Кіріспе

Императорлық Корольдік немесе Императорлық Австрия армиясы (Kaiserlich königliche Armee, қысқартылған k. k. Armee) - Габсбургтер монархиясының соңғы монархы Габсбургтер императоры Франциск II-нің қол астындағы қарулы күші, император әскерінен құралған. 1806 жылы Киелі Рим империясы таратылған кезде, ол өзінің титулын сол монархтың басшылығымен Австрия империясының әскерлері деп қабылдады, қазір ол Австрияның императоры Франциск I деп аталады.

Әскердегі тарихы

"Императорлық Корольдік Армия" атауы 1745 жылдан бастап қолданылды, өйткені "Императорлық" 1804 жылға дейін Киелі Рим империясына және 1804 жылдан 1867 жылға дейін Австрия империясына қатысты. "Royal" Богемия Корольдігін білдіреді (оны 1867 жылдан кейін қолданылған "Империя және Корольдік" деп шатастырмау керек, онда "Royal" Венгрия Корольдігін білдіреді). Революциялық және Наполеон соғыстары (1792-1815) кезінде Австрия армиясының басты ерекшелігі, аумақтардың көпұлттық табиғатына байланысты полктер неміс бөлімшелеріне бөлінді (оларға Богемия, Моравия және Силезиядан шақырылған чех әскерлері, Галисия аумағынан шақырылған поляк және рутяндық бөлімшелер, бұрынғы Австрия Нидерланды аумағынан фламандтар мен валлондар және итальяндықтар) және венгрлік бөлімшелер (оларға Хорватия, Сербия және Трансильвания әскерлері кірді). Әскерге шақыру әр батальонның құрамында дайындықсыз ерлер болуына әкелді, бұл мәселе өңірлердегі үйлеспейтін дайындықтан асқынады. Әскерді үнемі үкіметтің ұқыптылығы мен бірнеше рет қайта ұйымдастыру қиындатты. 1795 жылдан бастап алты жыл бойы Militär Hof комиссиясы (Nostitz Rieneck комиссиясы және 1798 жылдан бастап Unterberger) жиынтықты қайта қарау үшін отырысты, қарапайым 1798 үлгідегі киім-кешекті, әйгілі шлемді қалпақ пен стандартты мылтық жасады, француз 1777 үлгісінен көшірілді. Кейбір полктер 1809 жылы олардың жалдау алаңдарын жоғалтқаннан кейін таратылғанымен, басқаларына жаңа аумақтар бөлінді, бірақ олардың ескі атауларын сақтады; мысалы, жалдау аймақтары Галисияға ауыстырылған валлон полктері. Неервинден, Вюрцбург, Стокках, Кальдиеро, Асперн Эсслинг және Лейпцигте француздарға қарсы негізгі жеңістерге қол жеткізілді, ал Джемапс, Флерус, Риволи, Маренго, Хоэнлинден, Ульм, Аустерлиц және Ваграмда үлкен жеңілістерге ұшырады. Бұл кезеңде императорлық Австрия армиясының ең күшті тұлғасы - Архиегер Карл, ол кең ауқымды және жаңғырту реформаларын жүзеге асырды, әсіресе Аустерлицтегі жеңілістен кейін. Карл Наполеонның Асперн Эслинг шайқасында ауыр сынаққа ұшырауына жауапты болды, бірақ Ваграмдағы жеңілістен кейін белсенді командалықтан зейнеткерлікке шықты. Австрия армиясы 1815 жылғы Неаполитен соғысында Мураттың режимін жеңіп, Толентино шайқасында неаполитен армиясын жеңілдету арқылы маңызды рөл атқарды.

Қызметкерлер

Тарихтағы үлкен иронияда, бұл Австрия сотының француз атташесі Монтезе, оның меморандумын 1758 жылдың қаңтар айында граф Леопольд Жозеф фон Даун императрица Мария Терезияға жазған хатында Generalquartiermeister (штаб бастығы) үшін маңызды рөлге қысым жасау үшін қолданды. Әскердегі сәтсіздіктер, әсіресе Лейтен шайқасында Австрияның "үлкен миы" жоқ екені және командалық жүктемені бөлу керек екендігі, бұл бас қолбасшыға стратегиялық суретті қарастыруға уақыт беруі керектігі анық болды. 1757 жылғы ережеде Grosse Feldgeneralstab және Kleine Generalstab құрылды және 1769 жылы өзгерістерден кейін директор Франц Мориц фон Лейсидің басшылығымен 30 офицерден тұратын тұрақты штаб құрылды, ол соғыс кезінде кіші офицерлермен кеңейтілді. Гроссе штабы үшке бөлінді: біріншіден, ішкі әкімшілік пен операцияларды басқаруды басқаратын интринескум; екіншіден, сыртқы қызмет, соның ішінде пионерлер; үшіншіден, бұйрықтар мен әскери тұтқындарды шығаруды басқаратын инспекциялық қызмет. Бас штабпен қатар бас адъютант болды, ол ішкі әкімшілік және барлау мәліметтерін жинау үшін армия командирлері таңдаған адъютант штабтың тобын басқарды және бас қолбасшыға жауап берді. Штаб бастығы бас қолбасшының бас кеңесшісі болды және бұрынғы әкімшілік рөлінен түбегейлі алыстап, штаб бастығы қазір операциялық жоспарлауды қолға алды, ал күнделікті жұмысты өзінің аға штаб офицерлеріне тапсырды. Штаб офицерлері желілік бөлімшелерден алынып, кейіннен оларға қайтарылады, бұл олардың өздерін басшы ретінде дәлелдеу ниетімен болды. Ұрыс кезінде немесе әскер корпусын бөлген кезде, штабтың кішігірім бөлігі штабтың кішігірім нұсқасы ретінде колонна командиріне бөлінеді. Әдетте майордың лауазымы жоғары адам - колонна штабының бастығы, оның басты міндеті - командирдің не жоспарлап отырғанын түсінуге көмектесу. Карл Мак фон Лейберих Нидерландыдағы Саксен Кобург Саальфельд князі Иосийдің қол астында армияның штаб бастығы болғанда, ол штаб офицерлерінің рөлдерін айқындайтын 19 тармақтың соңғысы болған Instruktionspunkte fur die gesamte Herren Generals шығарды. 1796 жылы Тешен герцогы Карл өз бақылауын кеңейтті, штаб бастығы: "Ол операцияларға қатысты барлық мүмкіндіктерді қарастыруға міндетті және өзін тек осы нұсқауларды орындап жатқандай емес" деп қарастырмайды. 1801 жылы 20 наурызда фельдмаршал-лейтенант Пётр Дюка фон Кадар штабтың басшысы болып әлемдегі алғашқы бейбіт уақыттағы генерал-квартирмейстер болды. Соғыс уақытында штабтың бастығы міндеті командашыға көмек көрсету үшін жоспарлау мен операцияларға бағытталған. Архиегер Карл, Тешен герцогы, 1805 жылы 1 қыркүйекте жаңа Dienstvorschrift шығарды, ол штатты үшке бөлді: 1) саяси хат-хабар; 2) жоспарлау және барлаумен айналысатын операциялар дирекциясы; 3) әкімшілік, жабдықтау және әскери сотпен айналысатын қызмет дирекциясы. Архиегерге заманғы штаб бастығы: "Штаб бастығы бас қолбасшының қасында тұрады және оның толықтай қарамағында болады. Оның жұмыс саласы оны белгілі бір бірлікпен байланыстырмайды. Жоғарғы қолбасшы не және қалай істеу керектігін шешеді; оның басты көмекшісі осы шешімдерді жүзеге асырады, сондықтан әрбір бағынысты өз тапсырмасын түсінеді. 1809 жылы корпус құрылған кезде әрқайсысының штабы болды, оның басшысы операцияларды басқаруға және жалпы штаб жоспарын орындауға жауапты болды. 1809 жылы соғыс басталғанда штаттың саны 170-тен асады. Ақырында 1811 жылы Жозеф Радецкий фон Радец өзінің Uber die bessere Einrichtung des Generalstabs-ті шығарды, онда штабтың басшысы басқарушылық және қадағалаушылық рөлге басымдық берді, ал бөлімдер (саяси хат-хабар, операциялар және қызмет) өздерінің директорларына бағынышты болды, бұл іс жүзінде адъютанттар мен штаб офицерлерін біріктірді. Бұл жүйеде ресми штабтың бастамасы болды, оның мүшелері операция, барлау және логистика салаларына маманданған болуы мүмкін.

Жұмысқа қабылдау

Германия аймақтарында әскери қызметке шақыру ерікті түрде және әскери міндеттілік схемасы бойынша жүргізілді, ол 1802 жылға дейін, одан кейін он жылдан кейін өмір бойы қызмет етуге арналған. 17-40 жас аралығындағы барлық ер адамдар жауапкершілікке тартылды, бірақ ақсүйектер, білікті кәсіпшілер, қала тұрғындарының көпшілігі және үйленген ерлер үшін көптеген бостандықтар, олардың басым бөлігі ауыл шаруаларының жас ұлдары мен қалалық пролетариаттан алынды. Венгриялық полктерге шақыруды Венгрияның парламенті әр округте квоталар бойынша ұйымдастырды. Әр полк Империяның ішінде өзінің жеке жауынгерлік аймағы болды. Бұған жалғыз ерекшелік Галисия поляктары болды, олар бастапқыда Aushilfsbezirke (қосымша шақыру округтері) болып құрылды, содан кейін 1808 жылдан бастап нақты шақыру округтеріне ұйымдастырылды.

Қызметкерлер

Барлық полктердің құрметті бас полковнигі бар еді, оның атағы полкке тиесілі, бірақ ол тек сол полк ішіндегі кіші офицерлерді тағайындауды растау үшін ресми өкілеттігін жүзеге асырды. Француз революциялық пропагандасына қайшы, австриялық офицерлер негізінен төменгі аристократиядан шыққан, офицерлердің көпшілігі кадеттер ретінде шақырылды немесе полк ішінен тағайындалды.

Жаяу әскер

Соғыс басталғанда 1793 жылы армияда елу жеті рейдтік полк, оның ішінде әрқайсысында екі гранадерлік рота болды. Он жеті Грензер жеңіл жаяу әскер полкі, үш гарнизондық полк және штабтық пехоталық полк штабтық міндеттерді атқарады. Сонымен қатар, соғыс кезінде Фрей корпусының жеңіл жаяу әскер батальондары құрылды.

Желілік полктер

1768 жылдан 1805 жылға дейін, желілік полк әдетте алты фюзильерлік ротаның әрқайсысы екі далалық батальоннан - Лейб және Оберст батальондарынан құралған; сонымен қатар, екі ротаның гранадерлік бөлімшесі, олар әдетте екі басқа полкпен біріктірілген гранадерлік батальондарды құру үшін бөлінген. Сонымен қатар, оған төрт компаниядан тұратын бір гарнизондық батальон (Oberstleutnant батальон) кірді, олар полк қоймасында резервтер көзі ретінде қызмет етті. Теориялық тұрғыдан "неміс" полкінің қалыптасқан күші 4575 адам болды, бірақ бұл сан, әсіресе бейбіт уақытта, 23,000-ден жоғары болған жоқ. Үш батальонды құраған "венгр" полктерінің номиналды саны 5 508 адам болды.

Жеңіл жаяу әскер

Грензерлер жеңіл жаяу әскердің негізін құрады. 1808 жылы IR64 бөлініп, оның тоғыз дивизиясы мылтық қарулы кадрлық дивизияларды (екі рота) құрды, олардың әрқайсысы екі дивизиядан құралған карабинді қарулы әскерлермен тоғыз жаңа Ягер батальонын құрады.