Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Венесуэлалық қасиетті дәрігер және францискандық терциар Хосе Грегорио Эрнандес Циснерос OFS (xoˈse ɣɾeˈɣoɾjo eɾˈnandes; 26 қазан 1864 – 29 маусым 1919) – венесуэлалық дәрігер. Ол Трюхильо штатының Исноту қаласында дүниеге келді және өмірінен кейін де ең көп танымал дәрігер атанды. 2021 жылы Католик шіркеуі оны мақұлдады.
Venezuelan beatified physician and Franciscan tertiary
José Gregorio Hernández Cisneros OFS (xoˈse ɣɾeˈɣoɾjo eɾˈnandes; 26 October 1864 – 29 June 1919) was a Venezuelan physician. Born in Isnotú, Trujillo State, he became a highly renowned doctor, more so after his death. He was beatified by the Catholic Church in 2021.
Ерте өмір және білім
Хосе Грегорио Эрнандес Циснерос 1864 жылғы 26 қазанда Венесуэланың Трухильо штатындағы шағын Исноту ауылында дүниеге келген. Балалық шағын туған жерінде өткізді, онда анасы үй шаруасын жасап, әкесі дәрі-дәрмек пен мал саудасымен айналысты. Эрнандес 1865 жылғы 30 қаңтарда қазіргі Нино-Хесус-де-Эскуке шіркеуінде крещение рәсімінен өтті. 1867 жылғы 6 желтоқсанда Мерида епископы Хуан Бонеттен мінез құру рәсімін қабылдады. Он үш жасында Хосе Грегорио ата-анасына заң факультетіне оқуға түсіп, заңгер болу ниетін білдірді, бірақ анасы оны медицина саласын таңдауға көндірді. Сөйтіп, 1878 жылы ол Трухильодағы Анд тауларынан Каракасқа дейін ұзақ және қиын сапарға шықты. Ол сол кездегі елдің ең беделді мектептерінің бірі – Колежио Вильегасқа оқуға түсті, онда 1882 жылы философия бакалавры дәрежесін алды. Жоғары мектепті бітіргеннен кейін Эрнандес медициналық білімін бастау үшін Венесуэланың Орталық университетіне оқуға түсті. Университеттегі алты жылдық оқуы барысында профессорлары оны өте жақсы оқу нәтижелерімен және мінез-құлқымен ерекшеленетін студент деп сипаттады.
José Gregorio Hernández Cisneros was born on 26 October 1864 in Isnotú, a small village in the state of Trujillo in Venezuela. He spent the entirety of his childhood in his hometown, where his mother worked as a housekeeper and his father sold pharmaceuticals and livestock. Hernández was baptised on 30 January 1865 in what is now the parish Church of Niño Jesús de Escuque. He received the sacrament of Confirmation on 6 December 1867 from Juan Bonet, Bishop of Mérida. At the age of thirteen, José Gregorio told his parents of his desire to go to law school and become a lawyer, but was persuaded by his mother to pursue a career in medicine instead. So, in 1878, he set off on the long and difficult journey from the Andes Mountain Range in Trujillo to Caracas. He enrolled in Colegio Villegas, one of the country's most prestigious schools at the time, where, in 1882, he graduated with a baccalaureate in philosophy. After completing his high school education, Hernández enrolled in the Universidad Central de Venezuela to begin his medical studies. Throughout his six years at the university, he was described by his professors as a student of outstanding academic performance and conduct.
Мансап
1888 жылы Эрнандес Каракастағы Венесуэланың Орталық университетінде медицина докторы мамандығын алды. Венесуэла үкіметі оған Еуропада оқуын жалғастыру үшін стипендия берді. Эрнандес Парижге сапар шегіп, бактериология, патология, микробиология, гистология және физиология сияқты медицинаның басқа да салаларын зерттеді. Венесуэлаға оралғаннан кейін ол Хосе Мария Варгас ауруханасының жетекші дәрігері болды. 1891 және 1916 жылдар аралығында Эрнандес өзін оқытуға, медицинаға және діни амалдарға арнады. Ол дін қызметкері болу үшін екі рет оқуға түсуге тырысты, бірақ нашар денсаулығы оған бұл жолда кедергі келтірді. 1908 жылы ол Италиядағы Лукка монастырында он ай бойы оқыды. Содан кейін 1913 жылы Римдегі Латын Америкасының Паптық колледжіне оқуға түсті, бірақ денсаулығына байланысты қайтадан Венесуэлаға оралуға мәжбүр болды. Эрнандес кедейлерді тегін емдеді және тіпті оларға өз ақшасынан дәрі-дәрмек сатып алды. Оның ғылыми жарияланымдарының ішінде "Бактериология элементтері" (1906), "Маляриялық текті стенокардия туралы" (1909) және "Философия элементтері" (1912) бар. 1918 жылы Венесуэлаға өте жұқпалы испан тұмауы келген кезде Эрнандес осы ауруға шалдыққан пациенттерді Каракаста емдеді. Эрнандес 1919 жылы көлік соққаннан кейін қайтыс болды. Оның маңызды реликвиялары Каракастағы Ла Канделярия католик шіркеуінде сақталады.
In 1888 Hernández graduated as a medical doctor at the Universidad Central de Venezuela, in Caracas. The Venezuelan government awarded him a grant to continue his studies in Europe. Hernández traveled to Paris, where he studied other fields of medicine such as: bacteriology, pathology, microbiology, histology, and physiology. Following his return to Venezuela, he became a leading doctor at the Hospital José María Vargas. Between 1891 and 1916, Hernández dedicated himself to teaching, to medicine, and to religious practice. He made two attempts to begin studies for the priesthood, but his fragile physical conditions would ultimately stand in his way. In 1908, he studied for ten months at the Monastery of Lucca in Italy. Then, in 1913, in a further attempt, he enrolled at the Pontifical Latin American College in Rome, but again for health problems obliged him to return to Venezuela. Hernández treated the poor for free and even bought them medicines with his own money. Among his scientific publications are The Elements of Bacteriology (1906), About the Angina Pectoris of Malaric Origin (1909) and The Elements of Philosophy (1912). With the arrival in 1918 of the highly contagious Spanish flu in Venezuela, Hernández treated patients in Caracas who had caught it. Hernández died in 1919, after being struck by a motorist. His major relics are venerated in the La Candelaria Catholic Church in Caracas.
Қасиетті деп жариялау
Ол қайтыс болғаннан кейін Эрнандестің даңқы кеңіне тарала бастады. Елдің түкпір-түкпірінде оның құдайға дұға тілегендерде кереметтер орын алғаны туралы әңгімелер тарады. Соңында оның есімі Латын Америкасы мен Испанияда баршаға белгілі болды. Оның емдеуге көмегін дәрігерлер де, науқастар да жиі сұрайды. Жер бетімен сапар кезінде де одан қорғаныш тілейді. 1949 жылы Венесуэла католик шіркеуінің өкілдері Эрнандестің қасиеттілікке лайық екенін анықтау процесін бастады. 1985 жылы Ватикан оған «Құрметті» атағын берді. Эрнандестің қасиеттілікке жолындағы келесі қадам – оны ақ батаға шығару еді. 2014 жылдың 26 тамызында Венесуэла католик епископтар кеңесі барлық католиктерді миссаға қатысып, «осы ұлы венесуэлалықтың өмірі мен үлгісі үшін құдайға шүкірлік айтуға және оның тез арада ақ батаға ие болуын сұрап дұға етуге» шақырды. Бұл шақыру Эрнандестің туғанына 150 жыл толуына орай жасалды (2014 жылдың 26 қазаны, жексенбі). 2020 жылдың маусым айында Папа Франциск басына оқ тиген қыздың жазылуын Эрнандестің кереметі деп танып, Жозе Грегорио Эрнандесті ақ батаға шығару туралы шешім қабылдады.
After his death, Hernández' fame began to spread. Claims were made around the country that miracles had been experienced in cases where his intercession before God had been invoked. Eventually, his name became known all over Latin America and Spain. His healing help is often invoked by both doctors and patients. He is also called upon for protection during overland journeys. In 1949, Venezuelan Catholic Church officials began the process of determining whether or not Hernández was eligible for sainthood. In 1985 the Holy See granted him the title of Venerable. The next step in the process for Hernández was that of beatification. On 26 August 2014, the Catholic Bishops Conference of Venezuela called on all Catholics to attend Mass and thank God "for the life and example of this great Venezuelan, with great hope and implore the grace of his speedy beatification" on the occasion of the 150th anniversary of Hernández' birth (Sunday, 26 October 2014). In June 2020, Pope Francis decided in favor of the beatification of José Gregorio Hernández, after the recovery of a girl who had been shot in the head, had been recognized as a miracle attributed to him.
Мұра
Бәракетті Хосе Грегорио Эрнандесті Венесуэланың Мария Лионзаға табынушылықты және синкретикалық басқа да діндері құрметтейді. Тарихшы Стивен Палмер Эрнандестің культы мен қаза тапқан коста-рикалық дәрігер және саясаткер Рикардо Морено Каньяс культы арасындағы параллельдерді атап көрсетті. Маракайбодағы жеке университет, доктор Хосе Грегорио Эрнандес университеті (2003 жылы құрылған) оның атымен аталады. 2011 жылы Эрнандестің туған күні, 26 қазан, "жалпыұлттық той күні" деп жарияланды. Эрнандес сондай-ақ маңызды халықтық тұлға және көбінесе наif өнерде бейнеленеді.
Blessed José Gregorio Hernández is also revered by Venezuela's alternative and syncretic religion, the cult of Maria Lionza. Historian Steven Palmer also has drawn parallels between the Hernández cult and that of the assassinated Costa Rican physician and politician Ricardo Moreno Cañas. A private university in Maracaibo, Universidad Dr. José Gregorio Hernández (launched in 2003), is named for him. In 2011, Hernández' birthday, 26 October, was declared a "day of national celebration". Hernández is also an important folk figure and is commonly portrayed in naïve art.
Жарияланымдар
1893 жылы қызыл қантамырлар саны туралы. Гацета Медика де Каракас. 1894 жылы батпақ табиғатындағы кеуде қысылысы (стенокардия) туралы. Гацета Медика де Каракас. 1910 жылы бактериология сабақтары. Гацета Медика де Каракас. 1910 жылы қарапайым немесе крупалы пневмонияның анатомиялық-патологиялық зақымдары туралы. Гацета Медика де Каракас. 1910 жылы бүйрек қабынуынан сары қызбаға дейін. Гацета Медика де Каракас. 1913 жылы Медицина академиясынан бас тарту. Гацета Медика де Каракас. 1918 жылы Шольмоогра майымен туберкулезді емдеу туралы алдын ала хабарлама. Гацета Медика де Каракас. 1922 жылы бактериология элементтері. 2-ші басылым: Каракас. Эль Кохо. 1959 жылы философия элементтері. 3-ші басылым: Каракас. Венесуэла кітапханасы. 1968 жылы толық жинақ. Каракас. Венесуэланың Орталық университеті.
1893 Sobre el número de glóbulos rojos. Gaceta Médica de Caracas. 1894 Sobre angina de pecho de naturaleza paludosa. Gaceta Médica de Caracas. 1910 Lecciones de bacteriología. Gaceta Médica de Caracas. 1910 Lesiones anatomo–patológicas de la pulmonía simple o crupal. Gaceta Médica de Caracas. 1910 De la nefritis a la fiebre amarilla. Gaceta Médica de Caracas. 1913 Renuncia ante la Academia Nacional de Medicina. Gaceta Médica de Caracas. 1918 Nota preliminar acerca del tratamiento de la tuberculosis por el aceite de Chaulmoogra. Gaceta Médica de Caracas. 1922 Elementos de bacteriología. 2.ª edición: Caracas. El Cojo. 1959 Elementos de filosofía. 3.ª edición: Caracas. Bibliográfica Venezolana. 1968 Obras completas. Caracas. Universidad Central de Venezuela.