Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Винкт қазасы (Bloedbad van Vinkt) - Лис шайқасы кезінде 1940 жылы 26-28 мамырда Шығыс Фландриядағы Винкт және Мейгем ауылдарында неміс сарбаздары жасаған соғыс қылмысы. 86 мен 140-тың арасында бейбіт тұрғындар аңдып өлтірілген Вермахт әскерлері 377-ші жаяу әскер полкі 225-ші жаяу әскер дивизиясы, бельгиялық армияның ауылдағы қарсылығына жауап ретінде.
The Vinkt massacre (Bloedbad van Vinkt) was a war crime committed by German soldiers in the villages of Vinkt and Meighem in East Flanders on 26–28 May 1940 during the Battle of the Lys. Between 86 and 140 civilians were deliberately killed by Wehrmacht troops from the 377th Infantry Regiment of the 225th Infantry Division, supposedly in retaliation for the Belgian Army's resistance in the village.
Өмірбаян
Неміс армиясы батысқа қарай алға жылжуды жалғастыра отырып, британдық экспедициялық күшті (Дюнкеркке қашып құтылуға тырысқан) және бельгиялық әскерді кері итеріп жібергенде, Винкт ауылы маңызды нысанаға айналды, өйткені ол оңтүстікке қарай Генттен Лилльге дейінгі жолда және батысқа қарай неміс жолын бөгеген Шпидонк каналына қарай орналасқан. Алайда, 25 мамырда екі жақ та Француз соғысының нәтижесін білетін, француз армиясы құлдырап, бельгиялық армия британдықтардың кері қашуын қорғау үшін соғысты ұзартуға мәжбүр болды. Шпидонк каналы арқылы өтетін көпірді Бельгияның 1-ші дивизиясы "Шассер Арденне" қорғады, бұл сол кездегі Бельгия армиясында дивизиядағы бес полктің бірін танк полкіне айналдырды, қалғандары мотоциклмен және велосипедпен жүретіндер болды. Бір кездері бұл дивизия Бельгия армиясының ең ынталыларының бірі болып шықты. Бельгиялық команда көпірді қиратпауға, батысқа қарай бара жатқан ағылшындықтарға және оңтүстікке қарай бара жатқан бельгиялық босқындарға көмектесу үшін көпірді күзетуге шешім қабылдады. Бір миллионнан астам бельгиялық, олардың көпшілігі жаяу жүрді, өйткені әртүрлі әскерлер көліктер мен аттарды реквизициялады, олар босқындар болды. Винктте болған оқиға туралы хабарлар тағы бір миллион адамды оңтүстікке немесе батысқа қашуға мәжбүр етеді. Қызыл Крест мәліметтері бойынша маусым айының ортасына қарай Бельгия халқының 30%-ы елден кетіп қалған.
As the German Army continued to advance west and pushed back both the British Expeditionary Force (trying to escape to Dunkirk) and the Belgian army, the village of Vinkt became an important target, as it lay both on the road south from Ghent to Lille and astride the Schipdonk Canal, which blocked the German advance to the west. However, on May 25, both sides already knew the outcome of the Battle of France in which the French Army had collapsed, and the Belgian Army had been reduced to prolonging the war for the sole purpose of protecting the British retreat. The bridge over the Schipdonk Canal was being guarded by the 1st Belgian Division of Chasseurs Ardennais, which in the Belgian Army of the day then meant one regiment of tanks out of five regiments in a division, the rest being motor riders and cyclists. Coincidentally, this division turned out to be one of the most motivated in the Belgian Army. The Belgian command decided not to destroy but to guard the bridge to help as many British stragglers as possible on their way west and as many Belgian refugees as possible on their way south. More than one million Belgians, most of them on foot, as cars and horses had been requisitioned by the different armies, had become refugees. News of what happened at Vinkt would cause an additional one million to flee south or even west. By the middle of June, according to Red Cross figures, 30% of the Belgian population had left the country.
25 мамыр
25 мамырда көпірдің қасына келген Германияның 225-ші жаяу әскер дивизиясы, көбінесе Гамбург ауданының солтүстігіндегі Ицхеодан келген нашар даярланған сарбаздардан тұратын, оны кесіп өту мүмкін емес деп тапты. Олар 140 бейбіт тұрғындарды тұтқынға алып, оларды адам қалқаны ретінде қолданды. "Шассерс арденна" неміс позицияларын қиындатып, өту мүмкін болмай қалған кезде, тұтқындардың арасында граната жарылып, 27 адам қаза тапты.
Arriving near the bridge on May 25, the German 225th Infantry Division, consisting mostly of badly trained soldiers from Itzehoe in the North of the Hamburg area, found it impossible to cross. They took 140 civilians hostage and used them as human shields. As the Chasseurs ardennais continued to harass the German positions, and crossing remained impossible, a grenade exploded among the hostages and killed 27.
26 мамыр
Жексенбі күні немістер Меигем және Винкт шіркеулерінде және көршілес аймақтағы түрлі фермаларда тұтқындарды ұстады. Кейбір тұтқындар сол сәтте-ақ өлтірілді. Меигем шіркеуінде жарылыс болып, 27 адам қаза тапты.
On Sunday, the Germans took hostages at the Meigem and the Vinkt churches and at various farms in the neighbourhood. Some hostages were killed on the spot. At the Meigem church, an explosion killed 27 hostages.
27 мамыр
Адольф Гитлер неміс радиосында Бельгияның дереу және шартты түрде берілуін талап етті. Бельгияның королі Леопольд III өзінің бас қолбасшы ретінде қару-жарақты тастау үшін билігін қолданатынын мәлімдеді. Арденныйлық аңшылар оқиғаның өршуін білмей, әлі де көпірді ұстап, қорғап отырды. Белгісіз себептермен 225-ші дивизия тұтқындарды өлтіре бастады. Қауіпкерлер оңтүстікке қарай сапар шегіп бара жатқан бағаналардан кездейсоқ алынып, дереу өлім жазасына кесілді. Тек төрт адам ғана құтыла алды; біреуі, діни қызметкер, екі өлі әріптесімен жерленген.
Adolf Hitler, on the German radio, demanded Belgium's immediate and unconditional surrender. King Leopold III of Belgium announced to his government that he would use his authority as commander in chief to lay down arms. The Chasseurs ardennais, unaware of the developments, were still holding and defending the bridge against vastly superior odds. For unclear reasons, the 225th Division now started to execute their hostages. Refugees were taken out at random from the columns on the trek south and promptly executed. Only four managed to escape; one, a priest, survived by being buried under two dead colleagues.
28 мамыр
Леопольд III және Бельгия әскері таңертең ерте тұрып (герман уақыты бойынша таңғы 4-те, 5-те) берілді. Бұл Винктегі кісі өлтіруді тоқтатпады. Бас тартудан кейін тоғыз адам атып өлтірілді. Соңғы бес құрбанды өз қабірлерін қазып алуға мәжбүр болды.
Leopold III and the Belgian Army capitulated in the early morning (4 am, 5 am German time). That did not stop the killings in Vinkt. Nine hostages were shot after the capitulation. The last five victims were forced to dig their own graves beforehand.
Жәбірленушілердің жалпы саны
Көпшілік дереккөздер 86 мен 140-ға дейінгі құрбандарды айтады, 86 - өлім жазасына кесілген құрбандардың жалпы саны. Бұл айырмашылық тарихшылардың көпiр алдындағы құрбандарды және Мейгемдегі шіркеуде жарылыстан қаза тапқан 27 адамды қоса алғанда, басқа да тарихшылардың айтуынан туындайды. 25 мамырда жарылған гранатаның неміс болғандығы анық, бірақ шіркеудегі жарылыс әдетте бельгиялық артиллерияға тиесілі. Алайда, шіркеудегі жарылыс туралы дау-дамайлар әлі де бар, өйткені кейбіреулер кейіннен неміс офицерлерінің шіркеуге қол гранаталарын лақтырып жатқанын көрді деп мәлімдеді. Барлық әйелдер барымтаға алынғаннан кейін жарылыс алдында шіркеуден шығарылды, бұл оқиғаның барлық 27 құрбаны ер адамдар екендігін растады. 27 мамырда қашып құтылған діни қызметкер басқаша сурет салған. Ол өлі әйелдер мен балаларды, тіпті сәбилерді көрдім деп мәлімдеді. Кейіннен әйелдер мен балалардың мәйіті табылмағандықтан, егер бұл шын болса, онда оқиға орны кейіннен тазартылған, ал өлім жазаларының нақты саны әдеттегі 86 немесе 140-тан әлдеқайда жоғары. Алайда бельгиялық тарихшылардың көбісі діни қызметкер көрген босқындар қасақана емес, өрескел атыс кезінде өлтірілген деп санайды.
Most sources claim between 86 and 140 victims, 86 being the total number of executed victims. The divergence stems from the fact that other historians include the victims in front of the bridge and those 27 killed by the explosion at the church in Meigem. The exploded grenade on May 25 was almost certainly German, but the explosion at the church has usually been attributed to Belgian artillery. However, there remains a controversy over the church explosion, as some victims later claimed to have seen German officers throw hand grenades into the church, and all women hostages had been taken out of the church just before the explosion, which ensured that all 27 victims of the incident were male. A very different picture was painted by the priest who managed to escape on May 27. He claimed to have seen dead women and children, even babies. Since no corpses of women or children were later found, that would imply, if true, that the scene was later cleaned up, and the real death toll of the executions is much higher than the 86 or 140 usually claimed. However, most Belgian historians believe that any additional refugee victims seen by the priest were killed in crossfire and not intentionally.
Салдары
Бұл қаза туралы хабар тараған сайын, неміс баспасөз көздері оны жоққа шығарды немесе кешірді, бельгиялық азаматтар сарбаздар сияқты киінді деп мәлімдеді. Британдық газеттер оқиғаның нақты мәнін білгенмен, Бельгияда болғандықтан, оны жариялаудан бас тартты. Олар 1914 жылы "Бельгияны зорлау" деген мақтанышпен жасаған соғыс үгіт-насихаттарын қайталап жатырмыз деп айыпталудан қорықты. Белгиядан тыс жерлерде бұл оқиғаларға көп көңіл бөлінбесе де, олар жазасыз қалмады. Неміс офицерлері соғыс аяқталғаннан кейін сотталды. Винктедегі қырғынды елеулі еске алудың жоқтығына әртүрлі жазушылар, соның ішінде бельгиялық романист Ксавье Ханотт пікір білдірді.
As news of the carnage spread, German press sources denied it or excused it, claiming that Belgian civilians had dressed up as soldiers. Although British newspapers knew the exact story, they refused to press the point since it'd happened in Belgium. They were afraid of being accused that they were repeating the war propaganda claims that they had made in 1914 with the exaggeration of "The Rape of Belgium". Although largely ignored outside Belgium, the events did not go entirely unpunished. The German officers were tried after the war. The lack of conspicuous commemoration of the massacre in Vinkt has been commented upon by various writers, including the Belgian novelist Xavier Hanotte.