Кіріспе

Дона Барбара (Lady Bárbara) - Венесуэлалық жазушы Ромуло Галлегостың 1929 жылы алғаш рет басылып шыққан романы. 1974 жылы бұл роман "бәлкім, Латын Америкасының ең танымал романы" деп сипатталған. Бұл романда өркениет пен ауылдың және оның тұрғындарының варварлық аспектілері арасындағы қарама-қарсылық туралы айтылады. Ол үшінші тұлғада жазылған және жергілікті тіл мен аймақтықтарды әдеби баяндамамен араластырады, бұл негізгі қақтығысты айқын және сонымен бірге айқын етеді. Бұл роман Венесуэла әдебиетінің шедеврі және Латын Америка әдебиетінің классигі болып саналады. Ол Венесуэла жазығындағы халықтың психологиялық зерттеуін құрады: өкінішті жағдайлардың құрбандары, бірақ сонымен бірге күшті және батыл.

Жарияланым

Галлегос 1927 жылы Пасха кезінде Венесуэланың орталық бөлігіндегі Ланос-о-Апуреге алғашқы сапарын жасап, өзі жазып жатқан кітапқа материал жинады. Ол сол жерде болған кезінде жергілікті тілдің, пейзаждың және күнделікті өмірдің көптеген деректерін жинады. 1930 жылдың қаңтарында екінші басылымда ол едәуір қайта қаралды, Галлегос 20 000 сөзді құрайтын бес тарауды қосты, тарауларды қайта реттеп, басқа да өзгерістер енгізді. Кейіннен Галлегос одан әрі өзгерістер енгізді, ақыры автор 1954 жылы өз жұмысына қанағаттанды.

Қабылдау

Роман бүкіл әлемде танымал болды, және Галлегостың Лянос аралдарындағы зерттеулері 8 күнді ғана алса да, Венесуэла Лянос аралдарымен таныс адамдар оның шынайылығына ешбір ерекшеліксіз сенді, Галлегос олармен таныс, егер ол сол жерде туылмаса да.

Тарихи контекст

1920 жылдары Венесуэла Хуан Висенте Гоместің диктаторлық режимімен болды. Оның билігі кезінде ХХ ғасырдың басында табылған мұнайдан байлық пайда болды, ол оны заманауи инфрақұрылымды дамытуға және каудиллизм дәуірін аяқтауға, елді алғаш рет толық біріктіруге қолданды. Алайда оның билігі қатыгездік пен жемқорлықтан да аста болған.

Сюжеттің қысқаша мазмұны

Венесуэланың Орталық университетінің дипломы бар заңгері Сантос Лузардо жерді сату үшін Апуре жазығындағы әкесі жеріне қайта оралады, бірақ оны ерлерді жейтін деп те аталатын донья Барбара деген деспотикалық әйел басқаратынын білгенде, одан бас тартады; ол өзінің қалауларын қанағаттандыру және билікке жету үшін азғыруды қолданады және жын-шайтан рухтарымен келісім жасайды. Сантос Лузардо өзінің туған ағасы Лоренцо Баркеромен кездеседі және оның өзін банкротқа қалдырған және қызы Мариселаны тастап кеткен және тез арада босқындарға айналған фаталь әйелдің құрбаны болғанын біледі. Лоренцо өзінің тұрақты маскүнемдігімен толған кедей үйде өмір сүреді. Дона Барбара Сантос Лузардоға ғашық болады және ішкі күрес арқылы өзінің зұлым жолдарын тастайды. Алайда Лузардо Мариселаға қызығады, енді тастап кеткен өмірде емес, Лузардоның қамқорлығына алынған. Роман Дона Барбараның "жеңіспен" аяқталады, ол жерді де, Лузардоның жүрегін де ала алмайды және ақыр соңында белгісіз жерге кетеді.

Кейіпкерлер

Сантос Лузардо: өркениет пен прогресті білдіреді. Ол - өркендеген далашы, сонымен бірге Венесуэланың Орталық университетінің заңгер мамандығы бойынша бітірген. Лузардо - үлкен психологиялық тереңдікке ие және негізінен жақсы адам. Дона Барбара Гуаймаран: варварлықты бейнелейтін Лузардоның қарама-қарсысы; ол еріксіз, зорлық-зомбылық, манипуляция, айлакерлік және қалыңдық. Алайда, оның ішінде Сантос Лузардо қатты оятып отырған сезімдердің мүлдем жоқтығы жоқ. Оның қарама-қайшылықты мінез-құлқы оның қоршаған ортасының жауыз мінез-құлқын көрсетеді. Оның мінез-құлқы балалық шағында ауыр азап шеккенін, зорлық-зомбылықтың құрбаны болғандығын еске түсіреді. Марисса: бұл өркениет қалыптастыра алатын жақсы шикізатты білдіреді. Сүйіспеншіліксіз одақтан туған ол Лузардоның құлдырауынан құтқарылады. Лоренцо Баркеро: болашағы бақытсыздық пен зұлымдықпен жойылған жетім. Míster Danger: шетелдіктердің венесуэлалықтарға деген жеккөрушілігін білдіреді. Ол донья Барбараның қылмыскері. Хуан Примито: ырым-жырымдар мен жазықтардың жалған діндеріне сенеді.