Кіріспе

Балықтар туысы Клингобалық - Gobiesocidae туысына жататын балық. Бұл кішкентай балықтар тропикалық және қоңыржай аймақтарда, негізінен жағалауға жақын жерлерде, бірақ терең теңіздерде немесе тұщы суда таралған. Көптеген түрлер теңіздің терең емес жартастарында немесе теңіз шөптерінде баспана табады, олар тас-тастар, балдырлар мен теңіз шөптерінің жапырақтарына сіңіретін дисктерімен, көкіректегі құрылымымен жабысады. Олар балық шаруашылығы үшін қызықты болуы мүмкін емес, бірақ салыстырмалы түрде үлкен сангвинейлік сициас тұрақты түрде азық-түлік балығы ретінде ұсталады, ал басқа түрлері кейде теңіз аквариумдары саудасында кездеседі. Балықтардың тіршілік ету ортасы - тасты рифтер мен жағалаулар, коралл рифтері, теңіз шөптер мен балдырлар. Олар жиі күшті ағымдар мен толқындар әсеріне ұшыраған жерлерде өмір сүреді, ал кейбіреулері қосмекенділер. Егер қатты қосмекенді, су аралық тіршілік ететін түрлер толқындарды шашыратып, ылғалдылық сақтаса, олар құрлықта үш-төрт күнге дейін өмір сүре алады, олар желдің бетінен (қайырықтар), теріден және мүмкін ауыздан оттегі алады. Кем дегенде бірнеше түрдің суын құрлықта жоғалтудың жоғары деңгейіне төзімділік танытады. Үш тұқымдас жабысқақ балық, австралиялық Cochleoceps bicolor және C. orientalis, және жылы Шығыс Атлантика Diplecogaster tonstricula, үлкен балықтардың денелеріне жабысатын таза балықтар. Көптеген түрлері тұщы суда кездесетін болса да, Американың жылы жерлерінен жеті ғана (Gobiesox cephalus, G. fluviatilis, G. fulvus, G. juniperoserrai, G. juradoensis, G. mexicanus және G. potamius) тез ағатын өзендер мен өзендерде тіршілік ететін тұщы су балықтары болып табылады. Көптеген белгілі клингобалық түрлері салыстырмалы түрде жағалаудағы сулардан, бірақ олардың бірнешеуі мезофотиялық аймақта және тағы да терең жерлерде мекендейді, Алабес батисы, Гобиэсокс ланцеолатус, Гимноциф асцитус, Копуа куайтери, К. нуимата және Протогобиэсокс асимметриялы, олар тереңдіктерден тіркелген. Нәтижесінде олардың көптігі көп жағдайда белгілі емес. Бірнеше түрі тек бір немесе бірнеше данадан ғана белгілі. Стандартты әдістерге сүйене отырып, сирек кездесетін немесе сирек кездесетін түрлер оларды анықтау үшін қолайлы әдістерді қолданғанда, шын мәнінде жиі кездесетін түрлер болуы мүмкін. Ал танымал түрлер туралы зерттеулер олардың жергілікті жерлерде көп кездесетінін көрсетті. Бір шаршы метрде 23 адам (бір шаршы метрге екіден астам адам) тіркелген. 2018 жылға қарай IUCN 84 клингfish түрінің (отбасы түрлерінің шамамен жартысы) сақтау жағдайын бағалады. Олардың көпшілігі ең төменгі қауіп саналады (қатер төндірмейтін), 17 дерек жетіспейді (болған деректер бағалауға жол бермейді), 8 осал және бір ғана жойылып кету қаупі бар деп саналады. Қауіпке ұшыраған және зардап шеккен түрлердің барлығы аралдарға немесе бір шығанаққа ғана таралған. Мексикадағы тұщы сумен шектелген үш гобисокс түрін IUCN бағаламады, бірақ Мексика билігі оларды қауіп төндірген деп санайды.

Сипаттама

[[File:FMIB 45581 Cheilobranchus rufus. Балықтардың аталық түрі - балықтардың аналық түрінен үлкен. Тағы бір қорғаныс Acyrtus және Arcos түрлерінің бірінде бар сияқты. Олардың жаңқалық жамылғысында омыртқа бар, ол улы безге байланысты. Қазіргі кездегі дәлелдер айнымалы болса да, бұл әлемдегі ең кішкентай улы балық Acyrtus artius екенін айқын көрсетеді, ол ұзындығынан аз.

Сорғыш диск

thumb राखेright=0.75idiye Sucking disc of Sicyases sanguineus (bottom with mouth at the top) Clingfish әр түрлі беттерге, тіпті қатты су ағынында немесе толқындармен соққы алғанда да, өздерін берік ұстай алатын қабілеті үшін аталған. Бұл қабілетке олардың көкіректің төменгі жағында орналасқан және негізінен өзгертілген жамбас қанаттары мен іргелес ұлпалармен қалыптасқан сору дискісі көмектеседі. Кейбір түрлерде ол екіге бөлінеді, нәтижесінде үлкен алдыңғы және кіші артқы сору дискісі пайда болады. Кейбір терең сулы клингобалық түрлерінде сору дискінің көлемі де азаяды. Терең судағы түрлер көбінесе қызғылт-қызыл (бұл ұзын толқын ұзындығы түстері тереңдікпен жоғалатын алғашқылар болып табылады, сондықтан оларды маскировка үшін жарамды етеді). Кейбір түрлерде үлкен балық кіші балықты жейтін канибализм жиі кездеседі. Лимпеттер мен басқа да қабықшалы омыртқасыздар жақсы қорғалған және көбінесе тау жыныстарының бетіне қатты жабысады. Оларды көп жейтін клинфиш түрлері оларды шығарып тастау үшін арнайы тістер мен әдістерді жасады. Бұл олардың салыстырмалы түрде үлкен, тісті алдыңғы тістерін олжаның шетінен тез бұру үшін немесе тістерді қабыршақтың шетінен немесе астынан кішкене үзіліс жасау үшін кіргізуді қамтиды. Үлкен тістері салыстырмалы түрде аз түрдің қарама-қарсы шетінде Nettorhamphos radula. Бұл түрдің 1800 - 2300 микроскопиялық тістері бар (басқа кез келген клингфиштен белгілі он есе көп), бірақ оның тамақтану мінез-құлқы белгісіз. Клингобалықтардың бірде-бір түрі тек өсімдікпен қоректенетін түрі емес, бірақ кейбіреулері бар нәрін жейтін және әр түрлі балдырлармен (қоңыр, жасыл және қызыл) тамақтанады, ал ITIS оларды Perciformes реті Gobiesocoidei, Acanthopterygii суперреті бойынша орналастырады. ITIS Gobiesociformes түрлерін жарамсыз деп санаған. Дүниежүзілік балықтардың 5-ші басылымы Gobiesociiformes-ты Percomorpha кладына Ovalentaria сериясының бөлігі ретінде орналастырады. Көбінесе өте кішкентай және жиі құпия болғандықтан, жаңа түрлер үнемі ашылып, сипатталады. Отбасы туралы негізгі беделді еңбек - бұл 1955 жылы J. C. Briggs жариялаған монография, бірақ оның жарық көргеннен кейінгі жарты ғасырда, 2006 жылға дейін елу алты жаңа клингфиш түрі сипатталды, немесе жылына орта есеппен бірден көп. 2020 жылы 182 танылған клингобалық түрі бар.