Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ұзақ қысқа соғыс: Иракты босатудың кейінге қалдырылуы - Кристофер Хиченстің Slate онлайн журналына жазған жиырма екі мақаладан тұратын жинағы. Мақалалар АҚШ бастамашылығындағы Иракқа шабуыл жасауды қолдайды және 2002 жылдың 7 қарашасы мен 2003 жылдың 18 сәуірінің аралығында жазылған.
A Long Short War: The Postponed Liberation of Iraq is a collection of twenty two articles originally written by Christopher Hitchens for the online magazine Slate. The articles support the impending American led invasion of Iraq and were written between November 7, 2002 and April 18, 2003.
Мазмұны
Түркия мен Франция қатты сынға алынды, ал Джордж Бушты қорғау үшін, бір очеркте АҚШ президенті "ковбой" деген атауға лайық, ал екіншісінде ол өз елін соғысқа итермеледі деген айып тағылды. "Мен өзімді бір мәселе бойынша дауыс беруші деп атайтынмын, бұл маңызды мәселе - өркениетті оның террористік жауларынан және олардың тоталитарлық қорғаушыларынан қорғау, - деп жазды Хитченс 2008 жылы. - Мен осы "мәселе" бойынша кез келген екіжақтылықты ашуға және оған қарсы шығуға үміттенемін".
The essays are constructed in highly polemical prose, and heap especial scorn on what Hitchens sees as the sickly masochism of the dovish Left, systematically addressing and dismissing the most popular of the antiwar arguments while tendering ordered expostulations of his own position. Turkey and France were heavily chastised, while a qualified defence of George W. Bush is mounted, in one essay against the charge that the US president merits the appellative "cowboy" and in another that he rushed his nation into war. "I used to call myself a single issue voter on the essential question of defending civilization against its terrorist enemies and their totalitarian protectors," wrote Hitchens in 2008, "and on that 'issue' I hope I can continue to expose and oppose any ambiguity."
Жауаптар
Хиченс көпшілік тарапынан "либералды соколь" ретінде қарастырылады, ол 2003 жылы Иракқа шабуылды қолдаған солшыл пікір білдірушілерді қамтиды. Бұл бейресми топта британдық жазушылар Ник Коэн, Иоганн Хари, Дэвид Ааронович, Норман Герас, Джули Бурчилл және канадалық Майкл Игнатьев бар (Еустон манифестіне қараңыз). Соңғы онжылдықтағы неоконсерваторлар Хитченсті өздерінің бірі ретінде қабылдауға асықпайды, себебі оның Рональд Рейганды қатты сынға алғаны және өзін осындай ретінде танудан бас тартқаны. АҚШ-тың Иракқа басып кіруін қолдаған көптеген мақалаларына қарамастан, Хитченс 2004 жылғы АҚШ президенттік сайлауына дейін The Nation-ке қысқаша оралды және ол Джордж Буш үшін "шамалы" екенін жазды; Көп ұзамай Slate өз қызметкерлерін кандидаттарға қатысты ұстанымдары туралы сұрады және қателікпен Хитченстің дауысын Керриге жақтап шығарды. Хитченс өзінің пікірін "нейтралды" деп өзгертіп, былай деді: "Либеральдықтардың Бушпен "Кристалл түнінің" басталуы туралы айтуы абсурд, ал республикашылдардың Керриді капитуляциямен теңеуі ақылсыз және әдепсіз. Ол ешкімге бағынбайды, солай ма? Менің ойымша, джихадистік жаудың табиғаты ақыр соңында мәселені шешеді".
Hitchens is seen by many as a "liberal hawk", comprising left leaning commentators who supported the 2003 Invasion of Iraq. This informal grouping includes the British writers Nick Cohen, Johann Hari, David Aaronovitch, Norman Geras, Julie Burchill, and the Canadian Michael Ignatieff (see Euston Manifesto). Neoconservatives of the last decade are hesitant to embrace Hitchens as one of their own, in part because of his harsh criticisms of Ronald Reagan and his refusal to associate himself as such. Despite his many articles supporting the US invasion of Iraq, Hitchens made a brief return to The Nation just before the 2004 US presidential election and wrote that he was "slightly" for George W. Bush; shortly afterwards, Slate polled its staff on their positions on the candidates and mistakenly printed Hitchens' vote as pro Kerry. Hitchens shifted his opinion to "neutral", saying: "It's absurd for liberals to talk as if Kristallnacht is impending with Bush, and it's unwise and indecent for Republicans to equate Kerry with capitulation. There's no one to whom he can surrender, is there? I think that the nature of the jihadist enemy will decide things in the end".