қалыптастырды. Ол ағасының дәріханасында шәкірт болып, кейіннен "практикант" болып жұмыс істеді, сонымен бірге Лиссабондағы Ұлттық лицейге оқуға түсті. Ол табиғаттан алынған заттарды өңдеуге дағдыланды, содан кейін медицина саласында пайдасына болатын тәжірибе жинады.

Лиссабондағы оқу

Орта білімін аяқтағаннан кейін, ол 1861 жылы Лиссабон политехникалық мектебінде дайындық оқуларын жалғастырды, содан кейін Лиссабон медициналық хирургиялық мектебіне оқуға түсті. Фармация курсын бітіргеннен кейін, Суза Мартинс оқуын жалғастыруды шешті. 1866 жылы ол медицина курсын да аяқтады, ол жүрек бұлшықеттеріне арналған диссертациямен.

Медициналық мансап

1868 жылы ол ашық конкурс бойынша Лиссабон медицина және хирургия мектебінің медицина бөлімінің оқытушысы қызметіне тағайындалды (бүгінгі Лиссабон университетінің медицина факультеті). Сол жылы ол Лиссабон медицина ғылымдарының қоғамының мүшесі болып сайланды, медицина саласында оқыту мен зерттеумен байланысты мансабын бастады. Ол Sociedade Farmacêutica Lusitana (Люзитан фармацевтикалық қоғамы) 13 шілдеде 1864 жылы қабылданды және тез арада қоғамның өмірінде маңызды рөл атқарды, келесі онжылдықта бірнеше есептер мен пікірлер жазды және оның журналында бірнеше мақала жариялады. Қоғамның Қоғамдық денсаулық сақтау комиссиясының ұзақ уақыттан бері қызмет еткен мүшесі ретінде ол әртүрлі қауіпті фармацевтикалық тәжірибелерге назар аударуда және ақыр соңында реттеуде маңызды рөл атқарды. 1867 жылы Лиссабон Корольдік ғылым академиясының корреспондент-мүшесі болды. Ол 1874 жылы Венада өткен Халықаралық санитарлық конференцияда Португалия өкілі ретінде атқарған рөлін бағалау үшін Фармацевтикалық қоғамның құрметті мүшесі болды. Бұл арада оның Медициналық хирургиялық мектептегі мансабы алға жылжиды, 1872 жылы аға оқытушы, ал 1874 жылы Сан-Хосе ауруханасының төтенше дәрігері болып тағайындалды. Сол кезде Соуза Мартинс Лиссабонның зиялы қауымы арасында өз орнын тапқан болатын. Ол дәрігер әрі ұстаз болғандықтан, медицинаның психологиялық және адамгершілік аспектілеріне үлкен мән берді. Ол өз лекцияларында келесідей кеңес берді: "Егер сен ауруханаға түнде кірсең, науқастың ыңқылдарын естісең, оның төсегіне барып, бейшара науқастың не нәрсеге мұқтаж екенін қарашы, егер сенде оған беруге ештеңе болмаса, оған күлімсіре бер".

Серра да Эстрела және туберкулезге қарсы күрес

Сан-Хосе ауруханасындағы қызметі, әсіресе кедей науқастар үшін жасаған еңбегі оны Португалиядағы ең жоғары бағаланған дәрігерлердің бірі ретінде бекітті. Лиссабонда індет тараған туберкулезге қарсы күресі арқылы ол үлкен беделге ие болды. Серра-да-Эстрела тау жотасына ғылыми экспедицияны бастап, ол осы тауларда аурумен күресуге арналған санаторийлер салуды жақтады. Соуза Мартинс Матигас маңындағы Пенхас Дурадас тау тобын таза ауамен қамтамасыз етілгендіктен, елдің ең денсаулықты жері деп есептеді. Серра-да-Эстрелаға ғылыми экспедиция Лиссабон географиялық қоғамының қамқорлығымен ұйымдастырылды, оның негізін қалаушы мүшесі және Орталық кеңестің мүшесі Соуза Мартинс болды. 1881 жылдың тамызында жиналған көптеген ғалымдар мен зиялы қауымдар аймақтың географиялық, метеорологиялық және антропологиялық аспектілерін зерттеу үшін бірігіп, Португалия аумағын жүйелі түрде зерттеуге бағытталған бұрын-соңды болмаған күш-жігерді жұмсады. Экспедициядан кейін Соуза Мартинс таулы аймақта санаторийлерді іске асыруды қорғады және 1888 жылы құрылған және кем дегенде 1892 жылға дейін белсенді болған гуманитарлық қауымдастық Клуб Герминьоның негізін қалаушылардың бірі болды. Club Hermínio клубының мақсаты - медициналық қадағалаудағы денсаулық үйлерін құру, кедей науқастарға көмек көрсету және науқастар пайдаланатын үйлерде гигиеналық бақылау жасау арқылы Серра да Эстреланың табиғи жағдайларын жақсартуды қолдау. Соуза Мартинс компаниясының басты мақсаты - Серра-да-Эстрелада өкпе туберкулезімен ауыратын науқастарды тұрақты қабылдап, емдейтін санаторий салу. Оның Корольдікте (оның 1888 жылдан бері Корольдік үйдің құрметті дәрігері болған) және Үкіметпен күш-жігеріне және ықпалына қарамастан, бастама жалпы қолдау тапса да, жүзеге асуы баяу болды, ал ол ұсынған санаторий ол қайтыс болғаннан кейін ғана салынбады.

Мұрасы мен табынушылық

1904 жылы Лиссабондағы Campo dos Mártires da Pátria алаңында қазіргі Медициналық ғылымдар факультетінің (Лиссабонның жаңа университеті) сыртында Суза Мартинстің мүсіні орнатылды. Бұл мүсін дінге жақын табынушылықтың орталығы болды, онда доктор Соуза Мартинс рухы емдеуге көмектеседі деп сендіріледі. Ағаштан жасалған тақташалар айкелдің аяғын қоршап, күттірмейтін емделу үшін оған алғыс айтады, кейбіреулер оны "Аға" деп атайды, айналасында шамдар жанып, гүлдер қойылады. Сондай-ақ, басқа да құрметтейтін орындар бар: Ол жерленген Альхандра зираты; Альхандрадағы доктор Соуза Мартинс үйі мұражайы және оның бюсі Альхандренсе қаласының орталығындағы Ларго 7 де Марсода. Әр жылдың 7 наурызы мен 18 тамызында, оның туылған және қайтыс болған күндері, мыңдаған адам оның қабіріне және оның бейнесі бар басқа да орындарға барып, дұға етеді. Спиритизмді жақтаушылар Соуза Мартинсті өздерінің бірі деп есептейді, бірақ оның бұл қозғалысқа қызығушылық танытқанына ешқандай дәлел жоқ. Алайда, шәкірттері керемет түрде сауықтыруды онымен психикалық байланысқа байланысты деп есептейді. Оның діни мазмұнына қарамастан (немесе соған байланысты) католик шіркеуі оны ешқашан құрметтемеді, бірақ ол күні бүгінге дейін сақталған.

Жарияланымдар

"О Пневмогастрико, о Антиномиаи, а Пневмония Мемория представлена в Академия Реал дас Сиенсес де Лиссабона", Типография да Реал дас Сиенсес де Лиссабона, Лиссабона, 1867. A Patogenia Vista à Luz dos Actos Reflexos, Тезе де Конкурсо, Универсалды типография, Лиссабона, 1868 ж. Патогенез және жасушалар, 1868 ж. "1874 жылы Венада жиналған Халықаралық санитарлық конференцияның жұмыс баяндамасы, португал делегаты осы конференцияға J. T. Sousa Martins ұсынған", Imprensa Nacional, Лиссабон, 1874. "Relatório dos Trabalhos da Conferência Sanitária Internacional, 1874 жылы Венада жиналған", Imprensa Nacional, Лиссабон, 1874 жыл. Медициналық заңдық процесс Жоана Перейра, Сұрауға жауап, Университет баспасөзі, Коимбра, 1878. "Амарела қызуы Barca 'Imogene' компаниясы импорттаған", Tipografia Portuguesa, Лиссабон, 1879 ж. Сетубал тифтері, доктор Франсиско Айрес до Совералдың Сетубал тифтері туралы естелік туралы баяндамасы және Соуза Мартинс, Imprensa Nacional, Лиссабон, 1881 жылғы осы естелік туралы пікір. "Movimentos Pupilares Post Mortem e Intra Vitam", Ревита де Неврология е Психиатрия, Лиссабон, 1888 ж. Өкпе туберкулезі және биіктіктегі климат, Серра да Эстрела, Imprensa Nacional, Лиссабон, 1890. Гуарда қаласындағы Собрал кесенесінің ашылуында сөйленген сөз, Типография да Компания Националь Эдитора, Лиссабон, 1894 ж. "Люис Пастердің құрметіне", Лиссабондағы медициналық ғылымдар қоғамында жасалған сөйлем, Типография Кастро Ирмао, Лиссабона, 1895. Антероның носографиясы, Антеро де Квентал, Портодағы мемориумда, 1896 ж. Costumes da Occidental Praia Evolução de uma Lei no Período Metafísico, Físico e Moral (Зехобб Сервадордың псевдонимімен жарияланған), Tip. "Компания Nacional Editora" баспасы, Лиссабон, 1890 жыл.