Кіріспе
Where the Money Is) - 2000 жылы түсірілген американдық комедиялық драмалық фильм. Марэк Каниевсканың режиссері, Э. Макс Фрайдың сценариі, Пол Ньюман, Линда Фиорентино және Дермот Малронидің қатысуымен түсірілген. Кино кассалық сәтсіздікке ұшырады, бұл Ньюманның соңғы тікелей эфирлік кинотеатры болды, бірақ ол бірнеше жыл бойы марапатталған дауыстық және тікелей эфирлік теледидар жұмыстарына қатысады. Сонымен қатар, бұл Фиорентиноның театрларда шығарылған соңғы фильмі болды. Атауы банк тонауы Вилли Саттонның сөзінен алынған.
Where the Money Is is a 2000 American crime comedy drama film directed by Marek Kanievska, written by E. Max Frye, and starring Paul Newman, Linda Fiorentino and Dermot Mulroney. The film, a box office failure, was Newman's second to last live action theatrical release, though he would continue doing award winning voice over and live action television work for a number of years. It has also to date been Fiorentino's last theatrically released film. The title is taken from a saying attributed to the bank robber Willie Sutton.
Сюжет
Кәсіби ұры Генри Мэннинг Орегондағы қарттар үйінде жатыр. Ол қатты инсульт алғандықтан, қозғалмай, сөйлей алмайды. Генриді мектеп балының патшасы, мектеп футбол командасының жұлдызы Уэйнге үйленген мектеп балының патшасы Кэрол Энн МакКей күтіп отыр. Кэрол Энн Генридің 30 жыл бойы полициядан қашып жүрген, банк тонауға өте сәтті қатысқанына таңғалады. Бірақ ол Генридің сырқатты емес екеніне күмәндана бастайды. Ол оны би билеу арқылы көтерілуге тырысады, бірақ сәтсіз. Ол Генридің қалжыңдап жатқанына сенімді, сондықтан ол оған ең ауыр сынақ береді, Генри мен оның мүгедектер арбасын кемежайдан суға итеріп, оған жүзуге немесе өлуге қарсы тұрады. Уэйн осы оқиғаның дәл кезінде келіп, артынан суға түседі, бірақ бірнеше сәттен кейін Генри көлден шығып, екеуіне де қалжыңдап жүргенін мойындауы керек. Алдамшы ретінде әшкереленген Генри, ең болмағанда, қайтадан жүре алатын және сөйлейтіндігіне көңілі толтырады. Олар оны жергілікті барға алып барып, себебін түсіндіреді. Түрмеден гөрі қарттар үйіне баруды жөн көретін Генри инсульт белгілерін жалғандайтын жол ретінде йога мен ваджраянаны зерттеген. Көп ұзамай ол да олармен бірге би билеп, ішіп-жеп қояды. Ерлі-зайыптылар биге алаңдап қалған кезде Генри Уэйннің көлігін алып қашады. Келесі күні Генри үйге қайта оралады. Ол оны кейде алып шығады. Бір күні Кэрол жергілікті банкті тонау туралы оймен Генриге келеді. Генри оған ақылдан адасып қалғанын айтады, бірақ көп ұзамай ол ойынан шығады. Жоспар тез арада бронетранспорттық тонау болып табылады, Генри Кэролға бронетранспортты қалай ұстауға болатынын үйретеді. Уэйн күдікті болып, ол оған оның қатысуын жоспарлап отырғанын ойлатты. Олардың әрқайсысының алдағы оқиғада атқаратын ерекше рөлі бар. Түнгі ұрық бірнеше қиындықтарға тап болса да, сәтті аяқталды. Келесі күні Генриді түрмеге қайтару жоспарланған. Кэрол Энн оны аяп, транзакцияны ұстап алады да, оны босатады. Уэйнді алуға үйге келген Кэрол мен Генри Уэйннің оларды сатқанын біледі. Полиция үйді қоршап алған кезде, Уэйн бас есіктен шығып, өзін ұстап береді. Бірнеше минуттан кейін Генри мен Кэрол Уэйннің көлігімен сыртқа шықты. Генри Кэролды орманның ортасында олжамен бірге жаяу қашу үшін тастап кетеді, ал полиция оны қуып жүргенде, ол Уэйннің көлігін көлге апарады және ол өліп қалды деп есептеледі, Уэйнді құлату үшін қалдырады. Соңғы сахнада Генри мен Кэрол Энн зергерлік дүкенде көрінеді, оның қауіпсіздік жүйесі құпия түрде жұмыс істемеді. Ол жалғыз сатушыны арткы бөлмеде өзінің некелік сақинасын кесуге көндіреді, ал Генри алдыда қалды, тағы да мүгедектер арбасына байланғандай болып, жаңа тонау үшін дайындалады.
Қабылдау
Роджер Эберт "бұл әзіл-сықақ сюжеті бар, бірақ бұл сюжет туралы емес, актерлік өнер туралы. Бұл Пол Ньюменнің 75 жасында әлі де салқын, нәзік және өзін сенімді сезінуі туралы, және Линда Фиорентиноның тыныш, тыныш дауысы оның бүркемесі астында қалай тығылып, оны еске түсіруге қуанышты орындарға шақыратыны туралы. Бұл екеуінің бірге жұмыс істегенін көру, жарыста жүретін таза қанды жылқыларды көру сияқты. Олар басталған жеріне қайта оралады, ал сенің жарысқа ақшаң да жоқ, бірақ қандай формада екеніңді білесің". The Boston Globe газетінің Jay Carr басылымы "фильм ешқашан созылып кетпейді, бірақ оның бір қызығы - кейіпкерлерді танып, дәмін татып көруге мүмкіндік беретін уақыт", - деді. Бұл сынақ өте оңай өтті, өйткені Ньюман мен Фиорентино кез келген бронекартты еріту үшін жеткілікті әсемдікпен жұмыс істейді". Балтиморлық "Сан" газетінің Энн Хорнадей былай деп жазды: "Лос-Анджелес Таймс" газетінің Кевин Томас жазуындағы айырмашылықтар көбірек. Ол былай деп жазды: "Кейбір комедиялар - ескі тонау сюжетіне күлкілі көзқараспен қараған фильмдер - дәл осылай емес, бірақ режиссер Марек Каниевска мен оның жазушылары біз әлі 60-шы жылдары емес екенімізді ескермейді. Фильмнің жұмыс істеуі үшін және соған байланысты оның жұлдыздарының айтарлықтай күш-қуатын пайдаланудың жалғыз жолы - бұл әлдеқайда қатал жиекті алып, қараңғы, тіпті қараңғы әзілге бару. Керісінше, олар фильмді жақсы көңіл күйде ойнауға айналдырады". "Нью-Йорк Таймс" газетінің жазушысы Элвис Митчелл фильмді "көпшілікке танымал актер Пол Ньюманмен көрермендердің қарым-қатынасын жан-жақты сипаттайтын жұмсақ комедия" деп атады. Уильям Арнольд Seattle Post Intelligencer басылымы оның басты кейіпкерлерінің және продюсерлері мен режиссерлерінің кредиттерін мақтады, бірақ "бұл күнде ең жақсы фильмдермен жиі кездесетіндей, бұл таланттың бәрі таңғажайып азға дейін қосылады. Бұл - көрерменменмен байланысу үшін қажетті сиқырлы және интеллектуалды қызығушылықты ешқашан дамыта алмайтын, өмірсіз кішкентай кейіпкерлік шығарма". Питер Стэк Сан-Франциско хроникалы оны "көшіргіш, сенбейтін, күшін жоғалтатын, қарқын алуға тырысатын" деп атады. The Washington Post газетінің мақалашысы Майкл О'Салливан: The Philadelphia Inquirer газетінің мақалашысы Десмонд Райан фильмге төрт жұлдыздың екі жарымдарын берді. Ол Ньюманның өнерін мақтады, бірақ "бұл фильмдегі Ньюманның кәсібилігімен экран уақытын бөлісетін кез келген актер өзін әуесқой ретінде сезінеді. "Ақча қайда" деген фильмде таланттың қайда екені туралы еш күмән жоқ". Мистер Шоубиз веб-сайтының Ричард Т. Джеймсон "Егер Ньюман жұмбақ Генридің рөлін ойнамаса, онда ақша қайда екенін жүздеген төменгі деңгейдегі, тікелей бейне лимбосына арналған инди-класстың күш-жігерінен ажырату қиын болар еді. Орындаулар аз және сипатталмаған (түсті, Орегон аймақтық текстурасы және өте сенімді институционалдық жасырындық мәселелерінде нәзік стильделген болса да). Әрекеттің мәні аз, диалог басым (немесе Генридің опоссум ойнау кезеңінде монолог). Санаторий қызметкерлері, науқастар және басқа да шеткі адамдар ақылды түрде ойнатылып, режиссерлік қызмет атқарғанмен, фильм негізінен үш кейіпкерді бейнелейтін фильм болып табылады, ал Линда Фиорентино мен Дермот Малрони (Кэролдың күйеуі Уэйн рөлінде) әрқайсысы кез-келген уақытта шеберлікпен жұмыс істесе де, әрқайсысы сансыз ұмытылмас фильмдердің обоиында жоғалып кетті ". The Charlotte Observer журналының Лоренс Топпман "бәлкім, бұл қарапайым шұжықты бүлдіретін тым көп аспаздардың жағдайы шығар: Фильмде төрт продюсер, бес атқарушы продюсер, үш жазушы (әрқашанда кредиттелетіндер) және үш редактор болды. Олар жақсы банктік тонаушылардың білетінін есте сақтағандары жөн: ақылды жоспар жасау өте маңызды, бірақ оны дұрыс орындамасаңыз, сіз тұтқындаласыз ". BBC телетекст қызметі Ceefax сыншысы: Эми Таубин фильмге жағымсыз пікір жазып, Village Voice-те "Пол Ньюман Where the Money Is арқылы сәнді түрде бос жүріп, оның қатысуына лайық емес капер фильм" деп жазды. Рене Родригес The Miami Herald газетінен фильмге бір ғана жұлдыз берді және оны "жасалмаса өрескел" фильм деп атады, ол "өзінің аңызға айналған харизмасын ешбір актер жеңе алмайтындай жолмен сынап көреді". Джон Хартл, "Фильм" веб-сайтынан. com сайтында "Егерде Пол Ньюман қылмыскердің рөлін ойнаса да, Линда Фиорентино мен Дермот Малрони оның соңғы тонауына қатысқан жас жұп ретінде болса да, фильмде капер фильмдерін қызықтыратын қызулық жоқ" деп жазылған. The Toronto Star газетінің Джефф Певире "Сандра Буллокқа жазылған рөл ...
More mixed in his writings was Kevin Thomas of the Los Angeles Times. He wrote that "Caper comedies—films that take a humorous approach to the old heist plot—are not exactly the rage, but director Marek Kanievska and his writers don't take into account that we're not still in the '60s. The only way the film could have had a prayer of working—and thereby tapping its stars' considerable strengths—is by taking a much harder edge and going for dark, even bleak humor. Instead, they turn the picture into a kind of good natured romp." Elvis Mitchell of The New York Times called the film "a mild caper comedy that seriously trades on the audience's relationship to its star, Paul Newman" while noting that "sadly, the subtext and context of 'Money' is that everyone's better days are a distant memory." William Arnold of the Seattle Post Intelligencer praised the presence of its leads, and the credits of its producers and director, but said that "as is so often the case with even the best intended movies these days, all this talent somehow adds up to amazingly little. It's a lifeless little caper piece that never develops the magic and intellectual fascination it needs to bond with an audience." Peter Stack of the San Francisco Chronicle called it "a forced, implausible flick that loses its energy as it tries to gain momentum." Michael O'Sullivan of The Washington Post wrote: Desmond Ryan of The Philadelphia Inquirer gave the film two and a half stars out of four. He praised Newman's performance, but wrote that "any actor sharing screen time with the consummate professionalism of Newman in this kind of movie is going to feel like a rank amateur. Where the Money Is leaves you in no doubt of where the talent is in what would otherwise be a throwaway picture." Richard T. Jameson of the Mr. Showbiz website wrote that "if Newman weren't playing the enigmatic Henry, there'd be little to separate Where the Money Is from a hundred low key, indie class endeavors destined for straight to video limbo. The settings are few and nondescript (albeit subtly stylized in matters of color, Oregon regional texture, and very persuasive institutional anonymity). Action is minimal, dominated by dialogue (or, during Henry's possum playing phase, monologue). Although the sanitarium personnel, patients, and other peripheral folks have been intelligently cast and directed, the picture is essentially a three character movie, and while Linda Fiorentino and Dermot Mulroney (as Carol's husband Wayne) have both done deft work now and again, each has also disappeared into the wallpaper of countless forgettable flicks." Lawrence Toppman of The Charlotte Observer said that "maybe this is a case of too many cooks spoiling a simple broth: The movie had four producers, five executive producers, three writers (credited ones, anyhow) and three editors. They should have remembered what good bank robbers know: Planning a clever job is crucial, but you're arrested if you don't execute it properly." A critic for the BBC's teletext service Ceefax wrote:
Amy Taubin wrote a more negative review of the film, writing in the Village Voice that "Paul Newman idles gracefully through Where the Money Is, a caper film hardly worthy of his presence." Rene Rodriguez of The Miami Herald awarded the film only one star, and called it an "unrelentingly dull" film that "tests his legendary charisma in a way no actor could overcome." John Hartl of the website Film. com wrote that "even with Paul Newman playing a mischievous criminal, and Linda Fiorentino and Dermot Mulroney as the young couple who get involved in his latest robbery, the movie utterly lacks the spark that makes caper movies fun." Geoff Pevere of The Toronto Star panned the casting of Fiorentino as the leading lady in a role he said "feels like a role written for Sandra Bullock", adding: