Кіріспе
Тетрахорд (грекше τετραχορδον "төрт сап") Джон Милтон өзінің Коластерионмен бірге 1645 жылы 4 наурызда жариялады. Бұл атау Милтонның ажырасуды заңдастыру үшін төрт тармақты біріктіруге тырысқанын білдіреді.
Өмірбаян
1642 жылдың көктемінде Милтон үйленіп, көп ұзамай әйелі Мэри Пауэлл оны тастап, анасымен бірге қалады. Англия заңдары Мильтонға ажырасуға рұқсат бермегендіктен, ол ажырасудың заңдылығын қолдауға кірісті. Заң өзгермегенмен, ол ажырасу тақырыбына төрт трактат жазды, оның біріншісі "Ажырасудың ілімі мен тәртібі" деп аталды. Бірінші трактат қорлық кезінде жазылған, ал Милтон бұл тақырыпқа Мартин Буцердің ажырасу туралы еңбегін оқығаннан кейін жазуға талпынған. Пауэллдің Милтоннан неге бөлінгенін нақты білу мүмкін болмаса да, Пауэллдің отбасы, мықты роялистік отбасы, саяси айырмашылықты туғызған болуы мүмкін, ол ағылшын азаматтық соғысы арқылы күшейтілді. Осы трактаттарды жазып жатқан кезде Милтон тек Мисс Дэвис деп аталатын басқа әйелді іздеуге тырысты, бірақ бұл сәтсіздікке ұшырады. Ол әйелі қайтып келгенше және олар татуласқанша, тақырыпты жалғастырды. Бұл татуласу, бәлкім, британдық Азамат соғысы кезінде корольдікке қарсылық білдіргендердің, соның ішінде Пауэллдің отбасы да жеңіске жетпегендіктен және Милтоннан алыстауға негіз болмағандықтан туындаған болуы мүмкін.
Құбыр
Мильтон төрт жазба орындарын (Жаратылыс 1:27 - 28, 5 - Заң 24: 1, Матай 5: 31 - 32 және 19: 29, Қорынттықтарға 1 - хат 7: 10 16) байланыстырып, ажырасуды заңдастыруға Киелі кітап қолдау көрсетіп отырғанын дәлелдеді. Бұл дәлелден басқа, бұл еңбек Милтонның "Дөрес және тәртіп" кітабына Парламент алдындағы уағызда шабуыл жасаған Герберт Палмерге және Палмердің ұстанымын қолдап жарияланған памфлеттерге бағытталған. Әсіресе, Милтон былай дейді: Сондықтан да, оның ұятсыздығы, өйткені ол өзінің теңін қандай ұятсыз қорлауды бағалағандықтан, мен оны қайтадан қайтадан жіберіп, оның менмендігіне тігу үшін филактерияға жіберемін, ол тек қана айыптау алдында емес, бір себепсіз қатты айыптайды, бірақ өзінің губернаторларының қауымын олардың бетін айыптайды, өйткені ол өзін айыптау үшін асықпайды. Мұндай шабуылдар Милтонның Англия заңдарын реформалауды тастап, жауларын сатиралық етіп көрсетуіне көңіл бөлгенін көрсетеді. Бұл Милтонның ажырасу туралы кез келген пікіріне қарсы емес, ол бұл мәселені дәлелдеуге сенімді: егер біз "некені некенің не екеніне және некенің не екеніне қатысты әділ анықтама іздесек, онда, әрине, ең қауіпсіз, әділ және біздің мойынсұнушылықпен, оның басында қалай болғанын білу". Бұдан басқа, Милтон 1 Коринфтиктерге 11-ші жазбада Пауылдың "әйел бірінші кезекте және бірден Құдайдың бейнесі емес, бірақ еркекке қатысты ол Құдайдың бейнесі мен даңқы, ол еркектің даңқы: ол әйел үшін емес, ол үшін" деп түсіндіре отырып, дауды аяқтады. Бұл Милтонды әйелдерді жек көретін ұстанымға әкеледі, ол Пауылдың әйелдерді төмен деп сипаттауына сүйенеді. Ол кейбір ерекшеліктерге жол беріп отырғанымен, ол мәселеге қатысты өзінің стандартты көзқарасын былай деп білдіреді:
The impudence therefore, since he waigh'd so little what a gross revile that was to give his equall, I send him back again for a phylactery to stitch upon his arrogance, that censures not onely before conviction so bitterly without so much as one reason giv'n, but censures the Congregation of his Governors to their faces, for not being so hasty as himself to censure. Attacks such as this demonstrate how Milton abandoned his desire to reform the laws of England in order to focus on satirizing his enemies. This is not to say that Milton abandons any argument in regards to divorce, and he is sure to argue the point: if we seek "an impartial definition, what Mariage is, and what is not Mariage; it will undoubtedly be safest, fairest, and most with our obedience, to enquire how it was in the beginning". Furthermore, Milton argues that St. Paul, in 1 Corinthians 11, "ends the controversie by explaining that the woman is not primarily and immediately the image of God, but in reference to the man he the image and glory of God, she the glory of the man: he is not for her, but she for him". This leads to Milton taking a misogynistic stance relying on St. Paul's characteristics of women as inferior. Although, he does allow for some exceptions, his standard view on the matter is expressed when he argues:</blockquote>
Санаулы қарау
Басып шығарғаннан кейін көп ұзамай Джон Уилкинс Тетракордны "Жиын-жік айырылу және көп әйел алу" деп жіктеді, бұл Мильтонның ажырасушы және көп әйел алушы деген көзқарасын біріктірді. Бұл бір кездейсоқ болған шығар, бірақ 1677 жылы Мартин Кемпедің "Харизматум сакрарум триас, сиве библиотека англорум телогика" (Триада қасиетті майлаулар немесе ағылшынның теологиялық кітапханасы) атты библиографиясында Мильтонның "Де дивортио" (ажырасу) және "Де полигамия" (полигамия) деген екі бөлімінде тізімделеді.