Кіріспе
Британдық актер, режиссер және продюсер (1932-2023) Иван Джон Кларк (1 қараша 1932 - 6 шілде 2023) - ағылшындық актер, режиссер және продюсер. Кларк, бәлкім, 1940-жылдардың аяғында театр мен радиодағы Жүсті Уилльям рөлімен және актриса Линн Редгрейвтің 33 жыл бойы үйленген бұрынғы күйеуі ретінде танымал. Алайда, ол 1960 жылы АҚШ-қа көшіп кеткеннен кейін сахналық актер және режиссер ретінде өзін танытты. Ол 1970 жылдары әйеліне арналған спектакльдерді режиссерлікпен жүргізгенімен танылды. 1981 жылы ол CBS телехикаясының House Calls сериясының эпизодын режиссерлік етті, онда Редгрейв ойнады. 1993-1994 жылдары Кларк Бродвейде, содан кейін Лондондағы Хеймаркет театрында, одан кейін Австралия мен Канадада турнемен ойнаған Линн Редгрейвтің "Шекспир менің әкем үшін" атты бір әйелдің пьесасын жазып, режиссерлік етті.
Ivan John Clark (1 November 1932 – 6 July 2023) was an English actor, director and producer. Clark is probably best known for his role as Just William in theatre and radio in the late 1940s and as the former husband of actress Lynn Redgrave, to whom he was married for 33 years. However, he established himself as a stage actor and director after moving to the United States in 1960, and became noted for directing plays featuring his wife in the 1970s beginning with A Better Place at Dublin's Gate Theatre (1973), then in America The Two of Us (1975), Saint Joan (1977–78), and a tour of California Suite (1976). In 1981, he directed an episode of the CBS television series House Calls, in which Redgrave starred. During 1993–1994 Clark produced and directed the one woman play, Shakespeare for My Father written and performed by Lynn Redgrave, which played on Broadway and then the Haymarket Theatre in London, followed by a tour of Australia and Canada.
Ерте мансап
Кларк Лондонда дүниеге келген. Ол ағылшынның Хертфордшир штатындағы Чипперфилд ауылында өсіп, Уотфорд грамматикалық мектебінде оқыды. 1944 жылы Кларктың көршісі, ол BBC продюсері болды, оны BBC радиосының The Will Hay бағдарламасында мектеп оқушысы Д'арси Майнорды ойнауды сұрады. Алғашқы көрінісі ұзақ рөлге әкелді, кейін ол V 2 қорқынышы кезінде Лондонның Вест-Эндедегі Виктория сарайындағы әртүрлі нұсқаға өтті. VE күніне төрт күн қалғанда, бұл акт соңғы рет Виндзордағы Life Guards казармасында, 1945 жылы 4 мамырда түн ортасында корольдік отбасы үшін британдық варитет шоусында орындалды. Қауіпсіздік себептері бойынша газеттерде алдын ала хабарландыру жарияланбады. Осыдан кейін ол 1946-1947 жылдары сахнада да, радиода да алғашқы Жүсті Уилльям ретінде жұлдыз болды. Би-би-си оған бір шоу үшін 4 гинея төледі. Ол BBC-нің радио пьесаларында "Ворзел Гаммидж" және Ф. Анстидің "Вице-Верса" классикалық романынан алынған. Ол сондай-ақ, "Санкт-Джеймс" театрында Гарри Уэлчманмен бірге "Асаба аралы" кинофильміне де қатысқан. Ұлттық қызметке кіріспес бұрын, Кларк Британияда жасөспірімдер қатысатын спектакльдерде қонақ ретінде өнер көрсетті.
1950 және 1960 жылдар
Кларк үш жыл бойы Мерчент флотінде (ұлттық қызметке балама ретінде) Silver Line кемелерінде Silverwalnut және Silvertarn келісімшарт бойынша шәкірт ретінде қызмет етті. Теңіз флотын тастағаннан кейін ол Торонтоға (Канада) көшіп барып, мансабын жалғастырды. Канадада танымал болмаған Кларк CBC ұлттық желісінде апта сайынғы Junior Magazine телеинтервью шоусының бастапқы жүргізушісі ретінде танымал болды. 1956 жылы ол канадалық актриса Кей Хотриге (одан алты жасқа үлкен) үйленді және сахнада "Салат күндері" мюзикліне, Торонто мен Оттавада репертуарлық маусымдарға және теледидар драмаларына қатысты. Кларк "The Browning Version" эпизодында пайда болды Айдың / Стартаймның Дюпон шоуы (195960). Ол Лютер Адлермен бірге "Күпірден көрініс" атты американдық турында жұмыс істеген кезде актерлік өнерге жаңа көзқараспен қызыға бастады. 1960 жылы Нью-Йоркке көшіп келіп, американдық сахнада карьерасын бастады. 1963 жылы Кларк "Шеридан алаңындағы ғашық арыстан" фильмінде ойнады. 1966 жылы ол режиссер Реджинальд Денхамның "Music Box Theatre of Hostile Witness" атты бродвейлік қойылымында Рэй Милландпен бірге түрме қызметкерінің рөлін ойнады. Кларк актриса Линн Редгрейвпен 1966 жылы қарашада Лондонға қысқа сапар кезінде кездесті. Ол "Хампти-Дамптимен не болды?", Кларк өзінің гей көмекшісі ретінде сәнді антиквариат дүкенінің иесі ретінде ойнаған телеспектакльде ойнады. Редгрейв Нью-Йоркке келгенде, екеуінің достығы пайда болды. Ол 1967 жылы Хотриден ажырасып, туған Торонтоға баласымен бірге оралды, ал Кларк Нью-Йоркте қалып, Ли Страсбергпен актерлік әдісті зерттеді, дейді Синди Адамс. 1967 жылы 2 сәуірде Кларк пен Редгрейв Нью-Йорктегі Сидни Люметтің қонақ бөлмесінде этикалық мәдениет министрімен үйленді. Бұл оқиғаны Майкл Кроуфорд Life журналына суретке түсірді. Сол кезде ол өзінің алғашқы Бродвейлік пьесасында, "Қара комедияда" ойнаған, ал ол Рой Левиннің "Макбирд!" қойылымында Бродвейден тыс Уоррен графының рөлін ойнаған, ол 1967 және 1968 жылдың басында 386 шоуда ойнаған. 1968 жылы Кларк теледидарда Айдың BBC пьесасында, Сирано де Бержерак, басты рөлді ойнаған Эрик Портермен бірге пайда болды.
1970 және 1980 жылдар
Кларк 1970-жылдары Редгрейв үшін сахналық шоуларды шығарды және режиссерлік етті, соның ішінде Дублиннің Гейт театрында жақсы орын (1973) Біз екеуміз (1975), Сент-Жоан (1977-78, Бродвей) және Калифорниялық сюита (1976) гастролі. Джордж Бернард Шоудың 15-ғасырдағы "Сент-Жоан" сериалында Кларктың режиссерлігімен Редгрейв Орлеанның қыз қызметшісі рөлін ойнады. Бұл пьеса Нью-Йорк театрының сыншыларынан жылы қабылданады. Ол Бродвейдің "Комедиандар" (1976-1977) қойылымында ойнаған, ал "Жексенбілік қыздар" (1982) фильмінде Редгрейвті режиссерлік еткен. Ол 1981 жылы CBS телесериалының House Calls эпизодын режиссерлік етті, онда Редгрейв сол кезде басты рөлді ойнаған, бірақ ол даулы жағдайларда шығып, оның орнына Шарон Гллесс келді. 1985 жылы Кларк Ричард Маркуандың "Жуқаланған жиек" фильмінде дәрігер ретінде кішігірім рөлге ие болды. 1987 жылы ол "Қандық қызу" фильмінде, ал 1989 жылы Кларк "Солхия иелері" фантастикалық комедиялық фильмінде 10-ғасырлық патшаның рөлін сомдады. 1989-90 жылдары Кларк Редгрейвпен бірге "Love Letters" кинофестивалінде өнер көрсетті, ол 1989 жылдың қазанынан 1990 жылдың қаңтарына дейін Бродвейдегі Эдисон театрында көрсетілді. Ол 1990 жылы драмалық Пулитцер сыйлығына ұсынылды.
1990-2023 жылдар
Кларктың Редгрейвпен соңғы серіктестігі - Бродвейдегі Хелен Хейс театрында (1993-1994) және содан кейін Лондондағы Хеймаркет театрында, одан кейін Австралия мен Канадада турнеде ойнаған "Шекспир үшін менің әкем" атты бір әйелдің спектаклі. Бұл пьеса Редгрейв үшін сыншылардың айтарлықтай ризашылығын алды. New York Magazine "Шекспирді менің әкем үшін" деп сипаттады "Линн Редгрейвтің бір әйелдің шоуы, онда ол әкесі, сэр Майкл Редгрейвпен өмірін еске алады, Шекспирдің шығармаларынан толық көріністермен", және Редгрейвтің "химі бар екенін" атап өтті. The Boston Globe газетінің Patti Hartigan бұл пьесаны "триумф" деп сипаттады, ал The Washington Post газетінің Lloyd Rose Redgrave-дің Кларктың қойылымы туралы былай деді: "Әсіресе ол сөйлемегенде, оның бет-әлпеті бір мезгілде мүмкін емес сандағы эмоцияларды ұстай алады, бірақ мұндай сезімнің толылығы құпия түрде оқылмайды. Мұндай сәттерде сахнаға үстемдік ететін сэр Майклдың суретіне көз жүгіртіп, оны да солай көресің". Кларк пен Редгрейвтің 2000 жылы некелері аяқталғаннан кейін, ол өзінің мансабымен күрескенін айтып: "Мен өзімді қайта құруға тырысуым керек болды. Бірақ, әйгілі адамға тұрмысқа шыққанда, оның мансабына көмектесу керек, сонда ол да сіздің мансабыңыз болады". Оның кейінгі шығармалары: "Чарлидің өлім тілегі" (2005) және "Бірінші рет ұзақ уақыт" (2009) және "Күту" (2012) қысқа фильмдері, онда Кларк қылмыскер отбасының бас қалаушысын бейнеледі. Кейін Кларк өзінің бұрынғы әйелі туралы еске түсіретін кейде жаңалықтардан басқа, жасырындыққа ұласты. Кларк Американың режиссерлер гильдиясының, сахналық режиссерлер мен хореографтар қоғамының, актерлер акциясының, экрандағы актерлер гильдиясының, американдық теледидар және радио суретшілер федерациясының, британдық акцияның, канадалық актерлер акциясының және канадалық теледидар және радио суретшілер қауымдастығының төленген мүшесі болды. Редгрейв 1999 жылы ажырасу туралы өтініш берді, өйткені Кларк 1991 жылы өзінің жеке көмекшісі Николетт Ханнамен балалы болғанын, кейіннен олардың ұлы Бенджаминге үйленгенін (содан кейін ажырасып кеткенін) білдірді. Ажырасу туралы іс бірнеше ай бойы басылымдарда жарияланып тұрды. Кларк өзін Арнольд Голдтың алдында отбасылық сот ісін қорғады, ол сол таблоидтарда кеңінен келтірілсе де, оқиғалардың таблоидтық нұсқасына қарсылық білдірді және сот ісін жүргізу туралы өз пікірлерін өз веб-сайтында жазды. Редгрейвтің бір әйелдің "Найтингейл" (2009), ол анасының әжесі өмірін зерттеді, сонымен қатар оның Кларкпен неке туралы ойларын қамтыды. Кларк өзінің үшінші әйелі Миюки Цунодамен онлайн танысу қызметі арқылы танысып, 2002 жылы үйленді. 2005 жылы ол "Чарлидің өлім тілегі" фильмінде ойнады. 2006 жылдың 13 желтоқсанында Кларк жүрек ауруына ұшырады. Ангиопластикадан кейін оған жүрек соғуыш құрылғысы орнатылды. Кларк 2023 жылы 6 шілдеде 90 жасында Калифорниядағы үйінде қайтыс болды.