Кіріспе

Израильдік кәсіпкер және азамат журналист Малхиел Грюенвальд (; сонымен қатар Грунвальд, Грюенвальд және Гринвальд деп жазылған) (18821968) - Израильдік қонақ үй иесі, әуесқой журналист және марка жинаушы, ол 1953 жылы Израильдің мемлекеттік қызметкері Рудольф Кастнерді Холокост кезінде нацистермен ынтымақтастық жасады деп айыптаған кезде көпшілік назарына түсті.

Өмірбаян

Грюенвальд Венгрияда дүниеге келді, сонда және Венада өмір сүрді, бірқатар кәсіптерде жұмыс істеді, соның ішінде жартылай журналист ретінде. 1937 жылы Венада отбасымен бірге болған кезінде, ол бір қақтығыстың тұсында ұсталды. Сион алаңындағы он бөлмелі қонақ үйде тұратын Шломо Аронсон өзінің "Гитлер, одақтастар және еврейлер" атты кітабында Грюенвальдтың жеке деректері Израильдің ішкі барлау қызметі шығарған Грюенвальдтың алғашқы қызметі туралы мүлдем басқа суретті береді деп мәлімдейді. Грюенвальд Венгрия мен Австрияда еңбек сионистерін ақтайтын, православиелік көшбасшыларды қорқытатын және босқындарды алдап жүретін қылмыскер болған. Сондай-ақ, бұл құжатта Грюенвальд британдық билік өкілдерінен босқындарды тасымалдайтын "СС Патрия" кемесін Палестинаға кіруден тоқтатуды өтінгені айтылған.

Кастнердің соты

1953 жылы Әділет министрі лауазымын да атқарған Коэн Грюенвальдқа жала жабу туралы қылмыстық айып тақты. Ашер Маоздың айтуынша, бұл "көптеген қоғам қайраткерлерінің, соның ішінде кейіннен әділет министрі лауазымын қайтадан басқарған Пинхас Розеннің және Кастнерді басқаратын министр Дов Йозефтың қалауына қарсы" болды. Тамир Иргунның Иерусалимдегі барлау қызметінің бастығы болған, ал Грюенвальдтың қызы Рина оның қолында медбике болған. Үкіметтік адвокаттар төрт күн күткен сот екі жылға созылды және 1955 жылы Грюенвальдты ақтап, судьяның Кастнер "жанды шайтанға сатқан" деген мәлімдемесімен аяқталды. Қылмыстық істің және судьяның мәлімдемесінің негізі Кастнердің СС офицері Герман Крумеймен [de], кейіннен Адольф Эйхманмен бірлесіп, бірнеше жүз еврейдің құтқаруына айырбастау үшін венгр еврейлерінің жамағатына сатқындық жасағаны болды. Судья сондай-ақ Кастнерді айыптап отырды, өйткені соғыс аяқталғаннан кейін ол басқа СС офицері Курт Бехердің атынан оң антпен берілген мәлімдеме берді, бұл Нюрнберг билігін Бехерді соғыс қылмыстары үшін соттамауға көндірді. Жоғарғы Сот 1958 жылы ынтымақтастық туралы шешімді жоққа шығарды, бірақ ол кезде Кастнер өлтірілген болатын.