Кіріспе

Венгриялық еврей этнографы, тарихшысы және антропологы Рафаэль Патай (иврит тілінде רפאל פטאי; 22 қараша 1910 жыл - 20 шілде 1996 жыл), тумасы Эрвин Гьёрги Патай, венгриялық еврей этнографы, тарихшысы, шығыстанушы және антропологы.

Отбасылық негіздер

Патай 1910 жылы Австрия-Мажарстанның Будапештте Эдит Патайдың (негіздегі аты Эренфельд) қызы болып дүниеге келген. Патайдың анасы Наггварда туған, неміс тілінде сөйлейтін еврей ата-аналары өздерінің қыздарын венгр тіліндегі мектепке жіберіп, мажарлық ұлтшылдыққа деген берік сенімдерін білдірді. Ата-анасы екеуі де венгр және неміс тілдерін еркін сөйлейді және балаларын екі тілде де еркін сөйлеуге тәрбиелейді. 1947 жылы Патай Нью-Йоркке антропологиялық зерттеулер үшін викинг қорынан (кейіннен Веннер Грен антропологиялық зерттеулер қоры деп аталды) стипендиямен барды; ол сонымен қатар Мексикадағы еврейлерді зерттеді. Патай АҚШ-та тұрып, 1952 жылы азамат болып қабылданды. Ол еліміздің ең беделді колледждерінде, соның ішінде Колумбия, Пенсильвания, Нью-Йорк, Принстон және Огайо университеттерінде қонақ профессорлық қызметтер атқарды. 1948-1957 жылдары Дропси колледжінде және Фэрли Дикинсон университетінде антропологияның толық профессорлық лауазымын атқарды. 1952 жылы Біріккен Ұлттар Ұйымынан Адам қатынастары аймағы файлдары үшін Сирия, Ливан және Иордания бойынша зерттеу жобасын жүргізуді сұрады. Патайдың еңбектері кең ауқымды, бірақ негізінен ежелгі еврейлер мен исраилдіктердің мәдени дамуына, яһуди тарихы мен мәдениетіне және жалпы Таяу Шығыстың антропологиясына бағытталған. Ол жүздеген ғылыми мақалалар мен бірнеше ондаған кітаптардың, соның ішінде үш томдық автобиографиялық кітаптардың авторы болды. 1985 жылы Нью-Мексико музейінде көрмеге қатысқан.

Жеке өмір

Патай Наоми Толковскиге тұрмысқа шықты, оның отбасы ХХ ғасырдың басында Палестинаға көшіп келді; олардың екі қызы болды, Дженнифер (1942 жылы туған) және Дафна (1943 жылы туған). Ол 1996 жылы 85 жасында Аризона штатының Тусон қаласында қайтыс болды. Иерусалимдегі Еврей университетінің органикалық химияның ұзақ уақыт профессоры Саул Патай (1918-1998) оның ағасы болды.