Agarak, Meghri

Кіріспе

Сиуник провинциясындағы басқа Агарақ Агарақ - Арменияның оңтүстігіндегі Сиуник провинциясының Мегри муниципалитетіне қарасты ауыл, 1949 жылы құрылған. 2011 жылғы мәлімет бойынша Агарақтың халқы 4429 адам.

Тарих

Қазіргі Агарақ Ұлы Арменияның тарихи Сюник провинциясының Аревик кантонында орналасқан. Бұл аймақты 12-13 ғасырларда тарихшы Степанос Орбелиан ауылдық елді мекен ретінде атап өткен. Алайда, аймақ тарихи жағынан мыс және қорғасын кен орындарымен танымал болды. Ауылдың қазіргі атауы жақын маңдағы Агарақ ауылынан алынған, бұл сөзбе-сөз армян тілінде егіндік немесе иемдену дегенді білдіреді. Агарақ қаласының маңында XVII ғасырға жататын екі шіркеу орналасқан. Агарақтың солтүстігіндегі Курис ауылының маңында орналасқан Сурп Аменаприкші (Киелі Құтқарушы) шіркеуі және Агарактағы Акнахач шіркеуі. Ресей империясының географиялық және статистикалық сөздігіне сәйкес, 1861 жылы Агарақ ауылы Ериван губернаторлығының Ордабад уезінде орналасқан. Сол кездегі ауылдың есімі кен орны мен фабрикасымен аталып кеткен. Басылымға сәйкес, 1860 жылы ауылдан 500 фунт мыс өндірілді. Агарақ 1949 жылы жақын маңдағы мыс молибден комбинатының жұмысшыларын орналастыру үшін еңбек қонысы ретінде құрылған. 1954 жылы қала типті елді мекен мәртебесіне ие болды. Негізгі қоныста негізінен 2 қабатты тұрғын үйлер болды. Кейіннен, 1970-ші жылдардың аяғында мыс молибден комбинатының кеңейтілуімен қоныста 3, 4 және 5 қабатты ғимараттар да салынды. Жұмысшылар отбасыларымен бірге Агараққа жақын маңдағы ауылдардан әкелінді, Агаракты Армения Кеңестік Социалистік Республикасының оңтүстік аймағындағы маңызды өнеркәсіптік орталыққа айналдырды. 1991 жылы Армения тәуелсіздік алғаннан кейін Агарақ жаңадан құрылған Сюник провинциясындағы қалалық муниципалитетке айналды және Армения мен Иранды байланыстыратын алғашқы көпір құрылды. Қазіргі уақытта ауылда екі балабақша, бір орта мектеп, бір өнер мектебі, мәдениет сарайы, екі кітапхана және футбол стадионы бар. Ауылдың маңы Prime Butterfly Area болып белгіленді, онда көпшілік сирек кездесетін және құрып бара жатқан көпшілік түрлері бар, мысалы Gegenes nostrodamus, Zegris eupheme, Pieris krueperi, Chazara briseis, Cupido argiades, Pseudophilotes vicrama және басқалары.

Modern day Agarak is located in the Arevik canton of the historic province of Syunik of Greater Armenia. The area was mentioned in the 12th and 13th centuries by historian Stepanos Orbelian as a rural settlement. However, the region was historically known for its copper and lead mines. The current name of the village is derived from the nearby village of Agarak, literally meaning farm or estate in Armenian. Two churches dating back to the 17th century lie in the vicinity of Agarak. The church of Surp Amenaprkich (the Holy Saviour), located in the nearby village of Kuris, north of Agarak, and the Aknakhach church in Agarak. The Geographical and Statistical Dictionary of the Russian Empire, mentions that the village of Agarak, as of 1861, was located in the Ordubad uezd of the Erivan Governorate. The village at that time was notable for the mine and factory located there. According to the publication, in 1860, the village produced 500 pounds of copper. Agarak was founded in 1949 as a labour settlement to accommodate the workers at the nearby copper molybdenum combine. In 1954, it gained the status of an urban type settlement. During the first days of its foundation, the settlement was mainly home to 2 storied residential buildings. Later, with the expansion of the copper molybdenum combine by the end of the 1970s, 3, 4 and 5 storied buildings were also constructed in the settlement. The workers along with their families were brought to Agarak from the nearby villages, turning Agarak into an important industrial centre at the southern region of the Armenian Soviet Socialist Republic. Following the independence of Armenia in 1991, Agarak became an urban municipality within the newly formed Syunik Province and the first bridge connecting Armenia to Iran was established. The village currently has two kindergartens, one secondary school, one art school, a cultural palace, two libraries and a football stadium. The vicinity of the village is designated as a Prime Butterfly Area, having number of rare and endangered species of butterflies, such as Gegenes nostrodamus, Zegris eupheme, Pieris krueperi, Chazara briseis, Cupido argiades, Pseudophilotes vicrama, and others.