Кіріспе

Испаниялық ғажайып бала пианист және ақыр соңында шебер скрипкашы Хосе "Пепито" Родригес Карбальера (1896 жылы 14 желтоқсан - 1954 жылы 24 қазан) - испандық ғажайып бала пианист және ақыр соңында шебер скрипкашы.

Шығу тегі

Пепито Феррольдің либералды отбасында дүниеге келді, оның анасы Жозефа Родригес Карбальера болды және әкесінің аты-жөні белгісіз болғандықтан, оның туу туралы куәлігінде анасының тегі бар, ол оны ешқашан қолданған жоқ, баланы оның атасының тегімен атады. Жозефа Мадридке кеткеннен кейін, оны әпкесі Аврора қамқорлыққа алып, фортепианода ойнауды үйретті.

Еңбек жолын бастауы

Арриоланың ерекше қабілеті екі жарым жасында анықталды. Анасы айтқандай, ол досынан үйдің фортепианосында жиі ойнайтын композиция алған. Бір күні таңертең, Ариоланың анасы сол әуенді дәл әрі сенімді орындап, фортепиано орналасқан бөлмеге кірді. Жас музыкант ешқандай ресми немесе бейресми нұсқаусыз, кейде естіген әуендерді ойнап, кейде өз шығармаларын жазатын пианист ретінде өз мансабын бастады. Анасы баланың қабілеттерін байқағаннан кейін оны өзімен бірге Мадридке алып кетеді.

Өнер көрсетулер

1899 жылы 4 желтоқсанда Пепито Арриола үш жасқа толмаған кезінде музыка сыншылары мен музыканттардың алдында алғаш рет ән салған. Сол жылдың 26 желтоқсанында үшінші туған күнінен кейін Арриола Мадридтегі Корольдік сарайында король мен королеваның алдында екінші концертін өткізді. Арриола кейіннен керемет скрипкашы болып, Германияның Лейпциг қаласында және Ресейдің Санкт-Петербург қаласында өткен концерттерімен бүкіл Еуропаны таң қалдырды. 1911 жылы Арриола Колорадо штатының Денвер қаласындағы Элитч театрында өнер көрсетті. Мэри Элитч Лонг: "Денвер музыканттарына Пепито Ариоланы, атақты пианист баланы тыңдау мүмкіндігі берілді".

Бастапқы композициялар

Арриола үш жасында музыканы да, жазба тілді де оқи алмады, сондықтан оның композициялық процесі өте дәстүрлі емес еді. Кейде ол қағаздың бос бөлігін пайдаланады, бұл шығарманың сипатын көрсетеді (соната, вальс және т.б.). Жоғарыда таңба, сосын кездейсоқ сызықтар мен ноталар, бұл шығарманың жазылған музыкасы. Кейін ол қағазды алдына қойып, "Мен ойнаймын" деп, таңғаларлықтай жақсы импровизациялауды бастайды. Оның шығармалары "таңғалдыратын көріністің байлығы" ретінде сипатталды, ол қайғылыдан көңілдіге дейін созылады.