Кіріспе

Тетрахорд (грекше τετραχορδον "төрт сап") Джон Милтон өзінің Коластерионмен бірге 1645 жылы 4 наурызда жариялады. Бұл атау Милтонның ажырасуды заңдастыру үшін төрт тармақты біріктіруге тырысқанын білдіреді.

Өмірбаян

1642 жылдың көктемінде Милтон үйленіп, көп ұзамай әйелі Мэри Пауэлл оны тастап, анасымен бірге қалады. Англия заңдары Мильтонға ажырасуға рұқсат бермегендіктен, ол ажырасудың заңдылығын қолдауға кірісті. Заң өзгермегенмен, ол ажырасу тақырыбына төрт трактат жазды, оның біріншісі "Ажырасудың ілімі мен тәртібі" деп аталды. Бірінші трактат қорлық кезінде жазылған, ал Милтон бұл тақырыпқа Мартин Буцердің ажырасу туралы еңбегін оқығаннан кейін жазуға талпынған. Пауэллдің Милтоннан неге бөлінгенін нақты білу мүмкін болмаса да, Пауэллдің отбасы, мықты роялистік отбасы, саяси айырмашылықты туғызған болуы мүмкін, ол ағылшын азаматтық соғысы арқылы күшейтілді. Осы трактаттарды жазып жатқан кезде Милтон тек Мисс Дэвис деп аталатын басқа әйелді іздеуге тырысты, бірақ бұл сәтсіздікке ұшырады. Ол әйелі қайтып келгенше және олар татуласқанша, тақырыпты жалғастырды. Бұл татуласу, бәлкім, британдық Азамат соғысы кезінде корольдікке қарсылық білдіргендердің, соның ішінде Пауэллдің отбасы да жеңіске жетпегендіктен және Милтоннан алыстауға негіз болмағандықтан туындаған болуы мүмкін.

Құбыр

Мильтон төрт жазба орындарын (Жаратылыс 1:27 - 28, 5 - Заң 24: 1, Матай 5: 31 - 32 және 19: 29, Қорынттықтарға 1 - хат 7: 10 16) байланыстырып, ажырасуды заңдастыруға Киелі кітап қолдау көрсетіп отырғанын дәлелдеді. Бұл дәлелден басқа, бұл еңбек Милтонның "Дөрес және тәртіп" кітабына Парламент алдындағы уағызда шабуыл жасаған Герберт Палмерге және Палмердің ұстанымын қолдап жарияланған памфлеттерге бағытталған. Әсіресе, Милтон былай дейді: Сондықтан да, оның ұятсыздығы, өйткені ол өзінің теңін қандай ұятсыз қорлауды бағалағандықтан, мен оны қайтадан қайтадан жіберіп, оның менмендігіне тігу үшін филактерияға жіберемін, ол тек қана айыптау алдында емес, бір себепсіз қатты айыптайды, бірақ өзінің губернаторларының қауымын олардың бетін айыптайды, өйткені ол өзін айыптау үшін асықпайды. Мұндай шабуылдар Милтонның Англия заңдарын реформалауды тастап, жауларын сатиралық етіп көрсетуіне көңіл бөлгенін көрсетеді. Бұл Милтонның ажырасу туралы кез келген пікіріне қарсы емес, ол бұл мәселені дәлелдеуге сенімді: егер біз "некені некенің не екеніне және некенің не екеніне қатысты әділ анықтама іздесек, онда, әрине, ең қауіпсіз, әділ және біздің мойынсұнушылықпен, оның басында қалай болғанын білу". Бұдан басқа, Милтон 1 Коринфтиктерге 11-ші жазбада Пауылдың "әйел бірінші кезекте және бірден Құдайдың бейнесі емес, бірақ еркекке қатысты ол Құдайдың бейнесі мен даңқы, ол еркектің даңқы: ол әйел үшін емес, ол үшін" деп түсіндіре отырып, дауды аяқтады. Бұл Милтонды әйелдерді жек көретін ұстанымға әкеледі, ол Пауылдың әйелдерді төмен деп сипаттауына сүйенеді. Ол кейбір ерекшеліктерге жол беріп отырғанымен, ол мәселеге қатысты өзінің стандартты көзқарасын былай деп білдіреді:

Санаулы қарау

Басып шығарғаннан кейін көп ұзамай Джон Уилкинс Тетракордны "Жиын-жік айырылу және көп әйел алу" деп жіктеді, бұл Мильтонның ажырасушы және көп әйел алушы деген көзқарасын біріктірді. Бұл бір кездейсоқ болған шығар, бірақ 1677 жылы Мартин Кемпедің "Харизматум сакрарум триас, сиве библиотека англорум телогика" (Триада қасиетті майлаулар немесе ағылшынның теологиялық кітапханасы) атты библиографиясында Мильтонның "Де дивортио" (ажырасу) және "Де полигамия" (полигамия) деген екі бөлімінде тізімделеді.