Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Project ROSE ("Strike Element Retrofit") - Пәкістанның әуе күштері Dassault Mirage III және Mirage 5 ұшақтарының авиациясын жаңарту бағдарламасы. Бұларды бастапқыда Францияда Dassault Aviation немесе Австралиядағы үкіметтік ұшақ фабрикалары (GAF) құрған. Пакистанның Аэронавигациялық кешенінде орналасқан бағдарлама әскери авиация мен борттық компьютер жүйелерін жаңартуға бағытталған. Жабдықтарды Пакистанның Margella Electronics, француз SAGEM және итальяндық SELEX консорциумдары ұсынған. 1992 жылы Пәкістанның Әуе күштері бастаған бұл бағдарлама 1995 жылы А5 Фантан ұшақтарын белсенді қызметтен шығаруды қарастырды. Ұшақтардың 90% -дан астамы Пакистанның Камрадағы авиациялық кешенінде қайта жабдықталды, қалғандары Францияда жаңартылды.
Project ROSE ("Retrofit of Strike Element") was a program by the Pakistan Air Force to upgrade the avionics of its ageing Dassault Mirage III and Mirage 5 fighter jets,. These had originally been built either by Dassault Aviation in France, or by the Government Aircraft Factories (GAF) in Australia. The program, based at the Pakistan Aeronautical Complex, focused on upgrading the military avionics and onboard computer systems, with equipment supplied variously by Pakistani Margella Electronics, French SAGEM and Italian SELEX consortia. Conceived in 1992 by the Pakistan Air Force, the program started in 1995 on main considerations of retiring the A 5 Fantan from active service. Over 90% of the aircraft were retrofitted at the Pakistan Aeronautical Complex in Kamra with the remaining being upgraded in France.
Бағдарламаның жалпы көрінісі
1990 жылдары АҚШ Пәкістанға оның атом бомбасын шығару бағдарламасына байланысты экономикалық және әскери ембарго салды. Осы уақыт аралығында Үндістанның Әуе күштері ұшақ паркін жаңғыртуды бастады, осылайша Пәкістанның Әуе күштеріне қысым жасады. Сонымен қатар, Құрама Штаттар Пәкістанның сатып алған F-16 ұшақтарын сатып алуды белгісіз мерзімге кейінге қалдырды. Пәкістанның әуе күштеріне қатысты шектеулер әскерилерде үлкен алаңдаушылық тудырды, өйткені әуе күштері америкалық инфрақұрылымды пайдаланады. Осылайша, әуе күштері барлық жауынгерлік инфрақұрылымдарды іске қосу үшін инновациялық шешімдер қабылдады. ROSE жобасы мүмкіндігінше көп пайдаланылған ұшақтарды сатып алу және оларды соңғы авиация және басқа да заманауи жүйелермен жаңарту үшін құрылды. 1998 жылы Пәкістанның Әуе күштері Ливанданның барлық "Мираж III" ұшақтарын сатып алып, оларды Пәкістанның Аэронавигациялық кешенінде жаңартты. 2003 жылы ПАФ Ливиядан 50 Мираж-5 ұшағын сатып алды, сонымен бірге 150 қозғалтқышты әлі де таңбаланған қаптамада және үлкен мөлшерде қосалқы бөлшектер сатып алды. Бұл ұшақтардың көпшілігі ПАФ-тың қызметінде болған Мираж флотына қажетті қосалқы бөлшектерге бөлінді.
In the 1990s, the United States placed an economic and military embargo on Pakistan due to its atomic bomb program. During this time, the Indian Air Force began to modernize its fleet of fighter aircraft, thus putting stress on the Pakistan Air Force. Furthermore, the United States indefinitely delayed the procurement of F 16 fighter jets, which were already paid for by Pakistan. Restrictions on the Pakistan Air Force caused great concern in the military, as the air force was operating American built infrastructure. Thus, the air force had to come up with innovative solutions to keep all its combat infrastructure operational. The ROSE project was set up to buy as many second hand aircraft as possible and to upgrade them with the latest avionics and other modern systems. During 1998, the Pakistan Air Force bought the entire fleet of grounded Mirage IIIs from Lebanon and upgraded them indigenously at the Pakistan Aeronautical Complex. In 2003, the PAF bought a total of about 50 grounded Mirage 5 fighter jets from Libya along with 150 engines still in sealed packaging and a huge quantity of spare parts. Most of these aircraft were to be broken up for spare parts required by the Mirage fleet already in PAF service.
Мираж IIIO ROSE I
1990 жылы ПАФ 43 Мираж IIIО және 1987 және 1989 жылдар аралығында Австралияның Корольдік әуе күшінен зейнеткерлікке шыққан жеті Мираж IIID сатып алды. Австралиядан алынған 50 Dassault Mirage III истребительінің 40-ы ПАФ-та қызмет етуге жарамды деп табылды, олардың 12-сі PAC-те күрделі жөндеуден өтіп, іске қосылды. Тексерілгеннен кейін қалған 28 кеме ROSE жобасы аясында жаңарту үшін таңдалды. PAF-тың бұрынғы австралиялық Dassault Mirage IIIO/D ұшақтарының 28-і ROSE I стандартына өзгертілді. Кокпит жаңа бас дисплейімен, жаңа көпфункционалды дисплейімен және жаңа радиолокациялық биіктік өлшегішпен жаңғыртылды. Сондай-ақ, навигациялық жүйелер, соның ішінде инерциялық навигациялық жүйе мен GPS орнатылды. Жаңа радарлық ескерту қабылдағышы орнатылды. Ол ROSE I ұшақтары 2010 жылдан кейін де қызмет етуі мүмкін екенін айтты. 1999 жылдың басында "белгілі бір параметрлер мен кейбір режимдердегі қателер" проблемалары "Мираж III" ұшағындағы Grifo M3 радарларының ұшу сынақтары кезінде пайда болды, бірақ олар кейін шешілді. Басқа да нұсқалық режимдерге Рейдті бағалау, Ынтымақтастықсыз нысананы анықтау, SAR (синтетикалық диафрагмалық радар) және Дәлдік жылдамдығын жаңарту кіреді. Импульстердің төмен, орташа және жоғары жиіліктегі қайталануы жердің бұзылуының әсерін азайтады. Цифрлық адаптивті импульсті қысу технологиясы, қос арналы қабылдағыш, сканерлеу +/ 60 градусты қамтиды, азимтут пен биіктікте, ауамен салқындатылады, салмағы 91 кг-нан кем, MTBF (қамтамасыз етілетін ұшу уақыты) 220 сағаттан астам. Кең көлемді ECCM (электрондық қарсы қарсы шаралар) және сынақ жабдықтарына (BITE) салынған. IFF сұхбатшылары да біріктірілуі мүмкін. Бұл әуедегі жанармай құю мүмкіндігін Әскери-әуе күштеріне енгізудің пилоттық бағдарламасы.
In 1990, the PAF bought 43 Mirage IIIOs and seven Mirage IIIDs, which had been retired from the Royal Australian Air Force between 1987 and 1989. Out of the 50 Dassault Mirage III fighters received from Australia, 40 were found to be suitable for service with the PAF, 12 of them were overhauled at PAC and made operational. After being inspected, the remaining 28 were selected for upgrade under Project ROSE. 28 of the ex Australian Dassault Mirage IIIO/D aircraft of the PAF were modified to ROSE I standard. The cockpit was modernized with a new head up display, new multi function displays, and a new radar altimeter. New navigation systems, including an inertial navigation system and a GPS, were also installed. A new radar warning receiver was installed. It was stated that ROSE I fighters could easily be in service beyond 2010. In early 1999 it was stated that problems in "certain parameters and errors in certain modes" had surfaced during flight trials of the Grifo M3 radar in the Mirage III, but these were later solved. Other optional modes include Raid Assessment, Non Cooperative Target Identification, SAR (synthetic aperture radar) and Precision Velocity Update. Low, medium and high pulse repetition frequencies reduce effects of ground clutter. Digital adaptive pulse compression technology, dual channel receiver, scanning coverage +/ 60 degrees in both azimuth and elevation, air cooling, weighs less than 91 kg, MTBF (flight guaranteed) over 220 hours. Extensive ECCM (electronic counter countermeasures) provisions and built in test equipment (BITE). IFF interrogators can also be integrated. stating that it is a pilot program for the induction of aerial refueling capability into the PAF.
Мираж 5F ROSE II
1996 жылы SAGEM француз әуе күштеріне 44 артық Mirage ұшағын (35 бір орындық Mirage 5F және тоғыз екі орындық Mirage IIIBE) PAF-қа сатты. Тек 34 Mirage 5F және алты Mirage IIIBE қайта ұшуға арналған, қалғандары қосалқы бөлшектер көзі ретінде қызмет етті. 20 "Мираж 5F" ұшағы Францияда ROSE II стандарттарына дейін күрделі жөндеуден өткізілді. Жалпы алғанда, 29 Mirage 5F және алты Mirage IIIBE (тиісінше Mirage 5EF және Mirage IIIDF деп аталады) ПАФ-пен 1999 және 2001 жылдар аралығында әуе арқылы Пакстанға жеткізілді, тағы бес ұшақ PAC-тің күрделі жөндеуіне кемемен жеткізілді (бір адамдық ұшақ Францияда қабылдау рейсі кезінде құлады).
In 1996, SAGEM sold 44 surplus French Air Force Mirages (35 single seat Mirage 5Fs and nine dual seat Mirage IIIBEs) to the PAF. Only 34 Mirage 5Fs and six Mirage IIIBEs were intended to fly again, the others serving as spare parts sources. 20 Mirage 5Fs were overhauled and upgraded in France to ROSE II standards. In total, 29 Mirage 5Fs and six Mirage IIIBEs (respectively designated Mirage 5EF and Mirage IIIDF with the PAF) were delivered to Pakistan by air between 1999 and 2001, with five other aircraft delivered by boat to be overhauled by PAC (one single seater crashed during an acceptance flight in France).
РОЗА IV
ROSE IV-ті жаңарту ұсынылды, бірақ қабылданбады. Ол ROSE III стандартты жаңартуға негізделген, бірақ сонымен қатар Grifo 3 радарларын, AIM 9L/M қуатын, сондай-ақ Dart нысанасын көздейтін модульді орнатуды қамтыды. Сонымен қатар, шайыр/жарық таратушы және радарлық ескерту қабылдағышы қосылуы жоспарланған. Катардан Mirage 2000 ұшақтарын сатып алуды JS штабы бұзып жіберді, өйткені Үндістанның Әскери-әуе күштері ұшақтарды өз флотына енгізді. 2003 жылы ПАФ Испаниядан 13 Мираж IIIЕ сатып алды және австралиялық немесе ливандық сатып алулардан айырмашылығы, олар дәл осы мақсатта пайдаланылады. Олардың жағдайы олардың қайтадан қызметке оралуы мүмкін еместігін білдірді. "Мираж-5" кемелерін Әскери-теңіз флотының әскери нұсқасына ауыстыру кезінде қиындықтар туындады. Алайда, бұл мәселе ақырындап қосалқы бөлшектерді сатып алу арқылы шешілді. Бағдарламаның арқасында ПАФ әуе және теңіз версиялары үшін Миражды күтіп ұстау және жаңарту бойынша халықаралық беделге ие болды. Қиындықтар мен қиындықтарға қарамастан, ROSE бағдарламасы ПАФ-қа ұшақ технологиясы бойынша тәжірибе жинауға және болашақта ұқсас жобаларды жүзеге асыруға сенім арттыруға мүмкіндік берді. Мираж жаңа мүмкіндіктерге ие болды, осылайша оның өнімділігі күрт жақсарды. Халықаралық деңгейде Пакистанның тапқырлығы мен инженерлік шеберлігі "Мираж" әуе кемелерінің Пакистан әуе кеңістігін қорғауда маңызды рөл атқара беруіне мүмкіндік берді. Бағдарлама 2003 жылдан кейін біраз уақыт жалғастырылмақ еді, бірақ Пәкістан әуе күштері оны жоғары шығындар мен ескірген Мираж III/5 ұшақтарының үйлесіміне байланысты тоқтатуға мәжбүр болды.
A ROSE IV upgrade was also offered, but not taken up. It was based on the ROSE III upgrade standard, but it also included the installation of the Grifo 3 radar, AIM 9L/M capacity, as well as the Dart targeting pod, derived from the Litening. A chaff/flare dispenser and a radar warning receiver were also planned to be added. Acquisitions of Mirage 2000s from Qatar were bypassed by the JS HQ when Indian IAF inducted the jets in its fleet. In 2003, the PAF bought 13 more Mirage IIIEs from Spain for spares cannibalization, and unlike the Australian or Lebanese purchases, that is just what they are being used for. Their condition dictated their return to service was highly unlikely. Problems were encountered for the upgrade of the Mirage 5's role in naval variant for the Navy. However, this was eventually solved with the procurement of spare parts. Because of the program, the PAF gained an international reputation of expertise in maintaining and upgrading the Mirage for both air and naval versions. Despite challenges and problems, the ROSE program allowed the PAF to gain experience on aircraft technology, and gain confidence to undertake similar projects in the future. The Mirage received new capabilities, thus improving its performance dramatically. At the international level, Pakistan's ingenuity and engineering skills have meant the Mirages continue to play a major part in the defense of Pakistan's airspace. The program was meant to be continued for some time after 2003, but the Pakistan Air Force had to terminate it due to a combination of high costs and aging Mirage III/5 airframes.