Кіріспе

Англияда туған ирланд композиторы Томас Розинграв (1690 немесе 1691 23 маусым 1766), әкесі Дэниел Розинграв сияқты ағылшын туылған ирланд композиторы және органшы.

Алғашқы жылдар

Ол Винчестерде дүниеге келді, оның әкесі Дэниел Розингрейв собордың органшысы болды, бірақ алғашқы жылдары Дублинде музыка оқыды. 1707 жылы ол Тринити колледжіне түсіп, бітірген біліміне қол жеткізе алмады. 1710 жылы ол Дублиндегі Сент-Патрик соборының қаржылық көмегімен Италияға жіберілді (1709 жылы берілген) "өзін музыка өнерінде жетілдіру" үшін. Венецияда Доменико Скарлаттимен танысып, оның клавесин ойнауына қатты таңғалады. Ол Скарлаттидің соңынан Неаполь мен Римге барды және өмірінің соңына таман, Англияда "Скарлатти культіне" әкелген Скарлаттидің клавесинге арналған сонаталарының басылымын шығарды. Розингрейв Италияда бірнеше шығармалар жазды, соның ішінде гимн мен кантата. Ол 1717 жылы Англияға оралды (Италиядан 1713 жылы Дублинге кетті). 1720 жылы ол Скарлаттидің "Амор д'ун'омбра е гелосия д'ун'аура" операсын "Нарцисо" атты атпен Хеймаркет театрында шығарды, оған екі ария мен екі дуэт қосылды. 1725 жылы Ганновер алаңына Санкт-Джордж шіркеуінің органшы болып тағайындалды. Ол әсіресе фугаларды жақсы ойнатушы ретінде танымал болды. Ол Палестринаның музыкасын қатты бағалайтын және контрапунктикалық жазуда өте шебер болған. Чарльз Бернидің айтуынша, ол ең күрделі музыканы да көре білген.

Кейінгі жылдар

1730 жылдары ол өзінің техникасы мен шеберлігінің шыңына жетті. Алайда, ол сүйген қызға үйленуге рұқсат берілмегенде, оның табысты мансабы тоқтады. Әкесі оған музыкантқа үйленуге рұқсат бермеді. Бұл көңіл күй Розингрейвтің психологиялық күйіне әсер етті; оның мінез-құлқы кейде ақылға сыймайтын болып, міндеттерін елемейтін. Ақырында ол 1747 жылы Дублинге зейнеткерлікке кетті, онда ол өзінің немере інісі Уильяммен бірге Дун-Лаогерде тұрды. Ол зейнеткерлік өмірін негізінен Ирландияда өткізген көрінеді, ерекше ерекшелігі оның операсы Федра мен Ипполит 1753 жылы 6 наурызда Дублинде алғаш рет және жалғыз орындалды. Ол 1766 жылы Дун-Логерде қайтыс болды және Дублиндегі Сент-Патрик соборының шіркеу ауласында өзінің отбасылық қабіріне жерленді.

Бағалау

Роузингравтың ең жақсы композициялары - оның клавиатуралық шығармалары, олар континенттік композиторлардың әсерін таңқаларлықтай аз көрсетеді. Оның клавесиндік шығармалары кейде Скарлаттидің ықпалын көрсетеді, бірақ орган шығармалары Пурселл мен Блоуның ағылшын стиліне жақын. Кейде олар өте хроматикалық, бұл Purcell's viol consort fantasies сияқты ағылшын музыкасының дисонантты әдісін көрсетеді. Олар өздерінің ерекшеліктері мен формаларын көрсетеді, бұл олардың еркін импровизацияланған қойылымдардан туындағанын білдіреді. Сонымен қатар флейтаға сололар мен итальяндық кантаталар жазды. Оның замандастары жиі оны "қаты, ризасыз үйлесімділігі, және ысырапшыл және еріншек модуляциялары" үшін сынға алған. XVIII ғасырдағы ағылшын композиторларының көпшілігі итальяндық стильді Гандельдік тәсілмен қабылдады, ал ағылшын музыкасын сүйетін құлақтар галантты стильдің жеңілдетілген үйлесімділігі мен формасына үйлесіп кетті. Осылайша Розингрейвтің музыкасы көптеген адамдарға тым интеллектуалды және ескірген болып көрінуі мүмкін. 20-ғасырда Розингрейвтің жоғары бағалануына себеп болған факторлардың бірі (егерде қазірдің өзінде оның музыкасы концертте сирек естіледі, ал жазбаларға енгізілгенге қарағанда) - Констант Ламберттің шығармашылығына деген құлшынысы. Шынында да, Ламберт бірнеше Розенграв шығармаларының алғашқы заманауи басылымдарын бақылады.