Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Испан генералы және Жаңа Испанияның вице-королі (17381799) Juan Vicente de Güemes Padilla Horcasitas y Aguayo, 2nd Count of Revillagigedo (испанша, нұсқа аты: Juan Vicente de Güemes Pacheco de Padilla y Horcasitas, segundo conde de Revillagigedo) (5 сәуір 1738 жылы Гаванада 2 мамыр 1799 жылы Мадридте) испандық әскери офицер және 1789 жылдың 17 қазанынан 1794 жылдың 11 шілдесіне дейін Жаңа Испанияның вице-королі болды. Ол испан колониялық дәуірінің ең үздік әкімшілерінің бірі және ұлы реформатор ретінде танымал.
Spanish general and viceroy of New Spain (1738–1799)
Juan Vicente de Güemes Padilla Horcasitas y Aguayo, 2nd Count of Revillagigedo (Spanish, with variant name: Juan Vicente de Güemes Pacheco de Padilla y Horcasitas, segundo conde de Revillagigedo) (5 April 1738 in Havana – 2 May 1799 in Madrid) was a Spanish military officer and viceroy of New Spain from 17 October 1789 to 11 July 1794. He is known as a great reformer and one of the finest administrators of the Spanish colonial era.
Жастық шағы мен әскери мансабы
Жас кезінен бастап Гуэмес Падилла Хоркаситас әскерде қызмет етті және британдық Гибралтарды испандық қоршауға қатысумен ерекшеленді. Ол подполковник дәрежесіне дейін көтерілді. Ол Карл III әскери орденінің рыцары, Бенилова и Риваррожаның бароны және оның патшалық палатасының иегері болды.
From a young age, Güemes Padilla Horcasitas served in the army, and distinguished himself participating in the Spanish siege of British Gibraltar. He rose to the rank of lieutenant colonel. He was a knight of the military Order of Charles III, baron of Benilova y Rivarroja and lord of the bedchamber to his majesty.
Вице-патшалық алғашқы күндер
Ол Веракруске 1789 жылы 8 қазанда келді және он жетінші күні вице-король, генерал-капитан және Аудиенсия президенті қызметтерін алды. Ол Криоллолардың үшінші вице-падишасы болды. Оның әкесі Хуан Франсиско де Гуэмес и Хоркаситас, 1-ші граф Ревильягигедо, Куба аралының генерал-капитаны, ол жерде ұлы дүниеге келді, кейіннен Жаңа Испанияның вице-королі болды (1746-55). Бала күніне үш-төрт сағат ұйықтап, таңғы сағат 1-де жұмыстан шығады. Гумес Падилья билікке келгеннен кейін бір апта ішінде заңсыздар тобы бас қаланың саудагері және басты азаматы Хоакин Донгоны және оның он қызметкерін өлтірді. Гүмес Падильяға қылмыскерлерді табу, соттап, өлім жазасына кесу үшін 13 күн ғана кетті. Бланко, Алдама және Квинтеро, барлығы испандар, 7 қарашада Мексика алаңында қылмыстар үшін ағашқа ілінген. Осыған байланысты ол әділдіктің қорғаушысы деп аталды. Оның тұсында тағы екі маңызды кісі өлтірілді. Біріншісі - Мерсед монастырының префекті, оны өз орденінің діни қызметкері 1790 жылы 23 қыркүйекте өлтірді. Екіншісі 1792 жылы 25 маусымда Лукас де Гальвестің, Юкатанның губернаторы және генерал-капитанының өлтірілуі болды.
He arrived at Veracruz on 8 October 1789 and took up the offices of viceroy, captain general and president of the Audiencia on the seventeenth. He became the third Criollo viceroy. His father, Juan Francisco de Güemes y Horcasitas, 1st Count of Revillagigedo was captain general of the island of Cuba, where the son was born, and later viceroy of New Spain (1746–55). The son was said to sleep only three to four hours a night, arising at 1 a. m. to begin a day's work. Within a week of Güemes Padilla taking office, a gang of outlaws murdered Joaquín Dongo, a merchant and principal citizen of the capital, and ten of his employees. Güemes Padilla took only 13 days to have the gang located, tried and executed for the murders. Blanco, Aldama and Quintero, all Spaniards, were garroted for the murders on 7 November on a scaffold in the Plaza de Mexico. For this, he was often called the Vindicator of Justice. Two other prominent murders occurred during his term. The first was that of the prefect of the monastery of Merced, killed by a priest of his order 23 September 1790. The other was the murder on 25 June 1792 of Lucas de Gálvez, governor and captain general of Yucatán.
Оның басқарудағы қиындықтар
Ол астананың көшелері, базарлары, жаяу жүргіншілер алаңының шаңырағы мен ластануын көрді. Көпшілігі жұрт алдында тек қана жұқа шапан мен шаладан жасалған шапқыр киіп жүрді. Үйлер нашар салынған, жақсы күтілмеген. Халықтың білім беру деңгейі төмендеді. Бастауыш мектептер тегін емес, басқа да мемлекеттік мектептер жетіспеушілікке ұшырады. Көшелердің көбісі жөнделмеген, тек жаяу немесе қашырмен жүру үшін жарамды. Әскердің жағдайы шоқтырды.
He found the capital run down and dirty—the streets, the markets, the promenades. Most of the people appeared in public wearing nothing but thin robes and battered straw hats. Houses were badly made and badly cared for. Public education had deteriorated. There were no free primary schools and other public schools were deficient. Most streets had not been maintained, and were fit for travel only by foot or by mule. The state of the army was shocking.
Оның реформалары
Ол дереу вице-король сарайының тазалануын және азық-түлік сатушыларының дүкендерін жоюды бұйырды. Ол тұрғындарға көшеге қоқыс тастауға тыйым салды. Ол көшедегі жолсыз жануарларды алып тастады. Ол биліктің рұқсатысыз ешқандай ғимараттың салынуына тыйым салды. Ол қала орталығынан тыс көшелерді тас төсеуді жалғастырды. Ол мемлекеттік қызметкерлердің арасында пара алу мен сыбайлас жемқорлықты азайтуға көп күш салды. Ол үкіметте жаңа әкімшілік жүйе енгізді (бұрынғы вице-король Алонсо Нунес де Харо и Пералта бастаған). Ол соттарды қайта ұйымдастырып, түрлі қалаларда жергілікті тұрғындарға арналған мектептер құрды. Ол Сан-Карлос академиясына білікті мұғалімдерді жалдап, математика кафедрасын құрды. Ол сонымен қатар жергілікті тұрғындардың бас ауруханасында анатомия кафедрасын құрды. Ол негізгі қалалардың жоспарларын жасады, зауыттар құруға ынталанды, сондай-ақ Мехико қаласындағы су бұру жүйесін салу жұмыстарын жалғастырды. Ол мата өсіруді - мақта, қымыз, зығыр және шөп өсіруді ынталандырды және ағаш кесуді реттеді. Гумес Падилья Мексика қаласын тазартып, сол қала мен басқа қалаларға көше жарықтарын орнатуды жалғастырды. Оның өкілеттігі аяқталғанға дейін Мехиконың барлық негізгі көшелері жарықтандырылды. Ол Веракрус, Акапулько, Гвадалахара, Сан-Блас және Толука қалаларына автокөлік жолдарын салуды күшейтті және интенденциялардың астаналарына екі апталық пошта қызметін құрды. Ол қажетті қоғамдық ғимараттар мен су құбырларын салуды қолдады. Ол түнгі қарауыл мен өрт сөндіру бригадасын құрды. Ол колонияның жалпы мұрағатын да құрып, ескі және маңызды құжаттарды жинады. Ол зираттарды қала сыртында қалдыруды бұйырды. Ол жағалауды қорғау үшін жаңа кемелер жасатты. Француз төңкерісіне қарсылық ретінде ол жаңа идеяларды білдіретін кітаптар мен мерзімді басылымдарды импорттауға тыйым салды. Испанияның Франциямен соғысы өте қымбатқа түсіп, Гумес Падилья әдеттегі ақшалай аударымдардан басқа, ана еліне үш миллион песо жіберді. Ол Мексикадағы Плаза-де-Армас алаңында қазба жұмыстарын бастады, оның барысында ацтектердің күнтізбесі табылды (1790). (Бұл көшелерді тегістеу жобасының бір бөлігі болды.) 1792 жылы ол Корольдік тау-кен колледжін құрды. Ол Флора мексиканына (1894) әкелетін Мартин Сесе и Лакастаның ботаникалық зерттеулеріне көмектесті. Ол елді мекенді санақтан өткізуді бұйырды. Олардың саны - 448000 адам.
He immediately ordered the cleaning of the viceroy's palace, banishing the food sellers' stalls. He prohibited the population from throwing trash in the streets. He removed stray animals from the streets. He ordered that no building be constructed without a license from the authorities. He continued the cobblestone paving of the streets outside of the city center. He did much to lessen the bribery and corruption among government employees. He implemented a new administrative system of intendancies in the government (begun by a previous viceroy, Alonso Núñez de Haro y Peralta). He reorganized the courts and founded schools for Indigenous in various cities. He hired competent teachers for the Academy of San Carlos, and founded a chair in mathematics. He also set up a chair in anatomy at the General Hospital of the Natives. He ordered plans be created for the principal cities, stimulated the establishment of factories, and continued the work on the drainage system of Mexico City. He stimulated the cultivation of plants for textiles—cotton, hemp, flax and mulberry—and regulated the cutting of wood. Güemes Padilla cleaned up Mexico City and continued to install street lights there and in various other cities. All of the principal streets of Mexico City were lighted by the end of his term. He intensified the construction of highways to Veracruz, Acapulco, Guadalajara, San Blas and Toluca and established biweekly mail service to the capitals of the intendencies. He promoted the construction of needed public buildings and aqueducts. He instituted night patrols and fire brigades. He also established the general archives of the colony, bring together old and important documents. He ordered that cemeteries be outside the city. He had new ships built for the protection of the coasts. As a reaction to the French Revolution, he prohibited the importation of books and periodicals expressing the new ideas. Spain's war with France was very expensive, and Güemes Padilla sent three million pesos to the mother country, in addition to the usual remittances. He initiated excavations in the Plaza de Armas in Mexico City, during which the Aztec calendar stone was discovered (1790). (This was part of a project to level the streets.) In 1792 he founded the Royal College of Mining. He aided the botanical investigations of Martín Sessé y Lacasta, which were to result in the Flora mexicana (1894). He ordered that a census be taken of the colony. There were 4,484,000 inhabitants.
Барлау жұмыстары
Алессандро Маласпина, "Дескубиерта" және "Атревида" корветтерінің командирі 1791 жылы Испанияның колониялары арқылы ғылыми және саяси сапары кезінде Мексикаға келді. Маласпана өзінің бірнеше офицерлеріне отарлық мұрағаттар мен жазбаларды зерттеуді тапсырды. Бұл Маласпина экспедициясының саяси міндеттерінің бірі болды, ол үшін Маласпина мен оның офицерлері вице-корольдік биліктен жоғары болды, олар тиісті деп санаған кез-келген құжаттарға қол жеткізуге рұқсат берді. Дионисио Алкала Галиано Маласпинаның офицерлері тобының қолбасшысы болды. Мексикада Маласпина Испания патшасынан Аляскадағы Солтүстік-Батыс өткелін зерттеу туралы бұйрық алды. Акапулькоға оралған кезде Маласпана 1791 жылы Тынық мұхитының солтүстік-батысына Гумес Падилья жіберген Франсиско де Элиза экспедициясының нәтижесінде Грузия тұзағының кіреберісінің ашылғанын білді. Гумес Падилья 1791 жылдан бастап Хуан-де-Фука тұзағын зерттеу үшін тағы бір экспедицияны дайындады. Ол Франсиско Антонио Мореллдің қол астында екі жаңадан салынған шхуналарды - "Мексикана" және "Сутилді" пайдаланатын болды. Бірақ Маласпина шхуналарды өз қолына алып, Мореллдің орнына Алкала Галианоны орнатқан және кемелерді Грузия тұзағын зерттеуге жіберген. Галиано экспедициясы 1792 жылы болды. 1794 жылы Испанияға оралғаннан кейін Маласпана саяси себептермен тұтқындалғандықтан, оның экспедициясының есебі ешқашан жарияланбады. Галианоның зерттеу есебі 1802 жылы жарияланды, бірақ Маласпана туралы барлық сөз алынып тасталды. Оның орнына Галиано Маласпинаның орнына Гуэмес Падильяның басшылығымен жұмыс істеді. Бұл аңыз әлі күнге дейін кеңінен келтіріліп келеді. Оның зерттеуге демеушілігіне байланысты Солтүстік Америкадағы бірнеше жер оның есімін алып жүр, мысалы, Сан-Хуан аралы, Оркас аралы, Ревиллагигедо аралы, Падилья шығанағы және Гуэмес аралы. 1789 жылы ол вице-корольдік билікке келген кезде Солтүстік Америкадағы испандықтардың дәулеті кеңінен таралған болатын. Ол барлауды қолдайтын болса да, Тынық мұхиттың солтүстік-батысын иелену үшін қанша ақша жұмсалатынын бағаламады және ол өзінің алдыңғысының сол жерде әскер құруға күш салғандарына қарсылық көрсетті.
Alessandro Malaspina, commander of the corvettes Descubierta and Atrevida, arrived in Mexico in 1791 during his scientific and political voyage throughout the Spanish colonies. Malaspina assigned several of his officers to investigate the colonial archives and records. This was one of the political tasks of the Malaspina expedition, for which Malaspina and his officers had royal authority above that of the viceroy, authorizing access to any and all documents they might think relevant. Dionisio Alcalá Galiano was in command of the party of Malaspina's officers. While in Mexico Malaspina received orders from the king of Spain to investigate a rumored Northwest Passage in Alaska. While returning to Acapulco Malaspina learned of the discovery of the entrance to the Strait of Georgia, a result of the expedition of Francisco de Eliza sent by Güemes Padilla in 1791 to the Pacific Northwest. Güemes Padilla had been preparing another expedition to explore the Strait of Juan de Fuca since 1791. It was to be under the command of Francisco Antonio Mourelle, using two newly built schooners, Mexicana and Sutil. But Malaspina was able to take control of the schooners, replaced Mourelle with Alcalá Galiano, and sent the ships to explore the Strait of Georgia. Galiano's expedition took place in 1792. Because Malaspina was imprisoned for political reasons upon his return to Spain in 1794 the account of his expedition was never published. Galiano's exploration account was published in 1802, but with all mention of Malaspina removed. It was instead said that Galiano operated under the direction of Güemes Padilla instead of Malaspina. This fiction continues to be widely cited to the present day. Because of his sponsorship of exploration, several places in North America bear his name, such as San Juan Island, Orcas Island, Revillagigedo Island, Padilla Bay, and Guemes Island, among others. When he took the office of viceroy in 1789, the Spanish claims in North America had reached their widest extent. Although he sponsored exploration, he did not see the Pacific Northwest as being worth what it would cost to maintain possession of it and he resisted his predecessor's efforts to build up the army there.
Әкімшілігінің аяқталуы
1794 жылы Аюнтяменто (қала үкіметі) шағымдары Индия Кеңесінің алдында вице-корольге қарсы juicio de residencia-ға әкелді. (Ол жемқорлыққа қарсы күресімен жаулар жасады.) Вице-корольге Испанияға оралып, әртүрлі айыптауларға қарсы қорғаныс жасауы бұйырылды. Ол айыпсыз деп танылып, кеңес мүшелеріне сот шығынын төлеуге бұйырылды. Өзінің жақсы еңбегіне және билік еткен халқының арасында танымалдылығына қарамастан, Гуэмес Падилья билікте тек бес жыл болды. Испанияның патшасы Карл IV-тің атымен билік жүргізсе де, оның патшайымы Мария Луиза Пармдық және оның сүйіктісі Мануэль де Годой биліктің басым бөлігін өз қолына алды. Годой Гуэмес Падильяның реформаларымен және Тынық мұхиттың солтүстік-батысындағы аумақтық амбициялардың жоқтығымен келіспеді. Годой оны мүмкіндігінше тезірек ауыстырды.
In 1794 complaints from the Ayuntamiento (city government) led to a juicio de residencia against the viceroy before the Council of the Indies. (He had made enemies by his fight against corruption.) The viceroy was ordered to return to Spain to mount a defense against the various charges. He was absolved and the councilmen were ordered to pay costs. Despite his good work and popularity with the people he ruled, Güemes Padilla lasted only five years in office. Although King Charles IV was the nominal ruler of Spain, his queen, Maria Louisa of Parma, and her lover, Manuel de Godoy, held most of the power. Godoy was not in agreement with Güemes Padilla's reforms and lack of territorial ambitions in the Pacific Northwest. Godoy replaced him as soon as he could.
Өлім және мұра
Алясканың оңтүстік-шығысындағы Александр архипелагындағы Ревильягигедо аралы, қазіргі Вашингтон штатындағы Сан-Хуан аралдары және Мексикадағы Баха-Калифорния түбегінің оңтүстік-батысындағы Ревильягигедо аралдары оның есімімен аталған. Сондай-ақ, Испанияның Гижон қаласында Ревиллагигедо сарайы бар. 1799 жылы 2 мамырда (кейбір дереккөздерде 12 мамыр) Мадридте қайтыс болды. Жаңа Испанияда ол үшін қатты қайғы-қасірет шекті. Өзінің құрметіне Карл IV өз ұрпақтарын Испанияның гранделері етіп тағайындады.
Revillagigedo Island, in the Alexander Archipelago of southeast Alaska was named for him, as were the San Juan Islands in what is now the United States state of Washington and the Revillagigedo Islands, southwest of the Baja California peninsula in Mexico. There is also a Palacio de Revillagigedo in Gijón, Spain. He died on 2 May 1799 (some sources say 12 May) in Madrid. He was greatly mourned in New Spain. In his honor, Charles IV made his descendants grandees of Spain.