Кіріспе
Британдық актер, драматург және продюсер (1871-1949) Эдвард Сеймур Хикс (30 қаңтар 1871 - 6 сәуір 1949), көбірек Сеймур Хикс деп аталатын британдық актер, музыкалық зал орындаушысы, драматург, актер менеджері және продюсер. Ол өзінің мансабының басында Эдвард музыкалық комедиясын жазу, басты рөлді атқару және шығарумен танымал болды, көбінесе әйгілі әйелі Эллалин Террисспен бірге. Оның ең танымал рөлі Чарльз Диккенстің "Рождестволық күйеу баласының" Эбенизер Скрудж рөлі болды. Тоғыз жасында сахнаға дебют жасап, он алты жасында кәсіби өнер көрсеткен Хикс театр компаниясына қосылып, Американы аралап, 1893 жылы Лондон қаласында алғаш рет сахналанған музыкалық ревюде "Сағат астында" ойнаған. Осыдан кейін ол Лондонның Гайетти театрында Кішкентай Джек Шепардтың қайта жаңғыруында ойнады, бұл оны импресарио Джордж Эдвардстың назарына жеткізді. Эдвардс Хиксті өзінің келесі шоуында, "Шоп қыз" 1894 жылы. Оның табысы оның Эдвардстың тағы екі "қыз" мюзиклінде, "Цирк қызы" (1896) және "Құқықсыз қыз" (1898) фильмдеріне қатысуына әкелді. Ол 1901 жылы Эбенезер Скрудж рөлін алғаш рет ойнады және ақырында оны сахнада мыңдаған рет ойнады. Хикс әйелімен бірге продюсер Чарльз Фроманның театр компаниясына қосылды және көптеген табысты мюзиклдерде ойнады, соның ішінде "Блюбелл" ("Блюбельль в стране сказок", 1901), "Качествовая улица" (1902), "Герль и девушка" (1903) және "Залдың аулауы" (1904). Хикс осы шоулардан түскен байлығын 1905 жылы Олдвич театрының және 1906 жылы Хикс театрының құрылысын тапсыру үшін пайдаланды, соңғысы жаңа хит шоумен, "Баст сұлулығы" . Кейінгі жылдары сахналық қойылымдары сәл сәтті болды, оның орнына музыкалық зал турларында, соның ішінде Pebbles on the Beach (1912) сахналық турында ойнауға бел буды. Ол жеңіл комедияларды жазуды жалғастырды, олардың ең танымалдары "Бақытты күн" (1916) болды. Фильмде ол алғаш рет 1913 жылдан бастап Скрудж және Дэвид Гаррик фильмдерінде пайда болды. Кейінгі белгілі фильмдерге "Ламбет шеруі" (1939) және "Бусманның бал айлары" (1940) кірді, ал оның соңғы фильмі 1949 жылы қайтыс болды.
Sir Edward Seymour Hicks (30 January 1871 – 6 April 1949), better known as Seymour Hicks, was a British actor, music hall performer, playwright, actor manager and producer. He became known, early in his career, for writing, starring in and producing Edwardian musical comedy, often together with his famous wife, Ellaline Terriss. His most famous acting role was that of Ebenezer Scrooge in Charles Dickens's A Christmas Carol. Making his stage début at the age of nine and performing professionally by sixteen, Hicks joined a theatrical company and toured America before starring in Under the Clock in 1893, the first musical revue ever staged in London. Following this, he starred in a revival of Little Jack Sheppard at the Gaiety Theatre, London which brought him to the attention of impresario George Edwardes. Edwardes cast Hicks in his next show, The Shop Girl, in 1894. Its success led to his participation in two more of Edwardes's hit "girl" musicals, The Circus Girl (1896) and A Runaway Girl (1898), both starring Terriss. He first played the role of Ebenezer Scrooge in 1901 and eventually played it thousands of times onstage. Hicks, along with his wife, joined the producer Charles Frohman in his theatre company and wrote and starred in a series of extraordinarily successful musicals, including Bluebell in Fairyland (1901), Quality Street (1902), The Earl and the Girl (1903) and The Catch of the Season (1904). Hicks used his fortune from these shows to commission the building of the Aldwych Theatre in 1905 and the Hicks Theatre in 1906, opening the latter with a new hit show, The Beauty of Bath. His stage performances were less successful in later years, and he opted instead to star in music hall tours, including Pebbles on the Beach (1912). He continued to write light comedies, the most popular of which was The Happy Day (1916). On film, he first appeared in Scrooge and David Garrick both from 1913. Later notable films included The Lambeth Walk (1939) and Busman's Honeymoon (1940), and his last film was in the year of his death, 1949.
Өмір және мансап
Хикс Джерси аралындағы Сент-Хелиерде дүниеге келген. Тоғыз жасында Гилберт пен Салливанның Г. М. С. Пинафорьььесіндегі Кішкентай Бөткелік рөлінде Бахтағы мектебінде ойнады. Содан кейін ол актер болуға бел буды.
Ерте мансап
Хикс алғаш рет кәсіби санатқа он алты жасында Grand, Islington театрында In the Ranks қойылымында шықты. 1889 жылы ол американдық турнеге мистер және миссис Кендалдың театрлық компаниясына қосылды, онда олар қазіргі заманғы пьесалардың репертуарын ұсынды. Хикс доктор Уотсонның рөлін Лондонда сағатта (1893 ж.) сахналанған алғашқы ревю шоуда ойнады, бұл Шерлок Холмс пен Уотсонның пародиясы, Хикс Чарльз Брукфилдпен (Холмс рөлін сомдаған) жазған, Корольдік сот театрында. Сол жылы ол Эллалин Террисспен тұрмысқа шықты. Содан кейін ол Лондонның Гайетти театрында Кішкентай Джек Шепардтың қайта жаңғыруында ойнаған. Бұл оны импресарио Джордж Эдвардстың назарына тартты. 1894 жылы Хикс әйеліне "Фейри пантомимі" - Генри Ирвингтің "Лицей театрында" Оскар Барреттің музыкасымен шығарған "Алматы қыз" атты табысты қойылымда қосылды. Ол Тісбе ролін ойнады, ол осы нұсқада "Гиртон колледжінің грек және латын тілдерін білетін, француз тілін оқитын, гольф ойнайтын және еркектік жаттығуларға батылы бар қыздары" болды. Бұл - ақыл-ойға деген сүйіспеншілік. Ибсен, Спукс және жаңа әзіл-сықақ". Эдвардс Хикске өзінің келесі шоуында, The Shop Girl (1894), ойнауға мүмкіндік берді, ол 1894 жылы Гайтиде 546 спектакль ойнаған. Хикстің әйелі шоу кезінде Эдвардс компаниясына қосылып, атаулық рөлдегі жұлдызды алмастырды, және олар бірге мюзиклді одан да үлкен хитке айналдырды. Келесі жылы Хикс шоумен Бродвейге қысқа уақытқа ауысты, содан кейін 1895 жылы әйелімен Америкада гастрольге шықты, онда олар американдық романшы Ричард Хардинг Дэвиспен дос болды. Гилберттің үлгісі бойынша Хикс атақты Дрейфус үкімінің негізінде өзінің қайын атасы Уильям Террисс үшін Адельфи театрында "Бір ең жақсы" атты драма жазды. Гилберт Гримс-Дайктегі үйінде Гикстердің жиі қонағы болды. 1895 жылдың желтоқсан айында Хикс Америкадан ашылу салтанатына оралды. Бір жылдан астам уақыт бойы жалғасты. Жас жұптың тағы бір ерте табысы "Цирк қызы" (1896) болды. Хикс пен Террис екеуінің де комедиялық тарихы болды, олар Эдвардтық мюзиклдердің жаңа жанрындағы "сүйіктілер" рөлдерін тым сезімталдан ақылға қонымды әзіл-сықақпен алмасатын қарақшыл және ашық жүректі кейіпкерлерге айналдырды. Кейін Хикс "Яшмак" ролі бойынша автордың бірі болып жұмыс істеді, содан кейін Гаити театрының ең табысты шоуларының бірі "Қоқып кеткен қыз" (1898), онда Террисс басты рөлді ойнады. Мұнан кейін "Ұшқан түстермен" (1899) басылды. Сондай-ақ 1899 жылы Хикс Сот театрында Дук де Ришелье роліне қатысты. Бұл комедияны Обри Бусико және Осмонд Шиллингфорд Думаноардың "Ришельедің алғашқы қарулары" пьесасынан бейімдеген. Сол жылы ол Террисспен қызын Мейблді асырап алды, ал Террисс 1904 жылы екінші баласын Элизабетті ("Бетти") дүниеге әкелді. Содан кейін олар продюсер Чарльз Фроманмен бірігіп, оның компаниясында жеті жыл бойы Хикс жазған мюзиклдер сериясында, соның ішінде Bluebell in Fairyland (1901 жылы Уолтер Слотхердің музыкасы мен Чарльз Тейлордың сөздерімен) және The Cherry Girl (1902 жылы) романдарында басты рөлді ойнады. Хикс пен Террис 1902 жылы "Quality Street" киносында да ойнаған. Сол кезде олар Мерстхэмдегі (Суррей) "Олд Фордж" деген жаңа үйге көшіп барды. Олардың cul de sac "Сапалы көше" деп аталды. Хикс сонымен қатар өте табысты "Эрл мен қыз" (1903) және табысты "Маусымның аулауы" (1904 жылы Герберт Хейнс пен Тейлормен бірге) жазды. Эллалин Беттимен жүкті болды, сондықтан Террисс рөлді алатынға дейін Зина Дейр "Маусымның аулауы" фильміндегі басты рөлді ойнады. Дэйрдің әпкесі Филис Дэйр 1905 жылы сахнадан кенеттен кетіп, Фредерик Генри Вольфриз оның Хикстен жүкті екендігі туралы аңыздарды таратты, ал Хикс оның жүріс-тұрысы үшін жазбаша және ауызша қорлық көрді. 1906 жылдың қарашасында Вольфриз Ливерпульдегі сотқа келіп, өзін Даредің ағасы ретінде таныстырып, Хиксті жамандады деп айыпталды. Ол кінәлі деп танылып, 8 айға бас бостандығынан айырылды. Хикс жазды, ал Фроман шығарды, The Talk of the Town (1905 жылы Хайнс пен Тейлормен), The Beauty of Bath (1906 жылы Хайнс пен Тейлормен; шоуда жаңа келген П. Г. Водхаустың қосымша сөздері мен Джером Керннің қосымша музыкасы), My Darling (1907 жылы Хайнспен) және The Gay Gordons (1907). Хикс осы шоулардан алған байлығының бір бөлігін 1905 жылы Олдвич театрын және 1906 жылы Хикс театрын салуға жұмсады, ол 1909 жылы "Глоб театры" деп аталып, 1994 жылы "Джильгуд театры" деп аталды. "Бас сұлулығы" театрда алғаш қойылды.
Кейінгі кезеңдегі жұмыстар
The Dashing Little Duke (1909; C. Hayden Coffin, Courtice Pounds және Louie Pounds) фильмінде Хикс театрында түсірген, бірақ сәл сәтті болған, Хикстің әйелі титулдық рөлді ойнады (еркек рөлін ойнайтын әйел). Аурудың салдарынан бірнеше қойылымнан қайтқанда, Хикс рөлді сомдады - мюзикл тарихында күйеуінің әйелі рөлін ойнаған жалғыз жағдай. Бұл шығарма 1899 жылы Хикс ойнаған "Соттық жанжал" пьесасына негізделген. Кейін Хикс американдық "Диктатор" (1904 жылы Ричард Хардинг Дэвис) фарсын Лесли Стюарт пен Адриан Росс музыкасы мен сөздерімен бейімделген "Капитан Кидд" (1910) ролін жазды және сонда басты рөлді сомдады. Бұл лондондық музыкалық театрдың "Хикс пен Террис" эпохасының үстемдігіне нұқсан келтірді. Хикс сол жылы өзінің алғашқы Шекспир пьесасында, Ричард III-де ойнаған. Сол жылы ол бірнеше автобиографияның алғашқысын жазды. Келесі жылы ол Оңтүстік Африкаға экскурсияға шығады. Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін Хикс француздарға (Террисспен бірге) гастрольге шыққан алғашқы британдық актер болды. Осыған байланысты ол француздық Croix de Guerre орденін алды. 1915 жылы Хикс қысқа мерзімге банкротты деп жарияланды. Хикс пен Террис кейінгі жылдары комедиялық рөлдерге және музыкалық залдарға турлерге, соның ішінде Pebbles on the Beach (1912), ән айту және билеуге 'Александрдің Рагтайм тобы'. Олардың музыкалық комедияға қайта оралуы, Cash on Delivery (1917) комедиялық ревюлер мен музыкалық залдарға деген жұртшылықтың артықшылығын растады. Хикс The Happy Day (1916), Sleeping Partners (1917) сияқты жеңіл, эскапист комедияларды және соғыстан кейін Good Luck and Head Over Heels (1923) сияқты сатирикалық фарстарды және француз фарстарының бейімделулерін (The Man in Dress Clothes) жазуды жалғастырды.
Кинодағы мансабы, Скрудж және кейінгі жылдары
Хикс үш ерте үнсіз фильмде: 1913 жылы Скрудж және Дэвид Гаррик және 1915 жылы Ледхам Бантоктың режиссерлігімен "Тарихи ғасырлар алдындағы махаббат тарихы" фильмдерінде пайда болды. 1923 жылы ол өз фильмдерін түсіруді шешті. Оның алғашқы фильмі, ол өзінің бір пьесасына негізделген "Әрқашан әйеліңе айт" болды. Фильм түсіру кезінде Хикс режиссерді жұмыстан босатып, өзінің дебюті үшін белгісіз жас режиссерді жалдады: Альфред Хичкок. Хикс "Ұйқыдағы серіктестер" (1930) және "Гламур" (1931) фильмдерін түсірді. Сонымен қатар, оның пьесалары немесе сценарийлері бойынша оннан астам фильм түсірілді, ал ол жиырмаға жуық фильмде, көбісі әйелімен бірге ойнады. Оның алғашқы фильмдерінің бірі - "Еш нәрсе үшін ақша" (1932) 1934 жылы ол Лондондағы Дейли театрын иеленді, онда ол бірнеше табысты пьесаларда, соның ішінде Vintage Wine-да ойнатты және ол Эшли Дьюкспен бірге романнан алынған. Сонымен қатар, Виктория Палас театрында "The Miracle Man" фильмінің режиссері болды. Хикстің ең танымал рөлі Чарльз Диккенстің "Рождестволық күйеуінің әні" атты ролі болды. Ол бұл рөлді алғаш рет 1901 жылы ойнады және ақырында оны сахнада мыңдаған рет ойнады, көбінесе жәрдемақыларда және екі рет фильмде: 1913 жылғы үнсіз фильм Скрудж және 1935 жылы Англияда түсірілген Скрудж. 1926 жылы Pathé Pictures 1913 жылы Америкада "Олд Скрудж" деген атпен фильмді шығарды. 1926 жылғы басылым DVD форматында жарық көрді. 1935 жылы түсірілген "Скрудж" - бұл әңгіменің дыбыспен жасалған алғашқы толықметражды фильм нұсқасы. Фильм өзінің жанды атмосферасы үшін мақталды, бірақ фильмдегі арбалардың көпшілігі экраннан көрінбейді, Рождестволық сыйлықтың арбасын (Оскар Эш). Дональд Калтроп Боб Кратчитті бейнелейді, ал Морис Эванс Скрудждің борышкерлерінің бірі ретінде кішкене рөл атқарады. Шығарып жатқан басылымдардың көпшілігі қысқартылған, алты катушкалы (сағаттық) нұсқасы. Диккенстің романының 1938 және 1951 жылғы фильм нұсқаларының танымалдылығына байланысты фильм сирек көрінді. 1980 жылдары теледидарда сапасыз принтерлер көрсетілді, бірақ 2002 жылы фильм бастапқы сегіз катушка ұзындығына қалпына келтіріліп, DVD-де шығарылды. 2007 жылы бір сағаттық нұсқасы түсті нұсқада шығарылды. Өзінің басқа фильмдеріндегі рөлдерінің ішінде Хикс өзінің Vintage Wine (1935) шоуының фильм нұсқасында және The Lambeth Walk (1939) фильміндегі сэр Джон Тремейн рөлінде, сахналық музыкалық Me and My Girl, Young Man's Fancy (1939) фильм нұсқасында, Пастор Холл (1940) және Busman's Honeymoon (1940). Хикс 1941 жылға дейін фильмдер үшін жазды (Kisses for Breakfast, онда ол ойнаған). Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, ол 1939 жылы 12 қарашада Францияда жаңа құрылған ENSA (Entertainment National Service Association) берген алғашқы концертте салтанатты рәсімдердің шебері болды. Осы әрекеті үшін Хикс екінші Croix de Guerre орденін алды. Кейінгі фильмдер: Fame is the Spur (1947) және Silent Dust (1949) болды. Ол сахнада және фильмдерде 78 жасында Англияның Гэмпшир қаласында қайтыс болғанға дейін бір жыл бойы өнер көрсетті.