Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Габор Боди:Габор Боди (30 тамыз 1946 - 24 қазан 1985) - венгр кинорежиссері, сценарист, теоретик және кейде актер. Эксперименталды кино түсірудің және кино тілінің ізашарсы Боди - венгр киносының ең маңызды тұлғаларының бірі.
Gábor Bódy (30 August 1946 – 24 October 1985) was a Hungarian film director, screenwriter, theoretic, and occasional actor. A pioneer of experimental filmmaking and film language, Bódy is one of the most important figures of Hungarian cinema.
Өмірбаян
Боди Будапештте орта таптық отбасында дүниеге келген. Ол Лорланд Эотвос университетінде тарих және философия, кейіннен Театр және кино өнер академиясында кино түсіру мамандықтарын оқыды. Университет кезінде ол Бела Балязс Студиосының (BBS) ықпалды мүшесі болды. 1971 жылы өзінің алғашқы фильмін түсірді. Ол "А Хармадик" (Үшінші) (Фаусттың сахнаға бейімделуін дайындап жатқан студенттер туралы деректі фильм) түсірді. Ол BBS-де әртүрлі эксперименталды және авангардтық жобаларды құрды, соның ішінде 1973 жылы "Фильм тілдер сериясы" және 1976 жылы "K/3" эксперименталды фильмдер тобы, соғыстан кейінгі венгр авангардтық фильмдерінің жолын қайта құру. 1975 жылы BBS-де өзінің алғашқы фильмін түсірді, ол сонымен қатар университеттегі дипломдық жұмысы болды. Америка Анзикс (Американдық торс) Халықаралық Мангейм Хайдельберг кинофестивалінде ең үздік жаңа режиссердің бас сыйлығын және ең үздік алғашқы фильм үшін Мажарстан кино сыншыларының сыйлығын жеңіп алды. Америкадағы Азамат соғысындағы 1848 жылғы мажар революциясының ардагерлерінің өмірін суреттейтін фильмде Бодидің экспериментализмі толықтай көрініс табады. Фильмнің барлық бөлігі оның "жеңіл монтаждау" деп аталатын әдісімен қайта өңделген, оны 19 ғасырдың аяғындағы бүлінген үнсіз фильмге ұқсату үшін. Оның келесі "Нарцисс және Психея" фильмі өз дәуірінің ең ірі мажарлық өндірісі болды. Бұл эпикалық қойылым Са́ндор Вейрестің "Психо" поэзиялық шығармасына негізделген. Патрисия Адриани, Удо Кир және Гьёрги Церхальми басты рөлдерде ойнады. 1980 жылы Боди INFERMENTAL атты алғашқы халықаралық бейнежурналға жұмыс істей бастады және 1982 жылы DAAD суретшілерінің Берлин бағдарламасында тұрып жатқанда 10 санының біріншісін (плюс бір арнайы нөмір) жариялауға қол жеткізді. Жарияланған серияда бірқатар қонақ редакторлар болды және барлығы 36 елден 1500-ден астам суретшінің жұмыстары болды және 1991 жылға дейін жарияланды. Көптеген сәтсіз жобалардан кейін Боди өзінің соңғы көркем фильмі Кутя эджи дала (Иттің түнгі әні) болып табылатын фильмді аяқтай алды. "Иттің түнгі әнінің" фоторежиссері Йоханна Хир болды. Боди өзін осы амбициялық және ықпалды фильмнің басты кейіпкері етіп қойды, ол Super8 және бейнефильмдерді, сондай-ақ сол кездегі венгр жер асты панк топтарының (Galloping Coroners, Trabant) қатарын "қазіргі шындықтың негіздеріне терең тамырланған" фильмге қосу үшін. 1985 жылы Боди белгісіз жағдайда қайтыс болды. Кейінірек жарияланған ақпарат (2001) оның Венгрияның құпия полициясы, III/III-мен бұрынғы ынтымақтастығын (1973-1983) көрсетеді. Сол кездегі билік (Оңғарстан сол кезде Кеңес Одағының "спутник" елі деп саналды) оның өзін-өзі өлтіргенін мәлімдеді. Оның орнына жесір әйел белгілі бір белгісіз тұлғаларға қатысты кісі өлтіруді талап етті. Бұл оқиғадан кейін ресми тергеу жүргізілмеген, ал Бодидің тағдыры күні бүгінге дейін құпия болып қала береді.
Bódy was born in Budapest, in an urban middle class family. He studied history and philosophy at Loránd Eötvös University and later filmmaking at the Academy for Theater and Film Arts. During his university days he became an influential member of the Béla Balázs Stúdió (BBS). He made his first film A Harmadik (The Third) (a documentary about students preparing an adaptation of Faust on stage) in 1971. He established various experimental and avantgarde projects at BBS including the Film Language Series in 1973 and the K/3 experimental film group in 1976, reshaping the postwar Hungarian avantgarde film's path. In 1975 he completed his debut feature at BBS, which was also his graduation thesis film at the university. Amerikai Anzix (American Torso) won the Grand Prize for best new filmmaker at International Filmfestival Mannheim Heidelberg and the Hungarian Film Critics prize for best first film. The film which depicts the lives of Hungarian 1848 Revolution veterans in the American Civil War features Bódy's experimentalism at the fullest. The whole film was re edited using his own method called "light editing" in order to make it resemble a wracked silent film from the late 19th century. His next feature Narcissus and Psyche was the largest scale Hungarian production of its era. This epic production based on Sándor Weöres's poetic work Psyché starred Patricia Adriani, Udo Kier and György Cserhalmi and exists in three versions: an original 210 minute two part version, a 136 minute version for foreign distribution and a 270 minute three part television version. In 1980 Bódy began to work on the first international video magazine INFERMENTAL and managed to publish the first of 10 issues (plus one special issue) while on a residency at DAAD Artists in Berlin Program in 1982. The series published featured a range of guest editors and in total included work from over 1500 artists from 36 countries and was published up to 1991. After many frustrated projects Bódy managed to complete what was to become his final feature film Kutya éji dala (Dog's Night Song). The director of photography for "Dog's Night Song" was Johanna Heer. Bódy cast himself as the lead in this ambitious and influential feature which incorporated Super8 and video footage as well as a range of Hungarian underground punk bands (Galloping Coroners, Trabant) of the time in order to a film "deeply rooted in the fundamentals of today's reality." In 1985 Bódy died under sketchy circumstances. A later published information (2001) hints his earlier collaboration (1973–1983) with the Hungarian Secret Police, the III/III. Authorities of the time (Hungary was then considered a 'satellite' country of the Soviet Union) stated that he had killed himself. His widow instead preferred a charge of murder against certain unidentified parties. No official investigation followed and Bódy's fate remains a mystery to this day.