Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Шотландияның патшайымы 1186 - 1214 жылдар аралығында Ерменгард де Бомонт (шамамен 1170 12 ақпан 1233/1234) - Шотландияның патшасы Вильгельм I-нің әйелі. Ол патшайым ретінде мемлекет ісіне ықпал еткен деп айтылады, бірақ ол туралы ақпарат толық емес. Оның әжесі Констанс Фицрой, Англияның Генрих I-нің заңсыз қызы.
Queen of Scotland from 1186 to 1214
Ermengarde de Beaumont (c. 1170 – 12 February 1233/1234) was Queen of Scotland as the wife of King William I. She is reported to have exerted influence over the affairs of state as queen, though the information on her is lacking in detail. Her paternal grandmother was Constance FitzRoy, illegitimate daughter of Henry I of England.
Өмір
Эрменгард 1170 жылы француздың кіші абыройы Рихард I Бомонт, Бомонт ле Виконт, Фресне және Сте Сюзанна виконтінің және Люси де л'Айглдің (өлгені арт. 1217). Эрменгард Шотландия королі Вильгельмге 1186 жылы 5 қыркүйекте Англияның Оксфорд қаласына жақын Вудсток сарайындағы патшалық шіркеуде тұрмысқа шықты. Некеге Англия королі Генрих II келісті, ол сол кезде Шотландияның мойындалған үстем иелері болды: Уильям оның мәртебесін өзінен төмен деп санады, бірақ Генрих бүкіл тойды, 100 мерк және 40 рыцарь ақысы бар жерді төлеуді және ол жоғалтқан қамалдарды қайтаруды ұсынғаннан кейін келісті, олардың бірі Эдинбург болды. Елбасының жазушысы Уолтер Бауэр Эрменгардті "жағымды әрі тапқыр сөзге дарынды ерекше әйел" деп сипаттаған. Уильямның үйленер алдында көптеген сүйіктілері болғанмен, қартайған монарх некеден кейін оған ешқашан адал болмаған. Ерменгардтің туыстары оның патшайымдық мәртебесінен пайда көрді. Ол Сент-Эндрюс епискобымен бірге күрделі сот ісіне қатысты. 1207 жылы канониктің шағымдары бойынша, патшаның капелланы Глазго епископтығына патша мен патшайымға пара беру арқылы ие болды. Король Эрменгард 1209 жылғы келісімді қайта келісуге араласқан, мүмкін күйеуінің қабілетсіздігіне байланысты. Вильгельмнің ауруына байланысты Эрменгард оның кейінірек жылдардағы кейбір міндеттерін өз мойнына алды және оның қоғамдық істерге айтарлықтай ықпал еткендігі туралы деректер бар. 1212 жылы ол Уильям мен олардың балаларын Ұлыбритания королі Джонға ертіп, ұлы Александрдың мұрагерлігін қамтамасыз ету үшін барды. Ерменгард күйеуінің 1214 жылы қайтыс болғанынан қатты күйзеліп, әлсіз күйде болған. Ол жесір патшайым ретінде уақытын Фифтегі Балмеринодағы цистерциан абатханасының іргетасына арнады. Ол 1229 жылы аяқталып, оған ұлы Александрмен бірге жиі қонақ болып келетін. Ол көп рет монастырда болған. Ол 1233/1234 жылы 12 ақпанда қайтыс болды және Файфтың Бальмерино абатшылығындағы Сент-Эдвардқа жерленді.
Ermengarde was born c. 1170 to a minor French noble, Richard I of Beaumont, Viscount of Beaumont le Vicomte, Fresnay and Ste Suzanne, and Lucie de l'Aigle (died aft. 1217). Ermengarde married King William I of Scotland at the royal chapel at Woodstock Palace, near Oxford, in England on 5 September 1186, performed by Baldwin, Archbishop of Canterbury. The marriage was arranged by King Henry II of England, who was at the time the acknowledged overlord of Scotland: William considered her status beneath him, but agreed after Henry offered to pay for the entire wedding, land valued at 100 merks and 40 knight's fees, and to return the castles that he had forfeited, one of them being Edinburgh. The chronicler Walter Bower described Ermengarde as 'an extraordinary woman, gifted with a charming and witty eloquence'. Though William had many lovers before his marriage, the aging monarch was reportedly never unfaithful to her after their wedding. The relatives of Ermengarde benefited from her status as queen. She is recorded to have presided with the Bishop of St. Andrews over a complex court case. In 1207, there was a complaint by a canon that a royal chaplain obtained the bishopric of Glasgow by bribing the King and the Queen. Queen Ermengarde is credited with mediating a renegotiation of the 1209 treaty, probably due to her husband's incapacity. Due to the illness of William, Ermengarde took over some of his duties during his later years, and there is evidence that she wielded considerable influence in public affairs. In 1212, she accompanied William with their children to King John of England to secure the succession of their son Alexander. Ermengarde was described as distraught and lethargic over her husband's death in 1214. As queen dowager, she devoted her time to the foundation of a Cistercian abbey at Balmerino in Fife. It was completed in 1229, and she often visited it as a guest with her son Alexander. She stayed at the abbey many times. She died on 12 February 1233/1234, and was buried at St Edward of Balmerino Abbey, Fife.