Кіріспе
Auto racing team Courage Compétition - жарыстар командасы және шасси құрастырушы компания, қазір Oreca-ға тиесілі, Франциядағы Ле-Манда, Circuit de la Sarthe маңындағы. Оны компанияны құруға дейін дөңгелекті жарыстарда жарысқан француздық жарыс жүргізушісі Ив Кураж құрды. 2007 жылы Oreca компаниясы Courage компаниясын сатып алғаннан кейін, Ив Курейж 2010 жылы компанияны Courage Technology деп қайта құрды, ол электр жарыс машиналарын әзірлеуге тырысты.
Courage Compétition was a racing team and chassis constructor company now owned by Oreca, based in Le Mans, France, near the Circuit de la Sarthe. It was founded by Yves Courage, a French race driver who ran hillclimbs before founding the company. Following the purchase of Courage by Oreca in 2007, Yves Courage has refounded the company as Courage Technology in 2010, attempting to develop electric racing cars.
Ив Батылдық
Ив Курейдж (1948 жылы 27 сәуірде туған) 1972 жылы жарыстарда өнер көрсетті. 1980 жылы ол 80 тау-шатыр жарысында, соның ішінде Мон Дореде жеңіске жетті. Алайда, 1977 жылы Ив Курейж спорттық автокөлік жарыстарына ауысып, өзінің алғашқы 24 сағаттық Ле-Манға қатысты. 1981 жылы Жан-Филипп Гранмен бірге Courage компаниясының Lola BMW-і жарысты аяқтап, 2 литрден төмен спорттық класта жеңіске жетті. Осы жетістікке жетіп, Курейдж өз компаниясын құруға шешім қабылдады және Ле-Манда бәсекелесе алатын шассидің прототиптерін жасауды бастады. Осы негізде Courage Competition 1982 жылы Courage C01 прототипімен құрылды.
Алғашқы жылдар
1982 жылы Ле-Манда 24 сағаттық жарыста дебют жасады, Courage-тің алғашқы C01 шассисі Ford Cosworth DFL V8 қозғалтқышын қолдана отырып, жаңа C тобындағы жарысқа қатысты. Өкінішке қарай, машина 78 айналымға ғана шыдады, содан кейін ол тоқтатылды. Батылдық келесі жылдары C01 және оның жалғасы C02 арқылы жалғасады. Команда сонымен қатар Primagaz-тың демеушілігіне ие болды, ал шассиді Courage орнына Cougar деп атады, бұл үрдіс көптеген жылдар бойы жалғасады. Алайда команда 1983 және 1984 жылдары Ле-Манда финишке жете алмады. Алайда 1985 жылы команда өзінің мүмкіндіктерін арттыратын Porsche компаниясымен келісімшарт жасағанын жариялады.
Порше дәуірі
1985 жылы Ив Курейдж "Порше" компаниясымен келісімшартқа қол қойды. Porsche-дің турбокомпрессорлы 6 балллы қозғалтқышына жақсырақ сәйкес келу үшін Courage Cougar C12 шассиін дебютке шығарды. Команда бұл комбинациямен тез арада табысқа жетті, өйткені олар 1985 жылы 20-шы, ал 1986 жылы 18-ші орынды иеленді. Мұның бәрі 1987 жылы команданың ең үлкен жетістігіне айналды, өйткені олар жалпы 3-орынды иеленді, тек зауыттық Porsche 962 және өз командасының 962-інен кейін. Сол жылы Courage командасы World Sportscar Championship жарысына қатысып, Cougar C20 және Porsche 962 командаларымен командалар чемпионатында 8-орынды иеленді. Осы табыстан кейін және оның шассиі мен командасы Ле-Манда табысқа жетуге қабілетті екеніне сенген Ив Кураж фабриканы басқаруға көңіл бөлу үшін жүргізушіліктен ресми түрде зейнеткерлікке шықты. Өкінішке орай, 1988 жылы команда өзінің табысын жалғастыра алмады, Ле-Мандағы үш жарыстың ешқайсысын аяқтамады және тек бір ғана Дүниежүзілік спорттық автомобильдер чемпионатында ұпай жинады. Бұл 1989 жылы тез өзгерді, өйткені команда 14-орынды иеленіп, Ле-Манда C2 класында жеңіске жетіп, сол маусымдағы жарыстардың жартысынан көбінде ұпай жинап, Әлемдік спорттық автомобильдер чемпионатында 11-орынды иеленді. Келесі жылы Курейдж C1 класына ауысып, Ле-Манда 7-орынды иеленді, содан кейін 1991 жылы 11-орынды иеленді. Спорттық автокөлік жарыстарындағы ережелердің өзгеруіне байланысты, Courage 1991 жылы Ле-Манда C2 класына (ескі ережелерге сәйкес келетін машиналар) және 1992 жылы C3 (Porsche қуатты автомобильдер класы) ауыстырылды. Алайда, Ле-Манда C3 класындағы Courage C28LM сыныптық жеңіс алып, жалпы 6-шы орынды иеленді. Бұл машинаны Porsche зауытының жүргізушісі Анри Пескароло жүргізді, ол кейінгі жылдары Courage-мен қарым-қатынас орнатады. 1993 жылы Дүниежүзілік спорттық автомобильдер чемпионатының жойылуымен, Курейдж C2 класына қайта оралады және Ле-Манда 10-шы және 11-ші орындар алады (класта 5-ші және 6-шы), содан кейін 1994 жылы тағы бір 7-ші орынды алады. 1995 жылы Courage ең үздік сынақты өткізді, жүргізушілер Боб Волек, Эрик Хелари және Марио Андретти #13 Courage C34-те көшбасшылыққа қарсы күресті. Ақырында команда жалпы есепте 2-орынға ие болды, бірақ McLaren F1 GTR-ге бір айналыммен жеңілді. 1996 жылы Courage сенімділігі 7 және 13 орындарды иеленіп, бірақ шын мәнінде Le Mans Prototype (LMP) класында 2 және 3 орын алды. Екі команданың біріне шын мәнінде Анри Пескароло басшылық етті, ол Courage-пен бірлесіп, өз командасын құра бастады. Дуэт 1997 жылы табыстылығын жалғастырып, жалпы есепте 4-ші, 7-ші және 16-шы орындарды иеленді. Алайда, 1998 жылы Courage компаниясының Porsche компаниясымен серіктестігі он жылдан астам уақытқа созылды, сонымен қатар Courage компаниясы қолданатын қозғалтқыштардың дизайны да жасалды. Курейдждің Porsche моторларымен соңғы сапары жылдамдықтың жоқтығын көрсетті, өйткені команда жаңа Porsche, Ferrari, Nissan және Toyota прототиптеріне қарсы 15-ші және 16-шы орындарды ғана аяқтады. Анри Пескароло 1999 жылы өзінің жаңа құрылған командасы үшін ескі шассимен жарысқа қатысқанда, Porsche қуатымен жұмыс істейтін Courages-ті тірі қалдырады және 9-орынды иеленді.
Nissan қозғалтқыштары
Nissan Motorsport, сол кезде GT кластарында R390 GT1 машинасымен жүгіруге тырысып, 1999 жылға арналған ашық кокпит прототипі жасағысы келді. Жобаға көмектесу үшін Nissan Courage Competition компаниясына шасси жасау үшін ғана емес, сонымен қатар Nissan-тың өте қажетті сынақ пен шақырымды алу үшін Nissan моторын пайдалануға көмектесу үшін жүгінді. Осылайша 1998 жылы екі Porsche қуатты Courage-пен қатар, екі Nissan қуатты Courage-пен де қатысқан. Екеуі де R390 GT1 машинасына ұқсас Nissan VRH35Z 3.5L Turbo V8 қозғалтқышын қолданды. Алайда, Nissan-тың екі автокөлігі де финишке жетпеді, ал Porsche-дің автокөлігі сәтті аяқтады. 1999 жылы Nissan Courage компаниясымен байланысын жалғастыра береді. Nissan өз командасы үшін Courage C52 шассиін сатып алып, өз R391 прототипімен бірге жүгіреді, ал Courage өз көлігінде Nissan қозғалтқыштарын пайдалануды және дамытуды жалғастырады. Жарыс соңында Курейдждің машинасы 6-шы, Ниссанның машинасы 8-ші, ал Пескароло Спорттың ескі Курейдж Поршесі 9-шы орынға ие болды. Алайда, Nissan R391 аяқтауға үлгермегендіктен және сәтсіздік деп танылғандықтан, Nissan спорттық автокөлік жарыстарынан шығып, Courage-пен байланысын тоқтатуға шешім қабылдады.
Қазіргі заман
2000 жылы Courage LMP1 класы үшін C60 деп аталатын жаңа шежіремен таныстырды. C60 жаңа V10 Judd қозғалтқышын пайдаланып, Nissan-ды алмастыратын болды. Сонымен қатар, Pescarolo Sport өздерінің Courage C52 жаңа Peugeot турбокомпрессорлы қуат қондырғысымен жаңартады. Пескаролоның ескі шассиі Ле-Манда 4-орынды иеленді, ал Курейдждің шассиі жарыстың соңында аяқталмады. 2001 жылы Pescarolo C60-ға ғана емес, екі шасси сатып алады. Жаңа көліктердің бірі жалпы 13-орында, ал екіншісі аяқталмады. Батылдықтың Judd-мен жұмыс істейтін машинасы да финишке жете алмады. Бұл 2002 жылы да жалғасты, өйткені Пескаролоның бір машинасы 10-шы орынды иеленді, ал Курейдждің өз машинасы 15-ші орынды иеленді. 2003 жылы C60 ең жоғарғы нүктеге жетеді, өйткені Courage-тің өз машинасы 7-орында, ал Pescarolo-ның машиналары 8-ші және 9-шы орында болды. 2003 жылы Courage кішігірім LMP675 (кейін LMP2) класы үшін C65 деп аталатын тағы бір шассиді таныстырды. Бұл шасси Ле-Манның 1000 км жарысында дебют жасады және Пескаролоның 2-орыннан кейінгі сыныптық жеңіске және жалпы 4-орынға ие болды. Сол кезде Пескароло C60 шассиін өзгертуді бастады. 2004 жылы олар Courage-тің C60-ларына ұқсамайтын дәрежеге жетті. Осылайша машиналар Pescarolo C60s деп аталды. Бұл модификацияланған машиналар 2004 жылғы маусымға дейін үлкен жетістікке жетеді, онда Пескароло мен Курейдж жаңа Ле-Ман төзімділік сериясында жарысқа түсті. Courage-тің өз C65-і бірінші маусымда LMP2 командалар чемпионатын жеңіп алады, бірақ команда Ле-Манда аяқтауға үлгермеді. Пескаролоның өз машиналары Ле-Манда басымдықты Аудиден кейін жалпы 4-орынды алады. Сонымен қатар, осы уақытта Courage командаларға клиенттердің шассилерін жеткізуді бастады, Пауль Белмондо және Францияның Эпсилон Спорт және АҚШ-тың Miracle Motorsports клиенттердің C65-ін бірінші болып алды. Ақырында он C65 шассиі жасалды, бұл сол кезде LMP2-дегі ең ірі өндіруші болды. Батылдық C60-ға қайта оралады, ол 2005 жылы "гибрид" прототипіне дейін жаңартылды. Команда жалпы есепте 8-орынды иеленсе, Пескаролоның қатты өзгертілген C60 жалпы есепте 2-орынды алады.
Кейінгі жарыстар
2006 жылы Courage Competition командасы Йокогама каучук компаниясы мен Муген Моторспорттың үлкен қолдауымен Ле-Ман сериясында екі автомобильге айналды. Муген Курейдждің Judd V10-ын өздерінің V8-імен алмастырып, Жапонияның Ле-Манс сынағында Мугеннің жаңа Курейдж шассиін жүргізуі үшін алмастырды. Сонымен қатар, Courage ескірген C60-ты жаңа LC70 LMP1-ге ауыстырды. Төртінші LC70 Le Mans Series-те де жарысқа қатысқан Swiss Spirit командасына сатылады. Pescarolo Sport бұл арада өзінің қатты өзгертілген C60-ын үгіт-насихаттауды жалғастыра береді. Пескароло LMS LMP1 чемпионатында басымдықты иеленіп, барлық 5 жарыста жеңіске жетті, ал Swiss Spirit 4-ші, Courage командалары 8-ші және 10-шы орында болды. Жаңа Courage Mugen қозғалтқышымен сенімділік мәселелерін көтерді, бұл бәсекеге қабілетті машина болғанына қарамастан, жалпы жеңіс алу мүмкіндіктерін бәсеңдетті. LMP2-де Courage-тің клиенті C65-тер де Барази Эпсилон командасының қолында Ле-Ман сериясының командалық чемпионатын иеленді. Американдық Ле-Ман сериясында Mazda-ның ресми зауыттық күш-жігері C65-ті командалық чемпионатта 3-орынды иеленуге пайдаланды. Ле-Манның 24 сағатында Пескаролоның C60-ы жалпы 2-ші және 5-ші орындарды иеленді, ал Кураждың зауыттық LC70-і аяқтауға үлгермеді. Miracle Motorsports және Barazi Epsilon да C65-ті үйлеріне әкеледі.
Орек
2007 жылдан кейін Courage LC75 LMP2 шассиін C65 орнына жасады. Acura ресми түрде америкалық Le Mans сериясы үшін үш сатып алды, бірақ олар шанақты өзгертті және машиналар Acura ARX 01a ретінде қайта бекітілді. Ле-Ман сериясындағы басқа да бұрынғы C65 командалары жаңа LC75-ге ауысты. Батылдық өздерінің Mugen Motorsports-пен ынтымақтастығын аяқтады және зауыттық машиналарда AER қуатын пайдаланды. Courage компаниясы жаңа "Индияның Ле-Ман" жобасын жариялады. Бұл жоба ешқашан жүзеге аспады. 2007 жылғы ережелерге сәйкес келуі үшін көлікті өзгертуге мәжбүр болған Пескароло ескі C60-дан жасалған модификацияланған көлікті пайдалануды жалғастырды, бірақ шассиді де өзгертті. Осылайша, Pescarolo 01 деп аталатын жаңа машиналары енді Courage шассиіне ешқандай қатысы жоқ, дегенмен екі команда бір-біріне дамуда көмектесуді жалғастырды. 2007 жылдың 14 қыркүйегінде Oreca Courage Compétition компаниясын сатып алу жоспарларын жариялады. Ив Курейдж компанияда қалады, ал Орека Курейдждің инженерлік тәжірибесін жаңа Le Mans прототипі үшін қолданады.