Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Солтүстік Йоркширдегі тау, Англия Кисдон, сондай-ақ Кисдон төбесі деп аталады, бұл Англияның Солтүстік Йоркширдегі Йоркшир Дальс ұлттық паркіне қарасты жоғарғы Сваледейл қаласында орналасқан құлама.
Mountain in North Yorkshire, England
Kisdon, also called Kisdon Hill, is a fell situated in upper Swaledale in the Yorkshire Dales National Park in North Yorkshire, England.
География және тарих
Кисдонды ертедегі скандинавтар қоныстанушылар атаған және оның оңтүстік беткейлерінде Стро Бектің үстінде Кисдон фермасы бар. Бұл тау басқа таулармен байланыспайтын жоталары жоқ, биік жердің оқшауланған аймағы. Бұл соңғы мұз дәуірінің соңында, кері қайтқан мұздықтың мұраны құлдырауының батыс жағындағы Свейл өзенінің бастапқы ағысын бұғаттап, оны қазіргі бағытына бұрып, шығысқа қарай қиыршық жол құрып, Кисдонды басқа биік жерлерден оқшаулаған кезде болды. Кисдонның оқшаулануы оған 499 метрлік кішігірім биіктігі болса да, оған Мэрилин мәртебесін береді. Қисдонның тағы бір ерекшелігі - оның ең биік нүктесіне баратын ресми жаяу жүргінші жолы жоқ, тіпті ол құламаның биігінде екі көпшілікпен жүретін жолмен кесіледі. Олардың бірі - Твейт пен Келд ауылы арасындағы Пенин жолы, ол құлаудың шығыс иығында 420 метр биіктікке жетеді, ал Келд пен Мукер арасындағы көпір жолы, сонымен қатар Ескі өлік жолы деп аталады, өйткені ол бұрын құлақтың төменгі бөлігінде жерленген жерге жерлеу үшін мәйіттерді тасымалдау үшін мәйіттер жолы ретінде пайдаланылған, құлаудың батыс жағында 470 метр биіктікте өтеді. Кисдон Йордейл әктас тас жотасының ішінде орналасқан. Бұл тасқындардың ең үлкені 40 метрге дейін жетеді.
Kisdon was named by early Norse settlers and it has Kisdon Farm on the southern slopes above Straw Beck. The Fell is unusual in that it is an isolated area of high ground with no ridges connecting it to other fells. This came about at the end of the last Ice age when the moraine left by the retreating glacier blocked the original course of the River Swale on the west side of the fell and diverted it to its present course, forming a gorge to the east and leaving Kisdon isolated from other high ground. Kisdon's isolation gives it the status of a Marilyn even though it has only a modest height of 499 metres (1636 feet). Another unusual feature of Kisdon is that it has no official footpath to the highest point even though it is crossed by two busy rights of way high up on the fell. One of these is the Pennine Way between the hamlets of Thwaite and Keld, which reaches a height of 420 metres on the eastern shoulder of the fell, while the bridleway between Keld and Muker, also known as the Old Corpse Road because it was formerly used as a corpse road to transport bodies for burial in consecrated ground lower down the valley, crosses the fell on the western side at a height of 470 metres. Kisdon lies within a band of Yoredale limestone. It is on Kisdon that the band attains its maximum thickness of 40 metres.
Көтерілу және шыңға шығу
Қазық жотасы көптеген биік сыммен қапталған құрғақ тас қабырғалармен қиылысады, бұл құлаудың ең биік нүктесіне жетуді қиындатады. Жоғарғы сатыға жету жолдары Мукерден, Твейттен және Келдтен басталады және жоғарғы платоға жету үшін көпір жолды пайдалану керек, онда ол биік қабырғаға қосылады, оны солтүстікке қарай құлаудың шыңына дейін ұстануға болады, ол айтарлықтай жартастан белгіленеді, бірақ ең биік нүкте оның шығысына бірнеше метрдей көрінеді. Сағаның шығысына қарай 100 метр жерде бес метр тереңдіктегі соққылау ойығы бар, ол Ordnance Survey картасында соққы ретінде белгіленген, сондықтан бұзылған жер жақын зерттеу кезінде әлдеқайда терең болуы мүмкін. Шөп пен шөптесінен бүркелген шың жақсы көрініс береді, Роганның орындығының басым бөлігі, соның ішінде Swinner Gill-тің үлкен жарасы шығысқа қарай басым, ал Ұлы Шуннер Фелл мен Лавли Сейт, арасында Buttertubs Pass, оңтүстік-батысқа қарай жақсы көрінеді. Күнді аяқтау үшін жаяу жүргіншілер шығысқа қарай Пеннин жолынан төмен түсіп, Келдтің айналасындағы әсерлі шарлауықтарды, атап айтқанда Кисдон күшін, Шығыс Гилл күшін, Катрак күшін және Уэйн Ват күшін көре алады.
The fell is crossed by many high wire topped dry stone walls, which can make attaining the highest point of the fell awkward. Routes to the summit start at Muker, Thwaite and Keld and the bridleway should be used to attain the summit plateau where it joins a high wall that can be followed north to the summit of the fell, which is marked by a substantial cairn, although the highest point seems to be a few metres east of it. 100 metres east of the summit is a five metre deep shake hole, which is marked on the Ordnance Survey map as a pothole, so the depression may go much deeper on closer investigation. The grass and heather covered summit gives a good all round view, with the bulk of Rogan's Seat including the great gash of Swinner Gill dominating to the east while Great Shunner Fell and Lovely Seat, with the Buttertubs Pass in between, show well to the south west. To conclude the day walkers can descend eastwards to the Pennine Way and see the impressive waterfalls around Keld, namely Kisdon Force, East Gill Force, Catrake Force and Wain Wath Force.
Жазу жабылады, Кисдон жағындағы СССИ
Кисдонның батыс жағы 1988 жылдан бері 3,7 гектар аумақтағы ерекше ғылыми қызығушылыққа ие жер ретінде белгіленді. SSSI төрт жайылымдық қоршау түрінде, ерекше және әртүрлі ботаникалық түрлерді қолданатын әк тас жыныстарында өсетін қазылмалы шөптесінен тұрады. Ең тік қоршауларда соңғы мұз дәуірінен бері сақталған және қалпына келтіріліп жатқан көрінеді. Басқа түрлерге Sesleria albicans (көк шөп), Carex pulicaris (бұрша саңырауқұлағы), Galium sterneri (сыртқа қаланған ағаш), Orchis mascula (ерте қызғылт орхидея) және Primula vulgaris (примула) жатады.
The western side of Kisdon has been designated as a Site of Special Scientific Interest (SSSI) over an area of 3.7 hectares since 1988. The SSSI takes the form of four grazed enclosures with the combination of Calcareous grassland growing on limestone rock supporting exceptional and varied botanical species. The steepest of the enclosures has a considerable population of Juniperus communis (common juniper), which has survived since the last ice age and appears to be regenerating. Other species include Sesleria albicans (blue moor grass), Carex pulicaris (flea sedge), Galium sterneri (limestone bedstraw), Orchis mascula (early purple orchid) and Primula vulgaris (primrose).