Howell M. Estes II

Кіріспе

Howell Marion Estes Jr. (немесе Howell Marion Estes II) (18 қыркүйек 1914 - 2 шілде 2007) - АҚШ Әуе күштері генералы және әскери әуе көлігі қызметінің қолбасшысы, кейіннен әскери әуе көлігі командалығы деп аталды.

Өмірбаян

Эстес Форт-Оглеторп қаласында, Джорджия штатында дүниеге келді, 1936 жылы маусымда АҚШ әскери академиясын бітірді және әскери мансабын Форт-Блисс қаласында, Техаста бастады. Ол 7-ші атқыштар полкінің взводтық және әскерлік командалық офицері болып тағайындалды, кейіннен 1-ші атқыштар дивизиясының штабына генералдың көмекшісі болып тағайындалды. 1939 жылы маусымда ұшқыштарды даярлау мектебінде оқыды. 1940 жылы сәуірде бітіргеннен кейін ол Армияның Әуе корпусына ауысты, кейіннен Техастағы Брукс Филдте ұшу нұсқаушысы болып тағайындалды. Тамыз айында ол Брукс Филд Аванс Лайдинг мектебінің кадеттер командасына тағайындалды. 1942 жылы шілдеде ол мектептің ұшу директоры болды және келесі жылы оқу директоры болып қайта тағайындалды. 1944 жылдың ақпан айында ол Техас штатының Уэко қаласында Блэкленд армиясының әуе базасына қолбасшылықты қабылдады. Блэкленд жабылуымен ол 1944 жылдың шілдесінде Техас штатының Лаббок қаласында Лаббок армиялық әуе алабының командалығын алды. 1946 жылдың қаңтар айында Эстес Германияның Висбаден қаласында АҚШ-тың Еуропадағы әуе күштері (USAFE) Операциялар бөлімінің жоспарлар мен саясат бөлімшесінің бастығы болды. Сәуір айында ол жоспарлар бөлімінің бастығы, Операциялар бөлімшесі болып тағайындалды және үш айдан кейін штабтың операциялар бөлімінің орынбасары болып тағайындалды. 1947 жылы қарашада ол USAFE штабының бас жоспарының көмекшісі болды. Эстес Америка Құрама Штаттарына оралды және 1949 жылы маусымда Алабама штатының Максвелл әуе күштері базасындағы Әуе соғыс колледжінде курстарды аяқтады. Содан кейін ол Калифорниядағы Март әуе күштері базасына тағайындалды, онда ол 1-ші әуе базасы тобының командасын алды және көп ұзамай 22-ші бомбалау қанатының қолбасшысының орынбасары және штаб бастығы болды, кейіннен қанаттың қолбасшысы болды. 1951 жылдың қаңтарында Март әуе базасындағы 44-ші бомбалаушы қанаттың командирі болды. Корея соғысы кезінде Эстес 1951 жылдың наурыз айынан шілдесіне дейін алыс шығыс әуе күштерінің бомбалаушы командасының вице-командующигі болып шетелде уақытша қызмет атқарды. Осы уақыт ішінде ол Кореяда 25 ұрыс миссиясын орындап, жалпы 328 сағат Б-29 ұшақтарында ұшуға үлгерді. 1951 жылы тамыз айында Март әуе базасында 320-ші бомбалаушы қанаттың командалығын қолға алды және 1952 жылы 12-ші әуе дивизиясының командирі болып тағайындалды. Қазан айында қосымша міндет ретінде ол Аэропорттық тапсырма тобының 7.4, Жеті бірлескен тапсырма тобының командашысы болып тағайындалды. 1953 жылы шілде айында 12-ші әуе дивизиясының командалық міндетін тастап, 7.4 әуе оперативтік тобының белсенді командалығын қолға алды. 1954 жылы "Қассаба" операциясының операциялық кезеңінде ол төрт ай бойы Тынық мұхит аймағындағы Эниветок атолліндегі сынақ полигонында болды. Эстес 1954 жылдың шілдесінде Огайо штатындағы Райт Паттерсон әуе күштері базасында Әуе зерттеулері және даму командалығының (ARDC) Райт әуе даму орталығының қару жүйелері операцияларының директоры болып тағайындалды. Бұл дирекция 1955 жылдың тамызында Қару жүйелері жөніндегі командирдің орынбасары, ARDC кеңсесіне ауыстырылды және 1-ші жасақ ретінде танылды, сол кезде Эстес қару жүйелері жөніндегі командирдің орынбасары, штаб-пәтер ARDC және 1-ші жасақ командирі болды. Эстес 1957 жылдың тамызында АҚШ Әуе күштері штаб-пәтерінде, Вашингтонға, Әуе қорғанысы жүйелерінің штаб меңгерушісінің көмекшісі ретінде ауыстырылды және 1958 жылдың маусым айында штаб меңгерушісінің орынбасары, операциялар жөніндегі көмекшісі болып қайта тағайындалды. 1961 жылы сәуірде Эстес Лос-Анджелестегі Әуе күштері жүйелерінің командасының (AFSC) әуе-ғарыш жүйелері жөніндегі қолбасшысының орынбасары болды, ал 1962 жылы қазанда Мэриленд штатындағы Эндрюс әуе күштері базасында AFSC-тің қолбасшысының орынбасары болды. 1964 жылдың шілдесінде Эстес штаб-пәтері Иллинойс штатындағы Скотт әуе күштері базасында орналасқан Әскери әуе көлігі командалығының (содан кейін Әскери әуе көлігі қызметі) командирі болды. Эстеске 1967 жылы 26 сәуірде әскери авиация мен аэроғарыш бағдарламаларына қосқан үлесі үшін Арнольд Авиация Қоғамы берген ең жоғары әскери құрмет - генерал Х. Х. Арнольд Трофи сыйлығы табыс етілді. Ол 2007 жылы Мэриленд штатындағы Бетеста үйінде қайтыс болды.

Estes was born in Fort Oglethorpe, Georgia, graduated from the United States Military Academy in June 1936 and began his military career at Fort Bliss, Texas. He was appointed platoon and troop commanding officer of the 7th Cavalry, and later was assigned to Headquarters 1st Cavalry Division, as aide to the commanding general. He entered pilot training school in June 1939. Upon graduation in April 1940, he transferred to the Army Air Corps and subsequently was assigned as a flight instructor at Brooks Field, Texas. In August he was appointed commandant of cadets at the Brooks Field Advanced Flying School. He became director of flying for the school in July 1942 and was redesignated director of training the following year. In February 1944, he assumed command of Blackland Army Air Base, Waco, Texas. With the closing of Blackland, he assumed command of Lubbock Army Air Field at Lubbock, Texas, in July 1944. In January 1946, Estes became chief of the Plans and Policy Branch, Operations Division, U. S. Air Forces in Europe (USAFE), at Wiesbaden, Germany. He was named chief of the plans section, Operations Division in April and three months later was designated deputy assistant chief of staff, operations. In November 1947 he became assistant chief of staff, plans, at USAFE. Estes returned to the United States and in June 1949 completed courses at the Air War College, Maxwell Air Force Base, Alabama. He was then assigned to March Air Force Base, California, where he assumed command of the 1st Air Base Group and shortly thereafter became deputy commander and chief of staff, 22d Bombardment Wing and later became commander of the wing. In January 1951, he became commander of the 44th Bombardment Wing at March Air Force Base. During the Korean War, Estes was on temporary duty overseas from March to July 1951 as vice commander of the Far East Air Forces Bomber Command. During that time, he flew 25 combat missions over Korea with a total of 328 hours in B 29s. He assumed command of the 320th Bombardment Wing at March Air Force Base in August 1951 and was named commander of the 12th Air Division in 1952. In October, as an additional duty, he was designated commander, Air Task Group 7.4, Joint Task Force Seven, for the overseas atomic test, Operation Castle. He relinquished command of the 12th Air Division in July 1953 and took active command of Air Task Group 7.4. During the operational phase of Operation Castle in 1954, he spent four months at the Pacific Proving Grounds on Eniwetok Atoll. Estes was assigned as director of weapon systems operations, Wright Air Development Center of the Air Research and Development Command (ARDC), Wright Patterson Air Force Base, Ohio, in July 1954. This directorate was transferred to the Office of the Deputy Commander for Weapon Systems, ARDC in August 1955, and became known as Detachment 1, at which time Estes became assistant deputy commander for weapon systems, Headquarters ARDC and commander, Detachment 1. Estes was transferred to Headquarters U. S. Air Force, Washington, D. C., as the Assistant Chief of Staff, Air Defense Systems, in August 1957, and was reassigned as Assistant Deputy Chief of Staff, Operations, in June 1958. In April 1961, Estes became the deputy commander for aerospace systems, Air Force Systems Command (AFSC), in Los Angeles, California, and in October 1962, he became vice commander of AFSC at Andrews Air Force Base in Maryland. In July 1964, Estes became commander of the Military Airlift Command (then the Military Air Transport Service) with headquarters at Scott Air Force Base, Illinois. Estes was presented the General H. H. Arnold Trophy, the highest military honor given by the Arnold Air Society, on April 26, 1967, for outstanding contributions to military aviation and aerospace programs. He died at his Bethesda, Maryland home in 2007.