Кіріспе

Әлеуметтік практика - психологиядағы теория, ол әлеуметтік жағдайдағы практика мен контекст арасындағы байланысты анықтауға тырысады. Өзгерістерге деген ұмтылыс ретінде баса назар аударылған әлеуметтік практика екі түрде болады: белсенділік және зерттеу. Көбінесе адам дамуы аясында қолданылатын әлеуметтік практика білімді өндіруді және институционалдық және интервенциялық тәжірибелерді теориялық тұрғыдан талдауды қамтиды.

Психологиядағы білімі

Скрибнер зерттеулер арқылы барлық адамдарға географиялық жағдайына, нәсіліне, жынысына және әлеуметтік дәрежесіне қарамастан лайықты өмір сүруді түсінуге және жасауға тырысты. Антропологиялық далалық зерттеулер мен психологиялық эксперименттерді қолдана отырып, Скрибнер әр түрлі әлеуметтік және мәдени орталарда әлеуметтік тәжірибе арқылы адамның психикалық жұмыс істеуін және оның құрылуын тереңірек зерттеуге тырысты. Сондықтан ол әртүрлі институционалдық жағдайлардың тарихи және әлеуметтік жағдайларының адам әлеуметтік және психикалық жұмыс істеуі мен дамуымен өзара әрекеттесуін ескеретін этикалық бағдар арқылы әлеуметтік реформалар мен қоғамдастық дамуын жүзеге асыруды мақсат етті.

Қызмет түрінде

Әлеуметтік практика - бұл жеке, отбасылық, қоғамдық және жұмыс өміріндегі адамдардың дағдылары, білімі мен түсінігіне назар аударатын тәжірибелік қоғамдастық қарым-қатынасын құру арқылы қызығушылық білдіретін қауымдастықтармен қарым-қатынасты қамтиды. Әлеуметтік тәжірибеге қатысты бұл тәсілде белсенділік зерттеу күн тәртібіне қарамастан әлеуметтік өзгерістер үшін қолданылады. Іс-әрекет теориясы қоғамда қандай да бір өзгерістерді немесе трансформацияларды әкелетін объектіге немесе мақсатқа жету үшін жұмыс істейтін қатысушылардың жүйесін пайдалануды ұсынады.

Сұрау салу ретінде

Әлеуметтік тәжірибе зерттеулер шеңберінде жеке адамды қоршаған ортамен интеграциялауға бағытталған, сонымен бірге контекст пен мәдениеттің жеке адамның жалпы әрекеттері мен практикасына қалай байланысты екенін бағалайды. Әлеуметтік практиканың өзі іс-әрекет болғаны сияқты, зерттеу әлеуметтік іс-әрекеттің қалай пайда болатынына және оның негізгі себептері мен нәтижелерін анықтауға бағытталған. Ғылыми зерттеулер әлеуметтік практиканың нақты теориясы ретінде жасалуы керек, оның көмегімен ғылыми зерттеу мақсаттары философиялық парадигмалармен емес, зерттеушілердің әлеуметтік іс-қимылдың нақты түрлеріне деген міндеттемелерімен анықталады.

Білім

Білім беру саласында әлеуметтік тәжірибе - бұл ересектер мен балалардың өзара әрекеттесуін бақылау, олардың ниеттерін анықтау және басқалардың реакциясын өлшеу. Әлеуметтік тәжірибеде сауаттылық қоғамның қайта жаңғыруының басты аспектісі және өмір бойы білім алудың кең ауқымды күн тәртібінің бөлігі ретінде қарастырылады. Әсіресе, сауаттылық әлеуметтік тіл мен әлеуметтік сәйкестік арқылы әлеуметтік тәжірибені енгізу үшін оқытудың бір саласы болып саналады. Білім берудегі әлеуметтік тәжірибеге сәйкес, сауаттылық пен сандылық - негізгі дағдылардың қарапайым жиынтығы емес, күрделі мүмкіндіктер. Сонымен қатар, ересектер білімдерін, дағдыларын және түсініктерін өздерінің проблемалары мен қиындықтарымен байланысты деп санаса, оларды көбірек дамытады және сақтайды. Әлеуметтік тәжірибелік көзқарастар жергілікті сауаттылыққа және әдебиетке байланысты тәжірибелерге баспамен қарым-қатынаста болатын орта мен топтардың әсер етуіне бағытталған.

Өнер

Әлеуметтік практика да өнер жасаудың құралы болып саналады. Әлеуметтік практика өнері өнер білім берудегі өсіп келе жатқан қысымға жауап ретінде көркемөнердің әлеуметтік және қатысу форматтары арқылы бірлесіп жұмыс істеу үшін көркемөнершілердің қалауларынан және көркемөнер көрермендерінің медиа-қалыптастығының артуынан пайда болды. "Әлеуметтік практика өнері" - бұл әлеуметтік белсенділікті негізгі құрал ретінде пайдаланатын өнер туындылары үшін қолданылатын термин. Оған әр түрлі атаулар да беріледі: әлеуметтік белсенділік, қоғамдық өнер, жаңа жанрлық қоғамдық өнер, қатысушылық өнер, интервенциялық өнер және бірлесіп жұмыс істеуші өнер. Әлеуметтік тәжірибе ортасында жұмыс істейтін суретшілер жеке тұлғалармен, қауымдастықтармен, мекемелермен немесе олардың үйлесімдерімен бірлесіп, дәстүрлі галерея мен музей жүйесінің ішінде де, сыртында да бар қатысушы өнерді құру арқылы жобаларды әзірлейді. Әлеуметтік тәжірибеде жұмыс істейтін суретшілер өз жұмыстарын белгілі бір аудиториямен бірге жасайды немесе бар әлеуметтік жүйелердегі пікір алысуды қозғайтын немесе әлеуметтік алмасуды ынталандыратын сындық араласуларды ұсынады. Әлеуметтік практикадағы өнер жұмысы аудитория, әлеуметтік жүйелер мен суретшінің арасындағы өзара әрекеттесуге назар аударады. Әлеуметтік өзара іс-қимыл компоненті жобаны ынталандырады, басқарады немесе кейбір жағдайларда оны толықтырады. Жобалар дәстүрлі студиялық медианы қамти алса да, олар әр түрлі визуалды немесе әлеуметтік формаларда (өзгермелі контекстке және қатысушылардың демографиясына байланысты) орындалу, әлеуметтік белсенділік немесе қоғамдастықтарды ортақ мақсатқа ұмтылу сияқты жүзеге асырылады.