Кіріспе

Англияның принцессасы Сесилия Йорктік (1469 жылы 20 наурыз - 1507 жылы 24 тамыз) Англия королі Эдуард IV мен оның патшайымы Элизабет Вудвиллдің үшінші қызы. Әкесінің өлімінен кейін және таққа әкесі Ричард III-нің қол сұғатынынан кейін Сесилия мен оның бауырлары заңды емес деп танылды. Елизавета патша, балалардың өмірі үшін қорқып, оларды Вестминстер абатханасына көшірді, онда марқұм патшаның отбасы баспана тауып, бір жылдай болды. Ричард III балаларға зиян келтірмеуге уәде бергеннен кейін, Сесилия мен оның әпкелері сотқа барды. Көп ұзамай патша өзінің бір немересіне - Елизаветаға немесе Сесилияға үйленетіндігі туралы аңыз тарады. Алайда, қайтыс болғанға дейін Рихард III Сесилияның некелерін өзінің бір қолдаушысымен - Машамның 6-шы барон Скроптың кіші інісі Ральф Скроппен ұйымдастырды, ол туылғаннан бастап принцессадан әлдеқайда төмен мәртебеде болды. Ричард III Босворт шайқасында қайтыс болып, тақты Генрих Тюдор алған кезде Эдуард IV-тің балаларын балағаттаған акт жойылып, Сесилияның некесі әулет мүддесіне сай келмегендіктен жойылды. 1488 жылы Сесили корольдің анасы Леди Маргарет Бофорттың туысы Джон Уэллс, 1-ші виконт Уэллске тұрмысқа шықты; бұл екінші некеде Сесили екі қызға дүниеге келді. 1499 жылы ол жесір қалды. Бірнеше жыл аза тұтып, патшаның рұқсатысыз Сесилия Линкольнширдің сері Тома Каймға үйленді, олармен тағы екі бала туды. Сесилияның Кимемен және олардың балаларымен некелесуін патша мойындамады, ал ол өзі соттың қатарынан шығарылды және екінші күйеуінің өсиетінен мұра еткен дүние-мүлкінен айырылды. Дегенмен, ханшайым патшаның анасымен жақсы қарым-қатынас жасады: 1507 жылы Сесилияның жерлеуі үшін шығындардың бір бөлігін төлеген леди Маргарет Бофорт болды.

Тууы және отбасы

Сесили 1469 жылы 20 наурызда Вестминстер сарайында Англия королі Эдуард IV мен Елизавета Вудвиллдің он баласының үшінші қызы ретінде дүниеге келді. Оның алты толық әпкесі, тек төртеуі ересек жасқа жетті - үлкені (Елизавета) және үш кіші (Энн, Кэтрин және Бриджит). Сесилиден екі жас үлкен Мэри 14 жасында белгісіз аурудан қайтыс болды, ал Сесилиден үш жас кіші Маргарет нәресте кезінде қайтыс болды. Сесилияның үш ағасының ешқайсысы ересекке дейін аман қалған жоқ: Джордж екі жасында қайтыс болды, ал қалған екеуі, Эдуард V және Ричард, 1483 жылы олардың ағасы Ричард III патшалық құрған кезде Тауэрден жоғалып кетті. Оның аталық ата-бабалары Ричард Йорктік, 3-ші Йорк герцогы (олар Йорк үйінің ағылшын тағына құқықтарына ие болды) және Сесили Невилл болды, ал аналық ата-бабалары Ричард Вудвилл, 1-ші граф Риверс және Люксембургтің Жакетта, Бедфорд герцогинясы. Сессилия әжесінің атымен аталған.

1469-1471 жылдардағы дағдарыс

Үшінші қызын Сесилияның дүниеге келуі Эдуард IV үшін үлкен өкініш болды. Ол тұңғыш рет өзінің ұлдары болмағанын және таққа оның үлкен қызы Елізабеттің ие болатынын айтты. Сесилияның өмірінің алғашқы айларында елде саяси дағдарыс туындады: Эдуард IV-тің ең күшті жақтауы Уорвик графы патшаға бірнеше себептерге байланысты қанағаттанбағандықтан, Эдуардтың кіші інісі Джордж Кларенс герцогымен одаққа кірді. Олар өз әскерлерін Каледен Англияға көшіріп, Джорджтың ағылшын тағына дәулеті туралы жариялады. Осы уақыт ішінде Сесилияның анасы кем дегенде екі қызымен бірге, олардың бірі Елизавета болды, Норвичке барды, онда олар керемет мерекелер мен театрлық қойылымдармен қарсы алынды; сол кезде екі жас ханшайымның қайсысы анасына еріп келгені белгісіз, бірақ бұл өте жас Сесилия емес, Мэри болған шығар. Көп ұзамай Уорвик патшаны тұтқындап, Сессилияның аналық әжесі мен ағайындысын - Эрл Риверс пен Джон Вудвиллді сотсыз өлтірді. Сол уақытта Сесилияның анасының әжесі Люксембургтік Жакетта патшаға махаббат сыйластығы мен сиқыршылық жасады деп айыпталып, тұтқындалды. Жакетта ақталса да, бұл жағымсыз оқиға, сондай-ақ Риверстің себепсіз өлімі Эдуард IV-тің жауларының оның әйелі мен отбасын жою үшін қаншалықты дайын екенін көрсетті. Осылардың бәріне қарамастан, королеваның өзі мен оның қыздары Уорвиктің қысқа уақытқа көтерілуі кезінде зардап шекпеді, тек Сесилияның анасына қызметшілер саны азайтылды. 1469 жылдың күзінде Эдуард IV-і өз бостандығын қайта қалпына келтіре алды. Уорвик пен Кларенс Францияға қашып, Ланкастер әулетімен одақ құрды. 1470 жылдың қыркүйегінде патша жауларының біріккен әскерлерінің басып кіруіне дайындалған кезде Сесилия, оның әпкелері мен анасы қауіпсіздігі үшін Лондон мұнарасына көшірілді. Қазанның басында Эдуард IV мен оның ағасы Глостер герцогы Ричардтың елден қашып кеткені белгілі болды. Бұл хабарды естіген Елизавета анасы мен үш әпкесімен бірге Тауэрден баржаға мініп, Вестминстер абатханасына бас сауғалау үшін келді. Ол кезде ол қалыңдыққа жуық еді. Қашқындарды Вестминстердің абысы Томас Миллинг қорғауға алды. Ол мейірімді, қонақжай адам еді. Ол патшайым мен балаларды сонда бас сауғалаған қылмыскерлермен бірге орналастыруды қаламады, керісінше, оларға абатхананың батыс кіреберісіндегі үйін берді. Онда үш бөлме және патша отбасының жайлылығы үшін қажетті барлық нәрсе бар еді. Қарапайым лондондықтар патша отбасына көмек көрсеткені белгілі: ет сатушы Джон Гулд аптасына жарты сиыр мен екі қой сыйлады, ал балық сатушы оларға жұма және ораза күндері азық-түлікпен қамтамасыз етті. Сырда жүргенде, ханшайымдар уақыттың көп бөлігін бала күтушілермен өткізді; 1470 жылдың қараша айының басында олардың ағасы Едуард ханзада дүниеге келді және Елизавета патша оны күтіп-бағумен айналысты. Сесили отбасымен тағы бес айды баспанада өткізді. 1471 жылы сәуірде Эдуард IV Англияға оралды және Вестминстер абатханасындағы алғыс айту рәсіміне қатысқаннан кейін жасаған алғашқы ісі - отбасын жасырынған жерінен шығару болды. Сол түні Сесили басқа отбасы мүшелерімен бірге оның әжесі Сесили Невиллдің резиденциясы болған Бэйнардтың қасаратына жеткізілді. 11 сәуірде Сесилия корольдің анасымен, королеваның ағасы Энтони Вудвиллмен және Кентерберий архиепискобы Томас Буркьемен бірге Лондон мұнарасының патшалық палаталарына барды, ал Сесилияның әкесі тажды қайтарып алу үшін солтүстікке барды. 13 сәуірде Уорвик Барнет шайқасында қаза тапты, ал 4 мамырда Эдуард IV Теуксбери шайқасында Ланкастер әскерлерін жеңді, онда Ланкастер мұрагері Эдуард Вестминстер қаза тапты және Анжуның Маргарет тұтқындалды. Алайда, 12 мамырда, Эдуард IV әлі Лондонға бара жатқанда, Ланкастерлердің соңғы жақтастары Генрих VI-ді таққа қайтаруды көздеп, мұнараға шабуыл жасады; екі мұнара, олардың бірі Сесилия мен оның отбасы баспана іздеп, өзеннен атылды. Шабуыл кері қайтарылды, бірақ осыдан кейін патша өзінің алдыңғысын өлімге кесуге шешім қабылдады, ал 1471 жылы 21 мамырда король Генрих VI өзінің тұмсығында өлтірілді. Генрих VI-нің өлімі Сесилияны заңды және монархтың қызы ретінде таныды.

Шотландияның ханшайымы

1474 жылы Сесилияның алғашқы неке жоспарлары пайда бола бастады: Эдуард IV өз қызының шотландтық тақтың мұрагері Джеймс, Ротесей герцогымен некелесуін келісті. Ресми қыз алу 1474 жылы 26 қазанда немесе 26 желтоқсанда Эдинбургте қалыңдық пен күйеу жігіттің өкілеттігі: ਕ੍ਰуфорд графы және барон Скроп арасында болды. Жәкеңнің өлімі кезінде Жеймстің өлімі кезінде жесірдің үлесі ретінде Сесилия ханзаданың өзі пайдаланған барлық иеліктерін, соның ішінде Ротсе герцогтігін, Карик графтығын және Стюарт әулетінің жеке иелігінің бөлігі болған жерлерді алды. Егер принц Шотландия королі болып табылса немесе оның анасы күйеуінің көзі тірісінде қайтыс болса, Сесилия королеваға тағайындалған барлық жерлердің, иеліктер мен салықтардың үштен бірін немесе олардың баламасын алады. Сесилия немесе Джеймс мерзімінен бұрын қайтыс болған жағдайда, король Джеймс III-нің гипотетикалық екінші ұлы (қалысу кезінде Ротсе корольдің жалғыз баласы болды) Едуард IV-тің кез-келген қызымен некеге тұруға мәжбүр болды, егер ол принцтен үш немесе төрт жылдан артық үлкен немесе кіші болмаса. Сесилияға әкесінен 20 мың марка сыйлық ретінде берілді. Бұл қаражат бөліп-бөліп төленетін: келісімшарт жасалғаннан кейін үш ай ішінде 2000 марка, одан кейін екі жыл ішінде тағы 2000 марка, ал қалған сома толық төленгенге дейін жылына 1000 маркадан төленетін. Эдуард IV мен Джеймс III 1475 жылдың жазында Бервикте Сесилияның қалыңдықтарының алғашқы бөлігін беру үшін кездесті. 1475 жылы 20 маусымда Эдуард IV-тің өсиетінде оның мұрагері Шотландияға ханшайымның қарыннан қалған 18 000 марканы төлеуі керектігі айтылған. Келісудің аяқталуынан бастап Сесилияны "Шотландияның ханшайымы" деп атады. 1481 жылы Сесилия некеге тұру жасына келгенде, Джеймс III оның ұлына үйленуін талап ете бастады. Англияға елшілік жіберілді, ол принцессаны Шотландияға жеткізуі тиіс еді. Бірақ Эдуард IV шотланд патшасын тек Сесилияның қалыңдықтарының қалған бөлігін алуға деген құмарлықпен қозғалған деп санады, сондықтан ханшайымның кетуі кешіктірілді. Бір жылдан кейін Сесилияның үлкен әпкесі Елизавета мен Франция корольінің дофині Карл арасындағы қыз алысуы бұзылып, Джеймс III өзінің француз меценатының үлгісіне еліктеуге шешім қабылдады. Оның ресми себебі - Англияның патша сарайында жасырынған, ал Джэймс III-нің ағасы Александр, Альбани герцогы, опасыздық жасады деп айыпталған. Көтерілісші герцогты ұстап беруді талап етіп, шотландтар Англияның шекаралық аумақтарына бірнеше рейд жасады, бұл 1482 жылдың маусым айында Эдуард IV-тің қызын қызын бұзуға және оның орнына Сесилияның герцог Альбаниге тұрғанын қарастыруға мәжбүр етті. 11 маусымда Олбани мен Эдуард IV арасында Фотрингей келісімшартына қол қойылды. Оның шарттарына Сесилия мен шотландтық талапкердің некеге тұруына келісім кірді, егер герцог өзінің француз әйелі Анн де ла Тур д'Оверньемен некелесуін бір жыл ішінде барлық христиандық нормаларға сәйкес тоқтата алса. 1482 жылы Эдуард IV Албания герцогiне регенттiк билікті алуға көмектесті: Александр таққа деген талаптарынан бас тартты, ағасы оны кешірді және иелігін қайтарып алды. Шотландтар елдегі ағылшын әскерлерінің болуына риза болмағандықтан, Джеймс III-ге ұлы мен Сесилияның арасын қайтадан жалғастыруға қысым жасады. Эдуард IV қызына берген жалдамалы сый-сияпатының бір бөлігін қайтару шартымен келіссөздерді қайта бастауға келісті. Алайда келіссөздер қайта басталмады, өйткені Албания герцогы ағылшын патшасына көмек сұрап қайтадан жүгінді, ал оның Сесилиямен неке құруы қайтадан қарастырылды. Алайда, Эдуард IV 1483 жылы сәуірде қайтыс болғандықтан, Олбанимен некеге тұру туралы келіссөздер тоқтады.

Патша сарайындағы өмір және әкесінің өлімі

Шотландиялық неке келіссөздері кезінде Сесилияның өмірі туралы аз мәлімет бар. 1475 жылдың желтоқсанына дейін ханшайымды гувернанта Леди Маргарет Бернерс (Джон Буркье 1-ші барон Бернерстің әйелі, король Эдуард III-нің немересі және королева Елизаветаның жақын досы) тәрбиелеген болуы мүмкін; бұған дейін Леди Маргарет ханшайымның үлкен әпкелері Елизавета мен Мэридің білім берумен айналысты. 1476 жылы Сесилия, басқалармен бірге, өзінің әкесінің атасы Йорк герцогы мен оның екінші ұлы Эдмундтың, Ратланд графының Фотэрингейдегі жерлеу рәсіміне қатысты; екі жылдан кейін ол өзінің кіші інісі Ричард, Йорк герцогы мен Норфолктің 8-ші графшасы Анна де Моубрейдің үйлену тойына қатысты. 1480 жылы ол үлкен әпкесі Мэримен бірге Гартер ханымдары болды; 1851 жылы тарихшы Мэри Энн Эверетт Грин ханшайымдардың құлшылық ету рәсіміне арналған патша отбасының киім шкафын жаңарту туралы құжаттарда Сесилияның Мэриден бұрын аталғанын және соңғысының жасы үлкен екендігіне күмән білдіргенін атап өтті. 1483 жылы 9 сәуірде Сесилия он төрт жаста болғанда Эдуард IV кенеттен қайтыс болды. Осыдан кейін саяси дағдарыс болып, патшайым мен оның балаларының жағдайы күрт өзгерді. Сесилияның ағасы, таққа отырған Эдуард V оны оның ағасы, Глостер герцогы Ричард қолға түсірді. Жас патшаны ертіп келген Энтони Вудвилл мен Ричард Грей (Сесилидің ағасы мен ағасы) тұтқындалды. Эдуард V Лондон мұнарасына әкелінді, сонда оған кейіннен жалғыз ағасы, Йорк герцогы қосылды; қалған балаларымен бірге, олардың ішінде Сесилия, қазіргі патшайым Елизавета Вестминстер абатханасына бас сауғалады. Елизавета өзінің үлкен қыздарының бірі Елизавета немесе Сесилияның шетелдік қолдаушыларды тарту үшін, Эдуард V мен Йорктік Ричардты Тауэрден құтқару үшін шетелге қашуы керек деген жоспарды ойлап тапты; егер княздер құтқарыла алмаса, бұл княз, шетелдік қолдаушылар қолдауымен, өзінің таққа құқығын жариялайды деп жоспарланды. Алайда бұл жоспарды Глостердің Ричардына "патшаның лагеріндегі сатқын" ашты. Глостердің бұйрығы бойынша оның қолбасшысы Джон Несфилд Вестминстерге күзетшілерді жіберді, олар күні-түні киелі үйге кірген және шыққандардың бәрін тексерді.

Ричард III билік құрған

1483 жылы 22 маусымда Эдуард IV-тің Елизавета Вудвиллмен некелесуі заңсыз деп танылды. Марқұм корольдің барлық балалары Titulus Regius парламенті актісі бойынша заңсыз деп танылды және таққа және барлық атақтардан айырылды. Бірнеше күннен кейін Сесилидің әпкесі мен жарты ағасы, Антони Вудвилл мен Ричард Грей, бұған дейін тұтқындалғандар, өлім жазасына кесілді. Лорд-протектор, Бат және Уэллс епискобы Роберт Стиллингтон берген ақпаратқа сүйене отырып, ағасының некесі жарамсыз болғандықтан, патшалықтың үш буыны (тажы мен парламент) патшалық тәжін ұсынды. 6 шілдеде ол Ричард III ретінде патша деп жарияланды. Көп ұзамай мұнарада қамалып қалған Сесилияның ағалары Эдуард V және Йорктік Ричард ("Құралдағы ханзадалар") жоғалып кетті. Олардың тағдыры ешқашан нақты шешілмеген, бірақ олар 1483 жылдың соңында қайтыс болған деп болжанады, я болмаса аурудан немесе өлтірілген. 1483 жылы Рождество күні Генрих Тюдор, анасы Елизавета Вудвиллмен бірге Ричард III патшаға қарсы сөз байласып, Ренн соборында егер ол ағылшын тағына отырғаннан кейін Елизаветамен некеге тұруға мүмкіндік болмаса, Эдуард IV-нің үлкен қызы Елизаветаға немесе оның әпкесі Сесилияға үйленетіндігі туралы ант берді. Алайда, Букингем герцогы бастаған Тюдор партиясының көтерілісі Генридің Ренненің антына дейін сәтсіз аяқталды. Букингемдік көтеріліс сәтсіз аяқталғаннан кейін Ричард III ағасының жесірімен келіссөздер бастады. 1484 жылдың 1 наурызында король Эдуард IV қыздарына зиян келтірмейді немесе қорлайтынын ашық ант берді; Сонымен қатар, Ричард III оларды Тауэрге немесе басқа түрмеге қамауға алмауға, "жақсы атақ пен беделді орынға" орналасуға, кейінірек "әулиелерден туған ер адамдарға" үйленуге және әрқайсысына жылдық 200 маркалық табыспен жер сыйлауға уәде берді. Сол күні меморандум және оның ережелері жесір патшаға жеткізілді. Қыздар баспанадан шығып, "қайырымды ағасының" қамқорлығына ие болды. Тюдор дәуірінің тарихшысы Эдвард Холл Ричард III "бұрынғы бауырының барлық қыздарын салтанатты түрде өзінің сарайына шақырды; олар жаңа таныс және ойын-сауықпен айналысатын болса, оларға келтірілген жарақатты және бұған дейінгі төрешілікті ұмыту керек еді". Ричард III өзінің немерелеріне қатысты орнатқан қамқорлық қазіргі заманғы тарихнамада даулы тақырыпқа айналды, патша туралы қарама-қайшы пікірлер бар. Көптеген зерттеушілер Эдуард IV-тің қыздары өте қиын жағдайға тап болды, өйткені олардың заңды құқықтары бұзылған, ал ағалары өлтірілген деп есептеледі. Сесилия өзінің бұрынғы күйеуінің, шотландтық Ротсей герцогының, өзінің туған апасы Анна де ла Полемен, Йорк герцогинясы Елизаветаның қызымен некелесуіне куә болды. 1484 жылы Рихард III-нің жалғыз заңды ұлы Уэльс ханзадасы Эдуард Миддлхэм қайтыс болғаннан кейін, Анна де ла Поледің інісі Джон таққа мұрагер болды.

Бірінші неке

Эдуард IV-тің балабақша деп танылған қыздары соттарға келгеннен кейін, олардың болашақ тағдыры туралы әртүрлі аңыздар тарай бастады: мысалы, Ричард III үлкен немерелерінің бірі Елизавета немесе Сесилияға үйленетіндігі туралы айтылды. Сонымен қатар, Ричард III Сесилияның таққа талабын жоққа шығару үшін оны өзінен төмен біреумен некеге тұруды қарастырды. Патшаның жоспарлары жүзеге асырылды: Генрих Тюдор Англияға таққа отыру және Сесилияға үйлену ниетімен келген кезде, егер Елизавета Ричард III-ге тұрмысқа шыққан болса, Сесилияның үйленгенін білді. Ричард III жеңілгенге және қайтыс болғанға дейін Сесили ағасының қолдауымен 6-шы Машам барон Скроптың інісі Ральф Скроппен тұрмысқа шықты.

Тюдорлар ордасында

1485 жылдың тамызында Ричард III Босворт шайқасында қаза тапты. Генрих Тюдор жеңіске жету құқығымен Генрих VII патша болды; оның анасы Леди Маргарет Бофорт бұрын Елизавета патшамен келісім жасасқан болатын, Сесилияның үлкен әпкесі Елизавета жаңа патшаға үйленетін еді. Таққа отырғаннан кейін Генрих VII Эдуард IV-тің балаларын атақтардан және таққа құқықтардан айырған Titulus Regius актісін жойды; акттің өзі және оның барлық көшірмелері архивтерден, сондай-ақ олармен байланысты барлық құжаттардан алынып тасталды. Тақты алып, кейіннен Елизаветаға үйленген Генрих VII оның әпкелеріне де назар аударды: ханшайымдар жас патшаның жақтастарына табысты үйленуге мәжбүр болды, бірақ таққа дәулет беру мүмкіндігі болмады. Жаңа патшайымның кіші әпкесі Сесилияның тағдыры мүмкіндігінше тезірек шешілуі керек еді. 1486 жылы принцессаның Ральф Скроппен некесінің жаңа Тюдор әулетінің мүддесіне сай келмейтіндігі дәлелденіп, ол бұзылды. Сесили патша сарайындағы рәсімдердің маңызды рөлін атқаратын. Ол өзінің тұңғыш немере інісі, Уэльс ханзадасы Артурды, оның шомылдыру рәсімінен 1486 жылы 24 қыркүйекте өтті. Салтанатта ханшайымды ертіп жүрген дворяндар оның туған ағасы Томас Грей, 1-ші Дорсет маркизі және оның аталық туысы Джон де ла Поле, 1-ші Линкольн графы болды; Сесилияның пойызын Дорсет маркизі Сесилия Бонвиллдің әйелі, 7-ші бароннасы Харрингтон және 2-ші бароннасы Бонвилл алып барды, оның отбасы Йорк үйінің жағында болды. Шомылдыру рәсімінің соңында Сесилия салтанатты шерудің басында ханзаданы балабақшаға қайтарып, оны ата-анасына таныстырды. 1487 жылы 25 қарашада королеваның барлық әпкелерінің ішіндегі жалғыз Сесилия Вестминстер абатханасындағы таққа отырғызу рәсімінде өз пойызын алып барды. Оның лауазымы бойынша, ол салтанатта екінші әйел болды (патшаны есептемегенде) оның әпкесі Кэтрин Вудвиллден кейін, корольдің ағасы Джаспер Тюдордың әйелі, Бедфордтың 1-ші герцогы; сонымен қатар, Сесилия әпкесімен салтанатқа бірден патшаның күймесіне еріп жүретін күймеде барды. Тажына шалу қонақасы кезінде Сесилия мен Кэтрин Вудвилл Кентерберий архиепискобы Джон Мортонмен бірге патшайымның дастарқанында отырды. Бұл кезеңде, басқа әпкелері сияқты, Сесилияға патшайымның қаражатынан зейнетақы төленгені белгілі, сондай-ақ ол үлкен артықшылықтар мен үлкен бостандықтарға ие болды: сондықтан серуендеу кезінде, әпкесіне леди ретінде еріп жүретін Сесилияны өз әйелдері ертіп жүрді. Екінші некеге дейін Сесили өз әпкесіне Бедчэмбердің бірінші ханымы ретінде қызмет етті.

Екінші неке

Корольдің таққа отырғызу рәсіміне қатысқан ақсүйектердің арасында Джон Уэллс, 1-ші виконт Уэллс, ежелгі Уэллс отбасының мұрагері және корольдің анасы леди Маргарет Бофорттың кіші туған ағасы болды. Джон өзі және оның отбасы Ланкастер әулетін қолдаушы болса да, ол өмірінің соңында Сесилияның әкесімен қарым-қатынаста болды және марқұм король Эдуард IV-тің денесін түнде күзеткен адамдардың бірі болды. Ричард III билік құрған кезде Джон корольге қарсы болды: ол Букингем көтерілісіне қатысып, Генрих Тюдор жасырынған Бретаньге қашып кетті, кейін оның көмегімен таққа отырды. Қызметінің және отбасылық байланыстарының арқасында Джон Генри VII-нің ықыласына ие болды, ол таққа отырғанынан кейін бірден ағайындысын екі маңызды қамалдың констеблі етіп тағайындады, оған бірнеше мүлік берді, кейіннен Джонның әкелерінің иелігін Джонға қайтарып берді; сонымен қатар, Джон тек әкесі барроны атағын қайтарып қана қоймай, жаңа титулға ие болды. Сесилия мен Джон Уэллстің некелесу уақыты мен жағдайлары туралы ешқандай дерек жоқ, бірақ бұл 1487 жылдың желтоқсанынан бұрын немесе 1488 жылдың жаңа жылында болды. Элисон Вейр неке 1487 жылдың 25 қарашасы мен 31 желтоқсаны аралығында өткенін жазады. Сонымен қатар ол корольдік жұптың тойға қатысқанын атап өтті. Мэри Энн Эверетт Гриннің айтуынша, 1487 жылдың желтоқсан айында Сесилия күйеуімен бірге Плацентия сарайындағы Рождество мерекесіне қатысты. Жаңа жыл қарсаңында Уэллс патшаның басқа да ақсүйектері мен жақын серіктестерімен бірге кешкі асқа қатысты; Виконт Уэллс патшаға өзі мен әйелінен жиырма шиллинг сыйлық ретінде ұсынды. Тойда екеуі бөлек отырды: Джон сарайдың оң жағындағы үстелге, ал Сесилия сол жақтағы үстелдің басында отырды. Сесилия мен Джонның үйленуіне кімнің ықпал еткені нақты белгісіз. Кейбір тарихшылар Сесилидің ақсүйектердің танымал өкілімен некеге тұрмауы үшін, әйелінің әпкесі мен ағайындысының некелерін ұйымдастырған Генрих VII болды деп санайды, өйткені қыз бауыры Елизавета мен оның балалары қайтыс болған жағдайда, ханшайым тақтың заңды мұрагері болды. Екінші жағынан, Томас Фуллер Генрих VII Сесилияның үйленуге ниеттенбегенін, бірақ ол мәселені өз қолына алып, күйеуі ретінде патшаның ағасын таңдады, ол некеге тұрғаннан кейін ешқандай атақ алмады деп жазды. Сонымен қатар, Сесилия корольдің анасы леди Маргарет Бофортпен жақын болды, ол өз кезегінде Уэлллермен жақын болды және бұл некеге тұруға жағдай жасады. Некеге кім бастама жасағанына қарамастан, ол екі жақ үшін де пайдалы болды, өйткені ол Ланкастердің йоркистермен байланысын нығайтты: үлкен әпкесінан кейін Йорк әулетінен тақ үшін екінші үміткер болған Сесилия өзін патшаға жақын адамға тұрмысқа шыққан деп тапты. 1488 жылдың басында өткен мерекелерден кейін Сесилияның іздері біраз уақыт жоғалып кетеді. Ол патша сарайында қызмет етпей, күйеуінің жерінде қалған болса керек. Жастары үлкен айырмашылыққа қарамастан, неке сәтті өтті және екі қыз дүниеге келді: Елизавета, королеваның атымен аталған және Энн, Сесилияның кіші әпкесі Энн Йорктік. Ерлі-зайыптылардың үш баласы болған деген нұсқа бар, бірақ үшінші бала туралы сенімді деректер жоқ. Сесилияның балаларының тәрбиесі мен білім алуымен айналысқаны белгілі, сондықтан күйеуі соттың міндеттерін орындауға кеткен кезде ол үйде қалды. 1491 жылы Джон Уэллс өзінің немере інісімен бірге Францияға экспедицияға баратын болды. Парламент арнайы актісі бойынша оған осы уақытқа күйеуінің патшалық төлемдерін алу және оның барлық иелігін пайдалану құқығы берілді. Патша өзі жорыққа дайындалу үшін Сесилияның күйеуін өзінің феодалы деп атаған өсиетке қол қойды. 1492 жылы Джон Сесилияның анасы Елизавета Вудвиллдің жерлеу рәсіміне қатысты, бірақ виконтессаның өзі жоқ еді, мүмкін ауру немесе жүктілікке байланысты. 1498 жылға дейін Сесилияның өмірі туралы аз мәлімет бар. Осы кезеңде (бәлкім 1498 жылы) оның үлкен қызы Элизабет Уэллс Джон Стэнлимен, Джордж Стэнлидің мұрагері, 9-шы Барон Стрейнджге үйленер алдында қайтыс болды. 1494 жылы Сесили өзінің әжесі мен есімін Сесили Невилл, Йорк герцогинясының еркі бойынша мұрагер ретінде құжаттарда пайда болғандығы белгілі.

Жесірлік

1498 жылы (немесе басқа деректерге сәйкес 1499 жылы) шамамен отыз жастағы Сесилия жесір қалды. Джон сол кезде Англияда белгісіз болған және дәстүрлі емделуді қабылдамайтын плевритпен ауырады. Өлім аузында жатқанда Виконт Уэллс өсиет қалдырды, оған сәйкес ол барлық мүлкін әйеліне өмір бойы қалдырды; ол сондай-ақ өз өсиетінде Сесилияның өзі, патша, патшайым және патшаның анасы лайықты деп тапқан жерде жерленуін сұрады. Уэллс 1498 жылы 9 ақпанда қайтыс болды. Сесилия күйеуіне салтанатты түрде жерлеу рәсімін ұйымдастырды және дәстүрлі жерлеу рәсіміне кейбір өзгерістер енгізді: виконт денесі Вестминстерге өзен арқылы емес, құрлық арқылы жеткізілді (жолаудың бүкіл жолы бойы қоңыраулар шықты), және табыт әдеппен рұқсат етілген ең жоғары дәрежелі адамдармен бірге болды. Патшаның ағасының жерлеу рәсіміне ең танымал лордтар қатысты: Букингем герцогы, Нортумберленд, Дерби, Эссекс және Девон графтары. Мемориалдық қызмет Вестминстердегі Сент Маргарет шіркеуінде өтті және оны Лондон епискобы Томас Савидж және Вестминстердің абысы Джордж Фасет басқарды. Сесили күйеуінің өліміне қатты қайғырды. Виконт өсиетінің бір бөлігі екеуінің арасындағы байланысты көрсетеді: Сонымен қатар мен сүйікті ханым мен әйелім Сесилге өмір бойы барлық қамалдарымды, егістіктерімді, жерлерімді және үйлерімді, сондай-ақ мен сатып алған барлық жерлерімді тек оның өмірінде ғана, мен оған бәрінен де жоғары сенім артамын, егер менің игіліктерім мен каталлистерім менің соңғы өмірімді орындау үшін жеткіліксіз болса, онда ол менің мұрагерлігімнің пайдасынан түскен кірістердің бірін орындайды. Сондай-ақ, әйелім қайтыс болғаннан кейін, менің әйелімнің қайтыс болғаннан кейін, менің әйелімнің сатып алған жері мен басқа да жерлері үшін күн сайын массалық түрде құлшылық ету үшін діни қызметкердің құрылуын қалаймын, егер менің сатып алған жері жеткіліксіз болса, менің әйелім маған сол мақсатта сатып алуға адалдықпен уәде берді. Мен де өз қолымнан қалған мал-мүлкімді сүйікті әйелім мен әйелімнің өздеріне пайдаланып қалулары үшін беремін. Мен Сесилл, сүйікті әйелім және Рэйнольд Брей, Книгт, - екеуін орындаушылар етіп тағайындаймын. . Мэри Энн Эверетт Грин Сесилидің кіші қызы Энн Уэллс әкесі қайтыс болғаннан кейін көп ұзамай қайтыс болды деп жазады, бірақ Розмари Хоррокс Оксфорд биографиялық сөздігінде Сесили туралы жазбада Анна әкесі қайтыс болған деп хабарлайды. Күйеуі мен кіші қызы қайтыс болғаннан кейін, Сесилия абыройына қайта оралуға шешім қабылдады. Елизаветадан басқа, Сесилияны корольдің анасы, леди Маргарет Бофорт де қамқорлаған, ол ханшайымға Джон Уэллстің бір кездері әкесіне тиесілі болған, бірақ Лионель Уэллстің бірінші некеден туған қызының талаптарының нысанасына айналған мүлкіне құқықтарын қорғауға көмектесті. Джонның өсиеттеріне сәйкес, Сесили өзінің пайдалануы үшін төрт сарайды еншілерді және пайда алушыларды (Адвоусон) бөлу құқығымен және Линкольндегі басқа мүліктердің жалға алуымен, сондай-ақ Эссектегі 1540 акр алқаптағы жайылым, жайылым және орман жері бар үш мүлкімен және сол аудандағы басқа мүліктердің жалға алуымен алды. Патша қызын үш жыл бойы аза тұтып, содан кейін ол сарайдағы өмірге белсенді араласа бастады. Ол 1501 жылы 14 қарашада өзінің үлкен немере інісі Артурдың, Уэльс ханзадасы мен Арагондық Екатеринаның үйлену тойына қатысты. Куәгерлердің айтуынша, қалыңдықтың пойызын алып жүруге құрметі бар Сесилия қымбат маталармен киінді, соңғы үлгіде тігілді және жесірден гөрі үйленуге жарамды қызға ұқсады. Үйлену тойынан кейін соттың мүшелері епископ сарайына, яғни негізгі мерекелер өтетін жерге, жолға шықты. Жарыс кезінде Сесилия королеваның галереясында қарындасы, жас жұбайлар, ханшайымдар және басқа да асыл әйелдермен бірге болды. Келесі жексенбіде болған мемлекеттік кешкі ас кезінде Сесилия "үйдегі ең танымал үстелдің" жанында әпкесі патшайымның қасында отырды. Сондай-ақ, 1502 жылдың мамыр айында Сесилияның өз әпкесіне белгілі бір мөлшерде ақша бергені белгілі. Сондай-ақ, корольдің анасы жұпқа өзінің меншікті үйінде, Стэмфордтың маңындағы Колливестон сарайында тұруға рұқсат берді. Сонымен қатар, Эверетт Грин жұп Сесилидің марқұм күйеуінің бір қожалығында тұрып, барлық мүлікті бірлесіп басқарып отырғанын айтады. Сесилияның үшінші күйеуінің шыққан отбасы туралы дерек жоқ, оның есімі тек бір ресми құжатта ғана кездеседі: ханшайымның патшаға берген өтініші. Сотта сэр Томасты "Линкольнширдің Кайме" деп ата�...

Кейінгі өмір және өлім

Сессилияның соңғы жылдары туралы немесе оның үшінші некедегі өмірі туралы аз мәлімет бар. Мэри Энн Эверетт Грин Томас Каймге үйленгеннен кейін ханшайым сән-салтанатпен өмір сүрмегенін және патшадан ешқандай көмек алмағандығын жазады: Сесилиямен байланысты жалғыз қаражатты Генрих VII 1506 жылы 11 желтоқсанда Джон Гейселге оған сапарға жіберді. Сонымен қатар, 1506 жылы корольдің анасы Леди Маргарет Бофорт Кройдон сарайында Сесилияға бөлме дайындап, кейіннен принцессаның жерлеу рәсіміне кеткен шығындардың бір бөлігін төледі. Сесилия 1507 жылы 24 тамызда қайтыс болды. Оның қай жерде қайтыс болғаны нақты анықталмаған. Бір нұсқаға сәйкес, ол Уайт аралында қайтыс болды және жергілікті Кварр абатханасында жерленді; осы нұсқаға сәйкес, князенің қабіріндегі ескерткіш оның немере інісі Генрих VIII билік құрған кезде монастырларды тарату кезінде жойылған, ал ескерткіштің сипаттамасы сақталмаған. Алайда, Розмари Хоррокс бұл туралы дау көтеріп, Бофорттың есеп кітаптарынан алынған дәлелдерге сілтеме жасап, Сесили үш апта болғаннан кейін Хэтфилдте (Хертфордшир) қайтыс болды және жергілікті жерде жерленген болуы керек, "Братьялар" деп аталады (бәлкім, Кингс Лэнглидегі монастырь, Йорк үйімен байланысты және Йорктың 1-ші герцогы Эдмунд Лэнгли жерленген).

Өнер саласында

Эдуард IV отбасын бейнелейтін үлкен "патшалық терезеден" алынған Сесилияның боялған шыны портреті қазір Глазгодағы Беррелл жинағында. Қазіргі заманғы көшірме Кантерберий соборының солтүстік трансептісінде қалпына келтірілген түпнұсқа топқа орналастырылды және Acta Historica Reginarum Angliæ кітабына да жазылған. Бұл, Уорстерширдегі Ұлы Малверн монастырындағы тағы бір тереземен бірге, оның жалғыз сақталған ескерткіштері.