Кіріспе

Феррагут (Ferragus, Ferracutus, Ferracute, Ferrakut, Ferraguto, Ferraù, Fernagu) - кейде Францияның мәселесімен айналысатын мәтіндерде, соның ішінде Historia Caroli Magni және итальяндық эпостарда, мысалы, Маттео Мария Боярдоның Орландо Иннаморато және Людовико Ариостоның Орландо Фуриозо сияқты, алып ретінде суреттелген сарацен paladin. Әңгімелерде ол қарыншасынан басқа жерінде зақымданбайтын болып суреттелген, ақырында ол паладин Роландтың қолынан қаза тапты (немесе өлтірілді).

Атауы

"Ferracutus" - Псевдо-Турпин хроникасында қолданылған атаудың латынша түрі. Томас Булфинч өзінің ағылшын тіліндегі "Легендалар Карл Великий" адаптациясында "Феррагус" деген атауды қолданған, бірақ "Феррагут" түрі бүгінгі күні ағылшын тілінде ең жиі кездесетін көрінеді. Матео Мария Боярдо өзінің "Орландо-иннаморатто" шығармасында Феррагуто/Феррагу (Ferraguto/Ferragu) деген сөздерді қолданған. Ferraù - Лудвико Ариостоның Orlando furioso-да қолданылған синкоптанған түрі.

"Псевдо-Турпин" хроникасындағы Ферракутус

Бұл кейіпкер 12-ші ғасырдың ортасында Шарльмен мен паладин Роландтың ерліктері туралы латын тіліндегі хроникада кездеседі. Дәуіт пен Ғолияттың оқиғасына ұқсас бір әңгімелерде Роланд Нахера (Испания) қаласын ұстап отырған сарацен алыптары Ферракутуспен шайқасады. Сириядан Нагераға Шарльдің христиандық әскерімен күресуге Бабыл әмірінің жіберген ұрпағы Голиаф, алып Ферракут ешқандай жебе мен найзадан қорықпады және қырық мықты адамның күш-қуатына ие болды, биіктігі он екі шынтақ, бетінің ұзындығы бір шынтақ, мұрны бір қол, мүшелерінің ұзындығы төрт шынтақ және саусақтарының ұзындығы үш қол. Шарль-Магний өзінің бірнеше адамдарын алыппен күресуге жіберді: Даниялық Огиер, Монтальбандық Рейнальдос, Римнің королі Константин, граф Холь және тағы жиырма жауынгер екі-екіден, олар алыпты жеңіліп, түрмеге қамалды. Роланд Карлдан рұқсат алғаннан кейін, ол алыпқа жалғыз жақындады және олар екі күн бойы семсерлер, ағаш таяқтар, тастар мен жалаңаш құлпындарды қолданып (түнде демалуға арналған бітімгершілік) шайқасты. Олар бір-бірінің жылқыларын қасақана өлтірді, бірақ Роланд алыпты жаралаудың жолын таба алмады. Екінші түнде сыпайы Роланд алыптың басына жаздық ретінде тас қойды, оянғаннан кейін ол Роланға тек бір жерде ғана осал екенін айтты: оның көкірек тұсы. Олар сондай-ақ, дін туралы әңгімелесіп, қасиетті Үштік, Жаратылыс, таза Ұрықтандыру және Исаның қайта тірілуі сияқты мәселелерді талқылады. Осы әңгімеден кейін тағы бір жекпе-жек болды, онда Роланд қарсыласының берген білімін пайдаланып, Феррагутты оның көкірек тұяғына найза салғанда өлтірді. Псевдо-Турпин хроникасы бүкіл Еуропа бойынша үлкен жетістікке қол жеткізді және қайта өрлеу дәуіріне дейін жиі бейімделген немесе қарыз алынған.

Феррагус басқа да ерте заманауи мәтіндерде

Феррагутоның Псевдо-Турпин оқиғасының адаптациясы және оның Орландомен (Роланд) өлімге дуэлі анонимді франко-венециялық эпоста L'Entrée d'Espagne (шамамен 1320; автор Падуадан деп есептеледі) кездеседі. Бұл оқиға 14 ғасырдағы итальяндық эпос "Ла Испания" (флоренциялық "Соттигео ди Занобиге" қатысты) 1350-1360 жылдары аралығында жазылған. Псевдо-Турпин хроникасына (бәлкім, Винсент де Боведің Speculum Historiale арқылы) негізделген Жан немесе Джехан Багньонның 15-ғасырдағы "Конкест дю гран-рой Шарлеман дес Испанес и ваиланс дес доз пары де Франс, а также те де Фиерабрас" (Fierabras деп те аталады) Феррагустың оқиғасын қамтиды (3-кітап, 1-бөлім, 10-11 тараулар). Бұл еңбек Еуропа елінде үлкен жетістікке жетіп, кастиль, португал, неміс және ағылшын тілдеріне аударылды. Ондағы оқиғалар баяндалмаған, бірақ Феррагутоның Орландо қолынан қаза табуы Луиджи Пулчидің "Морганте" эпосында белгілі факт ретінде келтірілген.

Феррагутоның " Орландоға ғашық "

Матео Мария Боярдоның "Орландо иннаморатто" романында Феррагуто - Сараценнің әйгілі салт аттысы (және алып емес), Испания королі Марсилионың немере інісі және Анжеликаға ғашық көптеген кейіпкерлердің бірі. Поэманың басында Анжелика мен оның інісі Аргалия Париждегі император Карл Македонскийдің сарайына келіп, Аргалияны жалғыз жекпе-жекте жеңген кез келген салт атты Анжеликаның қолын алады, бірақ егер ол жеңіліп қалса, ол Аргалияның тұтқыны болады деп хабарлайды. Феррагуто бірінші болып сынаған және аттан түсірілген. Алайда ол тұтқындықты қабылдамауға ашуланып, Аргалия мен Анжелика қорқып қашады. Феррагуто Аргалияны ұстап алады, өлтіреді және оның қалқанын ұрлайды, бірақ ол өліп бара жатқан адамға оны бірнеше күн ғана киюге уәде береді.

" Орландоның ашулы " фильміндегі Феррау

Людовико Ариостоның "Орландо Фуриозо" (Орландо иннамаратоның жалғасы) басталуында Феррау қалқанын өзеннен жоғалтады және Аргалияның арбасымен кездеседі, ол оған орнына басқа қалқаны табу керектігін айтады. Феррау Алмонттың қалқанын жеңуге ант береді, ол қазір ең үлкен христиан ертеңі Орландоға тиесілі. Ол оны біраз уақыт иеленуге тырысады, бірақ Ариосто оның орландо қолынан өлетінін болжайды. Псевдо-Турпин хроникасы мен 14-ғасырдағы итальяндық эпос Ла-Спаньядағы кейіпкер сияқты, Феррау өзінің көкірек қуысы арқылы ғана мүлдем зақымданбайды.

Феррагус Валентин мен Орсонда

Феррагус - ортағасырлық романста Валентин мен Орсонның Португалиядан келген мүлдем басқа сарацен алпауытының аты. Эсклармондтың ағасы, король Пепиннің әпкесі Беллисантты тұтқындауға жауапты және ақырында Аквитания герцогының бас кесуіне әкеп соқтырады.