Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Эрнест Эгертон Вуд (18 тамыз 1883 17 қыркүйек 1965) - ағылшындық йог, теософист, санскрит ғалымы және көптеген кітаптардың авторы, соның ішінде Концентрация Медитацияға көзқарас, Йога және Үндістанның ойлауының шыңы (1967).
Ernest Egerton Wood (18 August 1883 – 17 September 1965) was a noted English yogi, theosophist, Sanskrit scholar, and author of numerous books, including Concentration – An Approach to Meditation, Yoga and The Pinnacle of Indian Thought (1967).
Жастар және білім беру
Англияның Манчестер қаласында туған Вуд Манчестер қалалық технология колледжінде білім алды, онда химия, физика және геологияны зерттеді. Буддизм мен йогаға қызығушылық танытқандықтан, ол жасөспірім шағында санскрит тілін үйрене бастады. Ол 1907 жылы 24 жасында жергілікті Теософистер қауымының президенті болды, содан кейін 1908 жылы қоғамның әлемдік штаб-пәтеріне, Үндістанның Адьяр қаласына көшіп, үлкен әлемді қабылдады.
Born in Manchester, England, Wood was educated at the Manchester Municipal College of Technology, where he studied chemistry, physics and geology. Because of his interest in Buddhism and Yoga, he began studying Sanskrit during his late teen years. He became president of his local Theosophist chapter in 1907 at age 24, then embraced the larger world by moving in 1908 to Adyar, India, the Society's world headquarters.
Теософия
Жас кезінде Вуд теософияға қызығушылық танытты, өйткені теософист Энни Бесанттың лекцияларын тыңдады. Ол қоғамның Манчестер ложасына қосылды және 1908 жылы Теософиялық қоғамның президенті болған Бесантпен бірге Үндістанға барды. Вуд Бесант пен Чарльз Вебстер Лидбитермен бірге жұмыс істеді, олар 1909 жылы Адьярға келген болатын. Вуд Leadbeater-тің бала Джидду Кришнамуртиді тапқанын байқады, ол көп ұзамай Кришнамуртиді "келе жатқан Әлемдік мұғалімнің" құралы деп жариялады. Вуд бұл жаңалықты 1936 жылы жарық көрген "Бұл теософия ма?" атты автобиографиясында және одан кейін жазылған екі мақаласында баяндаған. Бесант ұсынысы бойынша Вуд білім беру саласында қызмет атқарады, 1910 жылдан кейін Теософиялық қоғам құрған бірнеше мектептер мен колледждердің директоры болып қызмет етеді. Вуд физика профессоры, Синд Ұлттық колледжінің және Маданапалле колледжінің директоры және президенті болды. Вуд теософиялық идеяларды насихаттап, лекцияларды өткізуге және теософиялық тақырыптар бойынша көптеген мақалалар, очерктер мен кітаптар жариялауға мүмкіндік берді, олардың ішінде Хелена П. Блаватскаяның "Сырлы ілім" жинағы бар. Ол бүкіл Үндістанда дәріс оқыды және Азия, Еуропа және Американың көптеген елдеріне сапар шекті. 1932 жылы сәуірде "Конте Россо" кемесінде рухани ұстаз Мегер Бабамен кездесті. Ол Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғанға дейін Үндістанда тұрып, кейін АҚШ-қа көшіп барды. Вуд Теософиялық қоғамның болашағы туралы көңілі қалды және йога классикасын зерттей бастады. Кришнамурти ісі қоғамның бөлінуіне себеп болғаннан кейін Вуд 1933 жылы Энни Бесант қайтыс болғаннан кейін президент лауазымына сайлауға үгіт-насихат жүргізді. Ол Джордж Арундейлден, Чарльз Лидбитердің жақын одақтастарының бірі, жеңілді. Қоғамның бағытынан көңілі қалған, бірақ қазір жетілген және тәуелсіз Кришнамуртиге таң қалған Вуд йогаға бет бұрды.
As a young man, Wood became interested in Theosophy after listening to lectures by the theosophist Annie Besant, whose personality impressed him greatly. He joined the society's Manchester lodge and in 1908 followed Besant, who had become President of the Theosophical Society Adyar, to India. Wood became one of her assistants, working with Besant and Charles Webster Leadbeater, who had arrived in Adyar in 1909. Wood observed the discovery of the boy Jiddu Krishnamurti by Leadbeater, who soon declared Krishnamurti to be the vehicle for the "coming World Teacher". Wood's account of this discovery is in his autobiography, Is this Theosophy ?, published in 1936, and in two articles written after that. At Besant's suggestion, Wood became involved in education, and after 1910, he served as headmaster of several schools and colleges founded by the Theosophical Society. Wood became Professor of Physics, Principal and President of the Sind National College and the Madanapalle College, both teaching colleges of the Bombay and Madras Universities. Wood promoted theosophical ideas, conducting lecturing tours and publishing numerous articles, essays and books on a variety of theosophical subjects, among them a digest of Helena P. Blavatsky's Secret Doctrine. He lectured throughout India and travelled to many countries in Asia, Europe, and the Americas, meeting the spiritual teacher Meher Baba aboard the ship Conte Rosso in April 1932. He continued to reside in India until the close of World War II, when he relocated to the United States. Wood become disillusioned about the future of the Theosophical Society and began to study the yoga classics. Following the Krishnamurti affair, which caused a splitting of the society, Wood campaigned for election to the office of president after Annie Besant's death in 1933. He was defeated by George Arundale, one of Charles Leadbeater's close allies, in a campaign that Wood later described as unfair and questionable. Disenchanted with the society's direction, but impressed with the now mature and independent Krishnamurti, Wood turned to Yoga.
Йога
Үндістанда Вуд көптеген йогилер мен индуистік ғұламалармен кездесті. Ол бала кезінде сэр Эдвин Арнольдтың "Азияның жарығы" атты кітабын оқығаннан кейін, йогашы, вегетарианшы және алкогольден аулақ болғандықтан, оны Үндістан йогилері жылы қабылдады, олардың көбі Вудтың достары мен кеңесшілері болды. Ернест өмір бойы салтбасты болып, балалы болмады. Адьярдағы алғашқы жылдары Майсур провинциясындағы Шри Шрингери Шиваганга Самсастанам Ведантика монастырының басшысы Шри Джагат Гуру Шанкара Чарья Свами Вудқа "Шри Саттикиграганга" атағын берді. Эрнест пен Хилда Хьюстонға, Техасқа 1950 жылдардың соңында қоныс аударды, онда олар 1959 жылы Хьюстонның унитариандық қауымдастығында белсенді болды. "Хильда қауымдастық кітапханасын құруға көңіл бөлді және Монтессори мектебін құру туралы айта бастады. Эрнестке жиі-жиі шабыттандырарлық баяндамалар айтуды тапсырды". Олар 1962 жылдың күзінде Монтессори мектебін сәтті ашып, көбінесе унитариандық ата-аналардың балаларын оқытады. Хильда мен Эрнест Монтессоридің барлық материалдарын және Мария Монтессоридің жазбаларын Англия мен Үндістаннан тапсырды. 1962 жылы АҚШ-та олардың ешқайсысы болмаған. Эрнест Вуд мектептің бірінші қамқоршылар кеңесінің президенті болды. Олар Хьюстонның Спринг Бранч ауданындағы Уерт Роудтағы Қауымдастық үйіне жақын орналасқан шағын коттеджге қоныс аударды. Олар мектепті 1965 жылы Ернест пен 1968 жылы Хилда қайтыс болғанға дейін қамқорлықпен жүргізді. Қамқоршылар кеңесі "Орман мектебінің" атын оның негізін қалаушылардың есімімен атауды шешті. Вуд 1965 жылы 17 қыркүйекте, қайтыс болды. Бұл Шанкараның "Вивека Чудамани" атты аудармасын аяқтағаннан кейін, ол өлімнен кейін жарық көрді.
In India, Wood had encountered many yogis and Hindu pundits. As a practising yogi, vegetarian and teetotaller, having adopted this lifestyle after reading Sir Edwin Arnold's The Light of Asia in his boyhood, he was warmly received by Indian yogis, many of whom became Wood's friends and advisers. Ernest also practiced celibacy throughout his life and would have no children. During his early years in Adyar, the Head of the Vedantic Monastery Shri Shringeri Shivaganga Samasthanam in Mysore Province, Sri Jagat Guru Shankara Charya Swami, bestowed upon Wood the title of "Shri Sattwikagraganya" in recognition of his efforts to introduce Indian pupils to Sanskrit. Ernest and Hilda made their home in Houston, Texas in the late 1950s where they became active in the Unitarian Fellowship of Houston in 1959. "Hilda focused on developing a Fellowship library and began talking about establishing a Montessori school – Ernest was frequently asked to deliver inspirational talks." They successfully opened the Montessori school in the Fall of 1962 with a student body of children of mostly Unitarian parents. Hilda and Ernest ordered all the Montessori materials and Maria Montessori's writings from England and India – none existed in the US in 1962. Ernest Wood was president of the school's first Board of Trustees. The couple took up residence in a small cottage adjacent to the Fellowship property on Wirt Road in the Spring Branch district of Houston. They nurtured the school until Ernest's death in 1965 and Hilda's in 1968. The board of trustees decided to name School of the Woods after its founders. Wood died on 17 September 1965, days after finishing his translation of Shankara's Viveka Chudamani, which was posthumously published and entitled The pinnacle of Indian thought.
Шығармалары
Гаруда Пурана (Сародхара). "Хиндулардың қасиетті кітаптары" (The Sacred Books of the Hindus), том. 9. Қалай? Үнді баспасы 1911 ж. Жеті сәуле. 1925 жыл. "Иә, құдайдан келген". Теософиялық баспа 1927. Ағылшын азаматы Үндістан анасын қорғайды. "Индия анасына" толықтай сындарлы жауап, Ганеш және компаниясы, 1929 ж., 1930 жылы қайта қаралған. "Индустардың оккульттік жаттығулары", 1931 (Теософиялық баспа үйі "Йоганың жеті мектебі" деген атпен 1976 жылы қайта жарияланды). Билеп тұрған Шиваны мадақтау жыры. Ганеш және компаниясы 1931. Ақыл-ой мен есте сақтау қабілетін дамыту. Теософиялық баспа үйі, 1936. Бұл теософия ма ? (Өмірбаян) Райдер және компания, 1936. "Практикалық йога, ежелгі және қазіргі заман" Пол Брэнтонның кіріспесімен. E. P. Dutton & Co., Inc. 1948 жылы құрылған. Ойланудың бір әдісі - ойлау. Теософиялық баспа үйі 1949. Глориустың болуы, Веданта философиясының зерттеуі және оның қазіргі заманғы ой-пікірге қатынасы, соның ішінде Шанкараның Оңтүстікке қараған формаға арналған одасының жаңа аудармасы. Ридер және компания 1952. Үлкен йога жүйелері. Философиялық кітапхана 1954. "Бхагавад-гитаның түсіндірмесі" жаңа әрі тура аудармамен. Жаңа ғасыр қоры баспасы 1954. Йога сөздігі. Философиялық кітапхана 1956. Дзен сөздігі. Философиялық кітапхана 1957. Йогаға арналған. "Пингвин кітаптары" 1959 жыл. 1962 жылы қайта қаралған. "Тәуіп пен қайғыны зерттеу". Теософиялық баспа 1962 жыл. Веданта сөздігі. Философиялық кітапхана 1964. "Индия ой-пікірінің шыңы" (The Pinnacle of Indian Thought) - "Вивека Чудамани" (Crest Jewel of Discrimination) кітабының жаңа, тәуелсіз аудармасы. Теософиялық баспа үйі, 1967 жыл. Өзін-өзі жетілдіру. Аудармашы: Федерико Климен Террер. "Кир" редакциясы 1955. (en castellano) Come Unto Me және басқа да жазбалар. Теософиялық баспа үйі 2000.
The Garuda Purana (Saroddhara). The Sacred Books of the Hindus, Vol. 9. Indian Press 1911. The Seven Rays. 1925. The Intuition of the Will. The Theosophical Press 1927. An Englishman Defends Mother India. A Complete Constructive Reply to "Mother India", Ganesh & Co. 1929, revised 1930. The Occult Training of the Hindus, 1931 (republished in 1976 under the title Seven Schools of Yoga by the Theosophical Publishing House). The Song of Praise to the Dancing Shiva. Ganesh & Co. 1931. Mind and Memory Training. Theosophical Publishing House 1936. Is this Theosophy ? (Autobiography) Rider & Co. 1936. Practical Yoga, Ancient and Modern, with an Introduction by Paul Brunton. E. P. Dutton & Co., Inc. 1948. Concentration – An Approach to Meditation. Theosophical Publishing House 1949. The Glorius Presence, A Study of the Vedanta Philosophy and Its Relation to Modern Thought, Including a New Translation of Shankara's Ode to the South Facing Form. Rider & Co. 1952. Great Systems of Yoga. Philosophical Library 1954. The Bhagavad Gita Explained, With a New and Literal Translation. New Century Foundation Press 1954. Yoga Dictionary. Philosophical Library 1956. Zen Dictionary. Philosophical Library 1957. Yoga. Penguin Books 1959. Revised 1962. A Study of Pleasure and Pain. The Theosophical Press 1962. Vedanta Dictionary. Philosophical Library 1964. The Pinnacle of Indian Thought, Being a new, independent translation of the Viveka Chudamani (Crest Jewel of Discrimination) with commentaries. The Theosophical Publishing House, 1967. Perfeccionamiento de si mismo. Traducido del inglés por Federico Climen Terrer. Editorial Kier 1955. (en castellano)
Come Unto Me and Other Writings. The Theosophical Publishing House 2000.