Кіріспе
Американдық генетик (1939-2022) Артур Дейл Риггс (8 тамыз 1939 - 23 наурыз 2022) - американдық генетик, бактерияларда алғашқы жасанды генді экспрессиялау үшін Genentech компаниясымен жұмыс істеді. Оның жұмысы заманауи биотехнология индустриясы үшін маңызды болды, өйткені бұл дәрі-дәрмектерді коммерциялық өндіруде молекулалық әдістерді алғаш рет қолданған. Риггс Кек Ғылыми-техникалық институтының сенімділер кеңесінде қызмет етті. 2006 жылы Риггс Ұлттық ғылым академиясының мүшесі болып сайланды. Ұлы депрессия кезінде отбасы фермасынан айырылғаннан кейін олар Калифорнияның Сан-Бернардино қаласына көшіп барды, онда Риггс Сан-Бернардино орта мектебінде оқыды. Ол трейлерлер паркін басқаратын әкесіне үй салып, жөндеу жұмыстарын жүргізуге көмектесті. Анасы медбике болғандықтан, химия мен биологияға қызығушылығын арттыруға химиялық жиынтық берді. Ph.D. дәрежесін алу. 1966 жылы биохимиядан докторлық.
Arthur Dale Riggs (August 8, 1939 – March 23, 2022) was an American geneticist who worked with Genentech to express the first artificial gene in bacteria. His work was critical to the modern biotechnology industry because it was the first use of molecular techniques in commercial production of drugs Riggs served on the board of trustees at the Keck Graduate Institute of Applied Life Sciences. In 2006, Riggs was elected to the National Academy of Sciences. After the family lost their farm during the Great Depression, they moved to San Bernardino, California, where Riggs attended San Bernardino High School. He helped his father, who managed a trailer park, to build and fix things. His mother, a nurse, gave him a chemistry set to encourage his interest in chemistry and biology. obtaining a Ph. D. in biochemistry in 1966.
сүтқоректілердің ДНК-ның репликациясы
Калтехте аспиранттар ретінде ол Джоэл А. Хуберманмен бірге жұмыс істеді, кейін ол 1966 жылы жарияланған сүтқоректілердің ДНК-ның репликациясы туралы классикалық мақалаға әкелді. Олар радиоактивті нуклеотидтерді қолданып, ДНК-ның репликациясын белгілеп, содан кейін фотопленка арқылы репликация кезінде не болып жатқанын түсіретін бейнелер жасағысы келді. Хьюберман мен Риггс ұсынған кезде олардың кеңесшілері экспериментке қызығушылық танытпады, ал студенттер өздері жұмысты жалғастырды. Олар өз әдісін қолданып, ДНК-ның көбею жылдамдығын өлшеуге мүмкіндік алды. Нәтижелер хромосомалық ДНҚ-да өздігінен репликацияланатын көптеген бөлімдер бар екенін және әр бөлімнің шығу тегінде екі бағытта да репликация болғанын көрсетті. Бұл зерттеудің нәтижесі маңызды болды және ғалымдардың сүтқоректілердің ДНК-ның репликациясын түсінуіне көмектесті. Кеңесшілері Гершель Митчелл мен Джузеппе Аттарди мақалалар өздерінің кеңесшілерісіз, Хьюберман мен Риггс аттарымен жариялануы керек деп санады, өйткені олар жұмысты өз бетінше жасады. зерттеу мен теорияның жаңа салаларын ашу. Риггс пен Итакура Герберт Бойермен Genentech-те бірлесіп жұмыс істеді және рекомбинантты ДНҚ технологиясын пайдаланып, бірінші болып E. coli-де адам протеинін өндірді. Риггс пен Итакураның кеңестеріне сай, топ 1977 жылы күрделі инсулин молекуласымен жұмыс істеуге тырыспас бұрын, тұжырымдаманың дәлелі ретінде соматостатин гормонын табысты өндірді. Олар соматостатинді үлкен белокпен, бета-галактозидазамен байланыстыра алды, оны E. coli бактериясында өндірді, оқшаулады, содан кейін соматостатинді галактозидазадан бөліп алды. Соматостатин - бактерияда өндірілетін алғашқы сүтқоректілер гормоны.
ДНК метилирлеу, эпигенетика және антитело инженериясы
1973 жылы Риггс X хромосомасының белсенділігінен айырылуы E. coli сияқты шектеу фермент кешендеріне ұқсас әрекет етуі мүмкін деп болжады. Ақырында ол осы тақырыпта теориялық мақала жариялады, онда ДНҚ метилирлеу эпигенетикасының негізгі механизмі дұрыс болжалды. 1980 жылдары Риггс рекомбинантты ДНҚ-мен қолданылатын шплицинг әдісі антиденелерді өндіру үшін де қолданылатынына сенімді болды. Риггс Шмуэль Кабиллимен бірге "антидене молекулаларын жасанды синтездеу үшін қажетті негізгі технологияны" жасады. Риггс пен оның тобы антиденелер гендерін тағы да сипаттап, бактерияға клондық түрін енгізді. Олар мысық антиденелерін қолданып, моноклоналды антиденелерді адамша өңдеу әдісін сипаттап, патенттеуге мүмкіндік алды. Олар мидың антиденелерін емес, бактерияларды адами антиденелерді жасауға "алдау" немесе түрткі болатын гендік тізбекті жасады. Бұл технология Herceptin, Rituxan және Avastin сияқты "ақылды" қатерлі ісік препараттарын өндіруде пайдаланылды. 2009 жылы Риггс Герд Пфайфермен бірге адам В-клеткасының геномның "метилтомы" туралы жүргізілген зерттеулер туралы жариялады, ол бүкіл геномның ДНК метилирлеу үлгісін зерттеп, эпигенетикалық 5-метилцитозиннің үлгілерін табуға тырысты. ДНҚ метилирлеуі аталық жасушалардан қыз жасушаларға ақпаратты береді деп есептеледі, ол екінші, жоғары сенімділіктегі ақпарат кодтау жүйесі ретінде жұмыс істейді. В-клеткаларды оқшаулау үшін берілген қан Риггстің өзінен алынған. "Бұл кез келген адамның ДНК-сы болуы мүмкін еді, бірақ ДНК-ның метилирлену эпигенетикасының ізашарсы ретінде, бұл менің метилом екендігімде маған ерекше нәрсе бар". Риггс клетканың эпигенетикалық бағдарламалау бойынша жұмысты жалғастырып, кез келген жерде ДНК-мен ерекше жолдармен байланыса алатын ақуыздарды жасады.
Әкімшілік
Риггс "Үміт қаласындағы" институционалдық кеңеюге тығыз қатысқан. 1990 жылдары ол City of Hope Graduate School of Biological Sciences (Irel & Manella Graduate School of Biological Sciences деп қайта аталды) құруға көмектесті және 1994 жылдан 1998 жылға дейін оның негізін қалаушы деканы болды.