Серж Кларсфельд: Холокостты құжаттаған және нацилік қылмыскерлерді іздеген адвокат
Serge Klarsfeld
Серж Кларсфельд – французский юрист, охотник за нацистами, посвятивший жизнь документированию Холокоста и преследованию военных преступников. Память о жертвах.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз юрисі (туған 1935)
French jurist (born 1935)
Серж Кларсфельд (17 қыркүйек 1935 жылы туған) – Румынияда туған француздық белсенді және нацистерді іздеуші. Ол Холокост туралы деректерді жинақтап, тарихи шындықты орнату және соғыс қылмыскерлерін соттауға мүмкіндік беру үшін жұмыс істеді. 1960 жылдардан бері ол Германия басып алған Франциядағы еврейлердің құрбандарын еске алуға және Израильді қолдауға үлкен еңбек етіп келеді.
Serge Klarsfeld (born 17 September 1935) is a Romanian born French activist and Nazi hunter known for documenting the Holocaust in order to establish the record and to enable the prosecution of war criminals. Since the 1960s, he has made notable efforts to commemorate the Jewish victims of German occupied France and has been a supporter of Israel.
Алғашқы жылдар
Серж Кларсфельд Бухарест қаласында румындық еврей отбасында дүниеге келді. Олар Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанға дейін Францияға көшіп келген. 1943 жылы оның әкесі Ницца қаласында Алоис Бруннердің бұйрығымен СС қызметкерлеріне ұсталды. Аушвиц концлагеріне жер аударылған Кларсфельдтің әкесі сол жерде қайтыс болды. Жас Серж француз еврей гуманитарлық ұйымы «Балаларды құтқару жұмысы» басқаратын еврей балаларына арналған үйде тәрбиеленді. Оның анасы мен әпкесі де Виши Франциясында соғыстан аман қалды және 1943 жылдың соңынан бастап француз астыртын қарсылық қозғалысына көмектесті. 1986 жылы олардың тарихы Том Конти, Фара Фосетт және Джеральдин Пейдж бас рөлдерде ойнаған американдық телефильмге бейімделді. 2008 жылы олар туралы француз телефильмі түсірілді. 2014 жылдың қаңтар айында Кларсфельдтердің Құрмет легионының дәрежесі жоғарылатылды: Серж үлкен офицер атанды. 2015 жылдың 26 қазанында ЮНЕСКО Кларсфельдтерді «Холокост туралы білім беру және геноцидтің алдын алу жөніндегі құрметті елшілер мен арнайы өкілдер» деп тағайындады.
Serge Klarsfeld was born in Bucharest into a family of Romanian Jews that migrated to France before the Second World War began. In 1943, his father was arrested by the SS in Nice during a roundup ordered by Alois Brunner. Deported to the Auschwitz concentration camp, Klarsfeld's father died there. The young Serge was cared for in a home for Jewish children operated by the Œuvre de secours aux enfants, a French Jewish humanitarian organisation. His mother and sister also survived the war in Vichy France and were helped by the underground French Resistance beginning in late 1943. In 1986, their story was adapted as an American television film starring Tom Conti, Farrah Fawcett and Geraldine Page. In 2008, a French television movie was made about them. In January 2014, the Klarsfelds' Legion of Honour ranks were upgraded: Serge became Grand officer. On 26 October 2015, the UNESCO designated the Klarsfelds as "Honorary Ambassadors and Special Envoys for Education about the Holocaust and the Prevention of Genocide".
Неке және отбасы
Серж 1963 жылы Беате Кюнцельге үйленіп, Парижге қоныстанды. Олардың ұлы (1965 жылы туған) адам құқықтары саласындағы адвокат болып, Николя Саркози ішкі істер министрі қызметін атқарган кезде оның қабылдауында жұмыс істеді.
Serge married Beate Künzel in 1963 and settled in Paris. Their son, (born 1965), became a human rights attorney and worked for Nicolas Sarkozy while he was minister of the interior.
Ертедегі белсенділігі
2012 жылы ШТАЗИ архивінің қызметкері Беате Кларсфельдтің 1968 жылғы 7 қарашада Германия канцлері Курт Георг Кизингерге қолымен шапалақтау арқылы жасаған шабуылы Батыс Германия саясаткерлеріне қарсы науқан жүргізіп жатқан Шығыс Германия үкіметімен келісімде және олардың қолдауымен жасалғанын көрсетті (толық мәліметтер үшін «Браунбух» қараңыз). Беате Кларсфельдке Штази осы әрекеті үшін 2000 марка төлеген. Серж де, Беате де Штазимен тұрақты түрде байланыста болған. Саксония Штази мұрағаттары жөніндегі мемлекеттік комиссардың мәлімдемесіне сәйкес, олар 1960 жылдары Штазимен бірлесіп, Батыс Германия саясаткерлерін Екінші дүниежүзілік соғыстағы әрекеттері үшін шантаж жасауға тырысқан. 1974 жылы Серж және Беате Кларсфельд Кёльн қаласында бұрынғы гестапо бастығы Курт Лишканы Францияға әкеліп соттау үшін құрылған ұйымдық топтың құрамында болуға тырысқандары үшін Батыс Германияда қылмыстық құқық бұзушылықтарына кінәлі деп танылды. Қылмыстық құқық бұзушылықтарына кінәлі деп танылғаннан кейін, олардың әрқайсысы екі айға түрмеге кесілді. Халықаралық наразылықтардан кейін үкім күшін жойды. Кларсфельдтер мен Лишканың құрбандарының ұрпақтарының белсенділігі нәтижесінде заңнамаға өзгерістер енгізілді. 1980 жылы Лишка Батыс Германияда қылмыстық құқық бұзушылық жасады деп айыпталып, түрмеге қамалды.
In 2012 the archivist of the Stasi revealed that Beate Klarsfeld's attack on German Chancellor Kurt Georg Kiesinger by publicly slapping him on 7 November 1968 was carried out in agreement with and the support of the government of East Germany, which was conducting a campaign against West German politicians (see Braunbuch). Beate Klarsfeld was paid 2,000 DM by the Stasi for her actions. Both Serge and Beate Klarsfeld were revealed to have been regular Stasi contacts. According to the State Commissioner for the Stasi Archives of Saxony, they cooperated with the Stasi in the 1960s in blackmailing West German politicians for Second World War activities. In 1974, Serge and Beate Klarsfeld were both convicted in West Germany on felony charges of attempted kidnapping of Kurt Lischka, a former Gestapo chief whose prosecution in Germany was prevented by legal technicalities, in Cologne in order to transport him to France for prosecution. After conviction of felony charges, they were each sentenced to two months in prison. Following international protests, the sentence was suspended. Activism by the Klarsfelds and by descendants of Lischka's victims eventually resulted in changes to the laws. In 1980, Lischka was convicted of a felony in West Germany and sentenced to prison.
Кларсфельдтерге шабуыл
Кларсфельдтердің қызметі мен әдістері дау тудырды. 1979 жылдың 9 шілдесінде Кларсфельдтер Франциядағы үйлеріне қарай автомобильде жасалған жарылысқа ұшырады. Жарылыс кезінде көлікте ешкім болған жоқ, ал жарылыс орнында ешкім зардап шекпеді. Өздерін нацистік ОДЕССА ұйымының өкілдері деп таныстырған адамдар осы шабуылға жауапкершілікті мойнына алды.
The Klarsfelds' activities and methods generated controversy. On 9 July 1979, the Klarsfelds were the targets of a car bombing at their home in France. No one was in the car when the bomb detonated, and no one was injured in the vicinity of the blast. Individuals purporting to represent the Nazi ODESSA claimed responsibility for the attack.
Францияда белсенділік
Францияда 1979 жылы Кларсфельдтер Франциядан депортацияланған еврейлердің ұлдары мен қыздарының қауымдастығын (l'Association des fils et filles des déportés juifs de France) немесе FFDJF құрды. Ол депортацияланғандардың ұрпақтарының мүддесін қорғайды, оқиғаларды мойындауға және қылмыс жасаған жауапты тұлғаларды соттауға ұмтылады. 1981 жылы қауымдастық Израильде француз еврейлеріне арналған ескерткіш орнатты; онда 80 000 француз азаматының есімі, туған күні және туған жері көрсетілген. Еске алуға арналған ормандарды құру үшін шамамен 80 000 ағаш отырғызылды. Серж Кларсфельд сондай-ақ Шоа есінде сақтау қорының вице-президенті. 1989 жылы FFDJF Виши үкіметіндегі француз полициясының басшысы Рене Бускеге қарсы адамзатқа қарсы қылмыстар жасады деген айыппен сот процесін бастаған топтардың бірі болды. 1991 жылы француз үкіметі оған ресми айып тақты, бірақ 1993 жылы сот басталмас бұрын ол қайтыс болды. Кларсфельдтердің еврейлердің депортацияланған ұрпақтарының мүддесі үшін атқарған жұмысы 1995 жылы президент Жак Ширак тарапынан ресми түрде мойындалды. Ол Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде өз аумағындағы еврейлердің тағдыры үшін ұлттың жауапкершілігін мойындады. 2000 жылдың 13 шілдесінде үкімет антисемиттік қуғын-сүргіннің құрбаны болған ата-аналары бар жетім балаларға өтемақы төлеу туралы заң қабылдады. 2010 жылдың 7 шілдесінде Серж Кларсфельдке премьер-министр Франсуа Фийон Франция премьер-министрінің ресми резиденциясы Матиньонда "Почет легионының командирі" атағы берілді. 2012 жылдың қаңтар айында Кларсфельдтер, танымал француз армян әншісі Шарль Азнавур, режиссер Роберт Гведигуян және философтар Бернар Анри Леви мен Мишель Онфреймен бірге француз парламентіне армян геноцидін жоққа шығаратын адамдарға жаза белгілеу туралы заң жобасын ратификациялау туралы үндеуге қол қойды. 2018 жылдың шілдесінде Кларсфельдтер CNN телеарнасында кеңінен көрсетілді, онда олардың нацистерді іздеуден әлеуметтік әділдікке бағытталған, қазіргі оңшылдарға қарсы күреске қарай бұрылысы көрсетілді. Бүгінде олар адам өмірі, бостандық және әлеуметтік қорғау үшін күресуде. 2012 жылы Кларсфельд мемориалдың жаңартылған нұсқасын жариялады, онда әйелдердің бойжеткен аттары, Франциядағы соңғы мекенжайы және транзиттік немесе ұстау лагерьтері туралы ақпарат қосылды. Бұл тізім әліпбилік тәртіппен реттелген. 2018 жылдан бастап бұл мемориал онлайн іздеу жүйесі ретінде де қолжетімді. Серж Кларсфельд Анри Кичканың "Лагерьтердің қараңғылығында жоғалған жасөсперлік" атты кітабына алғысөз жазды. Серж Кларсфельд және оның әйелі Беат 2018 жылы жарық көрген "Ақиқатты іздеу: Беат пен Серж Кларсфельдтің естеліктері" атты автобиографиялық кітабын бірлесіп жазды.
In France in 1979 the Klarsfelds created l'Association des fils et filles des déportés juifs de France (Association of the sons and daughters of Jews deported from France) or FFDJF. It defends the cause of the descendants of deportees, to have the events recognised and to prosecute people responsible. In 1981, the association commissioned a memorial in Israel to the deported French Jews; it bears the name, date and place of birth of 80,000 French victims of the Nazi extermination. About 80,000 trees were planted to shape a forest of remembrance. Serge Klarsfeld is also vice president of the Fondation pour la Mémoire de la Shoah. In 1989 FFDJF was one of the groups to file a case against René Bousquet, head of the French Police in the Vichy government, for crimes against humanity. He was indicted by the French government in 1991, but was killed in 1993 shortly before his trial was to begin. The Klarsfelds' work on behalf of the descendants of Jewish deportees was formally recognised by President Jacques Chirac in a 1995 speech. He acknowledged the nation's responsibility for the fate of Jews in its territory during the Second World War. The government passed a law on 13 July 2000 to establish compensation for orphans whose parents were victims of anti Semitic persecution. On 7 July 2010, Serge Klarsfeld was awarded the title of commandeur de la Légion d'honneur by Prime Minister François Fillon at Hôtel Matignon, the official residence of France's Prime Minister. In January 2012, the Klarsfelds, along with prominent French Armenian singer Charles Aznavour, director Robert Guédiguian, and philosophers Bernard Henri Lévy and Michel Onfray, signed an appeal to the French Parliament to ratify a bill to establish penalties for people who deny the Armenian genocide. In July 2018, the Klarsfelds were profiled at length on CNN, which noted their swing away from Nazi hunting to a more general push for social justice in opposition to the modern right. Today, they fight for human life, freedom, and social protection. In 2012, Klarsfeld published an updated version of the Memorial, adding women's maiden names, deportees last address in France and the transit or internment camp they went through. This list is sorted in alphabetic order. From 2018, this memorial is also available as an online search engine. Serge Klarsfeld wrote a preface to Une adolescence perdue dans la nuit des camps by Henri Kichka. Serge Klarsfeld and his wife Beate co wrote an autobiography, Hunting the Truth: Memoirs of Beate and Serge Klarsfeld, published in 2018.
Штазимен ынтымақтастық
Германияның қайта бірігуінен және ШТАЗИ құжаттарының ашылуынан кейін, 2012 жылы Саксония штатының ШТАЗИ мұрағаттары жөніндегі мемлекеттік комиссары Лютц Ратенов Беате Кларсфельдтің 1960 жылдары Шығыс Германияның ШТАЗИ-мен ынтымақтасқанын мәлімдеді. Олар оған Батыс Германия саясаткерлерінің соғыс кезіндегі әрекеттеріне қатысты қылқылыққа толы ақпараттарды ұсынған. Беате және Серж Кларсфельдтің ШТАЗИ-мен ынтымақтастығы және олардың байланыс ретіндегі мәртебесі бұрынғы ШТАЗИ офицерлері Гюнтер Бонсак пен Герберт Бремердің жаңа кітабында да құжатталған. Германия Федеративтік Республикасының бірінші дәрежелі Еңбек ордені.
Since the reunification of Germany and the opening of Stasi files, in 2012 Lutz Rathenow, the State Commissioner for the Stasi Archives of Saxony, has stated that Beate Klarsfeld cooperated with the Stasi of East Germany in the 1960s. They gave her material containing incriminating information about the wartime activities of West German politicians. The cooperation of both Beate and Serge Klarsfeld with the Stasi and their status as contacts was also documented in a new book by former Stasi officers, Günter Bohnsack and Herbert Brehmer. Order of Merit of the Federal Republic of Germany, first class.
Басқа БАҚ-та бейнелеу
Кларсфельдтердің нацистік соғыс қылмыскерлерін табуға байланысты қызметі "Нацистік аңшы: Бейт Кларсфельд оқиғасы" (1986) атты американдық телефильмге арналған материал болды. "Нацистерді іздеу" (2007) атты деректі фильмде Саймон Визенталь мен Кларсфельдтердің қызметі зерттелді. 2008 жылғы "Аң ауы" (La traque) драмасы – француздық телефильм, сценарийін Александра Деман мен Лоран Жауи жазды, режиссерлігін Лоран Жауи жасады, бұл фильм Кларсфельдтердің өміріне негізделген. 2001 жылғы "Марлен Дитрих: Өзінің әні", Тернер классикалық фильмдер өндірісі, Дитрихтің Кларсфельдтің нацизмге қарсы қызметін қолдағанын айтады.
The Klarsfelds' activities related to finding Nazi war criminals were the subject of Nazi Hunter: The Beate Klarsfeld Story (1986), an American made for TV film. The documentary La traque des nazis, (2007) studied Simon Wiesenthal's and the Klarsfelds' activities. The 2008 drama lt=Manhunt (La traque) was a French made for TV film, written by Alexandra Deman and Laurent Jaoui and directed by Laurent Jaoui, based on the Klarsfelds. The 2001 documentary Marlene Dietrich: Her Own Song, a Turner Classic Movies Production about Dietrich mentions her support of Klarsfeld's anti Nazi activities.
Ағылшын тіліндегі еңбектердің библиографиясы
Изиеу балалары: адамзаттың қайғылы оқиғасы. Нью-Йорк: Гарри Н. Абрамс баспасы, 1985. "Изиеу балалары" (1985) француз тілінен аударма. Холокост құрбаны болған француз балалары: естелік. Нью-Йорк: Нью-Йорк университетінің баспасы, 1996. "Франциядан депортацияланған еврей балаларының ескерткіші" (1995) кітабынан аударма.
The Children of Izieu: A Human Tragedy. New York: Harry N. Abrams Publishers, 1985. Translation of Les enfants d'Izieu (1985)
French Children of the Holocaust: A Memorial. New York: New York University Press, 1996. Translation of Le mémorial des enfants juifs déportés de France (1995)