Кіріспе

1922 жылы Альфред Хичкок өзінің алғашқы режиссерлік ролін "No 13 (немесе миссис Пибоди) " фильмімен "Гэйнсборо пикчерс" компаниясында түсірді, бірақ қаржылық қиындықтар салдарынан ол ешқашан аяқталмады. Клэр Грит пен Эрнест Тезигер ерлі-зайыптылар рөлінде ойнауға тиіс еді. Бұл оқиға американдық банкир-филантроп Джордж Фостер Пибодидің мұқтаж лондондықтарға қолжетімді тұрғын үй ұсыну үшін құрған The Peabody Trust қаржыландыратын ғимараттың аз қамтылған тұрғындары туралы болды. Алайда фильмнің бюджеті құлдырап, бірнеше сахна түсірілгеннен кейін оны түсіруден алып тастады. Хичкок өзінің алғашқы режиссерлік жобасы туралы, егер ол туралы сөйлескен болса, онда оның биографы Дональд Спото одан жиырмалардың басындағы өмірі мен алғашқы фильмдері туралы сұрағанға дейін өте сирек сөйлейтін. Бірде ол "біраз жазалау" болғанын айтты. Хичкоктың кейін жоғалған "Тау бүркіті" фильмі сияқты, "No 13" фильмінің кадрлары кинотарихшылар мен коллекционерлер арасында кеңінен сұранысқа ие болды, бірақ табысқа жетпеді.

Өндіріс

13-ші нөмірді Айлингтон студиясында жұмыс істейтін Анита Росс жазды. Ол өзінің Чарли Чаплинмен кәсіби байланысы бар екенін мәлімдеді, Хитчкок өзінің Франсуа Труфомен кітапқа созылған сұхбатында, Хитчкок / Труфо (Симон және Шустер, 1967). Клэр Грит фильмді өз қаражатымен қаржыландыруға мәжбүр болды; оған дейін Альфред Хичкоктің ағасы Джон Хичкок қаржыны да ұсынған болатын. Гриттің жомарттығы режиссер ешқашан ұмытпайтын нәрсе болды, ол Хичкок фильмдерінде басқа әртістерге қарағанда көбірек көрінді (Лео Г. Кэрроллден басқа, ол алты Хичкок фильмінде де көрінді): "Жылқанақ" (1927), "Манксман" (1929), "Қылмыс! (1930), "Асыра көп білетін адам" (1934), "Саботаж" (1936) және "Жаймакия қонақүйі" (1939) фильмдері.