Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Riens du tout (ағылшынша: Little Nothings) - 1992 жылы жарық көрген француз киносы. Режиссер - Седрик Клапиш. Фабрис Лучини мен ансамбльді актерлік құрам көптеген жиі әзіл-сықақ камеоларда Париждегі құлдыраулы дүкеннің жандану жоспарының қызметкерлерге әсерін зерттейді.
Riens du tout (English: Little Nothings) is a 1992 French film directed by Cédric Klapisch and written by him with Jackie Berroyer. Featuring Fabrice Luchini and an ensemble cast, in many often humorous cameos it explores the effects on the staff of a revival plan for a failing department store in Paris.
Сюжет
100 жылдан кейін Париждегі Грандес Галереялар универмагы құлап барады: қызметкерлер құмар, клиенттер қашып, пайдасы жоғалып барады. Басқарма Лепетит мырзаны жұмысқа алды, оған бір жыл уақыт берді, әйтпесе ол жабылады. Олар бұл жерді сәнді қонақ үй салуға ниетті жапондық инвесторлармен келіссөздер жүргізуде. Оның жоспары қызметкерлерден басталады, олар өздеріне, бір-біріне сенім артуы керек, және бұл сенімді клиенттерге жеткізу керек. Бұл жерде жеке тұлғаларды қалыптастыру және ұжымдық рухты қалыптастыру үшін үлкен іс-шаралар бағдарламасы басталады. Адам табиғаты қандай болса, француздар да сондай, қиындықтар мен сәтсіздіктер болады. Жыл соңына қарай қалған қызметкерлердің ынтасы жоғары, дүкен жақсы қарастырылған, табысы да өсіп келеді. Басқарма Лепетитке алғыс білдіріп, оны жұмыстан шығарып, дүкенді жауып тастайды. Оның және оған сенген барлық қызметкерлердің күш-жігері жапондықтардың төлейтін бағасын екі есе арттырды.
After 100 years, the Grandes Galeries department store in Paris is sinking: staff are listless, customers staying away, and profits vanishing. The board hire Mr Lepetit, giving him one year to turn it round or else it will close. They are in talks with Japanese investors who want the site for a luxury hotel. His plan starts with the staff who, he argues, need to believe in themselves, believe in each other, and transmit that belief to customers. A huge programme of activities commences, to build up the individuals and build a team spirit. Human nature being what it is, and the French being who they are, there are difficulties and there are failures. Overall, by the end of the year the remaining staff are well motivated, the store is well thought of, and profits have boomed. The board thank Lepetit, sack him, and close the store down. His efforts, and those of all the staff who believed in him, have doubled the price the Japanese are willing to pay.
Фильм туралы
Бұл алғашқы фильмде Клапиштің басты мақсаты - адамның жалғыз және топта жүріп-тұруының айырмашылығын көрсету болды. Осыны көрсету үшін ол қызметкерлерді олардың жұмыс орнына, жұмысына және күнделікті өмірдің басқа көріністерінде түсірді, бұл Клапиш стиліне бедел берді. Бұл тақырып оның көптеген фильмдерінде қайталанып отырады.
In this first film Klapisch's main purpose was to show the difference between the behavior of a person when he is alone and when he is in a group. In order to show this, he filmed the employees during their commute, at work and in other scenes of daily life, which made Klapisch style's reputation. This topic will become recurrent in many of his films.