Энн Виддекомб: британдық саяхатшы және тележұлдыздың өмірбаяны
Ann Widdecombe
Энн Виддекомб – британдық саяхатшы, тележұлдыз (1947 ж.т.). Парламент мүшесі, Brexit партиясының бұрынғы өкілі, Reform UK мүшесі. Биографиясы мен саяси мансабы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық саясаткер және медиа тұлғасы (туған 1947)
British politician and media personality (born 1947)
Энн Норин Виддекомб (туған 4 қазан 1947) – британдық саясаткер және теледидар тұлғасы. Ол 1987 жылдан 2010 жылға дейін Мейдстоун және Уэльд, сондай-ақ бұрынғы Мейдстоун сайлау округінің парламент мүшесі, ал 2019 жылдан 2020 жылға дейін Оңтүстік-Батыс Англия өкілі болып Еуропалық парламентте жұмыс істеді. Бастапқыда Консервативтік партия мүшесі болған ол, 2019 жылдан бастап 2021 жылы «Реформалық Ұлыбритания» деп аталғанға дейін «Brexit» партиясының мүшесі болды. 2023 жылы ол қайтадан «Реформалық Ұлыбритания» партиясына қосылды. Сомерсет графтығындағы Бат қаласында туған Виддекомб Бирмингем университетінде латын тілін оқыды, кейін Оксфордтағы Леди Маргарет Холл колледжінде философия, саясат және экономика пәндерін зерттеді. Ол англикандық діннен рим-католик дініне ауысты және Консервативтік христиандық қауымдастығының мүшесі болды. 1994-1995 жылдары жұмыспен қамту жөніндегі мемлекеттік министр, 1995-1997 жылдары түрмелер жөніндегі мемлекеттік министр қызметтерін атқарды. Кейін Уильям Хейгтің көлеңкелі кабинетінде 1998-1999 жылдары денсаулық сақтау жөніндегі мемлекеттік хатшының орынбасары, 1999-2001 жылдары ішкі істер жөніндегі мемлекеттік хатшының орынбасары болып қызмет етті. 1997 жылы оған Корольдік кеңесінің құрамына кіруге рұхсат берілді. Виддекомб 2010 жылғы жалпы сайлауда Парламент мүшелігінен бас тартты. 2002 жылдан бері ол теледидар мен радиода көптеген бағдарламаларға қатысты, соның ішінде тележүргізуші ретінде де жұмыс істеді. Еуроскептик ретінде танымал Виддекомб 2016 жылы Ұлыбританияның Еуропалық Одақтан (ЕО) шығуына қолдау білдірген «Vote Leave» науқанына қатысты. 2019 жылғы Еуропалық парламент сайлауында Виддекомб «Brexit» партиясынан Оңтүстік-Батыс Англия айманындағы жетекші кандидат ретінде саясатқа оралды. Ол ұлттық нәтижелерге сәйкес орынды жеңіп алды және ел 2020 жылдың 31 қаңтарында ЕО-дан шыққанға дейін парламент мүшесі болып қызмет етті. 2019 жылғы желтоқсан айындағы жалпы сайлауда – «Brexit» партиясы ұсынған барлық кандидаттар сияқты – ол өзі бақ сынаған округте (Плимут Саттон және Девонпорт) жеңіске жете алмады, бірақ сақтандыру төлемін алды және үшінші орынға ие болды. Идеологиялық тұрғыдан Виддекомб өзін әлеуметтік консерватор деп есептейді және дәстүрлі құндылықтар мен консерватизмнің маңыздылығын баса көрсетеді. Парламент мүшесі ретінде ол абортты заңдастыруға қарсы болды, ЛГБТ адамдарына гетеросексуалдармен бірдей жаста келісім құқығын беруге және 28-тармақты жоюға қарсылық танытты. Ол кісі өлтіру үшін өлім жазасын қайта енгізуді қолдады, бірақ бұрынғыдан гөрі шектеулі қолданылуын қалады. Ол өлімге көмектесудің барлық түрлеріне қарсы. Ол жануарларды қорғауға қатысты қатаң заңдарды қолдап, түлкі аулауға қарсы тұрады.
Ann Noreen Widdecombe (born 4 October 1947) is a British politician and television personality. She was Member of Parliament (MP) for Maidstone and The Weald, and the former Maidstone constituency, from 1987 to 2010 and Member of the European Parliament (MEP) for South West England from 2019 to 2020. Originally a member of the Conservative Party, she was a member of the Brexit Party from 2019 until it was renamed Reform UK in 2021; she rejoined Reform UK in 2023. Born in Bath, Somerset, Widdecombe read Latin at the University of Birmingham and later studied philosophy, politics and economics at Lady Margaret Hall, Oxford. She is a religious convert from Anglicanism to Roman Catholicism, and was a member of the Conservative Christian Fellowship. She served as Minister of State for Employment from 1994 to 1995 and Minister of State for Prisons from 1995 to 1997. She later served in the Shadow Cabinet of William Hague as Shadow Secretary of State for Health from 1998 to 1999 and Shadow Home Secretary from 1999 to 2001. She was appointed to the Privy Council in 1997. Widdecombe stood down from the House of Commons at the 2010 general election. Since 2002, she has made numerous television and radio appearances, including as a television presenter. A prominent Eurosceptic, in 2016 she supported the Vote Leave campaign to withdraw the United Kingdom from the European Union (EU). Widdecombe returned to politics as the lead candidate for the Brexit Party in South West England at the 2019 European Parliament election, winning the seat in line with results nationally, serving until the country left the EU on 31 January 2020. In the general election of December 2019 – as with all other candidates for the Commons fielded by the Brexit Party – she did not win the seat she contested (Plymouth Sutton and Devonport), but retained her deposit and came third. Ideologically, Widdecombe identifies herself as a social conservative and stresses the importance of traditional values and conservatism. As a member of the House of Commons, she opposed the legality of abortion, opposed granting LGBT people legal rights such as the same age of consent as heterosexuals and the repeal of Section 28. She supported reintroduction of the death penalty for murder, though more narrowly applied than previously. She is opposed to all forms of assisted dying. She has a history of supporting rigorous laws on animal protection and opposition to fox hunting.
Ерте өмір
Батта, Сомерсет қаласында туған Виддекомб, Рита Нориннің (туған аты Пламмер; 1911–2007) және Қорғаныс министрлігінің мемлекеттік қызметшісі Джеймс Мюррей Виддекомбтың қызы. Виддекомбтың анасының әкесі, Джеймс Генри Пламмер, 1874 жылы Ирландияның Кросшевен қаласындағы католик отбасында, ағылшын тегінен туған. Ол Сингапурдағы Корольдік теңіз мектебінде және Бат қаласындағы Ла-Сент-Юнион монастырлық мектебінде білім алды. Кейін Бирмингем университетінде латын тілін оқыды, содан кейін Оксфордтағы Леди Маргарет Холлда философия, саясат және экономиканы оқыды. 1971 жылы ол бір семестрге Оксфорд одағының хатшысы, ал 1972 жылы бір семестрге қазынашысы болды. Ол Unilever (1973–75) компаниясында жұмыс істеді, содан кейін 1975–87 жылдары Лондон университетінде әкімші болып қызмет етті, одан кейін парламентке өтті. 1979 жылғы жалпы сайлауда Ланкаширдегі Бернли округіне, ал 1983 жылғы жалпы сайлауда Дэвид Оуэнге қарсы Плимут Девонпорт округіне үміткер болды. 1983 жылы ол леди Ольга Мейтленд пен Вирджиния Боттомлимен бірге ядролық қаруға қарсы Гринхэмдегі әйелдер бейбітшілік лагеріне қарсы құрылған «Қорғаныс үшін әйелдер мен отбасылар» тобын құрды. Виддекомб алғаш рет 1987 жылғы жалпы сайлауда консерваторлар партиясынан Мейдстоун сайлау округінің депутаты болып сайланды (1997 жылы ол Мейдстоун және Уэльд округіне айналды).
Born in Bath, Somerset, Widdecombe is the daughter of Rita Noreen (née Plummer; 1911–2007) and Ministry of Defence civil servant James Murray Widdecombe. Widdecombe's maternal grandfather, James Henry Plummer, was born to a Catholic family of English descent in Crosshaven, County Cork, Ireland in 1874. She attended the Royal Naval School in Singapore, and La Sainte Union Convent School in Bath. She then read Latin at the University of Birmingham and later attended Lady Margaret Hall, Oxford, to read philosophy, politics and economics. In 1971, she was the secretary of the Oxford Union for one term, and became its treasurer for one term in 1972. She worked for Unilever (1973–75) and then as an administrator at the University of London (1975–87) before entering Parliament. She contested the seat of Burnley in Lancashire in the 1979 general election and then, against David Owen, the Plymouth Devonport seat in the 1983 general election. In 1983 she, with Lady Olga Maitland and Virginia Bottomley, co founded Women and Families for Defence, a group founded in opposition to the anti nuclear Greenham Common Women's Peace Camp. Widdecombe was first elected to the House of Commons, for the Conservatives, in the 1987 general election as member for the constituency of Maidstone (which became Maidstone and The Weald in 1997).
Үкіметте
1990 жылы Виддекомб премьер-министр Джон Мейджордың үкіметінде әлеуметтік қамсыздандыру жөніндегі парламенттік мінсіз хатшы болып тағайындалды. 1993 жылы ол Жұмыспен қамту министрлігіне ауыстырылды, ал келесі жылы мемлекеттік министр болып жоғарылатылды. 1995 жылы ол Ішкі істер министрлігіне түрмелер жөніндегі мемлекеттік министр болып кірді және Ұлыбританиядағы барлық түрмелерді аралады. 1996 жылы Виддекомб түрме министрі ретінде, ауруханада жүкті тұтқындарды қолғаппен және тізбекпен шектеу туралы үкімет саясатын қорғады. Виддекомб парламентке тұтқындардың ауруханадан қашуына жол бермеу үшін бұл шектеулердің қажет екенін мәлімдеді. "Кейбір депутаттар жүкті әйел қашып кете алмайды немесе қашып кетпейді деп ойлауы мүмкін. Өкінішке орай, бұл рас емес. Шындығында, ауруханалар тұтқындарды ұстауға қауіпсіз жер емес, және 1990 жылдан бері 20 әйел ауруханадан қашып кеткен". Сол кездегі Лейборист партиясының ішкі істер жөніндегі өкілі Джек Стро әйелді кез келген сатыда тізбектеудің "адамгершіліксіз және қажетсіз" екенін айтты.
Widdecombe joined Prime Minister John Major's government as Parliamentary Under Secretary of State for Social Security in 1990. In 1993, she was moved to the Department of Employment, and she was promoted to Minister of State the following year. In 1995, she joined the Home Office as Minister of State for Prisons and visited every prison in the UK. In 1996, Widdecombe, as prisons minister, defended the Government's policy to shackle pregnant prisoners with handcuffs and chains when in hospital receiving prenatal care. Widdecombe told the Commons that the restrictions were needed to prevent prisoners from escaping the hospital. "Some MPs may like to think that a pregnant woman would not or could not escape. Unfortunately this is not true. The fact is that hospitals are not secure places in which to keep prisoners, and since 1990, 20 women have escaped from hospitals". Jack Straw, Labour's Home Affairs spokesman at the time, said it was "degrading and unnecessary" for a woman to be shackled at any stage.
Көлеңкелік кабинет
1997 жылдың мамыр айында түрмеден қашулардың бірнеше жағдайын тергеу кезінде Виддомб бұрынғы Ішкі істер министрі Майкл Ховард туралы, өзі қызмет еткен кезеңде, "оның ішінде бір түнгі сыр бар" деген пікір білдірді. Бұл көп цитаталанған түсініктеме 1997 жылы Ховардтың Консервативтік партия төрағалығына үміткерлігінің сәтсіз аяқталуына себеп болды деп саналады, бұл пікірді Ховардтың өзі де, Виддомб та қолдады. Оның румындық тегіне байланысты, ол вампир бейнесінде пародияланды. Ховард 2003 жылы партияның ресми басшысы болды, ал Виддомб кейін: "Мен 1997 жылы наразылығымды толық түсіндірдім және сол кезде айтқан сөзімнен ештеңе қайтарып алмаймын. Бірақ біз болашаққа қарауымыз керек, өткенге емес" деді. 1997 жылғы жалпы сайлауда Консервативтік партияның күйреуінен кейін, ол 1998-1999 жылдар аралығында Денсаулық сақтау министрінің көлеңкелік хатшысы, ал 1999-2001 жылдар аралығында Уильям Хейг басшылығымен Ішкі істер министрінің көлеңкелік хатшысы қызметін атқарды.
In May 1997, in the context of an inquiry into a series of prison escapes, Widdecombe remarked of former Home Secretary Michael Howard, under whom she had served, that there is "something of the night" about him. This much quoted comment is thought to have contributed to the failure of Howard's 1997 campaign for the Conservative Party leadership, a sentiment shared by both Howard himself and Widdecombe. It led to him being caricatured as a vampire, in part due to his Romanian ancestry. Howard became the official party leader in 2003, and Widdecombe then stated, "I explained fully what my objections were in 1997 and I do not retract anything I said then. But we have to look to the future and not the past." After the Conservative landslide defeat at the 1997 general election, she served as Shadow Health Secretary between 1998 and 1999 and later as Shadow Home Secretary from 1999 to 2001 under the leadership of William Hague.