Retford Gamston Airport

Кіріспе

Ретфорд әуежайы, Ноттингемшир Ретфорд Гэмстон әуежайы - Оңтүстік Англиядағы шағын әуежай.

Тарих

Гэмстон әуежайы бастапқыда үшбұрышты конфигурациядағы үш ұшу-қону жолақтары бар Корольдік әуе күштері әуеайлағы ретінде салынған (оның біреуі ғана жалпы пайдаланылуда) және 1942 жылдың желтоқсанында пайдалануға берілді. Ол RAF Flying Training Command құрамына кірді, сондай-ақ оңтүстікке қарай 8 миль (13 км) орналасқан RAF Ossington-ға спутник болды. 1943 жылдың мамыр айында No 1 бақшаға ауыстырылды. 93-топ RAF, Бомбалаушы командалық оқу. Сол жылдың маусым айында No 82 операциялық оқу бөлімі Веллингтон Mk. III және Mk. X бомбалаушы, Майлз Мартинет (мақсат сүйрегіштер ретінде пайдаланылады) және Хокер Ураган. Бір жылдан кейін No. 86 Операциялық оқу бөлімі жаңа рөлге ие болды; Веллингтон бомбалаушы экипаждары үшін түнгі оқу. 1944 жылдың қазанында Гэмстон No. 7 топ, RAF, Бомбалаушы командалық. Бір айдан кейін Жоқ . 3 Әуе командасы мектебі RAF Шепардс Гроувтен көшірілді. 1945 жылы No. 3 Әуешілік мектебі және No 30 операциялық оқу бөлімі Стаффордширдегі Хиксондан Веллингтон бомбалаушыларымен бірге көшірілді. Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін барлық оқулар тоқтатылды және әуеайлақ жабылды. 1953 жылы мамыр айында Гэмстон жақын маңдағы RAF Worksop және No. 211 RAF (кейін No. 4 Flying Training School) сол жерде орналасқан, ол Gloster Meteors және de Havilland Vampires ұшақтарын ұшатын. Бүгінде әуежай 1993 жылы шілдеде операцияны сатып алған Gamston Aviation Limited компаниясына тиесілі және басқарылады. 1975 жылы 15/33 (қазіргі 14/32) ұшу-қону жолын пайдалана отырып, әуеайлақтың батыс жағында желкенді ұшу жұмыстары басталды. Жылтыр ұшу 20 жыл бойы қозғалтқышпен ұшумен қатар жүреді, бірақ 2005 жылы жылтыр ұшу клубын әуеайлақтан кетуге мәжбүр етті. 2021 жылы әуежайды Thatcham Research сатып алды, осы жерде автокөлік өнеркәсібінің сынақтарын жүргізу үшін. Thatcham авиациялық қызмет Гэмстонда моторды сынаумен қатар жалғасатынын айтты. 2022 жылдың маусым айында 03/21 негізгі ұшу-қону жолағын жауып, оның енін азайту және ұшу-қону жолағына параллель жүретін автомобиль сынақ жолағын құру үшін жабылды. Осы құрылыс кезеңінде 14/32 ұшу-қону жолағы негізгі ұшу-қону жолағы ретінде пайдаланылды, ол қайта боялды және 2005 жылы жылтыр клубтан кеткеннен кейін алғаш рет тұрақты пайдалануға берілді. Негізгі ұшу-қону жолағы 2022 жылдың қыркүйегінде 02/20 ұшу-қону жолағы ретінде қайта ашылды. Оның ұзындығы мен ені 1683м х 30м-ден 1199м х 23м-ге дейін қысқартылды.

Gamston airport was originally built as a Royal Air Force aerodrome with three runways in a triangular configuration (of which only one remains in common usage), and came into service in December 1942. It was part of the RAF Flying Training Command as well as a satellite to RAF Ossington, 8 mile (13 km) to the south. In May 1943 the field was transferred to No. 93 Group RAF, Bomber Command Training. In June the same year No. 82 Operational Training Unit arrived with Wellington Mk. III and Mk. X bombers, Miles Martinets (used as target tugs) and Hawker Hurricanes. A year later the unit became No. 86 Operational Training Unit with a new role; night training for Wellington bomber crews. By October 1944, Gamston was transferred to No. 7 Group RAF, Bomber Command. A month later No. 3 Aircrew School transferred from RAF Shepherds Grove. 1945 saw the disbanding of No. 3 Aircrew School and the arrival of No. 30 Operational Training Unit transferred from RAF Hixon, Staffordshire with more Wellington bombers. After the end of the Second World War all training ceased and the airfield was closed. In May 1953 Gamston reopened as a satellite for nearby RAF Worksop and No. 211 Advanced Flying School RAF (later No. 4 Flying Training School) was based there, flying Gloster Meteors and de Havilland Vampires. The airport is today owned and operated by Gamston Aviation Limited which purchased the operation in July 1993. In 1975 gliding activities began on the western side of the airfield, using runway 15/33 (now 14/32). Gliding ran alongside powered flying activities for almost 20 years until the gliding club were asked to move away from the airfield in 2005, after safety concerns due to the proximity of powered flights to the gliders. In 2021 the airport was bought by Thatcham Research, in order to carry out motor industry testing on the site. Thatcham said that aviation activities would continue at Gamston alongside the motor testing. In June 2022 the main runway 03/21 was closed in order to reduce the width of the runway, as well as create a car test track running parallel to the runway. During this construction phase, runway 14/32 was used as the main runway, having been repainted and put into regular use for the first time since the gliding club left in 2005. The main runway reopened in September 2022 as runway 02/20, with an upgraded lighting system. It has been reduced in length/width from 1683m x 30m to 1199m x 23m to accommodate the car test track.

Автоспорт

1945 жылы жабылып, 1953 жылы қайта ашылғаннан кейін, 1950 және 1951 жылдары Ноттингемшир спорттық автомобиль клубы ұйымдастырған кейбір автожарыстар өтті. 1950 жылы 7 тамызда Gamston қаласында алғашқы автожарыстар 2 мильдік трассада өтті. Бұл кездесудің басты оқиғасы - алғашқы маусымда Формула 1 жарысы, оны Дэвид Хэмпшир Maserati 4CLT 48 машинасында жеңді. Сонымен қатар, ол ең жылдам айналымды 74.4 секундта (96.77 миль / сағ) орнатты. 1950 жылы 19 тамызда Формула 1 екінші және соңғы (чемпионат емес) 1-ші Шеффилд Телеграф Трофи үшін пайда болды, оны Кут Харрисон ERA жүргізуші жеңіп алды. Алайда келесі жылы үлкен қалыңдықтар Whit Monday кездесулеріне қатысты (14 мамыр 1951), ал "Автоспорт" журналы 27 шілде 1951 жылы өткен демалыс күндері Шеффилд және Халламшир мотор клубы өткізген кездесу туралы есеп берді. Сондай-ақ, көліктік жағдайды жақсарту туралы айтылды. Іс-шара спорттық автокөліктердің жарыстарымен басталды. Біріншісінде Колин Чэпмен өзінің "Лотос" машинасында жеңіске жетті. Бұл күні басты оқиға - 50 айналымдық Formula Libre жарысы, оны 2 литрлік ERA-мен Bob Gerard жеңіп, флагтан флагқа дейін көш алды. Оның жалғыз қарсылығы Денис Пурдің "Альфа Ромео" машинасында болды, бірақ ол электр тогымен байланысты. Айналма жылдамдығы 90 миль/сағ. шамасында болатын. Өзінің еңбегі үшін Жерар алтын "Кеннинг" трофейін жеңіп алды. 1951 жылы жарыстың тоқтағаны белгісіз, бірақ, бәлкім, Корольдік әуе күштері қайта оралуы туралы құлақтанған хабарлар болған шығар.