Кіріспе

Француз заңгері, христиандық даушы және тарихшы (1520-1573) Франсуа Бадуан (1520-24 қазан 1573), сондай-ақ Балдуин деп аталады, француз заңгері, христиандық даушы және тарихшы. Француз гуманистерінің ішіндегі ең көрнектісі ретінде, ол замандастарымен мемлекет қайраткері және заңгер ретінде құрметтелді, тіпті олар оның сенім мәселесінде тұрақсыздығына наразы болды: ол католиктікке айналған кальвинист ретінде белгілі болды.

Өмір

Ол империяның сол кездегі бөлігі болған Арраста дүниеге келді және Санкт-Васт монастырь мектебінде білім алды. Бадуан Лёвен университетінде Mudaeus-пен заң зерттеді. Ол Арраста адвокаттық қызметпен айналысты, онда оқуын жалғастырды, бірақ 1545 жылы кальвинистік бейімділіктеріне байланысты ересектер деп айыпталып, қаладан шығарылды. Ол Брюсселдегі император Карл V сотына барып, көп саяхат жасады. Парижде, Страсбургте және Женевада қысқа уақыт болғаннан кейін - ол Кальвинмен кездесіп, оның жауы болды - 1549 жылы Баро мен Дуаренус әріптесі ретінде доктор, содан кейін заң профессоры ретінде Буржеге қоныстанды. Соңғылармен бәсекелестік оны Страсбургке, ал 1555 жылы Гейдельбергке көшіруге мәжбүр етті, онда оның академиялық мансабы өзінің ең жоғары сатысына жетті. Бадуан өзінің креслосын тастап, Еуропалық конфессионалдық саясатта қатысуға тырысты, бірақ Рим-католик шіркеуін реформациямен татуластыруға көмектесуге тырысты, мысалы, Пуассидегі сәтсіз Коллоквиумда және Нидерландыдағы арадасушылық әрекеттерде. 1563 жылы ол католицизмге қайтадан айналды, ал 1569 жылы Анжеде заңгерлік сабақ беруге шақырылды. Ол өзінің қамқоршысы Анжу Генриді (қазір Польша королі) Краковқа ертіп барар алдында 1573 жылы Парижде қызбадан қайтыс болды.

Жазбалар

Бадуан заң және шіркеу тақырыптары бойынша көп еңбек жазды. Заңгер ретінде ол заңдық дереккөздерді палигенетикалық әдіспен ұсынды. Оның еңбектерінде Рим заңына қатысты көптеген түсініктемелер бар. Ол Юстинианның түпнұсқа заңдарын тұңғыш рет қайта құрушы және ерте христиан жазушысы Минуций Феликстің мәтінін (Октавиус) аутентификациялаған. Бадуан 1556 жылы император Константин туралы монография шығарған. Ол католиктер мен донатистер арасындағы үлкен дауды (және император Константиннің христиан шіркеуімен алғашқы кең ауқымды қарым-қатынасын), 313 жылы Карфагеннің епископтық сайлауын зерттеді.