Кіріспе

Нигерияның орталық алқабындағы тіл Эггон (сонымен қатар Эгон, Эро немесе Мо Эгон), қате түрде Мада деп аталады, бұрын Нигерияның орталық алқабында сөйленген алқабындағы тіл. Насарава штатының негізгі тілдерінің бірі.

Жіктеу

Эггон тілінің нақты жіктелуі дау туды және бұл мәселе әлі шешілмеген деп айтуға болады. Эггон тілі алғаш рет Гринберг (1963) Нунгу және Есква тілдерімен бірге 5-топқа Плато тілдері ретінде жатқызған. Карл Хоффман дайындаған қайта қарауда Hansford et al. (1976) Гринбергтің 5 және 7-ші платоларын Жукуноидпен біріктірген Бениу тобы құрылды. Жаңа топтастыру Эггонды Нунгу, Аке және Джидда Абумен бірге жіктеді. Бэну топтамасының бұл тұжырымдамасы Гринбергтің Аласаңының бірлігіне қарсы пікір білдірген және Бэну тобының ұсынысын ұсынған Шимидзудің (1975) лексикостатистикалық зерттеулерінен шыққан. Алайда 1983 жылы Герхардт Шимидзудің дәлелдерін дәлелдей отырып, дәлелдей отырып жариялады. Герхардттегі Алапат тілдерінің жіктелуінің соңғы нұсқасы (1989) Яшиді Эггон кіші тобына қосады, бірақ "Бенуэ" т. б. Тарок және Жукуноид тілдерімен байланыстарды алып тастайды. Бленч (2008) Эггон мен Акеді Платоның оңтүстік тармағының Эггондық тобы деп жіктейді.

Тарату

Эггон халқының негізгі қалалары Эггон, Кагбу, Вашо және Вана. Олар оңтүстікке қарай Лафияға дейін, ал батысқа қарай Акванга дейін темір жолға дейін созылады. Олардың солтүстігінде Мада, оңтүстігінде Мигили және Идома өзендері орналасқан. Колониялық әдебиеттің көп бөлігінде Эггондар "Мада жазығы" халықтарынан айырмашылығы "Тау Мада" деп аталды. Эггондар колониялық кезеңнен бұрын Акванга оңтүстік Мада төбелерінде өмір сүрген, бірақ бұл терминдерді ақтайтын топтар арасында байланыс жоқ, ал олар қазір тасталды. Сөйлеушілердің нақты саны белгісіз, бірақ ол Сибомананың (1985) берген 200 000-нан кем болмауы мүмкін. Эймс (1934) 1920-жылдардағы 41 276 адамды көрсетті, бірақ бұл айтарлықтай бағаланбаған болуы мүмкін. Велмерс (1971) 52 мың деп есептеген, бірақ бұл тек Эймстің болжамы болуы мүмкін. Эггон қоғамы туралы өте аз жазылған, ал Темпл (1922) және Эймс (1934) - Эггонның әлеуметтік ұйымы туралы сипаттамаларды қамтитын жалғыз көздер.

Диалектілері

Эггон әдетте жиырма бес өзара түсінікті диалектке бөлінеді, олардың кейбіреулері: Эггон Вангиби, Икка, Вана, Вашо, Вакама, Огне, Ангбашу, Алуши, Алогани, Ева, Набе, Лиззи, Эцзен, Арикпа және т.б. Диалектілерді талқылаған жалғыз автор - Сибомана (1985), оның талқылауы Кагбуға бағытталған, ол негізгі диалект деп мәлімдейді. Ол сондай-ақ Эггон диалектісінен деректерді келтіреді. Бенуэ-Конго салыстырмалы сөз тізімі (1969, 1972) екі диалекттің деректерін береді. Еггонның шығысында Эггон тобының тобы сөйлейтін Мадан тара жиырма алтыншы түрі болып табылады. Бұл тілді арнайы білімсіз түсіну мүмкін емес және ол басқа лекстерден тиімді жаңа тіл болу үшін жеткілікті түрде ерекшеленеді. Эггонның басқа сорттарымен нақты байланысы белгісіз.

Фоналогия

Қоршаған тілдерден айырмашылығы, Эггонның дауыстыларды жою арқылы тарихи түрде дамыған көптеген ырғақты кластерлері бар.

Жазба тілі

Эггонның әдеби стандартты тілі жоқ. Эггонның ең алғашқы жазба материалдары 1937 жылы, бәлкім, И. Д. Хепберн дайындаған жазба бөліктері болып көрінеді. Киелі кітап аудармасына таңдалған диалект Вана диалектісіне негізделген, бірақ ол басқа диалекттердің формаларымен толықтырылған, сондықтан белгілі бір топтың сөйлеуіне негізделмеген синтетикалық Эггон түрі. 1974 жылы Жаңа Келісімнің аудармасы аяқталды. Жаңа Келісімнің орфографиясы бұрынғы басылымдардан біршама өзгеше. Алайда, эггон тілінде жазылған әдебиеттер бар, олар эггон тілінде жазылған тілдің жақсарғанын айту үшін сенімділік береді. Сонымен қатар, еггондық ұл-қыздарды өздерінің тілі мен мәдениетіне үйрету және тәрбиелеу үшін жазғы сабақтар өткізіледі. Эггон тек шалғай аймақтардағы шіркеулерде қолданылады, ал оны хаусалар негізгі жол бойындағы барлық мекемелерде алмастырған. Алайда, Эггонды қайта қолдану туралы пікірлер бар. Бұған дәлел ретінде Eggon журналында жаңа материалдардың жариялануы, тарих және әдет-ғұрыптар туралы кітап және әйелдер журналы.