Кіріспе

Ұлтшылдықтың оң жақтағы түрі - ұлтшылдықтың жалпы еуропалық болмысқа негізделген түрі. Ол 1970 жылдары Еуропа Ұлттық партиясы ыдырап кеткеннен бері кішігірім деп саналады. Ол негізінен либералды құндылықтармен негізделген проевропеизмнен ерекшеленеді, өйткені Еуропаны ортақ тарих пен мәдени құндылықтармен ақ христиандар құрлығы ретінде өркениеттік түсінікке негізделген және әдетте Еуропалық Одақтың қазіргі саяси жүйесін өзгертуге тырысады.

Тарих

Британдық фашистер одағының бұрынғы жетекшісі Освальд Мосли 1948 жылдан 1973 жылға дейін Одақ қозғалысын басқарды және оның "Еуропа - бір ұлт" саясатын қолдады. 1950 жылы Мосли Еуропалық әлеуметтік қозғалысты құрды және континенттегі ұқсас топтармен ынтымақтасты. Ұйымның көпшілігі 1957 жылы жойылып, оның орнын 1962 жылы Мосли және неміс ұлтшыл Германиялық Рейхспартия, Италияның әлеуметтік қозғалысы, Жас Еуропа және Азаматтық әрекет қозғалысы басшылары құрған Еуропаның ұлттық партиясы иеленді. Бұл қозғалыс 1960 жылдары белсенді болды, бірақ 1970 жылдары негізінен таратылды.

1962 жылғы Еуропалық декларация

1962 жылдың 1 наурызындағы "Еуропалық декларациясында" Еуропаның ұлттық партиясы ортақ еуропалық үкімет, сайланған еуропалық парламент, Америка және совет күштерінің Еуропадан шығарылуы және Біріккен Ұлттар Ұйымының таратылуы арқылы еуропалық ұлттық мемлекет құруды талап етті. Еуропалық мемлекеттің аумағы Кеңес Одағынан тыс барлық Еуропа елдерінің, соның ішінде Британ аралдары мен олардың теңіздегі иеліктерінің аумағы болуы тиіс еді.

Қазіргі жағдай

2014 жылы Рафаэль Шлембах "еуропалық неофашизмнің кейбір бөлімдерінде" антиамериканизмге және этноплюрализмге негізделген "еуропалық ұлтшылдықтың бір түрі" "еуропалық Еуропа" деп сипаттады. Расында да, еуропалық ұлтшыл ұйымдар 1970 жылдары Еуропа Ұлттық партиясының ыдырауынан кейін кішігірім масштабта өмір сүруін жалғастырды, бірақ ешқандай топ "еуропалық ұлттық мемлекет" құруды қолдамайды. Ғалымдардың пікірінше, бұрынғы еуропалық ұлтшыл топтар қазір "еуропалық мәдениетшілдік" идеологиясына негізделген еуропалық этникалық федерализмді ұсынады немесе Димитри Алмейданың пікірінше, олар "еуроскептикалық бұрылыс" алды, еуропалық ұлтшылдық идеологиясы 2010 жылға қарай еуроскептицизммен алмастырылды.

Еуропалық Парламент

Identity and Democracy топтамасы - Еуропалық парламенттің 2019 жылы 13 маусымда тоғызыншы Еуропалық парламент үшін құрылған өте оңшыл саяси тобы. Оның құрамына он еуропалық елдің ұлттық, оңшыл популистік және еуроскептикалық ұлттық партиялары кіреді. Ол Еуропа Парламентінің 8-ші сессиясында құрылған "Ұлттар мен бостандық Еуропасы" тобының мұрагері. Оның мүшелері: Австрияның бостандық партиясы, Фламандтық мүдде (Бельгия), Бостандық және тікелей демократия (Чехия), Дания халық партиясы, Эстонияның консервативті халық партиясы, Финдер партиясы, Ұлттық конгресі (Франция), Германия үшін альтернатива, Солтүстік лега (Италия) және Бостандық партиясы (Нидерланды). Басқа да ұлттық партиялар арасында 12 елдің ұлттық партиялары, оңшыл популистер мен еуроскептиктер бар.

Арендтің ескертуі

Ханна Арендт 1954 жылы Еуропада антиамерикалық сезімдерді дамытудан "паневропалық ұлтшылдық" пайда болуы мүмкін деп ескертті. Оның ескертуі 1990 жылдары ескірген деп саналды: Джерард Деланти: "Еуропа ешқашан бірізді сәйкестікті құра алмайды, өйткені оған" сыртқы оппозиция жоқ" (Арендттің Америка алатын рөлі). 2014 жылы ғалым Антон Спикенбринктің пікірінше, ұлтшылдық соғыстан кейінгі кезеңде "постмодерндік әлемдік тәртіпке" ауыстырылды ("Ұлтшылдық өліп қалды, бірақ ол пан-еуропалық ұлтшылдықпен немесе пан-еуропалық сәйкестікпен ауыстырылмады"). Оның орнына "еуропалық идея" пайда болды, ол "тұлғаның әртүрлілігі идеясы" мен "бағалардың ортақлығы" қосылған.