Carlo Lazzarini

Кіріспе

Карло Камилло Лазарни (; 1880 жылы 24 сәуір - 1952 жылы 26 қараша), Чарли Лазарни деп те аталатын, Австралияның Еңбек партиясына мүше саясатшысы. Ол Жаңа Оңтүстік Уэльс заң шығарушы ассамблеясының мүшесі болып сайланды, онда 35 жыл қызмет етті.

Алғашқы жылдар

Италиялық иммигрант Пьедро (Питер) Лазарни мен оның әйелі Ханна (Энни) Стаббстың ұлы Лазарни Жаңа Оңтүстік Уэльстің Янг қаласына жақын жердегі Вомбат қаласында дүниеге келді. Ол Янг монастырлық мектебінде және Янг жоғары мемлекеттік мектебінде білім алғаннан кейін тігіншінің шәкірті болды. Лазарни кәсіподақ қозғалысы мен Еңбек партиясында белсенділік танытып, 1899 жылы Жас Еңбек Лигасына қосылды. Ол лиганың хатшысы және президенті болды және 1898 жылы Жаңа Оңтүстік Уэльс сайлауында және 1901 жылы алғашқы федералды сайлауда Крис Уотсонның сайлауалды хатшысы болды. Ол сондай-ақ негізінен ирландтық католик қауымдастығына белсене араласты, Гиберниялық Австралиялық католиктер игілік қоғамының аудандық хатшысы болып қызмет етті және Ирландия ұлттық қауымдастығының құрылтай жиналысына қатысты. Сиднейге қоныс аударғаннан кейін Лазаррини 1912 жылдан 1917 жылға дейін Федерациялы киім сауда одағының хатшысы және президенті болды. Ортақшылдар фракциясының мүшесі болған ол Бірінші дүниежүзілік соғыста әскери міндеттілікке қатты қарсы болды және 1916 жылы Өнеркәсіптік сақтық комитетінің құрылтайшы мүшесі болды, сол жылы кейіннен ол премьер-министр Билли Хьюз және премьер-министр Уильям Холман сияқты әскери міндеттілікті жақтағандарды Еңбек партиясынан шығару үшін жауапты болды. 1919 жылға дейін осы комитетте болды, сондай-ақ 1916 және 1917 жылдары партияның орталық атқарушы құрамының мүшесі болды, 1917 жылы Императорлық федерация жоқ лигасының вице-президенті болды.

Жаңа Оңтүстік Уэльс Парламенті

1917 жылғы штаттық сайлауда Лазарни Марриквиллден депутат болып сайланды, ол Еңбек партиясынан кеткен Томас Кроуфордты жеңді. Ол Жаңа Оңтүстік Уэльс парламентіне итальяндық есіммен бірінші мүше болды, ал екі жылдан кейін оның ағасы Берт Лацарини Верриваның орындығынан жеңіске жеткенде итальяндық есіммен федералды парламенттің бірінші мүшесі болды. Сол жылы 1919 жылы 26 сәуірде Карло Майра Херлиге Марриквиллдегі Сент Бригид шіркеуінде үйленді. Олардың бір ұлы болды. 1920 жылы Заңнамалық Ассамблеяға бірнеше мүшелік округтерден сайланды, ал Лазаррини Батыс қалашықтарының мүшесі болып сайланды. 1920-1921 жылдары Еңбек партиясының қамшысын, 1921-1922 жылдары мемлекеттік өнеркәсіп кәсіпорындары министрі болды. 1922 жылдан 1925 жылға дейін ол католик реформаторлар тобының мүшесі болды және көпшілік парламенттік пікірге қарсылық білдірді. 1923 жылы ол Австралиялық Индустриалдық Христиандық Қауымдастық Кеңесінің вице-президенті болып қызмет етті. 1925 жылы Джек Лэнгтің бірінші кабинетіне бас хатшы болып тағайындалған Лазаррини 1926 жылы Лэнгпен ұсынылып отырған ережелерге қатысты қақтығысқан Еңбек парламентарийлерінің бірі болды. Ол кейіннен 1927 жылы мамыр айында кендер жөніндегі хатшының міндетін атқарушы болып екі ай қызмет еткеннен кейін, кабинетінен шығарылды. Лэнг үкіметі 1927 жылғы сайлауда билікті жоғалтты, алайда Лазаррини қайтадан сайланды. 1930 жылы лейбористер үкіметті қайта алды, бірақ 1932 жылғы даулардан кейін оны жоғалтты, бұл губернатор Лэнгтің комиссиясын кері қайтарып алуына әкелді. Лазарни Лэнгке және оның диктаторлық стиліне қарсылық білдірді, Жаңа Оңтүстік Уэльс партиясындағы бірнеше адам мұны ашық түрде жасады. Нәтижесінде, ол және басқалар 1936 жылдың тамызында партиядан шығарылды, тек 1937 жылы федералды бірлік конференциясына қайта қабылданды. Лазаррини 1938 жылы Өнеркәсіптік еңбек партиясына қосылды және Ланға қысым көрсетуді жалғастырды, ол ақыры 1939 жылдың тамызында шығарылды. Лазарни 1941 жылдан 1944 жылға дейін келесі Еңбек үкіметінде министрдің көмекшісі болды. Ол әлі де Марриквиллдің мүшесі, парламенттің мүшесі ретінде 13-ші мерзімде, ол 1952 жылы Левишемде жүрек ауруынан қайтыс болды. Карлоның үлкен немересі - Кортни Хауссос, ол Жаңа Оңтүстік Уэльс заң шығарушы кеңесінің мүшесі

At the 1917 state election, Lazzarini was elected as member for Marrickville, defeating Thomas Crawford, who had left the Labor Party. He was the first member of the New South Wales parliament with an Italian name, and two years later his brother Bert Lazzarini became the first member of the federal parliament with an Italian name when he won the seat of Werriwa. In the same year, on 26 April 1919, Carlo married Myra Hurley at St Brigid's church in Marrickville. They had one son. In 1920, the Legislative Assembly was elected from multi member districts, and Lazzarini was elected as one of the members for Western Suburbs. He was Labor Party whip in 1920–21, and minister for state industrial enterprises in 1921–22. From 1922 until 1925 he was a member of the Catholic reformist group and opposed union extremists in favour of majority parliamentary opinion. In 1923, he also served as vice president of the Australian Industrial Christian Fellowship Council. Appointed to Jack Lang's first cabinet as chief secretary in 1925, Lazzarini was one of the Labor parliamentarians who clashed with Lang over proposed regulations in 1926. He was subsequently dropped from the cabinet in May 1927, after also serving two months as acting secretary for mines. The Lang government lost power at the 1927 election, however Lazzarini was re elected by the reinstated seat of Marrickville. Labor regained government in 1930, only to lose it after controversies of 1932, culminating in the governor withdrawing Lang's commission. Lazzarini maintained his opposition to Lang and his dictatorial style, one of the few in the New South Wales caucus to openly do so. As a result, he and others were expelled from the party in August 1936, only to be readmitted to the federal unity conference in 1937. Lazzarini joined the Industrial Labor Party in 1938, and continued to apply pressure to Lang, who was finally ousted in August 1939. Lazzarini served as an assistant minister in the next Labor government from 1941 until 1944. He was still member for Marrickville, in his 13th term as a member of parliament, when he died of heart disease in Lewisham in 1952. Carlo's great great grandniece is Courtney Houssos who is a member of the New South Wales Legislative Council