Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Суад әл Аттар (арабша: سعاد العطار) (1942 жылы туған) - ирактық суретші. Оның жұмыстары бүкіл әлем бойынша жеке және қоғамдық коллекцияларда, соның ішінде Британ мұражайы мен Гүлбенкиан коллекциясында. Ол жиырмадан астам жеке көрме өткізді, соның ішінде Бағдадта әйел суретшінің ел тарихындағы алғашқы жеке көрмесі болды. Оның көптеген марапаттарына 1984 жылы Каирде өткен Халықаралық биенналеде бірінші жүлде және 1995 жылы Мальтада өткен биенналеде ерекше марапатталған.
Iraqi painter (born 1942)
Suad al Attar (Arabic, سعاد العطار) (born 1942) is an Iraqi painter whose work is in private and public collections worldwide, including The British Museum and the Gulbenkian Collection. She has held over twenty solo exhibitions, including one in Baghdad that became the first solo exhibition in the country's history for a woman artist. Her many awards include the first prize at the International Biennale in Cairo in 1984 and an award of distinction at the Biennale held in Malta in 1995.
Өмір және мансап
Аттарда Суад өте жас кезінен сурет салған. Оны жоғары сыныпта өткен іс-шарада өнер көрсеткеннен кейін ықпалды ирак суретшісі Жавад Салим "ашты". Ол оны Бағдадтың заманауи өнер тобы ұйымдастырған іс-шараларға қатысуға шақырды, ол осындай өнер топтары ұйымдастырған іс-шараларға қатысқан аздаған әйелдердің бірі болды. Суад Бағдад университетінен және Калифорния мемлекеттік университетінен білім алған. Ол сондай-ақ Уимблдон өнер мектебінде және Лондондағы Орталық өнер және дизайн мектебінде дипломдық жұмыс жасады, онда ол графиканы оқыды. Ол Бағдадта жеке көрме өткізген алғашқы әйел суретші болды. Суад 1976 жылы күйеуі мен балаларымен бірге Бағдадтан шығып, Лондонға қоныстанды. Ол үшін "үйді" аңсаған үнемі сезім, қашықтықпен байланысты еркіндіктің бар екендігін сезінумен теңестіріледі. Бұл еркіндік - 1970 жылдардың соңында Саддам Хусейн билікке келгеннен кейін ерекше мәнге ие болды - оған өз отанымен қарым-қатынасын зерттеуге және оны білдіру үшін жеке көркем тіл әзірлеуге мүмкіндік берді. Бұл тілдің элементтері Таяу Шығыс өнерінің дәстүрлерінде кездеседі. Ассириялық рельефтердегі қанатты жаратылыстар, шумерлік мүсіндер мен Багдади мектебінің жарық қолжазбалары маңызды рөл атқарды. Алайда, оның араб мұрасының бұл санасы құлдық еліктеуге әкелмеді, бірақ оның романтикалық қиялымен және батыс бейнелі дәстүрлерін бағалаумен, сюжет пен символизм өзара байланысты болатын жұмбақ бейнелерді жасау үшін жасалды. Оның мансабын баяндаған ауқымды монография 2004 жылы Лондонда жарық көрді. Суадтың суреттерінің көбісі Таяу Шығыстың өнер дәстүрлеріндегі мотивтер мен символдарға сүйене отырып, арманға ұқсас және поэтикалық сезімталдықпен сипатталады. Соңғы жылдары оның жұмысынан жұмақ пен көк түсті ұйықтап жатқан қалалардың боялған бейнелері жоғалып кетті, өйткені ол Ирақтың жағдайына көбірек көңіл бөледі. Оның әпкесі, Лейла әл-Аттар (1944-1993), сонымен қатар суретші, күйеуі мен үй шаруасын басқарушысымен бірге, АҚШ президенті Билл Клинтонның бұйрығымен 1993 жылы 27 маусымда, оның үйінің артында орналасқан Ирактың барлау қызметінің басты ғимаратына жасалған АҚШ зымыран шабуылдарынан қаза тапты.
Suad at Attar painted from a very young age. She was "discovered" by the influential Iraqi artist, Jawad Saleem after exhibiting in a high school event. He encouraged her to exhibit in events staged by The Baghdad Modern Art Group, and she became one of the few women who participated in functions organised by such art groups. Suad attained degrees from both Baghdad University and California State University. She also undertook graduate work at the Wimbledon School of Art and the Central School of Art and Design in London, where she studied printmaking. She was the first female artist to have a solo exhibition in Baghdad. Suad left Baghdad with her husband and children in 1976, and settled in London. For her, the perpetual sense of longing for "home" has always been balanced by an awareness of the freedom that comes with distance. This freedom—a condition that gained added significance following the regime’s rise to power under Saddam Hussein in the late 1970s—has enabled her to explore her relationship with her homeland and to develop a personal visual language with which to express it. Elements of this language are to be found within the traditions of Middle Eastern art. The winged creatures of Assyrian reliefs, Sumerian sculptures and the illuminated manuscripts of the Baghdadi School were instrumental. However, this awareness of her Arab heritage did not result in slavish imitation, but was forged with her own romantic imagination and an appreciation of western figurative traditions to create enigmatic images in which narrative and symbolism are intertwined. A substantial monograph documenting her career was published in London in 2004. Much of Suad’s painting is characterised by an intense dreamlike and poetic sensibility that draws on motifs and symbols from within the traditions of Middle Eastern art. In recent years, these richly coloured representations of paradise and of sleeping cities bathed in turquoise blue, have disappeared from her work as she has become increasingly preoccupied with the plight of Iraq. Her sister, Layla al Attar (1944 1993), also an artist, together with her husband and their housekeeper, were killed by a U. S. missile attack on the Iraqi Intelligence main building which was just behind her house, ordered by U. S. President Bill Clinton on 27 June 1993
Жұмыс
Оның шығармашылығы "көрнекі фольклорлық зерттеулерге интроспективті өлшем" енгізгені сипатталған. Суреттер Месопотамия мен ислам эстетикасының синтезін білдіреді, ол өзіндік және жеке стильде көрініс табады. Ол Лондонға көшіп келгенде, оның көптеген жұмыстары Бағдадтағы үйінде қалдырылды және 2003 жылғы шабуылдан кейін тонау мен вандализмге ұшырады.
Her work has been described as introducing "an introspective dimension to visual folkloric investigations" Paintings represent a synthesis of Mesopotamian and Islamic aesthetics, expressed in a distinct and personal style. When she relocated to London, much of her work was left behind in her Baghdad house and was lost to looting and vandalism following the 2003 invasion.